En we zijn onderweg…..

Het is alweer een paar weken geleden, dat ik het prachtige garen

liet zien voor mijn nieuwe project.

Intussen ben ik begonnen en het ís toch leuk!

Die prachtige kleuren van het garen,

het kantpatroon met het middenstuk, waar je met beide kleuren 

het inbreipatroon maakt.

Ik zit boven te breien, want je moet er alle aandacht bij houden.

Dit kan nog niet beneden, op de bank, terwijl er gekeken wordt

naar de opwinding over Ali B., de Voice en alles er omheen. 

Maar wat een feestje om te doen. 

 

Borduren gaat ook door:

je hebt mijn broekspijp nog niet eens gezien!

Kijk, er zit ook al weer een zijdje op.

Het zit zo: ik vond dit stuk jeansstof in de voorraden.

Bij nader inzien blijkt het echt een stuk broekspijp is:

gat in de knie, sleetse plekken, lekker zacht...

En dan maar combineren: rafelige blauwe stof, stukje stof met roest,

handdruk lapje. 

En nu kan ik borduren bij de tv!

Dat stokje komt er ook op, nog wat versieren met een reepje

Saristof en garens, waarschijnlijk.

Maar dat breiwerk trekt ook heel erg...

Leesplezier

In de nieuwsbrief van Blomsterstuge gaf Dita een paar leestips.

Altijd fijn om leesplezier aangereikt te krijgen.

Behalve romans lees ik graag informatieve boeken.

Als zulke boeken ook nog over textiel gaan ben ik verkocht.

Dita gaf naast de Engelse titels ook de Nederlandse.

Die kun je in de  Friese bibliotheken reserveren. 

Nét voor de Kerst lagen ze voor me klaar

(leuk, hé - eentje uit Dokkum, de ander uit Leeuwarden -

fijne service!).

En hoe zijn ze?

Top!

De Gouden Draad -Hoe stoffen geschiedenis schrijven.

Wil je weten hoe Egyptische mummies in- en uitgepakt werden

of ben je geïnteresseerd in de Zijderoute?

Maar ook over de luxe van kant, kleding voor reizen naar de

Zuidpool en de Everest wordt verteld.

en oh, ja: pakken voor ruimtereizen, de ontwikkeling van materialen

voor kleding van sporters. 

Mensenlief, wat een geweldige verhalen.

Echt een boek om per hoofdstuk door te lezen - één onderwerp

geeft je veel om over na te denken.

Kassia St Clair is historicus en kleurenexpert.

Ze schreef eerder: Het geheime leven van kleur.

Dat ga ik nu ook lezen, de bieb heeft het wel!

Het tweede boek: Levensdraden is ook zó interessant.

Het leest vlotter - het is geschreven alsof de schrijfster

naast je zit en van alles vertelt. 

Ze vertrekt naar Bayeux om nu eindelijk zelfs eens dat

beroemde tapijt te bekijken.

Ze is in China en vertelt over ontmoetingen met vrouwen

om over hun textielwerk te praten.

Waarom maakten Suffragettes geborduurde banieren

en waarom waren de Aids quilts zo belangrijk. 

Elke keer, dat ik het boek open sla, is er weer een mooi verhaal:

de lapjes stof, die bewaard zijn in het Londense museum van Vondelingen,

een verhaal over een quilt met doodskisten met de namen van familieleden,

die op een geborduurd kerkhof klaar staan....

Fascinerend.

De auteur Clare Hunter is een Engelse textiel kunstenaar, die banieren

maakt, werkt met groepen en organiseert tentoonstellingen.

Haar grote interesse en kennis komt je van elke bladzijde tegemoet. 

Het mooie van dit boek is, dat je op internet de achtergrond informatie 

bij elk verhaal kunt opzoeken. 

Via de link van haar naam kun je op de site kijken in het archief:

verschillende steden komen te voorschijn en dan kun je zien,

wat er daar gemaakt is. 

