Verwonderen

Tijdens de Boekenweek, eerder dit jaar, bekeek ik 5 documentaires 

van Frans Bromet . Hij filmde in 8 verschillende bibliotheken, waaronder verschillende

in Utrecht. Je zag goed hoeveel er tegenwoordig te doen is in de gemiddelde bibliotheek.

Het loopt van taallessen en computerhulp tot creatieve café's.

Maandagmorgen kregen de medewerksters van onze bibliotheken in Sneek

uitleg over de activiteiten van het FabLab.

Het is een plek in de bibliotheek, waar je met computergestuurde apparatuur

aan het werk kunt - mogelijkheden ontdekken en uitproberen.

De enthousiaste vrijwilligers hebben ons uitgelegd hoe een laserprinter werkt

Ook de 3 D printer werd uitgelegd: het materiaal op de rol aan de achterkant

wordt verhit en een spuitmondje print het patroontje wat je eerst,via een computerbestand,

ingevoerd hebt.Niet alleen een plat kroontje maar ook natuurlijk echte voorwerpen.

Er lag een aantal voorbeelden voor ons klaar om de rand van printer.

Het is bedoeld voor jeugd activiteiten: kinderen kennis laten maken,

stimuleren om er dingen voor te bedenken. 

Goed, dat wij, als medewerksters, deze uitleg kregen. 

Je moet toch in elk geval iets weten over een activiteit, die aangeboden wordt.

Ik verwonderde me over alle mogelijkheden. 

Thuis verwonderde ik me over al het moois, wat er in de tuin staat:

het gebroken hartje schiet omhoog, de salomonszegel is in een paar dagen tijd

uitgerold en de lelietjes van dalen zitten vol bloeistengels.

Ik had maandagmiddag ook een magisch moment:

vader met zoon en dochtertje: het jongetje wil graag weten,

waar de dierenboeken staan.

Ik wees de weg en liet de kast met boeken zien:

het kind hapte echt naar adem! Wow, hij wist niet wat hij zag...

Welk dier wil je over lezen? Hij pakte een boek over kikkers, eentje over dinosaurussen

en ook een encyclopedie. 

Vader vertelde, dat het kind thuis kwam en zei: " ik wil boeken over dieren lezen".

"Dan gaan we naar de bieb", zei de vader en daar waren ze dan.

En dan kun je van alles kiezen en later terug komen voor meer.....

Dat was verwonderen optima forma!

Uitstapje naar Rotterdam

Het was hoogtijd om weer eens bij de Captain (broer van Action Man)

langs te gaan. Deze keer had hij ook mijn moeder gevraagd mee te komen.

"Gaan we met elkaar lunchen op de Euromast" zei hij.

Om 8 uur haalden we de oude dame op en 

vertrokken we richten "De Grote Stad (waar we ooit zelf gewoond hebben).

Het was relatief rustig op de weg en om 10 uur stonden we al bij hem

voor de deur. 

Dus er was alle tijd voor koffie, huisbezichtiging en bijpraten.

Daarna op weg naar de Euromast.

Hoewel ik er meer als 10 jaar gewoond heb en zelfs vlakbij

werkt, was ik er nog nooit geweest. 

(ik wist niet eens, dat hij gebouwd is ter gelegenheid van de Floriade in 1960).

Wel, dat hij bij de Maastunnel staat - heel vaak beneden in de file gestaan).

Nu wordt daar hard gewerkt aan de renovatie. 

Het was de dag na Koningsdag,in het park werd hard gewerkt om alles

weer op te ruimen. Gelukkig was het een heldere dag en hadden we een geweldig uitzicht.

Tussen de gebouwen van het (toen nog Dijkzicht ziekenhuis) van het Erasmus Medische Centrum
zag ik nog nét het oude Unilever Hoofdkantoor. De "nieuwbouw" met er voor het oude bakstenen gebouw. Ik werkte in de Ontspanningsbibliotheek, die je bereikte via de hoofdingang in dat bakstenen gedeelte. Het park van Museum Boijmans was een geliefde plek voor een wandelingetje in de lunchpauze.

Het was leuk om samen met mijn moeder herinneringen op te halen: 

ons bezoek aan de Kerstmarkt in het Noorse Kerkje,

met de tram vanuit Hillegersberg de stad in om te winkelen

in het centrum.

