zaterdag 24 oktober 2020

Even rustig aan...



 Na een drukke week besluit ActionMan dat er wel wat mag gebeuren 
in de tuin. Gisteren was het er ideaal voor: heel rustig, beetje mistig...
De campsis, over de pergola liet alle bladeren al vallen.
Meteen goed terug snoeien en alle takken klein maken.
Lekker werk, kat speelde bij de vijver, wij lekker samen bezig.
De agaphantusbakken staan alvast klaar om afgedekt te worden
als het gaat vriezen. Julia heeft haar zithoekje gekregen....
Alle bloeiende potten bij elkaar voor een mooi (herfst)plaatje.
Het leuke is dan, dat er allerlei vogeltjes komen rondscharrelen:
vliegjes, spinnen, het is allemaal welkom.
Julia lette er niet op, die ving een goudvis. Helaas was de baas
niet zo blij met het cadeautje... Hij leefde nog en is zo snel mogelijk
terug gezet (en leeft nog, want er drijft niets rond).

Vanochtend een wandelingetje door de stad, langs het stadhuis.



Ziet het er niet mooi uit? Steigers zijn weg, alles staat er spic en span bij.
Dit is het stuk voor de bibliotheek.

Even naar binnen kijken:



Via de nieuwe opgang en de schuifdeuren kom je in deze ruimte:


dit is éen van de beschikbare ruimtes.


Vanaf de zijkant kijk je de nieuwe ruimte in.
Rechts een centrale balie, links (door de gemetselde
bogen) is de tweede ruimte van de bieb. 
Deze centrale hal wordt het hart van het complex:
de bieb zet daar de leestafel en koffieautomaat neer.
Rechts kun je naar het archief en ook het Gemeenteloket
krijgt daar een plek.
En natuurlijk de VVV en de musea, die komen er ook in. 






Blijft over het Stadhuis zelf, daar moet nog heel wat gebeuren:
het torentje is nog langs niet klaar -erg veel schade van die KnaagKevers...
 De verhuizing van de bieb staat gepland voor maart. 
Officiële opening is dan in mei...

o ja, de gracht moet ook nog weer uitgegraven worden!

vrijdag 9 oktober 2020

Ik trek alle laadjes open....


Jeetje, wat een regen gisteren!
Snel de weekboodschappen in huis gehaald en toen 
was er maar één ding te doen:
alle laadjes in het atelier opentrekken....
Het Slow Stitch project kan alles gebruiken:
mooie lintjes uit het oude ladenkastje, speciale garens (ooit meegenomen
van de Knitting & Stitching Show in Londen),
een bak vól restanten quiltstofjes.
Terwijl de regen tegen de ramen sloeg
ging ik helemaal los...




Dit vierkantje was ook lint, nu is het een 
extraatje op een pagina. 


Saristofjes komen ook goed van pas en
natuurlijk ook de kraaltjes erbij.
Voor ik het wist, was het al tijd voor de lunch.
's Middags knapte het weer gelukkig een beetje op.


Het zwarte boekje is ook al vol,
hier zijn de laatste pagina's, die ik maakte. 
(Klik op het plaatje om ze groter te maken)


een bladzijde uit een oud paspoort van mijn vader.
Aan de stempels zie ik, dat dit hun eerste reis
naar Singapore was.
Ze gingen er heen om de eerste verjaardag van mijn nichtje
mee te maken. 



Het volgende plakboek is een dagboek
uit de voorraad, van Happinezz.



Dit wordt een combinatie van pagina's van mijzelf en
citaten/foto's die in het dagboek zitten. 
Hier kan ik een hele tijd mee vooruit!

 

dinsdag 29 september 2020

Werkoverleg - zie je het thema verschijnen?



 Gistermorgen was het tijd voor werkoverleg: 
Julia en ik zijn eerst een hoekje op zolder gaan inrichten.
Het bankje is nét gemaakt door ActionMan. Eigenlijk voor de tuin,
maar nu eerst voor binnen.
Ik kan al mijn planten mooi bij elkaar zetten en meteen
een hoekje maken met oude familiestukken.
Er hangen merklappen, het doopbewijs van schoonmoeder en
een paar bijzondere borden. 
Ik vind vooral het ingelijste "diploma" van mijn schoonvader.
Hij heeft 40 jaar gewerkt, als touwslager, bij Lankhorst  Touwfabrieken in Sneek.
Een échte touwslager, die dan in een lijnbaan loopt. Die man is vast
in die 40 jaar een keer de wereld om gelopen...
Zo zag de lijnbaan er, heel vroeger, uit.


In het Zuiderzeemuseum hebben ze nog een lijnbaan(tje), 
waar je meer te weten kunt komen over het werk van de touwslager.
ActionMan kon haar nog wel een paar dingen vertellen....

Tevreden over mijn nieuwe plantenhoekje verhuizen Julia en ik naar
het atelier om het werk aan het Slow Stitching boekje te bespreken. 



Ik leg de pagina's op een rijtje - het gaat wel de goede kant op:
de pagina's worden aangevuld met borduurwerk en restlapjes.




Dit zijn borduurwerkjes voor de voorkant van het boekje. 



