maandag 21 mei 2018

Even niet die fietsen!



Vanaf vrijdagmorgen staat alles in het teken van De Tocht,
dranghekken worden verdeeld,
de grote tent, waar de tocht eindigt wordt opgebouwd,
bij het stadhuis wordt een enorm scherm neergezet
dranghekken worden op strategische plekken `in voorraad`
gezet -
het draaiboek klopt tot op de minuut
en wordt systematisch afgewerkt.

Zondagmorgen was het heerlijk weer en,
om afstand te nemen van die fietstoestand,
hebben we de oude dame uit de flat gebeld:
zin om een paar fonteinen te bekijken?
Ja, dat had ze zeker!

Hier hebben we een tijdje over het water uit gekeken,
zo heerlijk rustig!

Als je land inwaarts  kijkt, zie je deze enorme steen.
Het is het gedenkteken voor de Slag bij Warns
uit 1345.
"Leaver dea als Slaef"
"Liever dood, dan als slaaf te eindigen"
staat er op de steen.



Elk jaar wordt deze slag hier herdacht,
nu is het er heel vredig.

We hadden al een paar fonteinen gezien:



Daarna gingen we in IJlst kijken:


Hier staat, tussen de basisschool en de toegang naar de houtzaagmolen "De Rat"
Het is een kleurig, vrolijk boeket en het water bruist en klatert.


Die houtzaagmolen staat nog op mijn lijstje voor deze zomer!



In Stavoren ligt deze grote vis, aan de haven
midden in het stadje.



Er was veel belangstelling, maar er werd ook aan gewerkt.
Na de opening hadden grapjassen 's nachts een fles afwasmiddel in het water gegoten.
De volgende dag  had de vis het schuim in de bek...

Nu werd er gewerkt aan het spuitmechanisme.


Daar staat het Vrouwtje van Stavoren uit te kijken over de zee....


In Workum, achter de imposante kerk
vonden we de Leeuwen van Workum:


De kunstenaar heeft ze "bevrijd" uit de gevelsteen, die in het Waaggebouw, aan het marktplein zit. 


We hebben er een gezellige ochtend van gemaakt, want je moet toegeven:
al die commotie om de fonteinen, dan wil je ze ook wel in het echt zien.

Binnenkort gaan we naar Harlingen,
daar ligt een walvis tegen de dijk!

zaterdag 19 mei 2018

Pinkster 2018



Het is weer bijna zover: het is Pinksterweekeinde en dan is Bolsward het domein van de fietsers,
die mee doen aan de Fiets11Stedentocht. Afgelopen week kreeg elke huishouding in de stad een eigen vlag, met het verzoek hem dit weekeinde uit te hangen.

Wow, leuk idee..

Gaan we doen!

Maar het begon met iets anders: 
op de vrijdagavond vóór het Pinksterweekeinde  voor de tweede keer

Tsjillen = wielen in het Fries,
de link naar al die wielen, die de komende dagen door stad gaan.
Het is een sloepentocht door het centrum, met langs de kant
allerlei acts - een podium voor lokale kunst.
Ook de bibliotheek was gevraagd, dus collega en ik gingen, na de uitlening
eerst eens kijken. 



Het grachtje naast de bibliotheek ging duidelijk voor de straatprijs:
witte kroonluchters boven het water,
stoelen en bankjes (ook nog een paar uit de bieb) met witte
kleden erover,
jampotjes met waxinelichtjes...



Dit is de andere kant, later op de avond.
Je kunt nog net onze jampotjes zien staan.


Gezellige drukte op het Kruiswater, waar de tocht begon.

Omdat het zo koud was en ze pas over anderhalf uur langs de bieb
kwamen, zijn we een eindje op de maat van de muziek meegelopen.



Lady's Hardware  had een schitterende locatie gekregen.



Steeds weer een ander, inspirerend, optreden.

Tijd om zelf iets te gaan doen:


Collega deed de Verteljas aan, de banier van de bieb erbij
en een boek met korte gedichtjes om aan belangstellende
sloepzitters voor te lezen. 

