Victoria & Albert Museum

 

De afgelopen weken met ik genoten van een serie op 

de BBC: "Behind the scenes" - over het Victoria & Albert museum.

Daarin worden de werkzaamheden van de medewerkers achter de schermen 

uitgelicht: hoe wordt een tentoonstelling voorbereid, 

de aanschaf van nieuwe stukken,

ook het onderhoud van voorwerpen

die uit de storage gehaald worden.

Heel interessant. 

Eén van de afleveringen ging  over een kledingstuk 

van Dame Shirley Bassey: 

the Catsuit, 

Voor het in de tentoonstellingsruimte kan worden

neergezet, moet het nagekeken worden :

zijn er beschadigingen: losse draadjes en kralen/pailletten

 - het is tenslotte vaak  gedragen. 

 

En hier op de site van Daily Mail staat een artikel over de hele serie.

Via de serie ontdekte ik hun You Tube kanaal met allerlei

interessante filmpjes, waaronder eentje over de tassententoonstelling

die nu te zien is, maar ook filmpjes over andere afdelingen.

Er is zó veel te zien, daar kan ik wel een tijd mee vooruit.

En dan natuurlijk bij andere musea kijken of zij ook filmpjes

op You Tube hebben. 

borduren met een Zijdje

 

Nu het borduurwerk langzamerhand naar mijn zin is, 

denk ik na over een ondergrond. 

Het heeft "iets" nodig ...

Kijk, daar is al iets gevonden:

de omslag van een oud boek.

Het boek zelf losgesneden en nu kan de kaft 

de stevigheid geven waar ik naar zoek.

 De verkleuringen in het boeklinnen

zijn ook mooi. 

Nog wat over nadenken.

Slow stitching

Ik denk na over deze quote boven een artikel in een nummer

van het blad Uppercase.

Ben ik misschien onbewust bezig van alles op een rijtje te zetten 

nu ik met kleine stukjes stof en een veelvoud aan steken bezig ben?

Misschien heeft het te maken met rustig bezig kunnen zijn

en zo na te denken over gebeurtenissen in de wereld 

en in mijn omgeving. 

In mijn vorige blogje had ik het over het oranje stukje

aan de linkerkant. Het zit vast en aan de rechterkant is

ook iets van oranje gekomen. 

Daarna legde ik het op zijde- en velourstalen uit de voorraad.

Dat geeft het wat meer body en de kleur van het velours

neigt naar de oranje/steenrode kleur van het kleine lapje.

Nu weer verder denken: hoe nu verder?

Zijdjes

 

Terwijl ik met het vogelboekje bezig was, heb ik gezocht gegaan naar meer van die mooie borduurseltjes. Ze heten "zijdjes" en zaten in de jaren '20 van de vorige eeuw ingesloten bij sigaretten en sigaren. Op de site van Berthi staat een goede uitleg met daarin ook een link naar een fraaie blouse uit het Rotterdams Museum. De zijdjes waren (en zijn) een geliefd verzamelgebied.

In het winkeltje van Tweedehandswerk kocht ik een paar erg mooie, 

met één daarvan ben ik al weer aan iets nieuws begonnen. 

Dit is nu de stand van zaken: links ligt een klein stofje erbij...

zal ik wel of niet dat oranje toevoegen? 

Als er links oranje zit, kan ik rechts wat kraaltjes toevoegen in dezelfde kleur. 

wordt vervolgd....

Taadaah….een affo!

Eerst de agapanthussen: zijn ze niet geweldig gegroeid?

Per bak ongeveer 30 stengels...

En dan die oost-indische kers - met maar drie opgekomen stegels

gaat hij als een trein. Omdat hij eerst bijna verdroogde,

hangt het bakje nu bij het terras. In één beurt kan iedereen water krijgen.

Hij vindt het hekwerk heel prettig, lekker klimmen!

Dan die Affo:

Een oude agenda omslag  is een prima omhulsel

(misschien ook nog ietwat versieren?)

