Jeetje, wat een koude wind vanmorgen. Ben ik even blij, dat ik zo hard gewerkt heb om mijn mutsje af te krijgen? Meteen in gebruik genomen!
Grappig, vind je niet? De ene kant heeft meer paars dan de andere. De rand is in gedeeltes gebreid: steeds 16 steken opnemen aan de onderkant, 20 toeren breien en dan, heel ingenieus, met een i-cord rand afwerken. En lekker warm!! Je kunt 'm lekker over je voorhoofd laten zakken, precies wat je nodig hebt met de koude wind van vandaag. Ik ga toch nog eens goed het boekje doornemen, ik wil nog wel zo'n leuk project opzetten.
Zaterdag regende het de hele dag, waardoor ik lekker aan het mutsje kon breien. Alleen Action Girl ging steeds even buiten checken of het al droog geworden was.
Ze heeft van die hondenpoten, met flosjes tussen haar tenen. Als je dan naar binnen stuift, krijg je van die leuke remsporen over de keuken/kamervloer... Het vrouwtje werd even héél doortastend: bakje water erbij, kat vastklemmen onder de oksel (van haarzelf) en voorpoten in een bakje water dompelen. Kat was totaal verrast en overrompeld, maar dat duurde niet lang... Binnen een paar minuten waren de voorpootjes schoon, zat AG te sms-en met haar vakbond en werd de vloer gedweild. Daarna trokken de partijen zich terug op hun but-vrij plekken. Ze is niet weer buiten gaan graven, daarna is ze op de bak gegaan. Gelukkig zijn we nog steeds vriendjes....
Het resultaat van deze rustige dagen is ook, dat ik mijn breirollen gemerkt heb. Ik heb er eentje van Annelein (Adventsrol) en eentje van Jookies.
Mooi, hé? Zo met elkaar in een mandje. Rechtsboven ligt ook nog een mutsje, voor over het oorijzer. Het is geborduurde tule! Laat ik de volgende keer wel zien.
maandag 11 maart 2013
vrijdag 8 maart 2013
Textielschatten 2
Het borduurwerk heb ikgekregen: de zoons hebben er totaal geen belangstelling voor. Dan pak ik het natuurlijk wél aan! Geborduurd op heel opengeweven stof, je kijkt er doorheen - dat borduurt wel fijn voor een kind. Onderaan nog twee vierkantjes - om onder een vaasje te leggen?
Borduurwerkjes van eigen hand met patronen uit boekjes in mijn verzameling.
Dit lapje is 30 x 30 cm.
Deze merklap is 39 x 37 cm. groot. Ik weet niet uit welk jaar: van het laatste getal ontbreekt het belangrijkste deel. Ik vind de levensboom zo mooi: er zitten 10 vogeltjes in. Het gezin? Zomaar 10 omdat het zo leuk staat? Geen idee wie het gemaakt heeft, kan het niet navragen aan familie.
donderdag 7 maart 2013
Textielschatten
dit oude kastje erfde ik van mijn opa en oma. In de familie wordt het "het spanen doosje" genoemd. Het is een heel eenvoudig kastje - mijn pake en beppe hebben het nooit heel breed gehad. Toen ik het kreeg, was ik in mijn blauwe periode en waagde ik de opmerking, dat ik het altijd nog blauw kon verven. Nou, dat viel toch wel verkeerd bij mijn vader-de timmerman! Fijntjes werd ik er op gewezen, dat het houtnerf beschilderd is. Die technieken worden nog maar heel weinig toegepast - goedkoop hout werd beschilderd met de nerftekening van een duurdere soort. (zoals er ook marmertechnieken zijn).
Het kastje is me heel dierbaar en staat veilig in het atelier. Ik bewaar er allerlei oude werkstukjes in, ook werkjes uit de familie van beide kanten.