En het was nog lang gezellig in het centrum van de stad...

Vanochtend waren er nog restanten
van versieringen te zien.
Vorig jaar was het hier ook zo gezellig.
Dit jaar lag er een skutsje waar ons shantykoor stond te zingen,
alles mooi in het licht gezet. 






Het biebgebouw heeft dit jaar de start en finish van de Mini-11stedentocht
voor de deur. Die wordt speciaal voor de kinderen georganiseerd en ze hadden er prima weer bij.

Nog even en blik op "De Vleermuis",
gistermiddag is het 11Fountainsproject afgesloten
met de in gebruikstelling van alle fonteinen.
Hoog tijd om te zien, hoe het geworden is.




Eindelijk achter het hek weg!
Ik vind het niet zo gek, met die opgraving
aan zijn poten, kreeg je geen goede indruk.
Zijn rug is een trapje,
dus iedereen kan op zijn kop gaan staan.
Het water komt later....



Terug naar huis,
naar de koffie
over het Hoge Bolwerk.
Zó prachtig!


Is het niet schitterend, hoe mooi de natuur op het moment is?






donderdag 17 mei 2018

Boekentip - De laatste brief naar huis


 Nóg een tip voor een prachtig boek: De laatste brief naar huis van Rachel Hore.

Briony heeft een moeilijke tijd achter de rug en gaat met een paar vrienden vakantie vieren in Italië.
Als ze haar vader vertelt, waar ze heen gaat, hoort ze van hem, dat haar grootvader van moederkant in de oorlog in dat plaatsje gestationeerd is geweest.
Dat is wel héél toevallig!

Ze kijkt er rond, terwijl ze geniet van de rust en het gezellige paatsje.
Dan ontdekt ze een vervallen landhuis en vraagt ze in het dorp naar de geschiedenis van het huis.

De vrouw, die ze op een terras ontmoet zorgt, dat ze een oude film en zelfs brieven
krijgt, die in het landhuis gevonden zijn.
Als ze met elkaar de oude film bekijken, zie ze tot haar enorme verbazing haar opa
in beeld. 
Ook de brieven zijn bijzonder: Sarah Bailey schrijft aan de soldaat Paul Hartmann.

Natuurlijk gaat Briony op zoek, ze wil de brieven terug geven aan eventuele familie
en bovendien wil ze weten, waar die film vandaan komt, waar haar grootvader op voorkomt.

Het boek heeft twee verhaallijnen - die van Briony en de lijn van Sarah en Paul.
Paul is van gemengde afkomst: Engelse moeder en Duitse vader. zijn moeder is met hem uit Duitsland gevlucht, nadat haar man opgepakt is door Nazi-sympathisanten.
De gemengde afkomst heeft veel invloed in het begin van de oorlog, als men daar bang is 
voor Duitse infiltranten. Ook later,als hij in het leger zit, heeft hij er mee te maken. 

Uiteindelijk heeft de liefdesgeschiedenis tussen Sarah en Paul ook met Briony te maken.
In dit geval is de titel van het boek heel toepasselijk voor het verrassende einde. 

Aanrader!!


woensdag 16 mei 2018

Boekentips - Eiland in bloei



Voor het Koningsdag weekeinde had ik een hele stapel boeken meegenomen. 
Behalve een fijn leesboek ook een paar informatieve boeken.

Ik begon met "Opruimen voor je doodgaat", van de Zweedse Margareta Magnusson.
Döstädning is het Zweedse gebruik om tegen het einde van je leven je materiële bezittingen te ordenen. Margareta is zelf tussen 80 en 100 jaar (schrijft ze) en schrijft heel 
mooi over dit proces. Wat doe je met je huisdieren, wat doe je met fotoalbums -
er komt van alles aan de orde.