Glasgow

Dundee

Edinburgh

gewone mensen, die allemaal hun verhaal vertellen via textiel. 

Kat in ‘t bakkie

Het is goed gekomen, hoor!

De kat in het bakkie,

vrouwtje he-le-maal blij met de garens.

Ooo....

                             

Meteen de garenwinder opgezet en bolletjes maken.

Het zijn ook nog mijn favoriete kleuren te zijn.

Dat aantekenboekje past er prachtig bij,

 

Dankzij de proeflapjes gaat de eerste rand heel goed en geniet ik 

ervan, dat het patroon nu veel beter zichtbaar is. 

Een goed begin

Een heel nieuw jaar vol mogelijkheden strekt zich voor ons uit.

Het was een "rustige" jaarwisseling: de hele dag

waren de carbidjongens op de achtergrond te horen.

Het vuurwerk viel mee, hoewel ik nu en dan verbaasd was over de kracht er van.

In elk geval: de beste wensen voor het komende jaar!

Ik ben goed begonnen: een miniatuurtje maken. 

Vorig jaar ben ik er ook mee bezig geweest  hier, hier en hier 

kun je het bekijken. 

Nu vond ik het papier weer en voor ik het wist,

had ik op Nieuwjaarsdag al iets gemaakt!

 

En dan dit mooie formaat boek van  Khadi papier.

De voorkant is nog niet af, vind ik. 

Maar daar komt later wel een aanvulling voor te voorschijn.

Een stapeltje afgeschreven exemplaren van het blad Happinez

zijn ook altijd goed voor teksten en randjes langs bladzijden. 

En dan maar leggen met alles wat er te voorschijn komt...

Ik wens iedereen creativiteit om de pieken en dalen 

van 2022 elegant te navigeren...

en....er is garen voor de sjaal onderweg..... spannend!

Kerstmis 2021 met een boekentip

Voor het eerst in de jaren, dat ActionMan en ik bij elkaar zijn, 

waren we samen met Kerst.

Het is prima bevallen: even terugtrekken 

en nu en dan herinneringen delen.

Onze trouwdag, ook al 40 jaar geleden, met sneeuw en vrieskou.

Gelukkig had ik een warme, geweven jas over een wollen pakje aan.

Wat hebben we veel beleefd in al die jaren!

De mensen, die we onderweg moesten achter laten kwamen

ook voorbij:

familieleden en eerst mijn vader en dit jaar mijn moeder.

Het was  een beetje droevig en mooi tegelijk.

Fijn om er zo rustig samen over te mijmeren.

Maar ook: het begin van mijn sjaalproject. 

Enthousiast steken voor de onderste rand opgezet.

Dit gaat leuk worden!

Maar, na een centimeter of 5 begonnen de twijfels:

doe ik het wel goed, het patroon is helemaal niet duidelijk.  

Weet je wat: effen garen en dan kijken hoe het wordt. 

En toen bleek meteen, dat ik niet goed bezig was.

Onderaan hoe ik het maakte, daarboven hoe het moest zijn. 

Ja, daar zie je dat er een patroontje in komt. 

Terug naar het garen, wat ik wil gebruiken.

Op de bol lijkt het licht/donker effect heel goed,

maar het kleurverloop is heel snel.

Ik breide het proefje nog een keer:

nu is het wel duidelijk, dat je met recht en averecht 

een structuur maakt.

Het korte kleurverloop maakt het voor mij nog te onrustig. 

Op deze foto van de sjaal zie je hoe de beginrand zou kunnen zijn.

De kleuren van deze rand gebruik je ook in het brede middendeel.

Daar moet je duidelijk het ingebreide patroon zien.

Dat gaat niet lukken met mijn garen.

Helaas hebben we te maken met winkelsluiting vanwege de lockdown.

Zodra die voorbij is, spoed ik mij naar Ajoure in Joure. 

Een winkel met een enorm assortiment aan garens.

Bovendien een kundige eigenaresse, ik heb advies nodig!

