Napret

Mijn tasje met aankopen van de handwerkbeurs in Zwolle staat te pronk op het stoeltje in mijn zolderkamertje. Zelfs een blik erin geeft al napret, maar vanmorgen heb ik het allemaal nog een keertje uitgestald:

 De rode biscornu en het patroon voor een Huswif van SoedIdee, met een stukje borduurstof van een andere stand - allebei liggen ze klaar om mee te beginnen.

Supermooie FairIslesjaal van Wol & Co, met die leuke kleurtjes erbij.

Borduurpatroon van Blomsterstuga - ontworpen door Dita Blom maar een rand van Karin Larsson ( de vrouw van Carl Larsson). Mmm, mijn handen jeuken om er aan te beginnen. 

Eerst wat afmaken - het merklapje bijvoorbeeld:

 

Dankzij dat simpele brilletje van de Hema gaat het borduren een stuk sneller en komt het einde in zicht. Alleen nog de cijfers en je naam onderaan, dan is het klaar.

Toch wil ik nog wat meer borduren, want er liggen nog twee lijstje van Ikea. 

Daarin wil ik twee hartenpatronen borduren, de kleurtjes DMC zijn al bij elkaar gezocht en een kopie van de patronen in het boekje liggen er al bij. Nog even en dan begin ik er aan.

Boekentip - Een Losse draad

Een paar jaar geleden las ik van Tracy Chevalier "Het meisje met de parel". Ik weet nog, dat het een mooi boek vond, met veel informatie over de tijd rond 1660. De titel van haar nieuwste boek trok me aan: Een losse draad - wat voor losse draad hebben we het over?

Het verhaal speelt in 1932, de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog zijn goed voelbaar: Violet Speedwell heeft niet alleen haar broer, maar ook haar verloofde verloren. Haar vader is recent overleden, zodat Violet nu voor haar depressieve moeder moet zorgen. Het is ongekend om alleen te gaan wonen, maar dat is precies wat ze doet: ze kan werk krijgen op een kantoor in Winchester. Het kost moeite te wennen: wonen bij een hospita en met een schamel loontje kan ze zich bijna niets veroorloven. Tot ze bij de "borduursters" mag aansluiten. Deze groep borduurt nieuwe knielkussens voor de kathedraal. Ze krijgt vriendinnen binnen deze groep en maakt ook kennis met Arthur, die klokkenluider is. Zo komt ze inraking met de wereld van het klokkenluiden en ook het borduren van de kussens zorgt voor veel afleiding. Het boek volgt niet alleen het leven van Violet en Arthur, maar ook verschillende vrouwen uit de borduurstersgroep. Bijvoorbeeld de twee lesbische vrouwen - een enorme schande in die tijd. Vrouwenrechten (nou ja - geen rechten), de relatie met haar broer en zijn gezin, het borduren - er komt veel aan de orde in dit mooie boek. Ik had in elk geval veel om over na te denken toen het uit was. Lees het, het is de moeite waard.
Ik heb haar volgende titel aal binnen: Opmerkelijke schepsels - over fossielen....

De borduurstersgroep in Winchester bestaat echt en is er nog steeds. Ze heten de "brodeuses"
In de tijd van Violet stonden ze onder de bezielende leiding van Louisa Pesel. Hier  en hier kun je voorbeelden van het werk bekijken. Ook nu zijn de borduursters nog aan het werk, ze richten zich nu op onderhoud en restauratie van de kussens.
.

Even een stapje terug...

Vorige week dinsdagmiddag nam ik mijn jaarlijkse

foto van de bloeiende boom.

"Hij is vroeg, dit jaar,"zei het baasje van de hond.

"Meestal bloeit hij midden april, als ons oudste dochtertje

jarig is".

's Avonds kregen we een telefoontje van Zoon:

schoonmoeder is overleden.

Niet onverwacht, maar toch...

Ze was de week ervoor 62 jaar geworden.

In plaats van een werkdag in Sneek, zaten we maandagmorgen al vroeg

 in een klein kerkje

voor de uitvaart met aansluiten de begrafenis op het

kerkhof.

"Mooi plekje - naast het pad,

kan ze alles goed in de gaten houden"

zei Schoondochter met betraande ogen.

Dit was de derde bijeenkomst in 10 dagen,

een lieve quiltvriendin verloor plotseling haar man,

de moeder van collega overleed 

en nu dit overlijden van een creatieve vrouw.

een beetje veel om te verwerken.