Helaas las ik nog een paar hoofdstukken voor het slapen gaan,
waardoor ik in het holst van de nacht in gedachten niet alleen de werkruimte(s) van
ActionMan wilde uitruimen, maar ook de spelonken van de bibliotheek
onder handen nam. 
Het is een mooi, helder geschreven boek(je), waar je veel aan kunt hebben.
Haar belangrijkste tip vond ik, dat je kleine dingen, die voor jezelf van waarde zijn,
verzamelt in een doos. 
Die wil je zelf nog kunnen bekijken, maar zijn voor een ander waardeloos.
Daar kan een etiket op: weggooien.
Het is belangrijk voor de nabestaanden, dat ze hier toestemming voor hebben.
Niet bewaren, omdat het voor jouw belangrijk was, wegdoen!


Daarnaast een boek, wat regelmatig gereserveerd wordt. 
Schijnbaar veel belangstelling voor...
En het is ook zo: de Poepdokter is een vlot leesbaar boek,
met humor geschreven en advies over gezonde voeding - wat doet je spijsvertering,
hoe ziet normale poep er uit, wanneer advies vragen aan een arts.
Echt een boek om op een gezellige Koningsdag door te nemen ;-))


Dan het boek van Sonja Barend : Je ziet mij nooit weer terug.
Kern van dit boek is de vraag, wat voor man haar vader is geweest.
Hij is in de oorlog weggehaald uit het gezin, terwijl haar moeder dit toeliet. 
Een boek om nog  een tijd  over na te denken.

.
En toen: een fijne roman; Eiland in bloei.
Ik heb alle boeken van Sarah Jio gelezen (zie boekenlijst bovenaan mijn blogpagina),
de één na de ander weer een prachtig verhaal.
Zo ook dit boek: de relatie van Emily is gestrand en ze heeft een writersblock.
Haar eerste boek was een bestseller, maar nu lukt het niet weer op gang te komen.
Dan krijgt ze een uitnodiging van haar oudtante Bee om bij haar, op het eiland, te komen.
Emily heeft goede herinneringen aan bezoekjes uit haar jeugd en besluit
een maand bij haar tante te logeren.
Dan vindt ze een oud dagboekje en probeert ze meer te weten te komen over de schrijfster.
Het helpt niet echt, dat tante Bee dichtklapt, zodra er vragen gesteld worden.
Ik had wat moeite alle personages uit elkaar te houden,
maar het boek is een heerlijk zomerboek met een verrassend einde.








zaterdag 12 mei 2018

Fontein in de stad



In de Bolswarder Courant stond deze foto van de plaatsing
op maandag 7 mei.



Nu zit hij nog achter een hek, maar toch.... 
onze vleermuisfontein is geplaatst.

Hier lees je meer over de ontwerper en zijn idee achter de keuze voor een vleermuis


Als je eerste foto vergroot, zie je ook, dat er naast het beeld nog een groot gat is afgedekt.
Daar werken de archeologen nog steeds aan hun onderzoek. Er zijn intussen 50 skeletten
gevonden. De verdere opgravingen gaan op een latere datum verder.

Op 18 mei a.s. (de vrijdag vóór Pinkster) is het Kletterdei , de fonteinen worden achter elkaar aan in werking gezet. Dit gebeurt vanuit Bolsward in aanwezigheid van minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Ingrid van Engelshoven. Ja, dat is toch wel heel bijzonder.....

Ik wil deze zomer toch eens bij zo veel mogelijk fonteinen langs: een grote vis in Stavoren, houten leeuwen in Workum, een mannetje met een hoorn van overvloed in Sneek en in Harlingen een potvis op ware grootte... Lijkt me erg leuk om te zien.

Intussen was er in Sneek van 9 - 11 mei een bijzonder muziekfestival : At the Watergate. Jongeren uit heel Europa (23 landen!) gaven uitvoeringen op podia door de hele stad. Ook pal voor de bibliotheek in Sneek werd er maandag eentje opgebouwd. Het grootste podium stond in het water bij de Waterpoort.


