Posts tonen met het label poezen; Sven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label poezen; Sven. Alle posts tonen

zaterdag 3 oktober 2026

Ik ben jarig vandaag!


Ja, Sven hier,
omdat ik vandaar jarig ben,
mag ik van Vrouwtje weer 
een blogje schrijven.

Omdat ik al een week lang niet zo fit was,
zijn Vrouwtje en ik gisteren naar
de dierenarts in Workum gereden.
Diarree, veel op de bank bij de Baas liggen,
geen zin om naar buiten te gaan,
's nachts ook op de bak...

Nou had Vrouwtje zelf al een beetje
uitgevogeld, waar het van zou kunnen
komen: ander eten!
Brokjes van de J.umbo, zakjes voer
van Whiskas, dus eerst terug naar
de hofleverancier Royal Canin.
Maar die weke poep bleef maar....

Toch deed ik mijn best,
spelen met de baas, meehelpen in de tuin,
dutjes met de Vrouw, 
maar ze vonden me sloom.

Dus gistermiddag in die mand,
ik moet zeggen, daar is ze handig in, hoor.
Voor ik het wist, schoof ze me 
achteruit erin en was het deurtje dicht.
 
We moesten we naar Workum,
in plaats van gewoon in Bolsward.
Ik kan je wel vertellen, dat het Vrouwtje
ook weet wat ik daar van vond!
En de brug bij Workum was ook nog open,
dus ik kon goed uitleggen, hoe ik er over dacht.
Zelfs de assistente vroeg of ik lekker ging!

'Net nieuwe batterijtjes gekregen', zei het Vrouwtje.

De dokter dacht ook dat het best van het eten
kon komen en het effect van ander voer duurt wel een maand,
voor het uit je lichaam is.
Ik ben weer thuis, mét pilletjes en wormenkuurtje.

Het asiel was vorig jaar met ons nestje al bij hem
langs geweest voor een gezondheidscheck.
Daardoor weet Vrouwtje mijn geboortedatum
en heeft ze me op de verjaardagskalender gezet.

Dokter was wel heel tevreden:
mooie glanzende vacht, gespierd lijfje,
prima gebit, hartje goed, leuk katertje geworden.


Op de terugweg, met wéér die brug bij Workum
open, heb ik niets meer gezegd. 

Ik ben vanmorgen zelf al begonnen met vieren:
vóór 8 uur heb ik een muis gevangen.
Nou, dan ben je toch aan de beterende hand!

 

vrijdag 1 mei 2026

Sven zit bij de Padvinderij

 



Sven mag nu al 14 dagen naar buiten,
best spannend, want hij is een echte stuiterbal.

Gelukkig was het goed te overzien,
hij ging niet bij de schuttingen op 
en het gat naar het achterpad was met
een flinke tegel afgesloten. 

Ik heb hem meteen opgegeven bij onze
plaatselijke Scoutinggroep en hij kreeg via Zoom
allerlei opdrachtjes: boompje klimmen,
plas/poephoekje maken, insecten
determineren.. precies wat ik nog van de
padvinderij van vroeger weet. 
De buurkatten verzamelen op de schutting
om naar hem te kijken, ze denken er over na
of ze bij de groep willen komen...

Intussen waren de gymoefeningen verder 
opgevoerd en nu klimt hij omhoog in de boom
en is er een uitkijkpost ingericht op het
fietsenschuurtje van Buurvrouw. 

Gelukkig is de vijver nog heel spannend,
vlotten bouwen en zwemtochtjes
zijn voor de oudere Welpen, hoorde ik. 
(en altijd onder begeleiding).

Het is nu ook heel fijn, dat er geen
vissen meer zijn. Die zijn door een reiger
opgegeten, denken we. Julia
lag graag naar de vissentv te kijken,
tussen de plantjes en dan komen ze wel voorbij...
Met hem ben ik bang voor andere taferelen.

De tegel is weggehaald en hij is, met Welpeninstructies
onderweg in de andere tuinen: dekking zoeken
als het gevaarlijk is, altijd onthouden
waar je vandaan komt, goed uitkijken,
en niet té lang wegblijven.







zondag 12 april 2026

Avonturen van Sven

 




Hallo, daar ben ik nog een keertje:
Ik ben Sven en ik woon nu al een maand
bij het Vrouwtje en de Baas.
Ik mag van het Vrouwtje op haar iPad
om te vertellen over mijn avonturen.

Ze zegt, dat ze me eigenlijk beter Findus 
had kunnen noemen, omdat dat ik sprekend lijk 
Hij beleeft van alles met zijn baasje Pettson.
Die onderste tekening uit het prentenboek
laat heel goed zien, hoe ik ook rondjes kan rennen,
net als Findus. 
Ik heb van alles geleerd:
-van de vensterbank óver de bank op de grond springen,
heel hard trappen op en af rennen,
-deuren, die op een kiertje staan openduwen (heel wijd),
het kattenluikje naar de bijkeuken gebruiken,
op tafel springen (mag niet),
en heel hard om iets lekkers schreeuwen vragen
als er de koffie op tafel komt,
ik kan ook dóór de zonnewering heen stappen,
maar dat mag eigenlijk niet. 
Dan gaat de zonwering omhoog en kan ik
de poezen van de buurt bekijken.

