Ontzorgen

Op de markt hoef ik alleen bloemen voor mezelf te kopen,

bij de supermarkt hoef ik niet aan de inhoud van de koelkast

of fruitmand van mijn moeder te denken.

De flat is leeg, de huur opgezegd - morgen nog er door met een emmertje sop

en de stofzuiger. 

Nu merk ik, hoe druk je er mee bent - mantelzorger zijn.

Gelukkig begint ook de orde in huis terug te keren. 

Een ochtend in mijn eentje thuis helpt heel goed om de zaken 

weer op een rijtje te zetten. 

Ook de badkamerklus, die tussen het zorgen door verder ging,

is vanochtend door ActionMan en zijn Maatje afgemaakt. 

Liggen alle handdoeken, washandjes en verzorgingsproducten weer bij elkaar. 

Ik heb zo goed mogelijk door gewerkt aan de rolodexkaartjes

en de dagelijkse pagina's. Er missen wel een paar, maar dat valt niet op.

het is behoorlijkvol in de rolodex.

de kaartjes van de afgelopen dagen.

Het Happinez dagboek, waarin ik op 1 oktober begon -

toen een keurige agenda, kan nu rechtop staan. 

de verjaardagskalender van mijn moeder nodigt uit tot 

restverwerking.

Intussen denk ik na over nieuwe mogelijkheden - na de rolodex. 

 

Op mijn werktafel....

Het is een bomvol hoekje, die werktafel waar ik zit te 

werken aan de rolodexkaartjes.

Ik ben bezig sinds januari dit jaar en intussen staat

alles, wat ik nodig heb, in bakjes en vakjes bij elkaar. 

Dit is het kaartje en de dagelijkse pagina van 1 november.

 Ook het andere werkblad is vol:

Julia vindt het buiten zó stormachtig en warm

dat ze besloten heeft een  tijdje in het atelier te blijven.

Vanochtend vroeg, om half zeven, toen ik haar buiten liet,

was het al 17 graden!

(volgens Piet Paulusma, die dan altijd op

Omrop Fryslân het weerbericht doet).

Ik trek alle laadjes open....

Jeetje, wat een regen gisteren!

Snel de weekboodschappen in huis gehaald en toen 

was er maar één ding te doen:

alle laadjes in het atelier opentrekken....

Het Slow Stitch project kan alles gebruiken:

mooie lintjes uit het oude ladenkastje, speciale garens (ooit meegenomen

van de Knitting & Stitching Show in Londen),

een bak vól restanten quiltstofjes.

Terwijl de regen tegen de ramen sloeg

ging ik helemaal los...

Dit vierkantje was ook lint, nu is het een 

extraatje op een pagina. 

Saristofjes komen ook goed van pas en

natuurlijk ook de kraaltjes erbij.

Voor ik het wist, was het al tijd voor de lunch.

's Middags knapte het weer gelukkig een beetje op.

Het zwarte boekje is ook al vol,

hier zijn de laatste pagina's, die ik maakte. 

(Klik op het plaatje om ze groter te maken)

een bladzijde uit een oud paspoort van mijn vader.

Aan de stempels zie ik, dat dit hun eerste reis

naar Singapore was.

Ze gingen er heen om de eerste verjaardag van mijn nichtje

mee te maken. 

Het volgende plakboek is een dagboek

uit de voorraad, van Happinezz.

Dit wordt een combinatie van pagina's van mijzelf en

citaten/foto's die in het dagboek zitten. 

Hier kan ik een hele tijd mee vooruit!

 

Genieten van de herfstsfeer

Eergister werd het ineens even héél mistig,

toen het weer optrok was de tuin prachtig versierd 

met glinsterende spinnenwebben.

Het duurde maar een paar minuten.

maar het is typisch voor de herfstperiode. 

Op mijn werkblad liggen de pagina´s voor mijn Slow Stitched Journal,

het is nog een beetje rommelig. Nog geen eenheid, hoewel ik er met

plezier aan werk. 

Niet alleen pagina´s maken, maar ook deze kleine borduursels.

Boven dit werkblad hangen deze twee oudere werkstukjes  -

onderdelen van een quilt, die niet naar mijn zin was.

Ten einde raad, in stukken geknipt en deze twee zijn

zelfstandig verder gegaan. 

Ook toen was ik al met slow stitching bezig..

willekeurig borduren, ondergrond opvullen.

Terwijl ik werk denk ik na over de term

"slow stitching" - wat versta je daar nu onder?

Langzaam borduren is niet iets, wat je besluit te doen: 

hoe borduur je dan snel en wat doe je dan?

Snelbreien heb ik wel eens van gehoord maar houdt het wel op.

Je kunt tegenwoordig ook met slow cooking aan de gang en

er is vast nog meer mogelijk. 

Voor mezelf heb ik nu wel een idee erover: zonder voor opgezet plan werken,

op een meditatieve manier, kijken waar je werkstukje heen wil gaan.

"Verkeerde" steken zijn er niet - dat geeft je juist een mogelijkheid

een andere kant op te gaan. 

Kenmerk is wel, dat je geconcentreerd bezig bent met één ding tegelijk.

De rolodex raakt steeds verder gevuld, het is een leuk gezicht. 

Een paar pagina´s met quotes. Vooral die over rouw is mooi:

"Rouw is liefde die zijn adres kwijt is".

Sloooow Stitching

Slow Stitching - hoe vertaal je dat?

Langzaam borduren?

Hoe je het ook wil noemen, het gaat inderdaad traag.

Maar ook: geen vooropgezet plan - 

Wel bedenken dat er een rechthoekig boorduurtje

gemaakt gaat worden, maar niet vooraf weten hoe het

er uit zal gaan zien. 

Ik zocht wel lapjes uit, die in kleur bij mijn pagina's

passen. Toen eenmaal de ondergrond gekozen was,

zocht ik in de restjesbak naar iets bijpassends.

Dat werd het bruine lapjes met een soort zigzagpatroon.

Stukje fiberfill erachter en daarna vastzetten, hier 

met verloopgaren van Valdani. Dat is grappig omdat

er dan vanzelf na een tijdje een andere kleur komt. 

En inderdaad is het sloooow....  : lapje moet op die ondergrond

en je mag zelf weten hoe je dat doet. Grote of kleine steken,

recht of schuin - helemaal niet belangrijk dat ze verschillend zijn.

Heel ontspannend, als het maar vast komt te zitten. 

Rechts nog een paar pagina's, sommige met 

reststofjes er op.

Lang leve de bak met restjes...

Dit is een voorbeeld waar het geborduurde rondje vastgezet is

op de ondergrond. Met een stencil en reliëfpasta nog 

een beetje leven aangebracht. 

En natuurlijk gaan de dagelijkse pagina's ook verder:

Deze spread vind ik wel grappig geworden:

Links het meisje wat droomt over haar toekomst als glamourdame.

Rechts iemand waarvan de haren te berge rijzen als ze het

keurige figuurtje uit een tijdschrift ziet: Never! Nooit niet!

compositie in bruintinten

 

De laatste met een titel uit een tijdschrift voor hooggevoeligheid:

"een kamertje in mijn hoofd" - waar ik heen ga, als de wereld even te veel is.