maandag 21 juni 2021

Pyjama dag

 






Vandaag is er voor de hele dag regen voorspeld 
en die komt ook uit: het regent al vanaf zes uur! 
ActionMan is gebeld door zijn vriendje  van de baancommissie: 
“ we kunnen het werk hok wel opruimen, mooie klus voor een natte dag”.

Julia en ik houden een pyjama dag: 

nou ja, wel aangekleed, maar geen plannen. 

Een goed moment om de werkstukken

van de laatste tijd op een rijtje te leggen. 

De blauwe met bloemen heeft nog wat borduurwerk nodig, denk ik. 

De langwerpige groen met bruine lijkt me af, maar het zeurt nog, kijk ik nog naar.

Het poezen lapje gaat nog aangevuld worden met extra steken op het lijfje,

ik heb de kleurtjes er al bij gezocht.





Goed, eerst dat bruine werkje: ze zeurde steeds: 
“ Die ronde vorm aan de rechterkant is leeg, daar moet nog wat.”
Maar ja, zeg het maar, wát dan?
De doos met gadgets er bij…
en ja, die ronde boom - daar waren we het meteen over eens.
Poeh, wat een opluchting: allebei tevreden.


 En toen stond de doos met bruidskant en zijde open 
en lagen er ineens allerlei stofjes op een zijdestaaltje.


 Je kunt ze niet sturen, hé? Restjes luisteren nooit, hoe je ook roept!
(daarom houd ik ook zo van ze).


Hartelijke groeten van Julia,

dit doosje  is heel geschikt voor een regenachtige

dutjes dag. 



maandag 14 juni 2021

Cadeautje

 


En toen kreeg ik dit geweldige stukje quilt stof…

.en dan duik je in de restjes bak…

blomstergaren, stofjes van een verf workshop bij Ans Kastein, 


en wat er nog meer mee wil doen…



Zó leuk om aan te werken, dat ik het zelfs meegenomen heb naar de afspraak voor de tweede vaccinatie.

Je moet een kwartier blijven zitten! Op stoeltjes, die op afstand van elkaar staan!

“ het lijkt wel een examen” , zei iemand.

Nou, kan ik wel even een paar steekjes doen….

zondag 13 juni 2021

De toren is weer thuis

 




Vorige week zijn de voorbereidingen gedaan:
er staat wat te gebeuren!
Na bijna twee jaar komt onze toren weer terug.
Vanuit Sneek (waar hij gerestaureerd is) werd hij 
in drie delen per schip naar Bolsward gebracht. 
Misschien heb je er ook iets van gezien op tv?

Het was een heel "oh heden":
met een enorme kraan overgezet
op een dieplader en toen héél voorzichtig 
(met gelui van het carillon) naar het stadhuis...

De kerstboom, die in december zo trots
op de toren stond, is nu wel over het mooiste heen.


Zoals je ziet, is half Bolsward komen kijken!
Vlaggen uitgestoken,
wat zijn we blij, dat de toren weer thuis komt.



Het had wel tijd nodig, natuurlijk.
Dan kun je het allemaal eens goed van dichtbij
bekijken: het prachtige leisteenwerk,
Niet geweten, dat je dat zo mooi in vorm
kunt leggen. 


het carillon



het onderstel van de spits


woensdagmiddag stonden 2 delen op hun plek.

Donderdagmorgen (marktochtend)
is de spits geplaatst. 
Dat ging zó soepel! 
3 drones er omheen en in ée'n
beweging was het gedaan. 
De werkmannen stonden boven klaar om 
hem te sturen. 

De afwerking gebeurt in de komende weken.
Het moet in september klaar zijn, dan is
de officiële opening van het nieuwe complex. 







maandag 7 juni 2021

Werkproces met boekentip



Wat je nooit van mij gedacht zou hebben:

ik heb moeite met het verknippen van lapjes -
vooral die mooie fatquarters, aangeschaft in 
mijn quilttijd.
Je weet wel: zó mooi, even apart houden voor een speciale gelegenheid,
die ga ik later gebruiken.... die stofjes.
Er staat een oude koffer, maar een enorme voorraad.
voor later!

