Legpuzzels ruilen

Zaterdagmorgen was het mijn beurt om de uitlening te doen,

we rouleren, zodat je één keer in de drie weken op zaterdagochtend werkt.

Ik trof het, want er stond  een puzzelruilbeurs gepland.

De grote tafel, in de entree,waar altijd de nieuwe boeken staan,

had ik vrijdagavond al leeg gehaald.

Die boeken stonden op een andere tafel,

want puzzeldozen nemen flink wat ruimte in.

Er was een voorraadje aangeleverd,

want in een andere bieb is het ook al eens gedaan.

Nu hebben we al vast een beginnetje...

En het werd heel gezellig!

Voor ik het wist stond er een flink groepje om de tafel heen

en werden de meegebrachte tassen leeggehaald.

eéntje, van 3000 stukjes, werd als "moeilijk" aangegeven,

bij de andere dozen werd gesproken over de hoeveelheid rots of lucht.

Ook de verschillende merken en goede plekken om goedkoop aan andere puzzels te komen

werden met elkaar besproken.

Deze heb ik meegenomen:

(ik had ook twee van mezelf op de tafel gezet ;-))

5 puzzels van 1000 stukjes

in één doos...

toe maar!

Niet alleen ik, maar ook de opruimhulp, kreeg de complimenten:

wat leuk, mag nog wel eens!

tussendoor hoorde ik nog iets bijzonders van een bezoeker.

Bij het Creatieve Café, van een paar weken geleden, hadden we het samen

over de boeken van Arne & Carlos.

Zij was bezig met het boek over vogels breien -leuke uitdaging om te doen.

Toen bespraken we hun andere boek over zelf boeken maken.

Het zit in de collectie van de bieb,ik liet het haar zien.

Intussen had ze er om gezocht: niet meer verkrijgbaar in de boekhandel.

Maar via het blauwe mannetje wel te krijgen:

129, 95!!

Oei, een collector's item geworden?

Ik heb er thuis ook eentje,

zal ik?

Wat voor activiteiten organiseert je eigen bibliotheek?

Wij hebben SeniorWeb, het Taalhuis, 

BoekStart, allerlei kindervoorstellingen,

lezingen over allerlei onderwerpen,

computeractiviteiten voor de basisschool (Coderdojo).

heel gezellig allemaal....

Een Affo - net op tijd!

Het is me gelukt de col af te hebben, voor de kou inviel.

Het sterrenmutsje kwam te voorschijn uit de wintermand,

ik weet niet meer, hoe oud het is. 

Niet zelf gebreid,maar het past toch heel mooi bij de jas en het breiwerk.

Lekker warm ging ik zondagmorgen al vroeg een wandeling maken.

Het had gevroren en het licht was prachtig. 

Dat vroege uur kwam van het begin van de wintertijd. 

Ik had geen moeite met dat extra uur,

maar Julia wel!

Ze zat om half zes naast mijn kussen op haar horloge te tikken:

"Hoe zit dat hier!

Opstaan, het is al half zeven!"

Hadden we alle klokken verzet, behalve die in haar maagje.....

Ze is namelijk op diëet, en dan houd je de klok wel in de gaten.

Dus een beetje rekken met aaien en aanhalen, maar dan begint

de baas ook te sputteren.

Dus, de dag begon best wel vroeg, maar de wandeling was erg fijn.

Daarna kwam de oude dame uit de flat koffie drinken en,

omdat we toch vroeg waren, gingen we met haar uit rijden.

Even naar Harlingen om naar het houten scheepje te kijken, wat

prinses Margriet de dag er voor gedoopt had.

Het was druk op de kade, veel Harlingers kwamen een kijkje nemen. 

Het is maar klein eigenlijk, als je er zo bij staat.

Er is jaren, door vrijwilligers aan gewerkt en nu ligt het in het water.

Hier kun je er meer over lezen.

De afwerking moet nog wel: de mast natuurlijk en de tuigage.

Bijzonder, hoe de mensen toen in dit soort kleine scheepjes de wereld over voeren.

Wat zullen ze bang geweest zijn als ze in een storm terecht kwamen. 

Of in het ijs, zoals Willem Barentz zelf. 

Prinses Margriet heeft ook de naam bekend gemaakt: 

het schip heet: "De Witte Swaen". 

Lezen en meer

Dit is iets om door te denken: ik lees een boek en wat doe ik daar mee?

Ik kan niet zo goed overschakelen, als ik een boek uit heb.

Nog een tijdje daarna, denk ik na over het verhaal, de afloop, 

het hoe en wat ervan. 

