Spreekbeurt Sven

 

Ik ben Sven en mijn spreekbeurt gaat 

over "Speeltjes"

Ik woon nu al 14 dagen bij 

het Vrouwtje en de Baas.

Ik vind, dat ik ze al heel wat geleerd heb 

over hoe je moet omgaan met 

een jonge poes.

Ze waren tante Julia gewend

en die was heel rustig.

Ze doen erg hun best maar je kunt

merken, dat ze het niet gewend zijn

dat je altijd voor hun voeten loopt.

Ik vertel ook steeds wat ik wil,

maar dat verstaan ze nog niet zo goed.

Ik kan heel hard rennen en ik gebruik

de trap om mijn pootspieren

te oefenen.

Ze hadden speelgoed gekocht: gekleurde stuiterballetjes,

maar die vind ik niet zo leuk.

Een hengel met veertjes is wél erg leuk:

 om een hoekje 

op de loer liggen als de baas wil spelen

en later kun je hem ook apporteren en

dan onder de bank verstoppen.

Ik vond zelf een paar walnoten op een schaal

en de Baas gaf mij een lege medicijnstrip,

die kun je weer onder het kleed

in de voorkamer wegspelen.

Vrouwtje heeft nog iets leuks bedacht:

bakpapier frommelen en dan propjes

ervan maken. Die gooit ze de trap op

en dan kun je daar heerlijk mee rond rennen:

in je bek nemen en weer de trap af laten rollen...

Druiventakjes willen ook zo fijn glijden over de

stenen vloer en dan kun je ze ook onder het kleed 

werken om ze later weer op te zoeken.

Dit was mijn spreekbeurt, groetjes van Sven.

toelichting:

Sven is een leergierig katertje met

de duidelijke mening.

Voor de voeten lopen is zijn

talent: koffie naar de kamer brengen

is een hordenloop geworden. 

Het poezenmeisje van de buren is al 

voor de tuindeuren komen kijken naar 

de nieuwe buurjongen.

Sven schrok er even van en kreeg zelfs 

een dikke staart!

Maar nu rent hij regelmatig even naar de deuren

en kijkt naar buiten: " is ze er weer?"

Verder zijn er een paar " ongelukjes" geweest:

keihard tegen de openstaande (glazen)

vitrinedeur gerend. 

Wat een klap! Niet gezien omdat hij

achter het laserlichtje aanrende..

Nog iets: tussen de keukendeur gezeten

en nog geen uur erna een flinke plant 

van een krukje gegooid.

Beide keren was het nodig om even in

een rustig hoekje bij te komen. 

Dit komt helemaal goed!

Boekentips

 

De Tsubaki schrijfwarenwinkel - Ito Ogawa

Schrijfwarenwinkel?

Publiek schrijver?

"Daar wil ik meer over weten,"  dacht ik

en ging er eens lekker voor zitten.

Klik op de foto om hem te vergroten

en een stukje te lezen over

de manier van werken van Hakoto,

die na het overlijden van haar oma

(ze noemt haar " Voorgangster").

Op Hebban vond ik deze recensie

van Kriskras, die het gevoel van dit boek

perfect omschrijft. 

Rustig verloop van de vertelling, 

je krijgt zo een voorstelling

van het leven van Hakoto en de mensen,

waar ze mee omgaat.

Ik vond het erg mooi.

Oosterlicht - Lorna Cook

is het eerste deel van de serie 

De Vier Windstreken.

Het verhaal in het heden speelt in Cornwall,

waar Lamorna en haar zusje proberen hun oude familiehuis

te redden van verval. 

Hun beide andere zussen zijn nu niet in beeld,

maar er moet nú wat gebeuren!

Het verleden speelt in Singapore, waar Issey werkt 

op een afluisterpost voor de Marine,

net voor de inval van Japan op Pearl Harbour.