Deze foto vond ik op hun site

Maandagmiddag werden muziekinstrumenten neergezet in de ruimte voor onze balie in de bibliotheek. Dit was alvast voor dinsdag, omdat er toen de hele dag in de bieb geoefend zou worden.
Wij genoten al een beetje in het vooruit: een klant, die er met zijn Golden Retriever zat, ging even de piano uitproberen. De hond zat er trots naast: hij kwispelde en keek naar ons, alsof hij wilde zeggen:
"hij kán het, hé? Dat is mijn Baasje!"
De hele week zag ik op facebook foto's voorbij komen, van de activiteiten in de bibliotheek. Jammer, dat ik er alleen op maandag ben!

Toch kregen we in Bolsward ook nog wat mee van het grote feest: vrijdagmiddag de hele middag op het plein vóór de bibliotheek live muziek. De orkestjes maakten een tour langs podia in de steden om Sneek heen. Er kwam allerlei soorten muziek voorbij, en we konden meegenieten en snel even gaan kijken.

Het programma eindigde met 3 meisjes uit Finland, die muziek maakten op prachtige harpen van een bijzonder model, niet de bekende rechtopstaande harpen.

Het zijn platte harpen, specifiek voor Finland. Het instrument heet "kantele" en is familie van de citer. Na het optreden bij ons, vertrokken ze voor de afsluiting in Sneek. Vandaag vertrekken de ongeveer 6.000 jongeren weer naar huis en moeten de scholen, waar ze hebben overnacht, weer in orde gemaakt voor de lessen van maandag.

maandag 7 mei 2018

Bevrijdingsweekeinde


Wat hebben we het dit weekeinde getroffen met het heerlijke weer.
Terwijl in de stad vrolijke muziek was georganiseerd,
gingen ActionMan  en ik liever bezig in de tuin.
vorig jaar hebben we een tuintafel geërfd.
Die is nu op zijn plekje gekomen:
hier kunnen we de rest van de zomer koffie drinken,
misschien wat handwerken 
(eten doe je binnen, volgens AM).
Het is nu al een fijn plekje, vinden de vogels.
De tafel staat perfect voor de aanvliegroute naar het voederbakje....




Bij de supermarkt was een aanbieding van tulpen, 
heerlijk om ze nog één keer neer te zetten.

En toen waren ook de wantjes af:



Best wel trots, dat ze zo mooi geworden zijn,
hoewel nummer twee iets kleiner is als nummer één.
Zal de ervaring wel zijn....




Twijnend breien is wel een techniek, die ik erg leuk vind.
Eerst die in katoen en nu in het echt, met Zweedse wol.
Het smaakt naar meer,
maar hoe koud zullen de komende winters zijn?

Nu toch maar eens verdiepen in de brioche techniek!

woensdag 2 mei 2018

Verteljas


Ik had vanochtend een bijzonder klusje:
de Verteljas van de bibliotheek
had een ongelukje gehad.
De Verteljas wordt door de collega's van de Jeugdafdeling.
De jas is kleurig en heeft grote zakken om
boekjes of misschien een knuffeltje in te doen.
Elk ding is dan iets om over te vertellen of voor te lezen. 






Eerst maar ophangen en goed bekijken wat de schade is.
Er is een kind op de zoom gestapt en daardoor is er in de taille
een naad losgescheurd. Ook aan de voorkant zit een groot stuk naad los.
Op zich niet zo moeilijk te repareren, 
maar door die hoepel is het niet zo eenvoudig bij de naden te komen. 



Voor ik zo ver ben, dat de taillenaad gestikt kan worden,
is de hoepel al een paar keer over me heen gevallen 😊😊
Een extra handje zou fijn geweest zijn. 
Maar als je blijft staan, kun je ook de naaimachine bedienen...


Leuk werk, alles nagelopen en hier en daar wat losse dingen vastzetten.
Nu kan hij weer gebruikt worden en staan de collega's er netjes bij. 
De jas wordt regelmatig gebruikt bij kinderactiviteiten.
Je voelt je heel anders zodra je hem aantrekt. 

Ik weet niet, wie de jas gemaakt heeft, maar diegene heeft zeker fantasie!
Kijk eens, hoe leuk de kraag is gemaakt.