Projecten afgerond

 

  Buiten wordt het snel donker -

niet alleen vanwege alweer een hagelbui

maar ook omdat het avond is.

Ik ben een beetje van slag omdat  ik twee lange

projecten heb afgesloten:

de rolodex is vol: begonnen op 23 januari 2020

is het laatste kaartje van 31 maart 2021.

Ook de dagelijkse pagina's zijn klaar.

Ik begon met de "creatieve gymoefeningen"

op 23 november 2019. Leuk om iets te hebben,

als ik met pensioen zou zijn.

Het is goed gelukt om elke dag iets te maken -

steeds een nieuw boekje vinden als er eentje vol raakt,

zorgde voor genoeg uitdaging: formaat, kleur van de pagina's,

 papiersoort - doen met wat je aan mooie papiertjes hebt...

Alleen de dagen na het overlijden van mijn moeder

gingen minder, de fut is er wat uit.

 de laatste pagina in het Happinez dagboek is van 24 maart.

Nu ben ik zoekende - verder met textiel?

Restverwerking?

Slow stitching is ook een optie.

Voorlezen is fijn

 

Zelf ben ik dol op lezen  - als kind zat ik altijd met de neus in boeken. 

Zó veel te ontdekken en dat kon allemaal door boeken te lezen. 

Toen ik dus, nadat ik met ActionMan getrouwd was, ontdekte dat mijn

stiefzoon echt, never niet, vrijwillig een boek ging zitten lezen, schrok ik wel.

Gelukkig is er een eenvoudige oplossing: voorlezen!

Hij was nog maar 8 jaar oud, dus 's avonds, voor het slapen, gingen

we,  lekker op zijn bed, samen op avontuur. 

 We zijn geëindigd met De Hobbit en In de ban van de Ring.

Daar tussen zaten Professor Zegelak (en zijn vrouw Zieltje), Moem en nog veel meer.

(heel bijzonder, dat deze oude boeken nog in de catalogus staan)

Een kind moet toch kennis maken met allerlei bijzondere figuren? 

Bovendien was het een mooie manier om hem (en zijn zusjes - elke zes weken)

op bed te krijgen :

 als jullie nu op bed gaan, kom ik zo dadelijk een tijdje voorlezen

 en daarna mogen jullie zelf ook nog een tijdje lezen. 

Werkte altijd (dat was nog in de tijd zonder mobieltjes heb je wel door...). 

In de bieb wordt ook graag voorgelezen,  

denk aan de Nationale  Voorleesdagen, altijd feest!

Collega doet  het zo vaak mogelijk. 

Ik heb ook goede herinneringen aan de keren,

dat ik zelf voorgelezen werd uit een nieuw prentenboek,,

als we in het kantoortje nieuwe boeken inwerkten. 

In  nummer 2  van Flow (2-2021)is een boekje bijgesloten 

met verhalen uit het boek "Tijd voor Jezelf" van Kathryn Nicolai. 

De (korte) verhalen vielen in de smaak en ik ontdekte haar podcast,

Nothing Much Happens waar ze verhalen (in het Engels) voorleest. 

Meteen uitgeprobeerd: met oortjes

in bed en lekker luisteren. 

Heerlijk op momenten dat je niet kunt stoppen met nadenken/ piekeren.

Lees je zelf ook voor?

Niet alleen kinderen vinden het fijn, grote mensen ook!

Ontzorgen

Op de markt hoef ik alleen bloemen voor mezelf te kopen,

bij de supermarkt hoef ik niet aan de inhoud van de koelkast

of fruitmand van mijn moeder te denken.

De flat is leeg, de huur opgezegd - morgen nog er door met een emmertje sop

en de stofzuiger. 

Nu merk ik, hoe druk je er mee bent - mantelzorger zijn.

Gelukkig begint ook de orde in huis terug te keren. 

Een ochtend in mijn eentje thuis helpt heel goed om de zaken 

weer op een rijtje te zetten. 

Ook de badkamerklus, die tussen het zorgen door verder ging,

is vanochtend door ActionMan en zijn Maatje afgemaakt. 

Liggen alle handdoeken, washandjes en verzorgingsproducten weer bij elkaar. 

Ik heb zo goed mogelijk door gewerkt aan de rolodexkaartjes

en de dagelijkse pagina's. Er missen wel een paar, maar dat valt niet op.

het is behoorlijkvol in de rolodex.

de kaartjes van de afgelopen dagen.

Het Happinez dagboek, waarin ik op 1 oktober begon -

toen een keurige agenda, kan nu rechtop staan. 

de verjaardagskalender van mijn moeder nodigt uit tot 

restverwerking.

Intussen denk ik na over nieuwe mogelijkheden - na de rolodex. 

 

Er komen geen nieuwe aapjes meer bij...

Op 5 maart overleed onze Moma, Anneke Leen-IJkema.

We hebben haar 90e verjaardag in januari nog op bescheiden wijze

kunnen vieren.

Begin maart ging ze snel achteruit en is ze in haar slaap overleden. 

Als we weer naar het huis in Ierland mogen wordt haar as daar 

uitgestrooid. Op haar kaart staat de plek waar mijn vader al eerder

zijn vrijheid gevonden heeft. Zij wil daar ook, maar

"wel iets hoger" (heeft ze meer uitzicht vanaf 

haar favoriete plekje op de heuvel).

Het aapje zit op het patroonblad voor het breien van Jacobus.