Ik ben ook bij de dierenarts geweest,
daar weet ik niet veel meer van. 
Het Vrouwtje zei, dat het moest,
dus dat zal wel zo zijn. 

Gelukkig was ik de volgende dag weer helemaal opgeknapt.
En ik heb ook belangrijk werk:
meelopen naar de wc/badkamer om te zien
of het daar wel goed gaat.

Meer weet ik niet,
dag!!
Sven




Nog even een nawoord:
mijn man kan niet meer rustig een bakje yoghurt eten,
want Sven heeft ontdekt, hoe lekker dat is. 
De zonwering gaat een aantal keren per dag
omhoog, want meneer doet kop en voorpoten
erdoor om beter te zien, wat er op straat gebeurt.
Hij krijgt een 10 voor hardlopen,
maar we werken nog aan het onderdeel
" voor de baas/vrouw uitlopen"
hij is nu een meester in "voor en tussen de voeten lopen".

Ook zijn nieuwsgierigheid geeft wat "uitdagingen":
alles wat bungelt en hangt is interessant.
Zoals de lampjes boven de eetkamertafel:
meppen met je poot en daar zwaaien ze heen en weer.
Ingelijst borduurwerk van mijn moeder,
bij het bed, hangen net zo hoog om er met
je snuit achter te kijken.


Zulke dingen doet hij als je lekker wil gaan slapen!

De marionet Pieternel, die naast het bed hing,
heeft al een keer haar broek op de enkels gehad
en ik heb haar ten einde raad, midden in de nacht, weggehaald.



Daar tegenover staat, dat we veel plezier met hem hebben,
constant zelf bezig zijn en spelen.
 Het is ook een heel aanhankelijke kat. 

Al met al zijn we net een paar grootouders met een peuter
die is komen logeren,
terwijl de ouders er voor onbepaalde tijd
op uit zijn gegaan..





zaterdag 21 maart 2026

Spreekbeurt Sven

 



Ik ben Sven en mijn spreekbeurt gaat 
over "Speeltjes"

Ik woon nu al 14 dagen bij 
het Vrouwtje en de Baas.
Ik vind, dat ik ze al heel wat geleerd heb 
over hoe je moet omgaan met 
een jonge poes.
Ze waren tante Julia gewend
en die was heel rustig.

Ze doen erg hun best maar je kunt
merken, dat ze het niet gewend zijn
dat je altijd voor hun voeten loopt.
Ik vertel ook steeds wat ik wil,
maar dat verstaan ze nog niet zo goed.

Ik kan heel hard rennen en ik gebruik
de trap om mijn pootspieren
te oefenen.
Ze hadden speelgoed gekocht: gekleurde stuiterballetjes,
maar die vind ik niet zo leuk.
Een hengel met veertjes is wél erg leuk:
 om een hoekje 
op de loer liggen als de baas wil spelen
en later kun je hem ook apporteren en
dan onder de bank verstoppen.

Ik vond zelf een paar walnoten op een schaal
en de Baas gaf mij een lege medicijnstrip,
die kun je weer onder het kleed
in de voorkamer wegspelen.

Vrouwtje heeft nog iets leuks bedacht:
bakpapier frommelen en dan propjes
ervan maken. Die gooit ze de trap op
en dan kun je daar heerlijk mee rond rennen:
in je bek nemen en weer de trap af laten rollen...

Druiventakjes willen ook zo fijn glijden over de
stenen vloer en dan kun je ze ook onder het kleed 
werken om ze later weer op te zoeken.

Dit was mijn spreekbeurt, groetjes van Sven.

toelichting:
Sven is een leergierig katertje met
de duidelijke mening.
Voor de voeten lopen is zijn
talent: koffie naar de kamer brengen
is een hordenloop geworden. 
Het poezenmeisje van de buren is al 
voor de tuindeuren komen kijken naar 
de nieuwe buurjongen.
Sven schrok er even van en kreeg zelfs 
een dikke staart!
Maar nu rent hij regelmatig even naar de deuren
en kijkt naar buiten: " is ze er weer?"


Verder zijn er een paar " ongelukjes" geweest:
keihard tegen de openstaande (glazen)
vitrinedeur gerend. 
Wat een klap! Niet gezien omdat hij
achter het laserlichtje aanrende..
Nog iets: tussen de keukendeur gezeten
en nog geen uur erna een flinke plant 
van een krukje gegooid.
Beide keren was het nodig om even in
een rustig hoekje bij te komen. 

Dit komt helemaal goed!