De combinatie van de ideeën voor het behoud

van het familiehuis en het spannende verhaal

over de aanval op Singapore hield me

in de ban. Het verhaal in Singapore vooral.

Nu wil ik natuurlijk graag weten,

wat het verhaal van de andere zusjes is..

Eilandverlangen - Anne Labus

is het eerste deel van de Eiland-serie

Drie zussen erven erven, na het onverwachte overlijden

van hun moeder, haar pension op Jersey.

Ze zijn daar ook opgegroeid, maar alledrie

vertrokken. Er is wél een voorwaarde:

elke zus moet het pension drie maanden runnen.

Leuk thema:  hotel/Jersey ,

heerlijk om lekker in weg te duiken -

belevenissen met de gasten,

beschrijvingen van de mooie plekjes op het eiland...

Ik ga de andere delen ook lezen!!

Het is wel opvallend, dat er de laatste tijd

meer van zulke series uitkomen. 

Geïnspireerd door Lucinda Riley, denk ik.

Enerverende week

 

Ja, er woont weer een kat bij ons..

Een week geleden zag ik op de site van 

het asiel in Sneek een kitten 

met een paar grote ogen en oren.

Als je belangstelling hebt,

mag je middags tussen 13.00 en 16.00 uur

reageren en het is me gelukt:

exact 13.00 uur ging mijn telefoon

bij hen over. 

Ik kreeg naam en adres van degene, die

hem al een paar weken in opvang had

en mocht 's middags meteen 

nog langs komen.

ken je die reclamespot van de 

Dierenbescherming /

Dierenlot?

Hier maakte ik kennis met iemand, 

die dit werk doet: kittens opvangen: elke paar uur een flesje,

overdag én 's nachts. Wát een inzet!

En het was een schattig katertje,

geen raskat met lang haar,

maar een gewone Europese korthaar, 

lange poten en staart en een spits kopje.

Totaal anders als onze vorige meiden.

Ik besloot hem te nemen

en na de afhandeling bij het asiel,

mag je de kat ophalen.

Nog nooit eerder zo gedaan,

vroeger stonden ze voor de deur,

stapten snotterig en ziek door de heg

of werd meegenomen van de tennisbaan.

En o ja, er rende ook nog eens een jonkie 

achter mijn kater aan, toen hij

binnen kwam in een regenbui.

In elk geval -

de foto laat zien hoe bang hij hier

aankwam. Eerst een paar uur trillend

in die mand gebleven,

daarna onder snel de bank geschoten...

Hij kwam pas 's avonds heel voorzichtig 

onder bank weg om wat te eten en 

op de bak te gaan.

Snel weer terug!

Nu loopt hij rond, kletst je de oren van het hoofd,

wil het liefst bij mij op schoot zitten

en kijkt naar de kraaien vanaf de bank.

Dit is Sven en we zijn erg blij,

dat hij er is.

Een tussendoortje

 

In de verpakking van mijn gezichtscrème 

zat bovenin het doosje  een extra

kaartje om het potje netjes op de plaats 

te houden.

Tja, een kaartje met twee gaten erin..

zonde om weg te doen, toch?

En zo ontstond dit

tussendoortje: lover's eyes.

Oorspronkelijk een miniatuur van iemand's oog,

wat aan je aan 

je minnaar gaf.

Heel geheim allemaal,

want niet herkenbaar voor een 

niet ingewijde.

Eind 18e eeuw was het even een rage. 

In de voorraden zaten een paar mooie ogen,

pailletten met opgenaaide kraaltjes

er om heen, voor het sprankelen..

Toen stukjes machinaal geborduurde

zijde en een zijden jojo met kraal erop.

De achterkant is ook versierd en

je kunt het nog steeds opvouwen

en wegsteken in een binnenzak,

zoals de miniaturen vroeger ook

werden gedaan.

P.S. 

Zo zag het er uit, toen ik een paar ogen

achter de gaten in het kaartje

gedaan had.