Je kunt tegenwoordig ook een onderwerp op internet opzoeken,

in het geval van de Zeven Zussen-serie bijvoorbeeld.

In het eerste deel, het verhaal over het ontwerp en de bouw van

het grote Christusbeeld.

In deel twee de muziekgeschiedenis in Noorwegen.

Maar ook andere verhalen waar gebeurd, of gebaseerd op recente gebeurtenissen,

kunnen je nog een hele tijd bezig houden. 

Nu en dan leest collega mij een nieuw prentenboek voor.

Deze bijvoorbeeld:

Handje? - van Tjibbe Veldkamp

Meisje moet vader een handje geven, want ze gaan naar huis.

Dochtertje was van plan naar de apen te gaan..

en kijk eens, wat er gebeurt?

de vaders zijn allebei te druk met andere dingen om te merken,

wat de kinderen doen.

Zo gaat door het hele prentenboek,

dochtertje gaat van de ene hand naar de andere 

en beleeft allerlei avonturen. (gaat ook langs de apen)

Allemaal ouders, die te druk zijn om te merken,

wat er om hen heen gebeurt.

Er is heel veel te zien en nodigt uit tot aanwijzen en met elkaar praten

Het is maar een prentenboek, maar de boodschappen is heel duidelijk:

waar ben je mee bezig? doe één ding tegelijk!

De col is af,daar ligt ze, lekker onder een dekentje, te drogen.

De derde keer....

Het is een heel gedoe met dit werkstuk:

de steek - visgraatsteek - had ik snel onder de knie.

Dus ik begon enthousiast aan de col. Toch vond ik het, 

na twee bollen,toch te stijfjes worden. 

De steek komt hier erg mooi uit, maar het valt niet soepel.

Dit is gebreid op naald 9, maar ik besloot over te schakelen op naald 12.

Zie je, hoe anders het dan wordt?

Helemaal blij mee! Gistermorgen was ik zover, dat de laatste bol

bijna op was. Tijd om te gaan afkanten, joepie!!

Het weer wordt deze week ook koeler, dan is de col op tijd klaar.

hum, hum, hum.....

ineens was daar iets vreemds, ongeveer 100 toeren terug -

twee keer dezelfde kant op gebreid!

crisis....

ActionMan vond, dat ik het gewoon af moest maken,

wie ziet dat nu...

Julia bemoeide zich er niet mee, "moet je zelf weten..."

zei ze, terwijl ze de zachtheid van het werkstuk ging uittesten.

Ik was het niet met ActionMan,

iedere breister ziet het meteen.

Dit kan ik echt niet maken.

Tja...

even afstand nemen,

(een minuut of vijf of zo)

oplossing: de dunnere rondbreinaald er door geschoven.

Fijn, dat losse breiwerk!

Dit werd mijn "lifeline" 

nét onder de foute toer.

Het uithalen ging prima en ik ben, met goede moed,

weer op weg. Het gaat me lukken om de col het komende weekeinde

af te hebben. 

Creatief Café

Het Haak maar Aan project is een groot succes geweest. Al die dekens, uitgestald op het terrein in Tietjerk - het was geweldig!

De groepen,die in de verschillende bibliotheken  het werk waren, kwamen met een voorstel: "We willen bij elkaar blijven komen, kan dat dan gewoon weer in de bibliotheek?"

"Natuurlijk kan dat!"

Het heeft wel een andere naam gekregen: Creatief Café heet het nu.

Gistermorgen was de tweede bijeenkomst in de bibliotheek van Bolsward.
Er werd gekleurd, gebreid: knikkerzakjes , (de vogeltjes van Arne & Carlos), mutsen... er kwamen oude Ariadne's op tafel: zoek maar uit, anders gaan ze bij het oud papier...

Het was een heel andere groep vrouwen, maar nét zo gezellig.

Ik schoof een tijdje aan om kennis te maken en te vertellen over het nieuwe project van de Haak maar Aandames: vogeltjes maken. De bedoeling is om knuffels in de vorm van een vogeltje te maken. Het mag in elke techniek, die je leuk vindt. Als er maar een haakje of lusje aan zit, zodat ze bij het Textielfestival Weerribben in juni 2019, opgehangen kunnen worden. Het thema voor is ditmaal "Vreemde Vogels". Na afloop van het festival gaan de knuffeltjes naar een goed doel.

Op de facebookpagina van de Grootste gehaakte Deken worden de komende tijd patroontjes en/of ideetjes aangegeven. Zo kun je inspiratie opdoen voor een eigen vogeltje.
Ik zag al een tip voor een schattig vogeltje van het blog van Lucy (Attic 24 - erg leuk blog ook!).
Heel eenvoudig, erg leuk om allerlei kleurtjes uit te proberen en restjes op te maken.