Eerst wat lezen, er is een fijne voorraad.

Onderaan de stapel ligt Het Eilandhotel van Jenny Colgan .

Het vierde deel in de  serie Café Zon & Zee:

Flora heeft haar handen vol op het eiland Mure:

ze is met zwangerschapsverlof vanwege de geboorte van haar zoontje.

Maar intussen moet haar broer, na het overlijden van zijn grote liefde,

diens hotel runnen. Dat lukt niet goed en Flora schiet te hulp.

Voeg daarbij een excentrieke kok en een keukenhulp met alleen linkerhanden....

Heerlijk, categorie: Leesplezier.

Ik vind alles van Jenny een aanrader. Voor vakantie, voor grijze, mistige dagen,

een moment voor je zelf, altijd goed. 

                                 

Overzicht

Deze beide Ariadne's vond ik bij de minibieb in de stad.

Ik kan me herinneren, dat mijn moeder 

een abonnement had. 

En tot mijn verrassing vond ik een patroon, wat ik

toen gebreid heb: deze gebreide koe. een geldbuidel

uit Bolivia.

Dat was de eerste keer dat ik iets op op 4 pennen ging breien. 

Kijk nou, die grappige kwastjes op zijn buik....

Ik kan niet langer wachten: 

het patroon ziet er zó mooi uit!

De oude garenwinder komt weer goed van pas. 

 

                                                                                

                                                 Op een stukje jeans is deze compositie ontstaan.

            Bij  het opruimen van de laatste weken ontdekte 

ik dit mooie takje, 

dat kan er wel op als centraal punt. 

Waarschijnlijk nog omwikkelen met bijpassend garen.

Even serieus- Dierenambulance

 

Sinds een paar maanden staat regelmatigde auto van 

Schoondochter een dagje bij ons geparkeerd. 

Ze werkt als vrijwilliger bij de Dierenambulance. 

Een ambulance voor dieren in nood en dan kom je

van alles tegen op zo´n  (lange) dag. 

Ik ben al bijgepraat over het opvangen van egels, 

zwerfpoezen  met kittens, hotspots van vogelgriep.

Wat vooral duidelijk wordt is het belang van het chippen 

van je huisdier. Ik ben er bij onze vorige kat mee begonnen,

het was eerst niet iets waar ik mee bezig was. 

Maar bij een kat/hond, die graag zijn territorium controleert

(noem het rondzwerven) is het wel belangrijk. 

Er kan immers van alles gebeuren, een opgejaagd dier

schiet wel eens de verkeerde kant op. 

De medewerkers van de Dierenambulance scannen een aangereden

huisdier om te zien of het gechipt is. Dan weet je, dat het een 

eigenaar heeft en kun je die op de hoogte brengen. 

Zorg er zelf goed voor, dat de gegevens van de chip bijgewerkt zijn.

Heb je een nieuw mobieltje met een ander nummer?

Werk het bij op het register van de chip!!

Wanneer de ambulance en daarna de dierenarts geen contact met de

eigenaar krijgt, mag het dier niet behandeld worden.

Daar schrok ik van. 

Schoondochter vertelde, dat de eigenaar daar toestemming voor moet 

geven. Misschien vinden ze het niet nodig. De dierenarts mag niet zomaar

behandelen en  zo kosten maken. 

Goed, waarom dit bericht? 

Als jouw huisdier op straat komt, kán er wat gebeuren. 

Dan is een chip fijn, want jij hoort ervan. 

Toen Julia twee jaar geleden 5 dagen vermist was,

was ik blij met die chip. Als ze dood gevonden werd, 

zou ik er van horen. Niks erger dan eindeloos in het ongewisse

blijven. Gelukkig stapte ze toen 's avonds ineens weer door het

kattenluikje....

Intussen weten de kleinzoons ook wat je moet doen, 

als je een egeltje vindt: wegen (kan op de keukenweegschaal),

kattenbrokjes geven (vooral geen melk) en daarna eventueel 

de Dierenambulance bellen.