Daarom doe ik even een stapje terug:

nadenken - 

beetje lezen -

en borduren -

er gaat niets boven borduren/breien/creatief zijn

om de wereld weer opgewekt tegemoet te treden.

Bovendien was dit werkstukje uit het zicht geraakt,

de sjaal-die-af-moest 

lag er boven op..

Creatieve donderdag

 

De derde donderdag in de maand

is gereserveerd voor creatieve ontmoetingen.

In de bibliotheek hebben we 

al een vaste groep dames,

die zich om de grote tafel verzamelt voor het Creatief Café

We zijn allemaal met ons eigen werk

bezig, maar geven advies, moedigen elkaar 

aan en bewonderen de dingen

die gemaakt worden.

Als eerste staan  de schattige gehaakte mandjes,

die Leontine maakt voor een Paastak

bij de macarons.

Natuurlijk kregen we een patroontje

om zelf bezig te gaan.

Heel eenvoudig, volgens haar.

Helena is bezig met polsmofjes,

een pakketje wat ze vorig jaar kocht

tijdens een beurs in Martini Plaza.

Drie leden van onze groep zijn daar heen

geweest en onder veel hilariteit

kregen we te horen over hun

tocht met de P&R bus, die vanaf

Hoogkerk naar de Stad rijdt.

Ze hadden een complete sight seeing tocht gemaakt..

Helemaal vergeten een foto te maken,

maar het is een prachtig pratroon

met veel minbreiwerk en Letse vlechtrandjes.

Het pronkstuk is van Geppie: een gehaakte

dinosaurus. Ze is er al een paar maanden mee bezig,

want je moet eerst 

al die verschillende zeshoekjes haken.

Dan vullen, ook een kunst!

Nu is ze in de eindfase: de grote kraag

zit in elkaar en moet om de hals gezet worden.

Maar de vorm is nog niet goed:

hoe vult je die zó op, dat de punten

strak staan en de kraag stevig is.

En dan merk je, hoe fijn het is 

Om er met elkaar over na te denken.

Het opvullen moet zorgvuldig gedaan 

worden, het máákt je werkstuk.

Dora heeft een nieuwe trui gepland,

de sjaal van de vorige maand had ze nu om haar nek

gewikkeld (en dat was hard nodig met de koude wind).

Helena had eentje aan, die vorige maand

nog op de pennen stond

en Josje zat kraaltjes op een vlinder te naaien.

Zij maakt insecten als sieraden, 

opgebouwd uit machinaal borduurwerk 

aangevuld met hand borduren en kraaltjes.

Volgende keer een foto, want ze zijn

spectaculair.

's Middags kwam de "Quiltgroep" bij mij.

We zijn begonnen als handwerkgroep 

van de Plattelandsvrouwen (toen nog, tegenwoordig

Vrouwen van Nu).

We handwerken nog, maar zijn nu bezig

met gehaakte en genaaide knuffels,

vrij borduren verwerkt tot quiltblokken.,

mijn vrije borduurwerk en het collageboekje

kwam ook tevoorschijn.

Genoeg gezelligheid en creativiteit om weer op verder

te kunnen.

Zomerse activiteiten

Naast genieten van het heerlijke weer, de tuin en de frisse was van de waslijn, heb ik ook de knuffels van de bieb onder handen genomen. Beer en krokodil zijn samen in bad geweest en beer is bijgevuld.
Al het geknuffel met de kinderen in de bibliotheek vraagt wel heel wat van je vulling...;-))

Op de bovenste foto poseren ze samen - beetje smoezelig en slap.
Op de onderste foto zit beer er weer lekker gevuld bij. Helaas kon ik, ondanks bril en tornmesje geen losse naad vinden bij krokodil. Hij blijft daarom nog slap, maar heeft weer een lekker geurtje en een schoon vestje. Desinfecteren hoeft niet, maar een opfrisser is wel eens nodig.

Wat doe je in de tuin (behalve wieden, dode bloemetjes weghalen en water geven)? Borduren!
In mijn vakantie was ik al begonnen met het eerste motiefje, dat is nu af.

nummer twee ook

(let op de tekst - links boven

met 1 draadje over 1 draad gedaan)

Intussen heb ik bij Soed Idee nummer drie en vier van de 

Garden Clubserie besteld.

Er zijn intussen twaalf patroontjes, of ik ze allemaal ga borduren is

nog wel de vraag, maar het is zó leuk om te doen!

Elk patroontje is 11 x 11 cm. 

