Textielschatten - vervolg

Een werkstukje van schoonmoeder - allerlei manier om naadjes te maken.

Deze hoort daar ook bij, is het niet super? Toen leerden de meisjes nog verstellen - nu doen we het laken weg als het dun wordt in het midden.

En wat vind je van deze werkstukken? Onderaan heeft ze geleerd hoe je een tussenzetsel in de stof maakt. De beide kledingstukjes zijn ook heel mooi: het broekje heeft twee verschillende manieren om het pijpje af te werken. Het jakje heeft een mooi gehaakt kantje als afwerking. 

Onderin mijn mandje ligt dit geborduurde mutsje - let wel: het is tuleborduursel. Zó fijn en soepel van materiaal. Toen ik net in Friesland woonde heb ik een korte kursus  tuleboduren gevolgd bij de Fryske Academie. Niet zo eenvoudig, hoor! De tule, die je nu koopt is heel hard en tamelijk grof. Dit is heel oude, katoenen tule. Ik denk, dat het een mutsje voor over het oorijzer is. 

Boekentip - Brieven uit Londen

Op woensdagmorgen vond ik tussen de nieuwe boeken, die ik aan het inwerken was, dit boek. Ik ben al vaak in Londen geweest en vind het een geweldige stad. Eerst zelf even lezen, voor ik het op de tafel met aanwinsten zet.....

Het boek is het debuut van Camilla Macpherson. Het gaat over Claire, die na een miskraam troost vindt in oude brieven van een ver familielid van haar man. Die brieven, uit de Tweede Wereldoorlog, beschrijven het leven van deze jonge vrouw. Ze vertelt over haar dagelijkse werk en haar bezoeken aan de National Gallery om daar elke maand een schilderij te bekijken. Ze beschrijft de schilderijen en wat ze met haar doen. (Meteen de i-pad erbij om elk schilderij op te zoeken, het zijn beroemde schilderijen).
De levens van Claire en deze andere vrouw gaan min of meer parallel lopen, het huwelijk van Claire kraakt in zijn voegen, de schrijfster heeft een minnaar.

Ik vond het idee van het bezoek aan de schilderijen in het museum leuk gevonden. National Gallery heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog echt elke maand een schilderij gekozen om uit de berging te halen. Er kwam veel publiek naar kijken. Er schijnen zelfs rapporten over gemaakt te zijn om de bezoekers aantallen bij te houden.

De onderliggende verhaallijn is echter hoe je in een huwelijk als partners een miskraam verwerkt. Je komt ook de afloop van het verhaal uit de brieven te weten.

Koud, hé?

Jeetje, wat een koude wind vanmorgen. Ben ik even blij, dat ik zo hard gewerkt heb om mijn mutsje af te krijgen? Meteen in gebruik genomen!

Grappig, vind je niet? De ene kant heeft meer paars dan de andere. De rand is in gedeeltes gebreid: steeds 16 steken opnemen aan de onderkant, 20 toeren breien en dan, heel ingenieus, met een i-cord rand afwerken. En lekker warm!! Je kunt 'm lekker over je voorhoofd laten zakken, precies wat je nodig hebt met de koude wind van vandaag. Ik ga toch nog eens goed het boekje doornemen, ik wil nog wel zo'n leuk project opzetten.

Zaterdag regende het de hele dag, waardoor ik lekker aan het mutsje kon breien. Alleen Action Girl ging steeds even buiten checken of het al droog geworden was.

Ze heeft van die hondenpoten, met flosjes tussen haar tenen. Als je dan naar binnen stuift, krijg je van die leuke remsporen over de keuken/kamervloer... Het vrouwtje werd even héél doortastend: bakje water erbij, kat vastklemmen onder de oksel (van haarzelf) en voorpoten in een bakje water dompelen. Kat was totaal verrast en overrompeld, maar dat duurde niet lang... Binnen een paar minuten waren de voorpootjes schoon, zat AG te sms-en met haar vakbond en werd de vloer gedweild. Daarna trokken de partijen zich terug op hun but-vrij plekken. Ze is niet weer buiten gaan graven, daarna is ze op de bak gegaan. Gelukkig zijn we nog steeds vriendjes....

Het resultaat van deze rustige dagen is ook, dat ik mijn breirollen gemerkt heb. Ik heb er eentje van Annelein (Adventsrol) en eentje van Jookies.

Mooi, hé? Zo met elkaar in een mandje. Rechtsboven ligt ook nog een mutsje, voor over het oorijzer. Het is geborduurde tule! Laat ik de volgende keer wel zien.