Het ligt helemaal uit elkaar, ze vond het zó leuk om 

weer een kleurencombinatie uit te proberen.

Elk aapje heeft een eigen persoonlijkheid. 

Nu wonen ze bij mij en moeten we wennen aan "nooit weer...."

Het wordt zó mooi....

Hoewel het Stadhuis zélf nog lang niet klaar is (en de restauratie van de toren ook nog een tijdje gaat duren), wordt het binnen toch al heel mooi. Afgelopen weekeinde liep ik eens om het gebouw om te zien, hoe het er voor staat. Het Stadhuis nog in de steigers, maar binnen, in het nieuwe deel, is keihard gewerkt. De bibliotheek verhuist deze week en toevallig was ik erbij, toen de eerste verhuisauto voorreed. Meteen een gelegenheid om binnen te kijken, want ja -ik ben met pensioen, dus nog niet binnen geweest... Alleen naar binnen gluren, natuurlijk. Achter het historische gedeelte is een nieuwe archiefruimte gebouwd en een glazen constructie verbonden. Hierdoor onstaat er een grote binnenruimte, die een verblijfsruimte krijgt. Hier kun je wachten op je afspraak bij het Gemeenteloket, koffie drinken met een krant/tijdschrift aan de leestafel en de VVV raadplegen.

Twee schitterende leesstoelen meteen bij de ingang, zien er heel uitnodigend uit. Verder allelei plekjes om te werken, te lezen en (na de corona) babbelen met andere bezoekers.

Deze afbeelding op de toegangswand is toch ook prachtig? Zijn het kalkovens? -nog even naar vragen... In de toegangshal, waar je binnenkomt via de "oprit" bij de hoofdingang, kijk je binnen in één van de ruimtes van de bibliotheek. Dekasten staan al klaar, vanaf vandaag worden de boeken overgebracht. Als de bibliotheken weer open mogen - begin maart? (hoop ik) - dan kunnen de bezoekers komen genieten. Behalve in de bibliotheek kun je er terecht voor het archief van Sûd West Fryslân, de VVV, het Gemeenteloket, Bolswards Historie en de samenwerkende Bolswarder musea. Met recht een mulitfunctioneelgebouw! Ik kan haast niet wachten....

En de sneeuw kwam!

En de sneeuw kwam met harde wind en sneeuwduinen op straat en in de tuin. Julia geloofde het niet echt, dus regelmatig even buiten proberen, hoe de schuilplek jee er bij lagen. Ze heeft een warme vacht dus ik zit er niet zo over in. Bovendien kun je schuilen onder een varen of net om de hoek van de bijkeuken..

Maar, niet zo blij mee - binnen korte tijd ook rondscharrelen om de, bijna dichte, vijver... Toch luistert ze ook - gewoon “ Nee, Julia” dan gaat ze van het ijs af... De buurt poezen komen ook water drinken, dus hoef je niet zó ongerust te zijn.

In huis wordt gewerkt aan een giet vloer in de badkamer , elke dag een nieuwe laag - het kost je een week. 

Kat en vrouw vertrekken naar het atelier. De kat voor het raam om de vogels in de tuin te observeren. De vrouw werkt aan de dagelijkse rolodexkaartjes en ook de pagina per dag lukt goed. Dan is er ook nog de wekelijkse opdracht voor een miniatuurtje.

Ze passen in het doosje van het aankleedpopje.

Thema: Aufbruch - verhuizing. Die slak is geweldig met de postzegels van de landen, waar ik woon en woonde.

Thema: Neon rockt. Best moeilijk, ik heb weinig met neon.

Gelukkig vond ik die kaart en gecombineerd met het hardroze envelopje

en stukjes washi tape ben ik toch tevreden.

Thema: Herzallerliebst - allerliefste. Het meisje is ver verre komen reizen voor haar trouwdag.

Op de kaart wat flintertjes van de trouwkleding.
 

Wachten op de sneeuw....

 

Goedemorgen, Julia hier.....

Vandaag mag ik iets vertellen  op het blog van het Vrouwtje, 

omdat ze druk bezig is.

De Baas en het Vrouwtje hebben een rondje erf gedaan:

plantenbakken binnen gezet, de buitenkraan afgesloten.

De sneeuwschuiver met de veger uit het fietsenhok gehaald.

Daar staat ook een bak met strooizout - om de oprit schoon 

te houden (voor de postbode mevrouw!)

Een paar boodschappen en meteen langsgaan bij Moma:

haar krant uit de brievenbus gehaald, zodat ze niet over die

koude galerij hoeft te gaan.

Ik mag meteen het nieuwste miniatuurtje laten zien: 

Het heet: "Afbruch" - ze heeft het vertaald

als "Verhuizing".

Die slak is wel mooi gevonden, vindt u niet?

De postzegels zijn van de verschillende landen waar ze gewoond heeft..

Op de achterkant staan alle plaatsen in die landen,

 elf verschillende adressen.

Dat laat ik maar niet zien, privacy,  zegt het Vrouwtje.

En kijk eens, ook nog een paar bladzijdes uit het "elke dag" plakboek.

Dát wordt zó dik, als het op de strijkplank ligt, ga ik er met mijn kop 

op liggen: precies de goede hoogte voor een dutje!

Dat was het, de Baas en de Vrouw  zitten aan de koffie.

Wij wachten af - ik heb er zin in: laat maar komen, ik heb een warme jas!