Ik weet niet zeker of het gebreide hemdje bedoeld is voor een baby. Het is wel érg klein, misschien een oefenstuk? Het mutsje is een juweeltje van kantbreiwerk. En hoe vind je de breirol? Ik ben zelf bezig met de breirol van Jookies en de adventsrol van Annelein is ook af. Dit is echt een oude stekenrol!
Nog een breirol, die is nog van mezelf, denk ik. Het stoplapje is van de moeder van Action Man. En wie die kabelkniekousen gebreid heeft... dat weet ik niet. Maar ze zijn schitterend!
Het ecru lapje is gehaakt van heel fijn garen. Ik denk, dat het een boekenlegger is.
Morgen meer: ik heb nog wat merklapjes is mijn schattenkastje...
woensdag 6 maart 2013
Mutsje breien 3
Ik heb de bol van het mutsje in elkaar - door de laatste 2 steken van elk vierkantje op te nemen en daarna af te kanten krijg je een mooie afwerking. Je hoeft alleen nog de zijkanten van de kleine vlakjes aan elkaar te mazen. Ik heb er voor gezorgd, dat het bovenop helemaal van het paarse deel van de bol gebreid is, dat vond ik mooier dan ineens een rood of okergeel flapje ertussen.
Nu ben ik bezig de onderrand op te vullen met driehoekjes. Als dat af is, neem je langs de onderrand steeds 16 steken op en breit zo een een stuk van de rand. Dat ga ik morgen eerst nog maar een keertje lezen, want nu zie ik het nog niet helemaal voor me. Je moet ook nog korte stukjes i-koord breien....Alles wordt goed uitgelegd en mijn technische engels is erg vooruit gegaan!
Action Man denkt dat het een bloempot wordt, maar ik neig meer naar een cloche-model. Zoals die beeldige hoedjes uit de jaren 30.
dinsdag 5 maart 2013
Bellen van geluk - journaling
vrijdag 1 maart 2013
Agenda bijwerken
Ik heb dit kaartenbakje in gebruik als een soort dagboek. Elke dag schrijf ik iets op - zo kort mogelijk! Nu ik een jaar bezig ben met deze aantekeningen is het erg leuk om te zien, wat er vorig jaar op deze dag speelde. Maar het ziet er niet zo leuk uit - zo, zo, secretaresse-achtig! Dát is het woord! Ik puzzel al een tijdje over verandering... achterkanten bewerken? Tabkaartjes pimpen?
Zo kan het ook! Gevonden op internet, de vierkantjes zijn wel tamelijk klein. Ik ga het uitproberen!
zondag 24 februari 2013
Wat wil je zeggen? - journaling
Lekker spelen met mijn nieuwe stencil van Stewart Gill, Ik heb er zelfs gesso doorheen gesmeerd! Links onderaan op de rechterbladzijde - je krijgt er een mooie structuur mee.
Daarna vond ik het meisje en de hartjes en viel het even stil. We keken elkaar al een paar dagen aan.. wat wil je zeggen? Waarom dat hartje op je wang? Ja, dat kan gebeuren met een werkstuk. Dan moet je echt afwachten tot het je vertelt wat er speelt.
Dit is de tekst:
Het is een straf als je zo mooi moet zijn als ik. De hele dag staan ze te fluiten van de steigers. Als er gebeld wordt , zijn het altijd enge hijgers. En aan de deur staat meestal ook een viezerik. Ik kom alleen maar mensen tegen met een tic. Het is een straf als je zo mooi moet zijn als ik.
....
Maar wat ik geworden ben, daarvoor schaam ik me toch zo, dat ik het maar zachtjes spel: fo-tomo-del.
Het is een lang gedicht, waar ze zich beklaagt over haar lot - het is niet zo simpel om een fotomodel te zijn! "Was ik maar lelijk en verlopen, ongelukkig en een del. Was mijn schoonheid maar gestoken in een rimpeliger vel..." enz.
Abonneren op:
Posts (Atom)