Feestelijke dag en plannen

 

Vriendin Thea was jarig en ze kwam

naar Bolsward om het te vieren. Eerst koffie

en kennismaken met Sven,

daarna gezellig winkelen in Sneek. 

Ik maakte een komebukuro-tasje voor haar.

Een heel oud drukwerkje 

van een zelfontworpen hertje,

gekregen van een vroegere buurvrouw

werd het uitgangspunt.

Aangevuld met meubelstofjes en 

binnenin een bijpassend "zijdje".

We hebben ons ingeschreven voor twee

workshops bij Hawar.

In september gaan we een dag bezig met 

papier en textiel en eerder, in juli

gaan we ons verdiepen in cyanotype/blauwdruk.

We hebben al verschillende workshops bij Hawar

gedaan, altijd heerlijke dagen.

Het is aanbod is altijd interessant,

er zijn ook workshops van een paar dagen.

Mensen komen uit heel Nederland, kamperen

in de buurt of gaan in een B&B.

We hebben er veel zin in.

Intussen ben ik alweer gestart met 

het volgende tasje.

Heel andere uitstraling, deze keer,  dat is het leuke

van zulke tasjes. Deze is kleiner dan de vorige,

die ik voor mezelf maakte: 12x12 cm.

Een tussendoortje

 

In de verpakking van mijn gezichtscrème 

zat bovenin het doosje  een extra

kaartje om het potje netjes op de plaats 

te houden.

Tja, een kaartje met twee gaten erin..

zonde om weg te doen, toch?

En zo ontstond dit

tussendoortje: lover's eyes.

Oorspronkelijk een miniatuur van iemand's oog,

wat aan je aan 

je minnaar gaf.

Heel geheim allemaal,

want niet herkenbaar voor een 

niet ingewijde.

Eind 18e eeuw was het even een rage. 

In de voorraden zaten een paar mooie ogen,

pailletten met opgenaaide kraaltjes

er om heen, voor het sprankelen..

Toen stukjes machinaal geborduurde

zijde en een zijden jojo met kraal erop.

De achterkant is ook versierd en

je kunt het nog steeds opvouwen

en wegsteken in een binnenzak,

zoals de miniaturen vroeger ook

werden gedaan.

P.S. 

Zo zag het er uit, toen ik een paar ogen

achter de gaten in het kaartje

gedaan had. 

Een affo - begin van een verzameling?

 

Hier schreef ik al over die mooie lapjes,

die ik gekregen had. 

Lekker voor het Vaderland weg

borduren met simpele steken, het is een

ontdekkingstocht op een klein oppervlak.

"be joyful, be happy, make things":

dingen maken, maakt je blij!

De rol eindigt met een bloemetje 

van kralen van een oud armbandje.

Daarboven een Mariahangertje, 

met op de achterkant de tekst:

"I prayed for you in Lourdes".

Mijn moeder vond het ooit op straat,

toen we nog in Meerveldhoven woonden.

Het heeft al die jaren in haar naaimand gezeten. 

Klik maar op de foto's, dan zie je de details beter.

Dit is mijn knopen en kralenlade,

Alles gesorteerd in de bekende jampotjes

met het geruite deksel.

Je staat er van te kijken, hoeveel er in zit.

Dit is een eerdere rol, op een klosje.

Deze is vastgezet op een doorgeknipt

en bewerkte wc rol:

Buitenkant stukje Paapjesstof, binnenkant

bijpassend collagepapier.

Slow stitching

Een tijdje geleden kreeg ik een verzameling

restanten Paapjesstoffen.

Elk lapje is prachtig, kleurrijk en

mooie kwaliteit.

Maar wat zal ik er mee  gaan doen?

Stukjes tekst er op..

Ik ben al vaker met een rol bezig geweest,

erg leuk om te laten groeien.

De ene past precies in een oud mandje,

voor de beide andere was er een passende klos.

"Wat ga je er mee doen?"

 

Vorige week scharrelde ik wat rond in

het zolderkamertje: ik had gezegd, dat 

ik ging opruimen maar dat lukt niet altijd.

Ik "vond" een schitterend lapje, 

ooit eens gekregen. Dat was in 2001!

Hoe vaak ik er al mee in handen heb gestaan.

Moet wel iets speciaals worden, anders

is het zonde...

Even later nog iets:

De zakken van een jurkje uit mijn begintijd

in de Ontspanningsbibliotheek

van Unilever in Rotterdam.

Zó leuk, dat jurkje! In de quiltperiode

de stof gebruikt voor een quiltje, 

maar die zakken bleven bewaard 

Intussen ziet het er zo uit

De bloemen losgeknipt, op vilt

gelegd om wat "body" te krijgen.

Nu worden ze verder bewerkt 

en ga ik zien, wat het wordt. 

Gisteren vroeg iemand van het 

Creatieve Café, wat ik er mee ging doen.

Tja....zien we wel.

Een ander zei: het lijkt wel een hart.

Dat had ik ook gezien, komt de 

nare periode van het voorjaar toch 

ineens positief tevoorschijn.

De tafel in de bibliotheek zat weer

vol: er worden dekentjes gehaakt, 

sjaals gebreid en iemand is bezig

met een dier van African Flower zeshoekjes.

Omdat er zo druk gepraat wordt,

vergeet ik steeds foto's te nemen. 

Drie dames waren naar de handwerkbeurs

in het Martiniplaza geweest.

