Gelli platen in de storm

 

Eerst trof ik het al geweldig met het 

laatste nummer in dit jaar van de Flow.

Het Feel Good nummer, 

 sluit dat nu mooi aan bij mijn Dankbaarheidsjournal...

Een prachtig, dik schrift erbij én nog mooier:

een poster met allerlei simpele dingen om blij van

te worden.

die hangen we op!

Maar het belangrijkste plan voor de dag was het

bezoek van Vriendin, want we waren vorige keer

niet aan de gelli plate toegekomen.

Met stormachtige wind, regen en hagel op de dakkapel

kreeg ik uitleg over het overbrengen van een foto uit

een glossy op een vel papier. 

Tegen lunchtijd zag de tafel er uit als een slagveld,

maar dat is een teken, dat er van alles uitgeprobeerd is. 

Geen foto van die afbeelding, maar wel van andere leuke probeersels

die we na de lunch gemaakt hebben.

In de loop van de middag haalde de wind nog een tandje aan

en zaten we tevreden aan de thee.

Een hele verzameling printjes voor de "voorraad" gemaakt:

probeersels met pagina's uit een " glossy" en oefenen met

reliëf in de vorm aan garens. Geen blad uit de tuin deze keer.

Printjes aangevuld met afdrukken van stencils.

Hard gewerkt, helemaal bijgepraat, geleerd hoe dik de verf op de gelli plate

gedaan moet worden, welke soorten papier ook heel goed werken (bedrukt,

bladzijdes uit oude boeken en tissuepapier).

Het hoofd vol indrukken en ideeën, wordt vervolgd.

Even bijpraten

 

Dat het herfst is, hebben we nu wel door:

met alle regen en harde wind verdwijnen 

de blaadjes heel snel van de bomen.

Dit is mijn favoriete plekje in Bolsward:

het Bolwerk, elk seizoen een feest voor het oog.

Vorige week zat er 45 mm in de regenmeter

en de weken ervoor 63,5 en 65 mm. 

Gelukkig ook wat zon en droge momenten

waardoor de dakdekker de lekkage in

de bijkeuken heeft kunnen verhelpen.

Nu nog de schoorsteen verwijderen....

Dat wacht op een paar droge dagen,

zodat een steiger gebouwd kan worden en de stenen

naar beneden gebracht kunnen worden. 

Verder veel creativiteit:

de Quiltgroep kwam bij mij en er is een 

spectaculair breiwerk af.

Een vest met borduurwerk. 

We hebben met aandacht gevolgd hoe

de maten werden aan gepast en 

het borduurwerk getest.

Topper!

Ook de andere aanwezigen waren druk geweest.

Onze turbonaald, die kortgeleden haar 90ste verjaardag vierde,

heeft een troostdeken in wording: ze kreeg

overhemden van haar pas overleden broer, met

de vraag van het nichtje of tante een kleed op

de bank kon maken.

Dat kon: een flinke stapel overhemdvierkantjes

gesneden en nu groeit het snel.

Wel emotioneel, als je ook net nét een kleindochter van 30 hebt verloren.

Aan de andere kant van de tafel kwam ook een vierkantjeskleed te voorschijn.

Dit keer van spijkerbroeken gesneden. Zó leuk om al die variatie

in blauwtinten te zien. 

Zelf ben ik bezig met een cursus van internet: een gratitude journal.

Er is veel om dankbaar voor te zijn en het is goed om er bij stil te staan.

Dankbaar voor dieren. 

Aan het werk met een collage als ondergrond,

een dierensilhouet optekenen met een witte stift en wat

losse figuurtjes er omheen. 

Daarna met aquarelstiften om de figuren heen tekenen en met

water laten uitvloeien.

Erg leuk om te doen!

Dan dankbaar voor muziek.

Collage ondergrond op een laag gesso, waarin je structuur 

gemaakt heb door de manier van opbrengen (met een kaartje)

Kleurvlakken aanbrengen met oa soft pastelkrijtjes.

Ook het borduren gaat steeds door:

Ik miste wat in de composities en vond eerst

het engeltje met een hartje.

Daarna kwam het doosje met losse dingetjes

te voorschijn.

Oude corsages!!