Als je een quilt maakt, los je het simpel op:
liniaal erbij en snijden maar.
Dan gaat het snel. 

In de Duikvluchtperiode veranderde de manier van werken.
Meer naar het gebruik van motieven in de stof of bijzondere materialen.
Je kunt de angst voor het verknippen ook oplossen door een
lapje gekreukeld in de hand te nemen en dan met de schaar gewoon
knippen. Dan ontstaan er rommelige stukken, gehakkeld als het ware.
Dat haalt voor mij het nieuwe eraf en gaat het gemakkelijker.

Toen zag ik  op het blog van rafelsenrozen, het boek
Slow Stitch voorbij komen en een tijdje later het tweede boek 
van de schrijfster: Resiliant Stitch.
Toen heb ik het eerste boek besteld, omdat het idee
"werken met resten" me aansprak.

En voor ik het wist, lag de vloer bezaaid met gekregen stofjes
en was er een soort landschap gelegd. 
Gewoon,  zoals de lapjes zijn, zo zijn ze gebruikt. 


Die lange strook middenover is van een workshop met
Ans Kastein. Toen hebben we zulke mooie dingen gemaakt, 
dat ze meteen in een eigen (Hema)bak gekomen zijn
(voor een speciaal werkstuk/moment).




een gek bruin/zwart lapje met een soort mensfiguurtje erin
en ineens het besluit, die lange strook door te knippen.


Later nog een keer geknipt en wat kleur toegevoegd
en ook het bruine vlak gevuld met
een quote uit het kleurboek, wat bij het nieuwste nummer
van het blad Flow zat. 




Het lijkt nu af te zijn, behalve nog de afwerking van die spelden met
borduurgaren er om gedraaid. Die ga ik nog vastzetten, zoals ze zijn -
een soort bolletjes.

Beide boeken van Claire Wesseley-Smith
vind ik een waardevolle aanvulling op mijn collectie. 
Het gebruik van restmaterialen, "taking a thread for a walk" -
borduren en niet weten waar het zal eindigen inspireren
me heel erg - "wat zou er gebeuren als..."
Afgelopen herfst vond ik ook een mooie manier van werken.
Dat leverde een bijzonder boekje  met borduurwerk op.



Ook nog een heel mooi boek gelezen:
The brilliant Life of Eudora Honeysett.

Eudora is een vrouw van 85 jaar, die het wel gehad heeft 
met het leven. Ze begrijpt niets meer van de mensen:
altijd met een mobieltje bezig, boos reageren op de tragere reactie van oude mensen.
Het hele leven kost haar steeds meer energie.
Nu heeft ze ook geen vrienden of kennissen - ze is gewoon eenzaam.
Op een dag krijgt ze een flyer in de handen over een kliniek voor
levensbeëindiging in Zwitserland Dát is het. Ze neemt contact op.

Intussen krijgt ze nieuwe buren, het buurmeisje Rose zoekt contact
en, tegen wil en dank, raken ze bevriend. Ze maakt kennis met een
weduwnaar, die depressief is en hulp nodig heeft. Er gebeurt weer van alles.
Elk hoofdstuk eindigt met een stuk over een gebeurtenis 
in het leven van Eudora, waardoor je haar reacties steeds beter begrijpt.
Intussen zet haar besluit om naar Zwitserland
te gaan wel door. 
Ik vond het een ontroerend boek, jammer dat het nog niet vertaald is.



maandag 31 mei 2021

“Dat heb je ervan!”

 



Gisteravond gooide ik een doosje met quiltrestanten leeg. Op zoek naar “iets” erbij...
En dat krijg je dan... er ligt ineens dit grijs met roze snippertje op en het wil niet weggaan.

Roze.

met grijs, ja.

In het kader van: wat zou er gebeuren als...

zullen we maar zeggen.

Het blijft, 

dit ga ik oplossen,

dit wordt leuk.

(maar die lange smalle, zelfgeverfde, oo zo mooie strook, gaat in stukjes!)

woensdag 26 mei 2021

“Wat zou er gebeuren...”