Helaas is mijn collega niet meer zo bezig met het werkoverleg:
een zacht gesnurk stijgt op uit het bakje met zijderestanten.


Gelukkig zie ik zelf nu wel een thema ontstaan!





vrijdag 25 september 2020

Genieten van de herfstsfeer




Eergister werd het ineens even héél mistig,
toen het weer optrok was de tuin prachtig versierd 
met glinsterende spinnenwebben.
Het duurde maar een paar minuten.
maar het is typisch voor de herfstperiode. 


Op mijn werkblad liggen de pagina´s voor mijn Slow Stitched Journal,
het is nog een beetje rommelig. Nog geen eenheid, hoewel ik er met
plezier aan werk. 



Niet alleen pagina´s maken, maar ook deze kleine borduursels.


Boven dit werkblad hangen deze twee oudere werkstukjes  -
onderdelen van een quilt, die niet naar mijn zin was.
Ten einde raad, in stukken geknipt en deze twee zijn
zelfstandig verder gegaan. 




Ook toen was ik al met slow stitching bezig..
willekeurig borduren, ondergrond opvullen.

Terwijl ik werk denk ik na over de term
"slow stitching" - wat versta je daar nu onder?
Langzaam borduren is niet iets, wat je besluit te doen: 
hoe borduur je dan snel en wat doe je dan?
Snelbreien heb ik wel eens van gehoord maar houdt het wel op.
Je kunt tegenwoordig ook met slow cooking aan de gang en
er is vast nog meer mogelijk. 

Voor mezelf heb ik nu wel een idee erover: zonder voor opgezet plan werken,
op een meditatieve manier, kijken waar je werkstukje heen wil gaan.
"Verkeerde" steken zijn er niet - dat geeft je juist een mogelijkheid
een andere kant op te gaan. 
Kenmerk is wel, dat je geconcentreerd bezig bent met één ding tegelijk.



De rolodex raakt steeds verder gevuld, het is een leuk gezicht. 




Een paar pagina´s met quotes. Vooral die over rouw is mooi:
"Rouw is liefde die zijn adres kwijt is".

donderdag 10 september 2020

Sloooow Stitching





Slow Stitching - hoe vertaal je dat?
Langzaam borduren?
Hoe je het ook wil noemen, het gaat inderdaad traag.
Maar ook: geen vooropgezet plan - 
Wel bedenken dat er een rechthoekig boorduurtje
gemaakt gaat worden, maar niet vooraf weten hoe het
er uit zal gaan zien. 
Ik zocht wel lapjes uit, die in kleur bij mijn pagina's
passen. Toen eenmaal de ondergrond gekozen was,
zocht ik in de restjesbak naar iets bijpassends.
Dat werd het bruine lapjes met een soort zigzagpatroon.
Stukje fiberfill erachter en daarna vastzetten, hier 
met verloopgaren van Valdani. Dat is grappig omdat
er dan vanzelf na een tijdje een andere kleur komt. 
En inderdaad is het sloooow....  : lapje moet op die ondergrond
en je mag zelf weten hoe je dat doet. Grote of kleine steken,
recht of schuin - helemaal niet belangrijk dat ze verschillend zijn.
Heel ontspannend, als het maar vast komt te zitten. 

Rechts nog een paar pagina's, sommige met 
reststofjes er op.
Lang leve de bak met restjes...



Dit is een voorbeeld waar het geborduurde rondje vastgezet is
op de ondergrond. Met een stencil en reliëfpasta nog 
een beetje leven aangebracht. 

En natuurlijk gaan de dagelijkse pagina's ook verder:


Deze spread vind ik wel grappig geworden:
Links het meisje wat droomt over haar toekomst als glamourdame.
Rechts iemand waarvan de haren te berge rijzen als ze het
keurige figuurtje uit een tijdschrift ziet: Never! Nooit niet!


compositie in bruintinten
 



De laatste met een titel uit een tijdschrift voor hooggevoeligheid:
"een kamertje in mijn hoofd" - waar ik heen ga, als de wereld even te veel is.

donderdag 27 augustus 2020

Voortgang en een nieuwe uitdaging


De voorkant van mijn plakboekje stoorde me zó, dat ik dat eerst
aangepakt heb. Nu is het een stuk opgeknapt en is het uitnodigend
om in te werken. 




Deze beide meisje staan tegen over elkaar - allebei 15 jaar
(denk ik) en een wereld van verschil...


nog een paar Rolodexkaartjes.


Een nieuwe uitdaging: werken met papier en verf om pagina's te maken. Moet lukken,
dat heb ik al eerder gedaan ...
 

daarna verder bewerken met borduurwerk en reststofjes, ook daar is een 
flinke voorraad van.


"Slow Stitching" heet het en dat is het zéker: je moet rustig werken
om door de dikke papierlaag te steken en het borduurwerk toe te voegen.
De cirkels zijn uit de laatste les en komen ook op de papierondergrond. 

Ik heb het voorbeeldboek gezien, maar tijdens het werkproces
weet ik niet, waar ik ga uitkomen. Spannend! (en heel uitdagend).