Gekregen van Geke, die ook in de Quiltgroep zat.

Helaas vorig jaar overleden. 

Er zat een paarse bij, die zit nu op het borduurwerk.

Precies wat het nog nodig had.

Een beetje vergane glorie, maar ze blijven prachtig.

Deze is gemaakt van beukenootdopjes.

Dat is toch knap gedaan?

Recept van de Maand Perenjam

 

Peren-walnotenjam

weer een recept met een verhaal.

Eerst het recept:

1,5 kg geschilde peren

2 sinaasappels, in stukjes gehakt

1,5 kg suiker

500 gr rozijnen

1,5 dl water

175 gr gehakte walnoten

Snijd de peren vieren en daarna overdwars in schijfjes.

Doe de peren met de sinaasappelstukjes, suiker, 

rozijnen en het water in een pan.

Laat anderhalf uur zachtjes koken. 

Voeg de walnoten toe en laat 

nog eens 15 minuten koken, 

tot de jam dik genoeg is. 

Laat even afkoelen en doe dan de jam

in schone potten.

Dek deze af en sluit de potten al de jam is afgekoeld. 

Voor bijna 2,5 kg.

dit recept komt uit het boek

" De smaak van het Landleven".

Ik kocht het in 1993 en intussen laat ik het 

korter koken en gebruik ik geleisuiker. 

Je kunt er ook nog verse gember of gember uit een potje

in laten meekoken.

In het recept staat niets over het schillen van de sinaasappels,

ik doe dat wel. Maar goed afboenen en met schil en al

gebruiken is ook prima. 

Dit recept is ook gebruikt bij het 

10 jarig jubileum van de Quiltmidweek in Fredeshiem,

Het werd toen omgedoopt naar Jubileumjam 

en stond als cadeautje klaar, toen de

deelneemsters vertrokken. 

Een heel werk, maar de respons was geweldig.

Het is heerlijke jam en heel geschikt voor dit seizoen

als de peren en walnoten in de winkels liggen. 

Kijk voor de andere deelnemers aan RvdM 

op het blog van Betsy Er staan al weer heerlijke

recepten klaar op de verschillende blogs.

Ik heb er al vier....

 

Het begon in de corona tijd:

nog net voor alles op slot ging,

kocht ik extra Tahitiagaren van 

Schachenmayr.

Ik had er al eentje gebreid, maar je moet

op alles voorbereid zijn bij een lockdown.

En maar goed ook!

Het is een patroon van Tanja Steinbach,

niet moeilijk en met het verloopggaren

krijg je heel mooie resultaten.

Uiteindelijk heb ik er vier gebreid....

en draag ze heel vaak omdat het katoen is en niet kriebelt. 

Toen kocht ik in de uitverkoop prachtige

merinoswol in zachte tinten.

Hier ben ik bezig met de laatste toeren: 

963 steken voor de ruchestrook onderaan.

En hij is af!

Voelt heel anders en is heerlijk warm. 

( en er is genoeg garen voor nog een paar bijpassende sokken).

Boekjes maken 2

 

In het boekje Bound van Rachel Hazell staat een leuke manier om 

met een strip papier bladzijdes aan elkaar te verbinden. 

Ik heb er een proefboekje mee gemaakt,

maar het had een trucje nodig om in elkaar te blijven zitten.

Ik heb een strookje papier in de strip gestoken en toen was het goed. 

Rachel gebruikt natuurlijk prachtig, dik papier, dan gaat het meteen veel beter).

Vorige week kreeg ik een filmpje toegestuurd, 

waar iemand het idee met de strip verder uitwerkte.

Dus, mijn trolley met papiervoorraden erbij getrokken.

Met een verzameling oranje/paarse bladzijdes ging ik aan het werk.

Strip gevouwen van papier uit een oude atlas

Je maakt een sleuf in de rug van een dubbelgevouwen bladzijde,

schuift de strip erin en om het daarna vast te zetten met extra bladzijdes.

in dit geval aan weerszijden een mooi 

spreukenkaartje van Hopeandjoy.

en hier twee oude bibliotheekkaartjes.

Zo kan die gevouwen strook niet losschieten 

als je bladert. 

boekjes maken 1

 

Boekje van één stuk papier zijn erg simpel;

kwestie van vouwen, inknippen en nog eens vouwen.