Kalm aan..

Afgelopen week deed ik, noodgedwongen, even kalm aan.

Na een erg leuk dagje Groningen op zaterdag, werd ik de zondag daarna

overvallen door een flinke verkoudheid.

Niet gek, als er in je omgeving allerlei verkouden tiepjes voorbijkomen.

Maandagmorgen kon ik niet eens meer praten!

Dus... stapje achteruit en dan kun je extra genieten van de kleine 

dingen, waar anders niet op gelet wordt:

de herfstzon in de tuin,

een vergeten bakje met bollen, die erg hun best staan te doen

een kat, die voor de zekerheid extra goed op je past

Toen ik weer wat energie kreeg, gingen we samen in het atelier

aan de gang: vrouwtje lekker rommelen, poes verzorgt de sfeer...

breiwerk schiet lekker op

(maar is intussen toch weer uitgehaald en opnieuw begonnen met nóg dikkere naalden)

En, o ja, er kwamen ook nog twee mannen de trap opknappen.

Jeetje, vond Julia, dat is een verandering.....

Nee, zo bleef het niet, er ligt nu heerlijk zacht tapijt op.

We gaan er weer voor, een dagje uitlenen in Sneek!

Boekentips

Op de tafel met nieuwe boeken in Sneek lag het nieuwe boek van Corina Bomann: De Rozentuin.
Oh, wat een gelukje had ik daar... Nét voor de uitlening begon, legde ik het in mijn locker. Heerlijk vooruitzicht voor de komende week!

En ik werd niet teleurgesteld. Alexa, die in Berlijn woont, waar ze een literair agentschap heeft, wordt naar het ziekbed van haar moeder Cornelia geroepen. Die woont in Hamburg en heeft daar een boekwinkel. Ze heeft in de winkel een beroerte gekregen en ligt nu in coma in het ziekenhuis. Alexa moet nu beslissingen voor haar moeder nemen. De behandelend arts vraagt of haar moeder een medische volmacht heeft opgesteld. Dit is een moeilijke situatie voor Alexa, zij en haar moeder hebben heel weinig contact. Er is altijd spanning tussen hen en haar vader, waar ze wel heel goed mee omging, is nog niet zo lang geleden overleden.

Alexa gaat naar de boekhandel en woning van haar moeder om te zoeken naar een volmacht. Tijdens haar zoektocht komen de herinneringen over een nare gebeurtenis uit haar jeugd terug: haar moeder is toen drie maanden spoorloos geweest. Toen ze, zonder verklaring, weer terug kwam, was haar liefhebbende houding tegen Alexa totaal omgeslagen. Vanaf die tijd kan ze niets meer goed doen en wordt ze door haar moeder afgewezen.
Terwijl Alexa bezig is in de winkel, krijgt ze bezoek van een oudere Amerikaanse heer, die naar Cornelia vraagt. Hoe kunnen die twee elkaar gekend hebben?

Spil in het verhaal is de stormnacht van 16 februari 1962, waar tijdens noodweer dijken zijn doorgebroken waardoor delen van Hamburg onder water zijn komen te staan. Er kwamen meer dan 300 mensen om en huizen werden verwoest.

Het verhaal is eigenlijk de menselijke kant van de ramp, welke invloed heeft die gebeurtenis gehad op de levens van gewone mensen?

Daarna las ik ook nog De Geheimen van Roscarbury Hall, van Ann O'Loughlin. Weer een verhaal over een moeder, die haar dochter verstoot. Vreemd, om dat thema meteen weer te treffen.

Twee zussen wonen op een verwaarloosd landgoed in Ierland. Sinds lange tijd communiceren ze alleen nog via briefjes met elkaar. In een poging geld te verdienen opent de ene zus, Ella, een tearoom in het huis. Eén van de bezoekers is Debbie, een jonge Amerikaanse vrouw, die op zoek is naar haar familie. Ze is geadopteerd en zoekt nu haar echte moeder.

Er speelt heel veel in het verhaal: overspel door de man van Ella, jaloezie, verlies van een kind, onrechtmatige adoptie via de nonnen van het nabijgelegen klooster. Dit vond ik een heftig onderwerp,
maar dankzij alle onthullingen van de laatste jaren over de katholieke kerk, keek ik er niet van op.
Het verhaal springt wat heen en weer, je moet blijven opletten, maar wel een mooi verhaal.

Ann heeft nog een boek geschreven: De Vrouw van de Rechter. Ik ga op zoek....

Beide boeken gaven genoeg afleiding om mijn verkoudheid in toom te houden. Aanraders, dus