Textielschatten 2

Nog even een foto van het breiwerk - van elk sokje is er ééntje. Het mutsje is rondgebreid met minderingen naar de top met  nog een vrolijk kwastje om het af te maken.

Het borduurwerk heb ikgekregen: de zoons hebben er totaal geen belangstelling voor. Dan pak ik het natuurlijk wél aan! Geborduurd op heel opengeweven stof, je kijkt er doorheen - dat borduurt wel fijn voor een kind. Onderaan nog twee vierkantjes - om onder een vaasje te leggen?

Borduurwerkjes van eigen hand met patronen uit boekjes in mijn verzameling.

Dit lapje is 30 x 30 cm. 

Deze merklap is 39 x 37 cm. groot. Ik weet niet uit welk jaar: van het laatste getal ontbreekt het belangrijkste deel. Ik vind de levensboom zo mooi: er zitten 10 vogeltjes in. Het gezin? Zomaar 10 omdat het zo leuk staat? Geen idee wie het gemaakt heeft, kan het niet navragen aan familie.

Textielschatten

dit oude kastje erfde ik van mijn opa en oma. In de familie wordt het "het spanen doosje" genoemd. Het is een heel eenvoudig kastje - mijn pake en beppe hebben het nooit heel breed gehad. Toen ik het kreeg, was ik in mijn blauwe periode en waagde ik de opmerking, dat ik het altijd nog blauw kon verven. Nou, dat viel toch wel verkeerd bij mijn vader-de timmerman! Fijntjes werd ik er op gewezen, dat het houtnerf beschilderd is. Die technieken worden nog maar heel weinig toegepast - goedkoop hout werd beschilderd met de nerftekening van een duurdere soort. (zoals er ook marmertechnieken zijn).

Het kastje is me heel dierbaar en staat veilig in het atelier. Ik bewaar er allerlei oude werkstukjes in, ook werkjes uit de familie van beide kanten.

Ik weet niet zeker of het gebreide hemdje bedoeld is voor een baby. Het is wel érg klein, misschien een oefenstuk? Het mutsje is een juweeltje van kantbreiwerk. En hoe vind je de breirol? Ik ben zelf bezig met de breirol van Jookies en de adventsrol van Annelein is ook af. Dit is echt een oude stekenrol!

Nog een breirol, die is nog van mezelf, denk ik. Het stoplapje is van de moeder van Action Man. En wie die kabelkniekousen gebreid heeft... dat weet ik niet. Maar ze zijn schitterend!

Het ecru lapje is gehaakt van heel fijn garen. Ik denk, dat het een boekenlegger is.
Morgen meer: ik heb nog wat merklapjes is mijn schattenkastje...

Mutsje breien 3

Ik heb de bol van het mutsje in elkaar - door de laatste  2 steken van elk vierkantje op te nemen en daarna af te kanten krijg je een mooie afwerking. Je hoeft alleen nog de zijkanten van de kleine vlakjes aan elkaar te mazen.  Ik heb er voor gezorgd, dat het bovenop helemaal van het paarse deel van de bol gebreid is, dat vond ik mooier dan ineens een rood of okergeel flapje ertussen.
Nu ben ik bezig de onderrand op te vullen met driehoekjes. Als dat af is, neem je langs de onderrand steeds 16 steken op en breit zo een een stuk van de rand. Dat ga ik morgen eerst nog maar een keertje lezen, want nu zie ik het nog niet helemaal voor me. Je moet ook nog korte stukjes i-koord breien....Alles wordt goed uitgelegd en mijn technische engels is erg vooruit gegaan!

Action Man denkt dat het een bloempot wordt, maar ik neig meer naar een cloche-model. Zoals die beeldige hoedjes uit de jaren 30.

Bellen van geluk - journaling

Vandaag vond ik deze afwrijfletters bij de boekhandel. Ze moesten uit het magazijn gehaald worden, toen ik er naar vroeg. Dat wordt tegenwoordig nauwelijks meer gebruikt met al die mogelijkheden van internet - groot, klein, dik en dun, met de computer kan alles wat je wil. Die wrijfletters zijn er maar in één maat. Ik had een paar velletjes in het magazijn van de bieb gevonden. Nog uit de tijd van het échte handwerk in de bibliotheek.....toen je kaartjes typte op een typmachine en foutjes weghaalde met typpex. Toen maakte van alles zelf door te knippen en te plakken op vellen papier.

Hier had ik ze voor nodig, de eerste woorden  'bellen van' had ik al. Alleen het woord "geluk"  moest ik nog maken. Leuk, zo'n schrijflettertje! Had iets groter gemogen, maar het zij zo.