Heb je nog speculaasjes over?

 

Eerst even de Affo: de sokken van Drops zijn klaar.

Prachtig patroon en heerlijk warm.

Een paar weken geleden had Aldi een bokkenpakket.

En omdat Action Man graag op sokken loopt

nam ik een setje mee. Het is een 4-draads garen,

dus de sokken kunnen gewoon in de schoenen. 

Vorige week bracht ik mijn koffers naar de Kringloop.

Sinds deze zomer hebben we een vestiging van Dorcas,

dus: iets brengen is ook binnen kijken....

Had ik echt geluk: de ingebrachte sieraden van de afgelopen

tijd werden bekeken en geprijsd. Ik vond een knoppenketting,

een armband met zilveren kralen, een kralenketting met bijzondere

glaskralen en nog een zelfgemaakt sieraad met ook bijzondere kralen. 

Die ga ik demonteren en gebruiken voor mijn borduurwerken. 

Die ene grote knoop gaat in het project " Running in cirkels". 

Nu terug komen op die speculaasjes: 

we hadden een heerlijk toetje op Sinterklaasavond.

Ik heb nog een paar speculaasjes over, maar het kan ook goed met 

kruidnootjes. Dus alle restjes van Sinterklaasavond kunnen opgemaakt worden.

Afsluiting

 

Afgelopen weken heb ik serieus door gepakt en een grote opruiming gehouden in de quiltstoffen.

Alles door de handen gehad en gesorteerd.Van sommige een brede strook gesneden, die mochten blijven.

De Afrikaanse stoffen waren het moeilijkste, maar de Droomdekengroep van Cordi Atelier kan daar vast ook wel een kindje voor vinden. Er kwam zelfs nog een top te voorschijn, hoeft alleen nog doorgepit te worden en dan is het al een kinderdekentje.

Na dat harde werken zijn beide koffers nu leeg.

Er is nog genoeg overgebleven voor verdere 

textielavonturen, maar mijn schuldgevoel is nu weg.

Dus dat werd een tochtje naar Stad: 

rondje over de markt en een kijkje in het Forum

waar ze bezig waren voor het Groot Dictee .

Koffie in het zonnigste hoekje van boekhandel

Van der Velde: uitzicht op de Martinitoren!

Bij Cordi natuurlijk rondkijken in de 

winkel: schitterende collectie, waaronder

veel Kaffe Fassett.

En dát kon ik toch niet laten:

een charmpakketje ging toch mee naar huis

(en die glanzende garens ook).

Die lapjes worden zeshoekjes voor mijn EPP werkstuk.

Toch wat melancholiek - het is een heerlijke periode geweest.

Knopen doorhakken

Ineens zag ik het: het klopt niet!

Getsie!!

Het was toch al zo'n gedoe met dat patroontje:

één herhalend voor de achterkant en aan de voorkant

nét even anders. 

En als je dan de hiel gebreid hebt en ook alles

weer bij elkaar gekregen hebt om de voet te gaan breien, 

zit er een eindje terug, die fout. 

Maar goed, diepe zucht, uithalen!

Eén voordeel: vrij dik garen, dus dat neemt 

gemakkelijk weer op.

 

Dit mag er wezen toch?

Dat grijze rolletje is een omslagstukje, zodat er straks

een muizentandjesrand langs de bovenkant komt. 

Dan de volgende knoop waar ik al een hele tijd over na dacht:

wat te doen met alle quiltstofjes, die ik niet meer gebruik?

Ze jaren al in die oude koffer, maar je hoort ze toch steeds roepen....

Dit weekeinde was ik er klaar mee:

Ik bewaar val elk "mooi" lapje 10 centimeter

(en de zelfkantjes)

de rest gaat weg!!!

Bij Cordi Atelier in Groningen is een groep,

die droomdekens  maakt voor chronisch zieke kinderen. 

Daar is vorig jaar al een tas vol lapjes heen gegaan.

Ze kunnen vast wel weer wat gebruiken.

