dinsdag 4 april 2023

Workshop Slow Stitching

 


Als afsluiting van mijn expositie  
in een vitrine van de bibliotheek
in Wommels heb ik een workshop gegeven.

Er hadden zich 10 dames opgegeven, meer dan ik verwachtte.
Ik dacht; als ik er 5 heb vind ik het al geweldig!

Goed nadenken over de planning: 
materialenpakketje om mee te starten,
extra materiaal om mee aan het werk te gaan,
uitleg: wat is Slow Stitiching eigenlijk?
En dan aan het werk…


Het was meteen leuk. Allemaal handwerksters, geïnteresseerd
in allerlei technieken. 
Ze gingen enthousiast aan het werk.
Eén van de dames zei: " je hebt ze stil en aan het werk,
dan doe je het goed". 




De medewerkster van de bibliotheek maakte
foto's  om op hun eigen intranet
verslag te doen.



Één van de dames zei: je weet het meeste wel, 
maar ik heb dat zetje even nodig.
Hoe begin je, inspiratie van anderen en dan gaat het verder vanzelf”.

Conclusie: blije cursisten, blije juf en tevreden bibliotheek medewerkster.









dinsdag 28 maart 2023

Voorjaar

 



Mijn favoriete bloemen zijn er weer. De bloemenman, die elke week op de markt staat, heeft altijd een grote collectie tulpen. Elke week sta ik te puzzelen: kleuren combineren, of juist 1 kleur? Dubbele, die dan weer wat duurder zijn of misschien 2 bossen voor 6 euro? Dit boeket bestaat uit 2 bossen dubbele tulpen. Aap is er bij gaan zitten met zijn hartjes verzameling.



Op instagram kwam een setje vrolijke sneakersokjes voorbij, een pakketje van Knotten.

Helaas waren mijn kleurtjes al uitverkocht en toen bedacht ik me ook, dat ik misschien helemaal geen 4 paar sneakersokjes nodig heb. Dus dat pakketje hoefde niet: iemand anders zal die wol toch ook wel verkopen?

En dat is gelukt! Het patroon is wel in het Duits, dus een vertaallijst erbij.. en het begin is er.



De agapanthussen ook onder het zeil weggehaald.
Met alle regen van de afgelopen dagen zie je ze omhoog komen.


We hebben een raadsel in de tuin: waarom ligt die kat daar steeds?


Zit er een vogel opgesloten of zitten er muizen in het hok?



Aha! 

Hier zit iets of iemand lekker te eten van de zonnebloempitjes, die ik steeds aan de mezen voerde.
Die regenton is daar een prima plek voor gebleken: prima aanvliegroute, kat kan er niet bij.
Zijn er mezen, die dan in dat hokje gaan zitten eten? 
Er is geen spoor van muizen te bekennen.
We zijn er nog niet uit.


Leesvoer!!
Behalve beide Engelse tijdschriften ook dit prachtige boek van 
Nog niet in het Nederlands verkrijgbaar, maar dat zal vast niet lang duren!
Prachtig verhaal over Freida Ortelius, de dochter van een kaartentekenaar.
Haar ouders zijn Hugenoten, die naar Nederland gevlucht zijn vanwege
de Spaanse vervolgingen. Als Freida nog een klein meisje is, worden
ze vermoord en komt ze als als jonge vrouw in Londen, bij familie terecht.
Het is de tijd van Elizabeth I, de tijd van grote ontdekkingen en Freida
wordt aan het Hof ontboden om een speciale kaart te tekenen voor 
Francis Drake. 
Er looptooi een verhaallijn in onze tijd: de kaart duikt op in de inventaris 
van een boekverkoper in Haye-on-Wye.
Boeiend, goed beschreven hoe het in de tijd van Elizabeth toeging. 
Heerlijk boek! 
Er zijn al wel ttwee andere boeken van Clare Marchant vertaald:
De geheimen van Saffron Hall - ook zo mooi!
en Het Mysterie van Lutton Hall - nog niet gelezen, is gereserveerd.