In mijn quilttijd vond ik het leuk om iets nieuws te leren:
een techniek verkennen, materialen uitproberen...
Je bouwt een kennisbank op.
Maar het wordt pas écht leuk als je daarna, 
met al die mogelijkheden in je vingers,
denkt: “ wat zou er gebeuren als ik eens...”

Dán gebeuren er spannende dingen, je gaat jezelf uitdagen.


Het prototype van een eenvoudig boekje was nog nog maar net 
toen het weer kwam: werkt dit systeem ook als de flapjes
op een andere plek komen?

 (dat kwam door de “ mooie” voorkant, die van het tweede boekje maakte. 

Zónde om daar een strookje uit te snijden). 

Dan verhuist die strook naar de achterkant  en zoek je “iets” om in dat vakje te doen...hier een stempeltje en een strookje van een oude verjaardagskalender. 

In de verzameling washitape lagen deze rolletjes tape van vrolijke stofjes.



Heel geschikt om de zijkant van een pagina mee af te werken.
Er zijn nog meer mogelijkheden, nog even over nadenken...



Want, ik las het zevende deel van de Zussenserie!
De Zevende Zus die onvindbaar is...

Een flinke pil, één weekeind lang zat ik in de Ierse Vrijheidstrijd.

Weer prachtig, maar lees het zelf en lees ook deze achtergrond informatie

bij, want het verhaal speelt in  die tijd. 


In het kader van: zou het leuk zijn, als..
zijn ook deze beide flintertjes toegevoegd.
Nog niet zo eenvoudig:
erbij leggen, weghalen, andere plek,
ander bloemenpatroontje...
Uiteindelijk zitten deze twee er nu op 
en bouw ik daaruit verder. 


De beide boekjes zijn ook zo behandeld: 
in de la met kant en band vond ik dit oranje/roze roezeltje
en ook die grote bloem komt uit een bakje "allerlei
dingen, waar nog wel eens iets mee kan".
Het achterste boekje kreeg die gouden vogel.



Intussen liggen er verschillende lapjes klaar voor een volgend werkje.  

Ik kocht nl. het boek "Slow Stitching" - heel inspirerend!

lapjes bij elkaar zoeken/leggen en borduren -terwijl je niet weet hoe het gaat worden...

Het sluit aan op het boekenwerkstuk van afgelopen herfst: 

pagina's maken en borduren.

vrijdag 14 mei 2021

Helemaal geïnspireerd



Al die  boekjes uitproberen zorgen voor een flinke dot inspiratie.

Op Pinterest vond ik een link over het bewerken van inpakpapier,
Ik heb allerlei inpakpapier in voorraad en vond deze smalle
stroken. Lekker mee bezig: verf erop en dan maar rollen en kreuken.
(ook heerlijk om het kinderen te doen). 
"Don't put on your best ball gown" staat er op de site....

Nu ben ik zo ver, dat er metallic pasta opgesmeerd is. 
Zo meteen een beetje uitpoetsen en dan eens verder kijken.

Het deed me eraan denken, dat ik ooit al eerder heb gewerkt 
met inpakpapier - gewoon van een rol.


Mappen te voorschijn gehaald en ja, mijn "Tender Hands" werkstuk.
Aantekeningen staan erop: met de plantenspuit water er over
en dan met inkt of acrylverf bewerken. Daarna;
kreuken, kreuken, kreuken. 
Het papier wordt er heel soepel van.
Het papier, wat ik nu heb scheurt heel gemakkelijk,
dat is bij gewoon kaft/inpakpapier niet zo snel.



Het was een enorm vel papier, wat door vouwen en knippen
heel eenvoudig tot een boek gemaakt is. 
Ringetjes aan onder- en bovenkant houden het bij elkaar. 




Het is geïnspireerd door het liedje van Chris de Burgh,
We hebben mensen om ons heen nodig, 
handen om je te ondersteunen
in moeilijke tijden.

Op elke  pagina de  hand van een vrouw uit mijn omgeving.
Bewerkt met hand- en machine stikwerk.
(ook toen al Slow Stitching...)






Stylinghoekje met pioentulpen.