Met het Hofpleintreintje naar Den Haag,

op kamers in de stad,

daarna mijn eigen flatje,10 hoog, aan de Dordtselaan

en ook nog samen gewoond met mijn toenmalige vriendje,

ergens achter Blijdorp....

Het was een gezellige dag!

Boekentips

Naast puzzels maken en een boekje knutselen heb ik gelezen.

Een heel bijzonder boek: Het Zoutpad - Raynor Winn. 

Dit is het debut van Raynor. Ze beschrijft hoe het kan, dat ze dakloos worden/

In diezelfde week horen ze, dat haar man (Moth) aan een hersenaandoening lijdt,

die zijn lichaam zullen slopen.  Wanneer hij er aan zal sterven weten de artsen niet, maar ze raden hem aan rustig aan te doen.

In plaats daarvan besluiten ze het South West Coast Path te gaan lopen. 

Met alleen een oude uitgave van het boek "Five Hundred Mile Walkies" van Paddy Dillon

beginnen ze aan de tocht: van Minehead aan de noordkust tot Poole aan de zuidkust.

Dom, onverantwoord, maar ze moeten wel: de ene voet voor de andere, bewegen.

Ze hebben geen geld, nauwelijks bezittingen en de wandeling is uitputtend.

Het boek is schitterend geschreven, je móet doorlezen: beschrijvingen van de natuur, het pad, de mensen, de dagelijkse problemen om verder te gaan. Ze zijn gewoon dakloos,maar als ze dat aan mensen vertellen is het gesprek ineens afgelopen. Dus zeggen ze later alleen, dat ze Het Pad

lopen. Dan zijn ze bijzonder en willen de mensen wel contact. 

Intussen gaan ze op in de mooie natuur, het weer, het zoeken naar een plek

om te overnachten - Het Pad gaat hen onder de huid zitten.

Schitterend beschreven, je leeft met hen mee en leert intussen ook, dat je normale bestaan ineens

afgelopen kan zijn. Zoiets kan ons allemaal gebeuren. Aanrader!!

Daarna vond ik Zomer in het Duincafé  van Debbie Johnson.

Totaal anders, echt een feel good verhaal:

Laura Walker is net weduwe geworden. Ze solliciteert naar een baan als kok 

in een Duincafé: zes weken onderdak voor haar en haar beide pubers,

weg uit de grote stad, een andere omgeving om weer wat tot zichzelf te komen.

Het Duincafé blijkt een bijzondere plek te zijn met vaste gasten en veel passanten

(wandelaars, die een kustpad wandelen). Haar kinderen zijn natuurlijk eerst 

niet enthousiast, maar gaandeweg vindt iedereen zijn plekje. 

Echt leuk, gezellig, wordt je blij van!

Nu ik het boek opzoek bij Bol, zie ik, dat dit een eerste deel is. 

Dat wordt vast leuk...

Huisje Weltevree...

Het leven kabbelt rustigjes voort:  de Quiltgroep kwam bij elkaar,

verbeterde de wereldsituatie, had veel plezier met elkaar en

had ook van alles te laten zien.

De eerste foto's laten een combinatie van patchwork en applicatie zien.

de hoekelementen zijn met festonsteek afgewerkt.

We waren enthousiast over de kleuren van de bloemblaadjes:

lekker vrolijk, ook het groen - gedurfd, geeft pit!

Daarna was er advies nodig: de top kwam op tafel en 

de handjes begonnen te schuiven en probeerden de verschillende mogelijkheden

voor de plaatsing van de losse kubussen.

In de bibliotheek gaat het ook fijn: we zijn bezig de collectie na te kijken en

schrijven meteen oude boeken af. De verhuizing naar het Stadhuis zal betekenen, 

dat we met minder ruimte rekening moeten houden.

Hoewel het niet erg opschiet, de bouwput ligt er maagdelijk bij.

In het Bolswarder Nieuwsblad staat het laatste nieuws:

het wordt duurder, het is pas in 2021 klaar....

Ons eigen pand is wel per 31 december 2019 verkocht.....

Gaan we pop-uppen? Waar zitten we in de tijd vóór de verhuizing?