Het feestje zit er in: drie keer nodig gehad voor ik de

goede volgorde voor elkaar had, zonder scheef te steken

of een los flapje mee te nemen waar het niet moest.

De goede kleur (perlé) garen om alles aan elkaar te naaien 

en ook die schattige bloemenkralen opgedoken 

voor de versiering van de rug.

                                      Elke bladzijde is opgebouwd van restjes. Het "gezicht" is 

zilverborduursel - ik denk van een oude sari. 

Op de linker pagina zit een stuk extra speciaal band.

Als ik zoiets zie, dan kan ik het niet laten een stukje mee te nemen. 

Je weet nooit, wanneer het van pas komt, toch? 

(dat het vervolgens 5 jaar in de bandjesverzameling  praten we niet over).

conclusie: best veel werk, maar wat ís het leuk om te doen!

In moeilijke dagen zijn lezen en handwerken een constante factor

 

Wat een nare dingen zijn er de laatste tijd gebeurd:

de aanslag en het overlijden van Peter R.de Vries,

de overstromingen in Limburg, Duitsland en België.

Zóveel ellende dat het niet te bevatten is. 

Dan ga ik lezen:

 een stapeltje uit de bibliotheek

met twee lekkere, nieuwe romans.

Het kleine café in Kopenhagen (klik)

en

Zoek de zon op (klik)

Maar ook een oude: de Bijenkoningin.

alle drie fijne feel good romans. 

Dan de stapel "van het huis": 

het nieuwste nummer van "Vezel" 

het magazine voor textielliefhebbers.

Alleen al de voorkant maakt me nieuwsgierig!

een oud paperbackje: "The hills is lonely" van een mevrouw,

die voor haar gezondheid naar de Hebriden verhuist.

Nog een bibliotheekboek:  Letse sokken breien.

Prachtige patronen voor sokken en beenwarmers

Er is ook een boek over het breien van Letse wanten....

En verder ga ik dan handwerken.

Het vogelboekje vordert goed,

ik vond zelfs de perfecte omslag:

bij de rommelmarkt een oude leren omslag voor een agenda. 

De ondergrond van de pagina's is gemaakt van repen molton.

Daarin kun het alle lapjes vastzetten, terwijl er aan de andere

kant geen steek te zien is. Meteen mooi dik en stevig. 

De laatste pagina wordt nog aan gewerkt, dan is de omslag 

lekker vol. 

Boekjes maken

 

Boekjes maken - van papier en/of van textiel - ik krijg er geen genoeg van.

Laatst las ik een interview met Mandy Pattullo : 

zij gebruikt de omslagen van oude portemonnees 

en maakt daarin textiel pagina’s.

Nu had ik net in het naaikistje van mijn moeder linnen zakjes gevonden.

Ik denk, dat ze nog van mijn Pake zijn geweest. 

Vroeger was je als postbode ook vertrouwenspersoon en bracht je voor boeren geld weg.

Ik denk, dat Beppe de zakjes bewaard heeft, omdat ze nog zo mooi waren.

Als je een zakje dubbelvouwt, heb je een stevige omslag voor een boekje, toch?

Logisch, niet?

Dus, lapjes erbij en uitproberen:

Een zijde borduursel, ook bewaard - zat dat vroeger niet bij de sigaretten -

als kind vond ik het al zó mooi.

Dat is perfect voor de voorkant!

De binnenkant van het omslag is nu ook af. 

Een mooi goudborduursel op een bijna vergaan stukje zijde. 

Herkomst onbekend.

Nu verder met de pagina’s - eerst op een oud servetje. Maar dat viel tegen, 

want hoe verstop je de steken waarmee je op de voorkant iets vastzet?

Dat vraagt om ingenieus denkwerk. 

Kan natuurlijk, Mandy gebruikt stukjes deken of resten van quilts. 

Bij de kringloop vond ik een molton onderdeken.

Lichtflits: dik genoeg om er door te steken zonder zichtbare steekjes

aan de andere kant. Voor 2,50 euro van mij.

Een wasbeurt later is er al een strook gescheurd:

Tevreden werk ik verder…..het werkt prima!