Intussen heb ik al een stapeltje zelfkanten én 10 centimerstukjes liggen

De twijfelgevallen liggen apart - daar gaat nog een tweede keuringssessie

over komen: Soleiado stoffen mogen niet weg en

die prachtige batiklapjes....

Eerst maar even bij de wasmand met scraps geparkeerd.

Want, ja - er is nog wel dat bakje met zeshoekjes,

Dan kan ik nog wat genieten van al dat moois.

Dus: van die volle koffer naar een tas en een stapel stroken

is al een hele prestatie, vind ik.

Alleen is er dan nog het moment van afleveren:

ga ik wél of niet die verleidelijke winkel in?

Anni heeft die prachtige collectie met Kaffe Fassett

stofjes, die passen schitterend in het zeshoekjesplan.

Even binnenkijken is toch niet erg? Er zijn namelijk 

ook die schitterende borduurgarens en breiwol....

Op de werktafel

Mijn werkblad voor het raam is de borduurplek,

lekker in het zonnetje en je kunt intussen

een beetje in de tuinen kijken.

Alle bomen zijn nu wel kaal,

dus je ziet de vogeltjes ook beter.

Ik heb een uitgebloeide zonnebloem 

neergelegd, zodat de pitten eruit gegeten kunnen worden.

De mezen zagen het meteen en hebben 

een soort nummersysteem gemaakt:

in de krentenboom zitten en dan één voor één

een pitje pakken en in de andere boom opeten.

Loopt als een trein....

oké, ik borduur dus,

gaat goed.

 

Dan is er de tweede werktafel met de lampen erboven;

voor schrijven en breien.

Op de andere tafel, met veel licht erboven ligt het breiwerk klaar.

Afgelopen december maakte ik proefjes. Het garen, wat ik ervoor gekozen

had, bleek niet goed te zijn. 

Dus, opnieuw begonnen met het originele garen en dat is prachtig. 

Toen het zo warm was bleef het liggen, maar nu 

komen er elke dag een paar toeren bij.

Het patroon wordt 13 keer gebreid. Ik zit nu in de 6e keer. 

Gaat nog wel even duren, ben ik bang. 

Hindert niet.

Mijn motto is tegenwoordig:

" Enjoy the proces"

en dat is precies wat het is:

genieten van het mooie garen en het prachtige patroon.

Oja, de gele sokjes zijn ook af. 

Was nog wel een dingetje, want de tweede was kleiner dan de eerste geworden. 

Iets met niet goed zien, hoe ik de herhalingen moest tellen.

Na overleg met mijn "helpdesk" heb ik de grootste een stukje uitgehaald.

Ze heeft me laten zien, waar ik de herhalingen kon tellen.

En ja hoor - zo maar weer klaar en past nu perfect!

Nieuwe poging…

Natuurlijk geef ik niet niet zomaar op. 

Er is een eenvoudige oplossing: 

niet door alle lagen heen willen naaien,

maar per laagje borduren.

Die onderste laag, die langwerpige reepjes,

 zit van zichzelf 

op een stevige ondergrond. Het was ooit een strook

met staaltjes gordijnstof.

Nu ben ik eerst bezig de snippetstrook met alle quiltstofjes

op die ondergrond vast te borduren. 

Als dat naar mijn zin is, zet ik die staaltjesstrook op

het oude textielzakje vast. 

Dan hoef ik die baan alleen maar vast te naaien.

En die rand onder de knoopjes kan ik wel aan:

de vingerhoed ligt klaar!

Het nieuwe project is ook veelbelovend:

in dat doosje zit allerlei zijde" afval", mooie paaseitjesverpakking

en stukjes tyvek.

Het grootste stuk tyvek kan wel doorgaan voor een boom.

Eens kijken, hoe dat vastgezet kan worden...

En diezelfgemaakte kralen komen ook wel van pas.

Weer enthousiast bezig

De fysiotherapeut heeft goed werk gedaan -

de beknelde zenuw in mijn schouder is tot rust gekomen.