Nu ga ik verder met de voorbereidingen van de Slow Stichting workshop van morgen.
Er zijn 10 aanmeldingen, spannend!







vrijdag 10 maart 2023

Terug naar normaal

 


Nog maar een week geleden waren we bij de crematiebijeenkomst voor de Captain.

Langzaam beseffen we, dat hij er niet meer is.

Gelukkig hebben we fijne dingen om over te praten, bovendien zijn er wat spullen mee gekomen, zoals zijn Monsterboekje.






 

Ook een borduurwerk van zijn vrouw, die altijd meevoer. Nu erg leuk om al die schepen op internet op te zoeken.Bij ons eerste bezoek, na haar overlijden, kreeg ik meteen haar borduurgaren mee. Nu zie ik de lap waar ze aan werkte. 

Ze werkte met wat ze had: een lange lap en een voorraad garens. Als afwerking een stuk theedoek en onderaan gewoon de lap teruggeslagen.


Terug naar de dagelijkse gang van zaken.

Ik ben meerdere keren in het V & A geweest, daar is zó veel te ontdekken! 
Het Victoria & Albert Museum heeft veel filmpjes over hun collecties 
(ik ben nog niet doorgestroomd naar andere musea....) 
kleding, meubels, juwelen. 

En ook de kanalen van Arne & Carlos, Fruity Knitting 

en The Last Homely House, 

heerlijk om er 's avonds een uurtje van te genieten. 

En o ja, wie ik nét ontdekte: Sue Kreitzman! 

Dat is een bijzondere vrouw: ongeveer 80 jaar en de energie en de kleuren barsten haast van je scherm. Als ik later groot ben, wil ik zo wel zijn.

Alleen wel een beetje meer opgeruimd huis!



zondag 5 maart 2023

De Captain is voor anker gegaan

 


Helaas waren de laatste weken minder leuk:

De oudere broer van ActionMan, die zijn hele leven gevaren heeft,
is binnen een paar weken overleden. 

Hij was kapitein op de "grote vaart" en heeft
zijn hele leven over de aardbol gezworven.

De broers hebben jarenlang geen contact gehad.
Na zijn pensionering en het overlijden van 
zijn vrouw is het goed gekomen.

Hij kwam de afgelopen jaren een aantal keren 
naar Bolsward. Samen herinneringen ophalen
over Heit, touwslager bij Lankhorst en Moeke.
Moeke had het moeilijk met het leven, was de conclusie.
We gingen in Sneek, waar ze opgroeiden, om de oude plekjes op te zoeken.
Ook naar IJlst, waar Moeke vandaan kwam, waar hun Pake en Beppe woonden 
en veel mooie herinneringen liggen.

We zijn gelukkig nog op tijd in het hospice geweest om afscheid te nemen.

Nu heeft ActionMan zijn monsterboekje en 

woensdag 15 februari 2023

"Leuke dingen doen…"




Toen ik, jaren geleden, met een hersenkneuzing thuis kwam te zitten,
zei de aardige bedrijfsarts: " rustig aan en vooral leuke dingen doen!"
Daar moest ik toen een eerst over nadenken: wat zijn "leuke dingen"?
Ik was zó druk met rondjes rennen, dat zoiets wat uit het zicht geraakt was.

Nu ben ik er veel beter in geworden en als het nieuws té deprimerend wordt,
trek ik me terug in mijn Happy Place op zolder
en ga daar lekker een tijdje bezig.

In Daphne’s Diary zag ik deze pagina, er is zó veel om dankbaar voor te zijn.
Zoals: 
Een paar keer per jaar spreek ik af met een oud-collega.
Wij werkten vaak samen en hebben hetzelfde gevoel voor humor.
Vorige week spraken we af in het groencentrum vlakbij voor
koffie, wat lekkers en voorál lekker lachen!
Bij de koffie namen we appelkruimeltaart en die was heerlijk.

Een complimentje bij de medewerkster zorgde voor de link naar de site van Tessa.
Zoveel heerlijke dingen en dat vroeg om een test.





