maandag 27 juli 2026

Zaterdagmiddagen in Hichtum

 


Al weer drie keer op zaterdagmiddag
in het kerkje van Hichtum gezeten.

Steeds weer een beetje spannend
of er bezoek komt. 

Afgelopen zaterdag was heel gezellig:
Mieke had aangekondigd, dat zij en haar
man in Friesland waren en langs kwamen.
Het klikte meteen en we hebben heel
prettig gekletst over handwerken, quilten en creatieve
kleinkinderen.

Midden in het gesprek begon er iemand
op het orgel te spelen en zijn compagnon
zong een psalm. Ge-wél-dig!! 
We konden niet anders dan op een bankje
neerzakken en ademloos luisteren.
Het thema van Tjerkepaad 2026 is:
'er is muziek in de kerk'. en dit was 
een schitterend voorbeeld. 
Later zag ik in het gastenboek, dat 
het twee theologie studenten uit Groningen waren.

Ik heb ook al gemerkt, dat je zomaar een heel
intensief/indringend gesprek krijgt.
Dat is het voordeel van de locatie en toch 
ook de rust die er heerst.

Moeders die handwerkten, strenge handwerkjuffen
maar ook wat het boek The Artist's Way
met je doet.



We praten over deze enorme steen op de grafkelder
met veel verwijzingen naar sterfelijkheid


en hoe de preekstoel het zicht op 
dat schitterende gedenkwapen weg neemt. 
Volgens de vrijwilliger in de kerk,
heeft de preekstoel ooit aan de linkerkant
gezeten. Nu staat de preekstoel centraal,
alles is gericht op de verkondiging van het Woord.

Zo leer je weer van alles!

vrijdag 17 juli 2026

Boekentip

 


O. ik lig hier heel schattig,
maar een paar seconden later
hing ik aan die lijst..

Vrouwtje he-le-maal niet blij mee!


wéér een nieuw uitkijkpunt


ook een heerlijk plekje


dit een een foto uit de serie:
'Sven en de Zoemerts'.
We hebben verschillende
planten, die plat gesprongen zijn.
Volgend jaar is dat vást
anders, zeggen we tegen elkaar.


maar geef hem een verplichte siësta
en het is weer een schatje.

Waar zou ik ook al weer over vertellen?  


Een heel mooi verhaal gelezen:

Wel weer een verhaal, dat teruggaat naar
de Tweede Wereldoorlog, dit keer
hoog in Noorwegen. Vrouwen, die betrokken
raken bij het verzet: oorlogsbewegingen
van de (Duitse) scheepvaart langs
hun kust observeren en doorgeven
aan hun contactpersoon.
 Ik wist niet van de Engelse belangen
daar en dat er ook concentratiekampen waren. 

Boeiend en heel beeldend geschreven. 
Het landschap speelt een belangrijke rol en
de mensen hebben er niet een gemakkelijk leven.


Daarna een totaal ander soort
 verhaal




Ken je de term kintsugi? Serviesgoed lijmen en die breuklijnen
niet verbergen maar juist benadrukken?
Het voorwerp heeft een geschiedenis, is gebroken
en hersteld.
Zo de breuklijnen zichtbaar, terwijl je het wel weer kunt
gebruiken. 

Mooi beschreven, zachtaardig en heel leerzaam.
Je leert veel over de techniek van het lakwerk.


Morgen is de tweede middag in het kerkje van Hichtum.
Ik ben heel benieuwd wie er langs komen.












zondag 5 juli 2026

Exposeren in de kerk van Hichtum

 



Er gebeurde van alles afgelopen weken.
Ik had me (net even te laat) opgegeven
voor een nieuw initiatief in de stad
-in het laatste weekeinde van juli
 komt er een Kunstroute in de stad.

Toen werd ik door de organisatie
voorgesteld aan de mensen
van het kerkje in Hichtum,
een dorp nét buiten Bolsward.
Zij doen dit jaar voor het eerst mee
aan de Friese versie van Kerkepad
en zochten iemand, die bij hen wil exposeren. 

Lijkt me leuk om te doen,
het is een heel mooi kerkje,
als proef en
dan volgende jaar proberen mee te doen
met de route in de stad. 




Vorige week eerst kennis maken en overleggen:
hoe ziet de kerk er van binnen uit
en vinden zij het wel interessant, dus ook voorbeelden mee.

Het klikte en nu ga ik a.s. vrijdag inrichten.

Wel even goed nadenken, het is al een tijd geleden
dat ik betrokken was bij een tentoonstelling.