En er is gelezen....

boeken van Nora Roberts

ik las de Sterren-trilogie

Zes Wachters gaan op zoek naar drie verborgen sterren.

Heerlijke vakantie lectuur van deze bekende schrijfster. 

Ze heeft  heel veel titels op haar naam staan, niet alleen romantische

maar ook een aantal spannende verhalen. 

Ondanks de minder goede recensie bij Bol, vond ik het zeker de moeite waard.

Ik ben nu bezig met de Ierse trilogie, ongeveer de zelfde stijl.

Leest lekker weg, heerlijk in de tuin....

Losse eindjes tijdens een lockdown

Oeps, dat was een onverwachte actie van meneer Rutte!

Ik verwachtte het wel, naar niet zo snel.

Nu weet je wel, waar je aan toe bent, het geeft me rust.

Helaas is de voorraad kerstkaarten nu niet aangevuld, maar daar is wel een mouw aan te passen.

Dat ik nog wel een paar andere dingen had willen halen

is niet zo belangrijk - hoewel die nieuwe badjas

wel fijn zou zijn geweest. Gelukkig heb ik nog wel

iets om 's morgens netjes aan het ontbijt te komen😀.

Goed, tijd om allerlei losse eindjes vast te zetten!

Mijn voorraad blomstergaren is uitgezocht en komt nu goed van pas 

bij de laatste loodjes voor het slow stitching project :

Wat ga ik toevoegen aan de achterkant?

Is het wel nodig, dat er nog iets bij komt?

Het is wel mooi, dat het afsteekt bij de drukke voorkant. 

De binnenkant is klaar, daar ben ik tevreden mee.

De voorkant van de omslag is vol en druk - 

wat doe ik met dat uitstekende bandje rechts onderaan? 

Het is me te lang - daar gaat een stuk af en nog borduren?

Het is wel zoals de juf zei: als je begint met slow stitching, dan zie je

steeds meer plekjes, waar nog wel iets bij kan. 

Dit is het nu: stukje afgeknipt en bijgewerkt met bedeltje

 boekje er in genaaid en het sluit met de strook saristof

achterkant blijft simpel, als tegenhanger van de vol geborduurde voorkant.

Conclusie over dit project:

* de combinatie boekje (papier) / omslag (textiel, borduren) bevalt.

* het kan minder vol - het borduurwerk kan ik ook doseren.

* veel geleerd over pagina's maken met borduurwerk erop.

* doorgaan met sarirestanten, zoals kanthi en borduurwerk...

Genieten van de herfstsfeer

Eergister werd het ineens even héél mistig,

toen het weer optrok was de tuin prachtig versierd 

met glinsterende spinnenwebben.

Het duurde maar een paar minuten.

maar het is typisch voor de herfstperiode. 

Op mijn werkblad liggen de pagina´s voor mijn Slow Stitched Journal,

het is nog een beetje rommelig. Nog geen eenheid, hoewel ik er met

plezier aan werk. 

Niet alleen pagina´s maken, maar ook deze kleine borduursels.

Boven dit werkblad hangen deze twee oudere werkstukjes  -

onderdelen van een quilt, die niet naar mijn zin was.

Ten einde raad, in stukken geknipt en deze twee zijn

zelfstandig verder gegaan. 

Ook toen was ik al met slow stitching bezig..

willekeurig borduren, ondergrond opvullen.

Terwijl ik werk denk ik na over de term

"slow stitching" - wat versta je daar nu onder?

Langzaam borduren is niet iets, wat je besluit te doen: 

hoe borduur je dan snel en wat doe je dan?

Snelbreien heb ik wel eens van gehoord maar houdt het wel op.

Je kunt tegenwoordig ook met slow cooking aan de gang en

er is vast nog meer mogelijk. 

Voor mezelf heb ik nu wel een idee erover: zonder voor opgezet plan werken,

op een meditatieve manier, kijken waar je werkstukje heen wil gaan.

"Verkeerde" steken zijn er niet - dat geeft je juist een mogelijkheid

een andere kant op te gaan. 

Kenmerk is wel, dat je geconcentreerd bezig bent met één ding tegelijk.

De rolodex raakt steeds verder gevuld, het is een leuk gezicht. 

Een paar pagina´s met quotes. Vooral die over rouw is mooi:

"Rouw is liefde die zijn adres kwijt is".

Verkouden met Pasen

 

Verkouden zijn met Pasen betekent afstand houden…

Gelukkig geen Corona, maar wel vervelend.

Tussen het hoesten/ snuiten door zat ik te borduren.