Zaterdagmiddag meteen uitgeprobeerd: super eenvoudig
en meteen goedgekeurd. 
Die houden we erin! 
Dit hoort zeker thuis in de categorie "Leuke Dingen".


Genieten van een mooi boek hoort daar ook bij:
 

Rosalie, de tante van Florence, is volgens haar moeder
verdwenen en woont waarschijnlijk op Malta. 
Alleen het is oorlog enMalta is vreselijk gebombardeerd.
Pas als het vrede is, lukt het Florence aan de speurtocht te beginnen.

Ik vond het een heel mooi verhaal, zo boeiend dat het moeilijk was
om het aan de kant te leggen!
Na het lezen, bleek dat dit het tweede deel is, dus 
nu snel het eerste boek Dochters van de Dordogne reserveren.

Dan nog het Daphne-boekje:




Inmiddels worden beide katernen gevuld met afbeeldingen
uit het blad. De pagina's zijn van verschillend formaat en 
ook verschillend papier. Ik kom terug van het gebruik 
van gevouwen pagina's als ondergrond, dan liever
printerpapier of andere blanco vellen papier of zelfs
die mooie scapbookvellen.


Nog iets leuks, een Affo:


Begin januari gestart, gisteravond de 989 steken van de ruche afgekant.
Joepie!



dinsdag 7 februari 2023

Geluksmomentjes

 


Als je breiwerk naar je zin wordt:
links een oudere uitvoering, rechts het lopende werkstuk.
Ik heb dit patroon al meerdere keren gebreid met
het mooie Tahiti garen van Schachenmayer.
Dat lange kleurverloop is hier heel geschikt voor.
Het kleurverloop van de rechtse sjaal ligt vrij dicht
bij elkaar, er was niet anders meer in de uitverkoop van
de plaatselijke wolwinkel.
Ik twijfelde er over, maar het komt toch goed. 

Nog een geluksmomentje: 
een stapel oude tijdschriften...
In dit geval oude nummers van Daphne's Dairy.
Al eerder eens mee bezig geweest, toen was het rechthoekig. 




Stevige omslag en dan de pagina's vullen.




Vorige week vond ik deze manier op Youtube: met een 
extra strookje tussen voor- en achterkant krijg je
een echt boekje. Dan die oude nummers erbij en 
plaatjes zoeken om de pagina's op te sieren. 

Lekker in het atelier, waar de zon heerlijk binnen schijnt. 
Geef mij een stapel oude tijdschriften en ik ben he-le-maal
in mijn element.


vrijdag 27 januari 2023

Op de werktafel….




Strijkplank/werkblad
soms het één, dan weer het ander.
Gisteren kreeg ik een tasje aangereikt:
“ quilt je nog? Neem dit maar mee”.

Kijken kan altijd, natuurlijk.
Blijkt het allemaal zijde te zijn en zulke mooie kleuren...
Restanten, dat is extra fijn: dan heb je vreemd gevormde stukjes.
Heerlijk om te gebruiken bij de slow stitching werkstukken.


 En dan de “echte” werktafel: het Stitch Camp werkstuk 



De geborduurde reep heeft zijn definitieve plek gevonden
op een ondergrond van Paapjestof en een wollen lap in bruin. 




het is zó verslavend om te blijven aanvullen met allerlei steekjes 
en er kunnen nog wel meer kraaltjes op.

Nu is het plan om met borduursteken een overgang te maken naar de ondergrond.

Intussen nadenken over de rest van de stof: weer een strook maken?
een andere vorm knippen?
Genoeg materiaal om nog een tijdje verder te experimenteren.

Intussen kreeg ik een tip om eens op deze site (klik) te kijken.
Ge-wel-dig werk! Hoe Sally dit allemaal maakt, zie je
in het filmpje over ontstaan van het prentenboek My Bed (klik).
(die Sally heeft ook een heerlijke werktafel).



Ja, dit is ook een werkblad.

Hier ligt mijn toezichthouder...

stimulerend aanwezig en altijd in voor een knuffel.