Er komen lange planken over de banken
te liggen, daar kan van alles op. 
Wat heb ik en heb ik genoeg?
Los neerleggen
lijkt me niet verstandig, dus vastspelden?
Hoeveel mensen komen er? 
Spannend!

Vanaf volgende week elke zaterdagmiddag
van 13.30 -17.00 uur en het duurt tot 
midden september. 



maandag 22 juni 2026

Affo's!

 



Ik schreef al eerder over deze borduurwerkjes
van mijn moeder. Zó schattig! 
Eigenlijk een kalender, met elke maand
een ader kokeshni poppetje. 


Dit poppetje voor december was niet af.
Ik vond het zonde om te laten liggen
en borduurde de hartjesrand en
de tekst er boven.
Vrij groffe ondergrond, het borduurt
erg fijn. Intussen heb ik meer van
de ondergrond gevonden, dus nu
komt de vraag: borduur ik verder?

Ga ik over nadenken.


De sokken zijn ook af, mooie kleurencombinatie
en heerlijk voor in huis of in bed. 
Ik heb ze, jaren geleden, 
 in turquoise en grijs gebreid.
Heerlijk warm in de winter
maar de hakken zijn erg versleten, nog meer
stoppen gaat niet lukken. 
Die leg ik dan nu maar aan de kant.



Bij het afwerken zag ik ook, hoe mooi 
de binnenkant eigenlijk is als je met
meer kleuren breit. 
En ook, dat het verschil maakt of je 
de ene kleur altijd over de linker- of soms
over de rechter wijsvinger houdt. 
Grappig om te zien. 

Zal ik nog wat meer borduren? 





zondag 14 juni 2026

Borduren op verschillende manieren

 


Intussen ben ik begonnen dit borduurwerkje
van mijn moeder af te maken. 
Aan de linkerkant én bovenlangs 
komt nog een hele rij hartjes,
en ook nog een rand in Japanse lettertekens.
waarschijnlijk staat daar "december".




Ik zie nu ook, dat het oorspronkelijk op 
een ondergrond met witte stipjes
is geborduurd, geeft wel een 
winterse uitstraling. 


Mijn eigen borduurwerk vordert ook.
Ik heb het er nog niet over gehad, 
het moet altijd eerst goed op gang zijn.
In elk geval: een nieuwe rol uit een heel
oud lap, ooit nog gekocht bij
Jan Sikkes in Sneek. Je kon daar soms
heel bijzondere lappen vinden. Dit was waar
schijnlijk ooit het begin van het drukproces 
voor dit patroon: het begon in grijs/zwart
en langzaam kwamen de verschillende kleuren
in het patroon. 



Je ziet het op deze foto: het eerst diertje 
nog in zwart/wit/grijs.




Een paar van de dieren heb ik uitgeknipt 
en op een gekleurde viltondergrond gezet.

Pas toen ik de tekst van het liedje
over beestjes van Peter Koelewijn
vond, begon het voor mij
echt te leven. 
(helaas blijft dat liedje vré-se-lijk 
in je hoofd hangen..)


Het was weer even zoeken, hoe de letters
op de ondergrond geborduurd moesten 
worden. 
Ik doe het nu met een wit potlood,
maar ook met een stiftje van Legami, 
(de blauwe stiftjes uit de quilttijd zijn niet meer bruikbaar.)
Ze zijn uitwisbaar door het gummetje
op de achterkant te gebruiken. Door wrijving
ontstaat warmte en zo verdwijnt de kleur. 
Ik werd door onze breiwinkel naar de boekhandel
verwezen. 
En inderdaad hebben die een hele collectie
kleurtjes. Tot nu toe borduur ik over het kleurtje
heen en hoef ik niet te gummen.
Het zal op stof ook wel moeilijker gaan..


Als de tekst klaar is, kan ik verder met de bewerking
van de ondergrond. 





zondag 31 mei 2026

Lekker rommelen in het atelier







Het Pinksterweekeinde was geweldig:
De Step11stedentocht opzondag
én de Fiets11stedentocht op Pinkstermaandag
zijn allebei heel goed verlopen.
Er was voor beide tochten een hitteprotocol, 
veel drinken en zonnebrandcrème beschikbaar
maar door het heerlijke weer
was het vooral één groot feest.
Nu is alles weer normaal in de stad
en hebben we eind juni het
volgende grote festijn:



Met dit warme weer zoek ik zoveel
mogelijk binnen verkoeling. 
Lekker rommelen in mijn werkkamer.