Tijdens het Creatieve Café zijn we bezig geweest met

deze seizoensfolder, die op de leestafel klaar lag; alle

winteractiviteiten voor de komende maanden op een rijtje. 

Interessant...maar: mooi stevig papier, ideaal voor instructie!

Thuis al lekker bezig geweest, leuk voorbeeldje..

Al pratend kwamen de dames tot de conclusie, dat een A3 vel

of een vel krantenpapier ook een mooi formaat is - geeft je veel meer ruimte.

Een poster uit een Daphne's Diary is ook heel goed te gebruiken. 

Het werkstuk van de creatieve dag met vriendin

is versneden en verwerkt tot pagina's.

En de Flow is ook altijd goed voor mooie kaartjes.

Deze kaartjes waren bedoeld voor een jaarkalender, geloof ik.

Boekentips

 

Hé, hé - eindelijk komt ze weer binnen.

Met alle regen van de laatste dagen

heeft Julia de weg naar binnen weer gevonden:

bovenaan de zoldertrap staat een opbergdoos.

Daar ligt ze heerlijk op te dutten. 

Intussen lekt het op twee plekken in huis:

hier vlakbij op zolder: via de schoorsteen.

En beneden, bij de afvoer van het garagedak.

Nu en dan staat het aanrecht in de bijkeuken blank. 

(hangt van de windrichting af).

ActionMan overlegt met het timmerbedrijf:

schoorsteen is al jaren een zorgenkind - nu gaat hij eraf!

Voor de afvoer komt het installatiebedrijf en

na dagen van bakjes en schalen is het nu

(lijkt het) dicht. Maar ook hier moet

het timmerbedrijf zompige isolatieplaten vervangen.

Tussen het regelwerk door (heb je een vergunning nodig

om een schoorsteen van je dak te halen?)

 duik ik in een bibliotheekboek.

Een van mijn favoriete schrijfsters, Corina Bomann - Een kamer aan Zee

ik las al meer van haar,

hier en hier zie je twee oudere titels.

Ook deze keer vond ik het een boeiend verhaal: Kim stapt zonder enige bagage 

in de trein richting Cornwall, omdat haar vriend daar kort geleden is verongelukt.

Op de kliffen wordt ze aangesproken door Janet, een oude vrouw,

die haar in haar huis opneemt. 

 Janet geeft  het dagboek van een jonge, dove vrouw te lezen.

Het dagboek is van Leandra, een jonge dove vrouw, 

die door haar vader is uitgehuwelijkt aan een rijke

landeigenaar. Het is geen gelukkig huwelijk en ze vind

troost bij de vuurtorenwachter.

Het verhaal boeide me meteen, de personen spraken me aan

en het verhaal zit goed in elkaar. 

Julia showt het tweede boek: 

De vrouwen van Fenley Hall - Jennifer Ryan

Het verhaal draait om de voedselvoorziening tijdens

de Tweede Wereldoorlog in Engeland.

Een kookwedstrijd om het voedsel, wat op de bon is,

een diner te bereiden. 

De prijs is de allereerste vrouwelijke presentator te worden

van het veelbeluisterde kookprogramma van de BBC.

Vier vrouwen gaan de uitdaging aan omdat ze een beter leven willen.

Hoe verder ik in het verhaal kwam, hoe meer het me greep.

Het is een verhaal, wat vertelt hoe de vrouwen thuis

in de oorlog moesten improviseren met alle beperkingen, die opgelegd werden. 

Jennifer heeft veel research gedaan:  het kookprogramma werd vanaf

1940 dagelijks door de BBC uitgezonden en kookwedstrijden waren geliefd.

Maar ook gesprekken met mensen, die deze periode hebben

meegemaakt (de rantsoenering duurde tot 1954).

De recepten van de dames in het boek zijn ook opgenomen.

Het zijn originele recepten, gevonden in archieven van o.a.

het Imperial War Museum. 

Het verhaal leest lekker, de vier vrouwen zijn sympathiek.

Eigenlijk is het een ode aan onverwachte vriendschap. 

Jennifer schreef eerder Het dameskoor van Chilbury.