Een hilarisch verhaal over hoe je daar komt,

als je met de Shuttlebus vanaf de P&R

wil gaan.

Elke bijeenkomst is een combinatie

van plezier en serieuze momenten,

precies waar het voor bedoeld is. 

De afgelopen tijd zijn de reacties op het blog

niet meteen zichtbaar. Ik had niet door,

dat ik ze nu eerst moet beheren.

Ik ga er goed op letten, ze komen dus wel

binnen op mijn dashboard.

Zondagmorgen

 

Samen genieten van het zonnetje

in het atelier.

Julia heeft het fijnste plekje:

in de schaal met walnoten,

die liggen te drogen. 

Lekker comfortabel...

Nog een bladzijde in de nieuwe agenda,

die plaatjes van Collage Soup verdienen

een goed plekje. 

Ze past heel mooi bij het vrolijke tasje. 

Dit wordt een nieuw slow stichting werkje,

dat kan ik mooi in het tasje stoppen,

terwijl ik er aan werk. 

Zijde restanten en borduurwerk

op organza vormen de ondergrond. 

Zulke stoffen zou ik graag veel meer

willen hebben...

Komebukuro-tas

 

Oorspronkelijk werden dit soort tasjes

gebruikt als tasjes om rijst te offeren

in de Japanse tempels. 

Een mooi project om mee bezig te zijn:

van een voorraad reststofjes naar dit tasje.

Er moest wel een vingerhoed aan te pas komen.

Door al die lagen krijg je een eeltplekje

op je vinger en daar prikte ik toch een

keer doorheen...

De zijkanten zijn aan elkaar gezet en

nu ga ik op zoek naar een koord 

voor de sluiting. 

Geen koord in de voorraden, maar wel

bijpassend band. 

Nu nog verder afwerken: hier en daar nog

wat stiksels,

twee zijkanten afwerken en 

bolletjes maken voor de uiteinden 

van de bandjes.

Het wordt een tasje om mee te nemen 

naar de Quiltgroep of het Creatief Café. 

Het is een flinke klus geweest, 

maar erg leuk om te doen. 

Tja... het is puzzelen

 

De Chinese kindjes zijn vorige week mee geweeest naar Oldeberkoop.

Onder begeleiding van lekker regae muziek

(ze komen tenslotte van Curaçao)

reden we erheen, voor werkoverleg met Thea.

De voor- en nadelen van een rol werden besproken,

wel/niet meer sushi matjes

en ook: hoe vul ik het laatste stuk van de "voering"?

Dat zijn dus deze hexjes geworden, 

ze zitten immers ook op de voorkant.

Maar nu ben ik de beide lagen aan het spelden

en moet ik denken aan het gezicht van schoonzusje

gisteren: wel dik, hoor, hoe ga je dat 

etaleren?

Nog maar even geen extra sushi matjes...

        

En toen dacht ik: "sushi matjes!"

 

Terwijl ik druk bezig ben alles aan elkaar

te zetten (de voorkant is klaar en de tegenvoering

schiet mooi op), denk ik na over 

de dikte van het hele werkstuk.

Het gaat niet zo gemakkelijk oprollen ben ik bang.

Voor de eerste twee pagina's heb ik molton

gebruikt om stevigheid te geven en het borduurwerk

zakt er zo mooi in weg. 

Nu is het niet zo heel handig en dacht ik ineens:

sushi matjes!!

Bij de weekboodschappen zag ik ze liggen,

dus twee meegenomen.

Het lijkt me heel goed mogelijk om de voorkant

in die verbindingslijnen van de matjes

vast te zetten. 

Daarna omkeren en op dezelfde manier 

de achterkant bevestigen.

Ze steken ook nog wat uit,

daar kun je nog iets aan laten bengelen...

De enigste vraag is nu, haal ik er

nog twee matjes bij? 

Of geven deze twee al genoeg steun?

De komende dagen worden spannend,

eerst de achterkant verder bewerken.

Onze trompetbloem bloeit intussen.

Vanwege de lekkage in de garage

moesten de zonnepanelen tijdelijk weg.

Nu kan de trompetbloem vrij doorgroeien

en haar ranken op het dak uitstrekken.

Hier wordt ik blij van!

Ook dit is spannend: de ranken uit 

de buurtuin komen over en door de schutting.

Elke dag een nieuwe bloem en nu

dus ook een vrucht..

Vervolg van de Chinese kindjes

 

Het gaat goed :

bovenste foto wordt de omslag met binnenkant.

Dan een kleinere pagina, waar de stof weer gevouwen

is tot zakjes, zoals het was.

De derde set is nog onbewerkt.

Je kunt nu (foto vergroten) ook de

Chinese tekens zien op de lapjes,

 waar aangegeven werd, 

hoe de stof, na het borduren,

ingevouwen moest worden. 

Als één project goed loopt, begin ik

steevast aan nóg iets. 

Nu iets met papier. Er kwam een filmpje

voorbij over een collage op A3 papier.

In stroken knippen en die dan achter elkaar

tot één lange strook plakken.

Hier liggen de stroken klaar: proefjes met 

gelli plate maken samen de collage.

En daar is het resultaat: een vouwboekje.

En, zoals dat dan gaat, kwam ik deze

Flowposter van een tijd geleden tegen:

dingen, waar je blij van wordt.

Genoeg voor twee boekjes en nog wel 

voor meer ...