Letten op een goede werkhouding en werkjes afwisselen helpt.

Na de vrolijk gestreepte sokjes ga ik verder,

want je moet toch wel wat ervaring opbouwen.

Als Harry Potterfan spreekt het volgende patroon me aan: 

Hermione's everyday socks.

Hermelien is één van de hoofdpersonen uit de serie,

een praktisch meisje...

Het patroontje is goed te zien in dit zachtgele garen.

Het borduurwerk aan dit zakje schiet niet zo op.

De stof van het oude zakje is heel dicht geweven

en dan al die lagen daar weer overheen,

het werkt niet prettig. 

Ga ik verder of geef ik op?

Het kan ook nog op een andere ondergrond misschien?

Ga ik over nadenken...

Ik heb intussen mijn voorraadje Pastoe restanten te voorschijn gehaald.

Eens kijken of daar iets iets valt te combineren.

Allerlei restjes erbij: gezocht: bewerkte tyvek en zelfgemaakte kralen

andere ondergrond?

doen we!

Ik vond mijn aantekeningen over het bewerken van tyvek weer terug.

Heel simpel: beschilderen met wat je hebt aan verf

en dan strijken (wel tussen/onder bakpapier).

En genieten van het effect....

Julia heeft besloten er een pyamadagje van te maken.

Ik ga lekker verder met het aaien en strijken van mooie lapjes.

 

Blessure opvangen

 

Hieperdepiep hoera: 

ik heb mijn eerste paar sokken af! 

Streepjes zijn gelijk, ze passen prima.

Niet zo moeilijk als ik dacht.

In de bieb vond ik van een boek van  Kerstin Balke, 

vol met prachtige sokpatronen.

Vandaar dat er een tweede setje op de pennen staat.

Een gekregen patroon, ziet er goed uit.

Lekker wollig garen, heerlijk voor de komende winter.

Ondanks mijn schouderblessure (nee, hoor komt

niet van het breien!) lukt het prima.

Gelukkig viel het nieuwe nummer van Vezel in de bus.

Dat is iets waar ik me elk kwartaal op verheug.

Ook deze keer veel interessants om te lezen.

Het artikel van Mathilde Jongbloed spreekt mij erg aan.

Ze vertelt over haar tasjes, geïnspireerd door de “ folkbags” van Jutta Poika 

uit Finland. Kleine tasje, die Finse vrouwen vroeger bij zich hadden.

De combinatie van haken/breien met een mooi stofje

 vind ik intrigerend.

Wat een leuke dingen kun je daar mee maken!

Omdat de schouder toch wel vervelend was, ging ik lekker lezen.

Een huis aan de rivier - Liz Fenwick is een prachtig boek.

Ze heeft al verschillende boeken geschreven, die allemaal in Cornwall

spelen. Elk boek een juweeltje. 

Dit boek gaat over Thea, pas gescheiden. Ze heeft zonder bezichtiging

een vervallen huisje aan de rivier de Tamar gekocht. 

Terwijl ze zich op het herstel van huis en tuin stort, ontdekt ze een kistje

met brieven. Hoe meer ze te weten komt over de brieven, hoe meer blijkt,

dat het huis ook te maken heeft met haar eigen verleden. 

Bij de Flow zit deze keer een boekje om aantekeningen over

gelezen boeken te noteren. 

Naast titel en inhoud is het ook de bedoeling de openingszin

te noteren. Ik heb er nooit zo bij stil gestaan, hoe belangrijk die is. 

Maar dat is het wel, het geeft de doorslag of je wel of niet verder gaat. 

De openingszin van dit boek is:

"Het was het begin van haar nieuwe leven en Thea stond in haar eentje in het donker te huiveren in de mist. "

Ik schoof een kussentje onder de pijnlijke arm en ging er lekker voor zitten....

De andere boeken van Liz Fenwick vind je in mijn boekenlijst bovenaan het blog.