Man, man, dit is echt verslavend!

Vooral als je aan de beide laatste pagina’s van het boekje toe bent.

De linker pagina is nu wel klaar,

alleen nog nadenken over die roze broche:

past er precies, maar maakt het boekje wel wat dik.

Verder bedacht ik een kleine verrassing:

het Kamper meisje als tussenpagina.

Weer lekker bezig met priegelig borduurwerk en kraaltjes,

Ze zit er vrolijk bij.

Nu nog die laatste pagina verder borduren - er komt nog wat groen in

om er een eenheid van te maken.

En intussen - geen bezoek, behalve ommetjes doen

zelf dit weekeinde ook thuis blijven - 

ging ik lekker verder met de voorkant.

Die moet uitnodigend zijn.

Och, daar wordt ik zo blij van..

Julia helpt me met een andere taak: koffertje pakken.

Eind deze week gaan broer/schoonzusje en ik naar

hun huis in Ierland. 

We gaan de as van mijn moeder uitstrooien.

Wel weer een dingetje.

“Wat zou er gebeuren...”

In mijn quilttijd vond ik het leuk om iets nieuws te leren:

een techniek verkennen, materialen uitproberen...

Je bouwt een kennisbank op.

Maar het wordt pas écht leuk als je daarna, 

met al die mogelijkheden in je vingers,

denkt: “ wat zou er gebeuren als ik eens...”

Dán gebeuren er spannende dingen, je gaat jezelf uitdagen.

Het prototype van een eenvoudig boekje was nog nog maar net 

toen het weer kwam: werkt dit systeem ook als de flapjes

op een andere plek komen?

 (dat kwam door de “ mooie” voorkant, die van het tweede boekje maakte. 

Zónde om daar een strookje uit te snijden). 

Dan verhuist die strook naar de achterkant  en zoek je “iets” om in dat vakje te doen...hier een stempeltje en een strookje van een oude verjaardagskalender. 

In de verzameling washitape lagen deze rolletjes tape van vrolijke stofjes.

Heel geschikt om de zijkant van een pagina mee af te werken.

Er zijn nog meer mogelijkheden, nog even over nadenken...

Want, ik las het zevende deel van de Zussenserie!

De Zevende Zus die onvindbaar is...

Een flinke pil, één weekeind lang zat ik in de Ierse Vrijheidstrijd.

Weer prachtig, maar lees het zelf en lees ook deze achtergrond informatie

bij, want het verhaal speelt in  die tijd. 

In het kader van: zou het leuk zijn, als..

zijn ook deze beide flintertjes toegevoegd.

Nog niet zo eenvoudig:

erbij leggen, weghalen, andere plek,

ander bloemenpatroontje...

Uiteindelijk zitten deze twee er nu op 

en bouw ik daaruit verder. 

De beide boekjes zijn ook zo behandeld: 

in de la met kant en band vond ik dit oranje/roze roezeltje

en ook die grote bloem komt uit een bakje "allerlei

dingen, waar nog wel eens iets mee kan".

Het achterste boekje kreeg die gouden vogel.

Intussen liggen er verschillende lapjes klaar voor een volgend werkje.  

Ik kocht nl. het boek "Slow Stitching" - heel inspirerend!

lapjes bij elkaar zoeken/leggen en borduren -terwijl je niet weet hoe het gaat worden...

Het sluit aan op het boekenwerkstuk van afgelopen herfst: 

pagina's maken en borduren.

Wie wat bewaart...

 

Een beetje aandacht doet wonderen:

de voorkant van het tasje

is wel klaar - hoewel er

misschien toch nog wat aan die grote

bloem toegevoegd kan worden. 

Op de bladeren borduren?

Kraaltjes?

Het is een oude corsage, 

de speld is er af en hij zit vastgenaaid.

Ook het lint erboven zit vast,

misschien ook nog wat kraaltjes erbij?

Nu de achterkant....

Om te kunnen borduren heb ik 

de kunststofvoering weggeknipt,

Het moet straks wel weer netjes

afgewerkt worden, daar vond ik dit 

patchworklapje voor.

Waarschijnlijk ooit bij Cordi uit het restantenkistje

gehaald en goed bewaard.

Het is nét even te smal, maar die ruitjesstrook

(uit mijn eigen "bewaarmand")

komt ertussen. 

Ik stel me voor, dat je dan dat kleurrijke tasje

in handen hebt en verrast wordt, 

als je het ritsje opentrekt. 

We gaan het zien!