Intussen genieten we thuis van de mooie Paasdagen,

zit ik te luisteren naar de merel(s), die elke ochtend

in onze lijsterbesboom of op de nok van de buren zit te zingen.

Ze beginnen om een uur of 5 en gaan door tot ver in de ochtend.

En elke avond zit er eentje op de nok van ons dak...

ik vind het ontroerend mooi.

Mijn eigen project - inventariseren

gaat ook stiekum door: 

er gaat een stapeltje boeken weg!

Heftig, hoor.

Maar ik ga niet meer handquilten, dan kunnen die boeken best weg.

Elk jaar organiseert de Martinikerk een boekenverkoop.

Daar mogen ze heen. 

Deze twee boekje zijn nog wel heel interessant:

het linker boekje komt uit het Openlucht Museum.

Die kast met linnengoed....

Het andere boekje gaat over de geschiedenis 

van het handwerkonderwijs in Nederland, nog uit mijn 

tijd bij de Plattelandsvrouwen

En ja, een bezoekje aan de Action leverde prachtig materiaal 

voor het maken van boekjes. De kleurtjes passen mooi bij mijn

Daphne's Dairy boekje. 

Dapne´s boekje

<<<

Alle registers zijn opengeslagen: diverse bakjes met knipsel staan voor het grijpen,
want het komt allemaal van pas. Kaarten en papier uit de Flow, stickers, lintjes..

Het omslag is hier en daar al bewerkt, maar heeft nog wel wat nodig;
die rand onderaan en dat rondje, waar "cadeaupapier" in staat.





Maar de bladzijdes vorderen goed.

grappige bladwijzer,

Het thema is "verjaardag" met  overal mogelijkheden

om kaartjes, teksten achter flapjes te steken

of misschien in de verschillende zakjes.

Nog niet klaar, maar schiet toch wel op.

En laat ik nu een aankleedpopje terug vinden!

Zorgvuldig bewaard... 

Werken aan het Daphne´s Dairy boekje

Na de weekboodschappen, die we altijd op donderdagochtend doen,

had ik verder geen enkele verplichting.

Zelfs niet naar de markt, alles was in huis.

ActionMan ging naar de tennisbaan,

baanonderhoud doen =

rondjes maken op de scootmobiel

ik ben verder gegaan met het Daphne´s Dairy boekje

de basis bladzijden zitten vastgenaaid,

nu komt het leukste:

vullen met allerlei labels,

stickers en kaarten

In een papierboek van Flow

vond ik dit schattige aankleedpopje;

de bloemenverkoopster met haar stalletje.

Die komt er natuurlijk ook in!

Lang geleden, dat ik met aankleedpopjes speelde....

Lekker bezig

Het was heerlijk om vanochtend in het atelier aan het werk te zijn.

Laatst zag ik ergens op het WWW een boekje, gemaakt van het tijdschrift Daphne´s Dairy.

Daar heb ik ook een paar van liggen± te leuk om weg te gooien,

maar daar liggen ze dan op een stapeltje.

Eindelijk weer een de tafel vol met allerlei knipsels,

kaarten, stickers en bandjes.

Het formaat wat ik koos, is het zelfde als mijn andere boekjes,

traveller´s notebook 21 cm.hoog,23 cm. breed  

en dan dubbelvouwen.

Je ziet, dat er een voorpagina van het tijdschrift op maat gesneden is.

Heerlijk stevig, prima voor de omslag,

de pagina´s zijn van stevig, gekleurd papier

pagina´s uit een agenda, papiertjes uit het Flow Paper Loversboek

kaartjes uit de Happinez,

alle verzamelde kleinigheden komen nu goed van pas. 

het wordt heel girlie, girlie ben ik bang.

wordt vervolgd....

In aansluiting op mijn vorige bericht over het Chinese draadjesboek,

gemaakt in een workshop van Ien Rappolt

nog een een foto van de binnenkant van mijn boekje.

Alle doosjes zijn gevouwen van mulberry papier.

De figuurtjes zijn originele stempels, die Ien kocht bij de Dongvrouwen.

Zij kleuren ze ook in, maar ik weet niet hoe ze dat doen.

Inkt of kleurpotlood misschien.