Ik heb het handwerken van mijn moeder
meegekregen. Ze breide veel, maakte quilts 
en ze
borduurde ook graag. 
Dit zijn haar laatste werkstukken


Ik denk, dat ze het boek heeft
gekocht toen we samen naar 
de handwerkbeurs in Zwolle waren. 
Voor elke maand een ander Kokeshi.


De Kerst kokeshi is niet af,
ik denk, dat ik die ga afmaken.
Echt een werkje voor warme zomeravonden.


Het collegeboekje is af,
helaas zit er nog steeds heel veel
in de doos met restjes. 


Ondergrond is uit het prentenboek
een kapotgelezen exemplaar uit de bieb,
met ge-wel-di-ge illustraties
van Rebecca Dautremer.




Om het verlegen diertje op deze pagina
heb ik gewerkt met onderdelen van een
pagina uit Happinez. 
De tekst is uit een liedje van Roger Whittaker

Verder heb ik wol opgezocht voor een 
klein sjaaltje, ligt er weer een nieuwe rol
klaar om bewerkt te worden
en zijn die warme sokken ook nóg niet af.



Sven poseert op zijn nieuwe uitkijkplekje:
perfect om te zien of zijn buurmeisje
Zora ook buiten is en om de kraaien
op het dak te observeren. 


donderdag 21 mei 2026

Een blije kat en mooie boeken

 




Sven heeft het geweldig naar zijn zin:
hij kan klimmen als de beste,
rent bijna net zo hard als Femke Bol
en gebruikt alle tuinen in de omgeving
om insecten te besluipen.


Gelukkig kan hij ook goed dutjes doen...


De natuur is uitbundig en het is de tijd
van de 11stedentochten.


Op Hemelvaartsdag komen de wandelaars 
altijd door de stad,
daarna hadden we op zaterdag de roeiers.
Beide dagen waren regenachtig en koud met harde wind.
Dan is het echt afzien.

Daarna de Oldtimerralley en komende weekeinde
het hoogtepunt voor Bolsward:
de Fiets11stedentocht! 


De vlag komt op steeds meer plekken 
te voorschijn, echt feestelijk.
In de stad werd de route gemarkeerd,
overal staan de dranghekken al klaar.
Vanaf morgen wordt de enorme finishtent
opgebouwd en dan kan het maandagmorgen vroeg
 beginnen.
Alleen, eerst komt ook nog de Step11stedentocht.
Zij starten zondagnacht om 12 uur. 
Ik heb al heel wat steppers oefentochtjes zien maken. 



Ik las weer een paar heerlijke feelgood
romans (en een gezellig prentenboek).
het tweede boek in korte tijd over een vrouw,
die niet gezien wordt. Hannie raakt in een depressie.
Ze wordt door haar dochter uitgenodigd om naar Japan
te komen. Dochter werkt daar bij de ambassade.
Ik volgde met steigende verbazing de avonturen 
van Hannie, vermakelijk verhaal. 
Een ontmoeting op het eiland - Rebecca Alexander 
Derde deel in de Cornwall-serie. 
Eleonor gaat na het overlijden van haar moeder
naar de Scilly eilanden om daar een muziekfestival 
te organiseren. Ze weet, dat ze banden heeft 
met die eilanden, maar ontdekt ook 
de geschiedenis van een vrouwelijke huisarts.
Mooi verhaal, net als de beide andere delen. 

De Wijngaard aan Zee - Jet Nijland
Deze schrijfster kende ik nog niet, maar dit verhaal
boeide me erg. Het is het eerste deel van de serie
Bij Libris ontdekte ik ook andere boeken van Jet, 
die wil ik nu ook graag lezen. 

Het boek, wat echter veel indruk maakte
is het boek Vleugelslag - Josephine Rombouts.
Ik ken haar als schrijfster over haar periode
op Cliffrock Castle maar dit boek behandelt
haar familiegeschiedenis. 
Haar oma, die met een "kindertrein" uit Oostenrijk 
naar Nederland is gekomen, en nooit over haar familie
praatte. Haar vader die 
met zijn moeder en zusje in een Jappenkamp
zat en op het nippertje van de dood gered is.
Deze traumatische gebeurtenissen hebben
in de familie voor bepaalde patronen gezorgd:
niet doorvragen, wegkijken en geen ruzie maken.
In dit boek beschrijft ze haar zoektocht naar antwoorden
en het doorbreken van deze patronen. 
Indrukwekkend!