Weer thuis

 

Gelukkig vlogen we de dag vóór de wilde staking

naar Cork. Het was wel druk, maar nog goed te doen.

Via de Scenic Route rijdt je zo op het huis af.

Voorin klonken geluiden als:

het rieten dak moet echt vernieuwd worden

en: wanneer hebben we het (de buitenmuren) voor het laatst geschilderd?

Binnen zag het er prima uit.

(Het was 3 maanden verhuurd geweest).

Zitkamer met centrale verwarming en 

een haard. 

Maandagmorgen gingen we doen, waar we echt voor kwamen:

de as van mijn moeder uitstrooien. 

Schitterende ochtend, maar een koude wind. 

Dit was een plek waar ze samen graag kwamen om

een tijdje over de valley uit te kijken. 

Jammer, dat de hei niet bloeit, daar hield ze ook zo van.

Het is goed zo.  

Verkouden met Pasen

 

Verkouden zijn met Pasen betekent afstand houden…

Gelukkig geen Corona, maar wel vervelend.

Tussen het hoesten/ snuiten door zat ik te borduren.

Man, man, dit is echt verslavend!

Vooral als je aan de beide laatste pagina’s van het boekje toe bent.

De linker pagina is nu wel klaar,

alleen nog nadenken over die roze broche:

past er precies, maar maakt het boekje wel wat dik.

Verder bedacht ik een kleine verrassing:

het Kamper meisje als tussenpagina.

Weer lekker bezig met priegelig borduurwerk en kraaltjes,

Ze zit er vrolijk bij.

Nu nog die laatste pagina verder borduren - er komt nog wat groen in

om er een eenheid van te maken.

En intussen - geen bezoek, behalve ommetjes doen

zelf dit weekeinde ook thuis blijven - 

ging ik lekker verder met de voorkant.

Die moet uitnodigend zijn.

Och, daar wordt ik zo blij van..

Julia helpt me met een andere taak: koffertje pakken.

Eind deze week gaan broer/schoonzusje en ik naar

hun huis in Ierland. 

We gaan de as van mijn moeder uitstrooien.

Wel weer een dingetje.

De dag dat we naar Groningen gingen…..

 

Twee jaar geleden planden we een uitstapje naar Groningen om

het pas geopende Forum te gaan bekijken.

Helaas: Corona.

Nu hadden vriendin en ik iets te vieren

en gingen we er op uit met de trein. 

Planning: winkelen en het Forum bekijken.

Als je vanaf het station, langs het Groninger Museum  de stad in loopt

kom je door de Folkingestraat, gezellig, veel winkeltjes.

Voor de oorlog was dit het centrum van de Joodse buurt.

Er zijn een aantal dingen, die aan deze tijd refereren.

In Binnenstebuiten  (klik) zag ik er de uitleg over.

Nu hebben we er goed op gelet en alles uit het programma gevonden,

zoals dit mozaïek van de paardenslager.

Intussen zette de regen flink door en viel er zelfs natte sneeuw. 

Via  Dille & Kamille, 

de Zwanestraat met deze blije beentjes

en boekhandel Van der Velde

liepen we naar het Forum (klik)

Jaren was het een grote bouwput aan de Grote Markt, 

maar nu is het een schitterend gebouw met

de bibliotheek, filmtheater, musea

alles zit erin. 

Het doel was het restaurant bovenin, maar onderweg naar boven

is er ontzettend veel te zien. 

Ik was natuurlijk benieuwd hoe de bibliotheekfuncties

zijn ingericht.

De entree hal: inleveren/uitlenen van boeken

maar ook heel belangrijk: verblijfsfunctie!

Met al die etages is deze uitlegtoren heel handig.

Is dit niet net een Herenkamer? 

Het is de afdeling Thrillers en Spanning.

En overal werkplekken waar heel druk gebruik van wordt gemaakt. 

Jammer, dat het steeds harder ging sneeuwen.

Op heldere dagen is het uitzicht natuurlijk fenomenaal.

Gezellig een plekje voor het raam

met uitzicht op de Martinikerk met toren en het torentje

van het Provinciehuis. 

We besloten niet meer verder te winkelen

en gingen terug door de Folkingestraat.

Er stond een harde, koude wind en 

bij de winkels werd al sneeuw geschoven.

In de omstreken van Groningen lag flink wat sneeuw,

maar dichter bij huis was het gras nog te zien door de sneeuw. 

Al met al een bezoek aan Groningen

wat we ons  nog lang zullen herinneren. 

Nog even bijpraten

 

Een fijne tekst uit mijn rolodex verzameling.

Ik zorg, dat ik elke dag wat tijd voor mijn eigen dingen neem.

 

Het breiwerk is een beetje blijven liggen, de laatste tijd.

Dat komt van het dames boekje - dat borduren is een beetje verslavend.

ik ben intussen wél al met de vierde baan bezig. 

Dit is de rustige pagina, die je al eerder hebt gezien:

één ondergrond met daarover een baan, die geborduurd is. 

Rechts dat gat, wat intussen opengeknipt is.

Je kunt nu de volgende pagina al een beetje zien. 

Omdat het gat vanaf de andere kant ook te zien is,

heb ik links een soort broche gespeld.

Kijk, zie je hem daar door dat gat kijken?

Het vrouwtje heeft nog een randje knoopjes gekregen

(om haar decolleté te maskeren).

Weer een dubbele pagina: deze keer vlechtwerk.

Gaat wat moeizaam, de cirkels vond ik leuker omte doen. 

Een paar flapjes van stofrestjes toegevoegd, geeft wat leven.

De lichtbruine baan is een zelfkant van een stof van Den Haan & Wagenmakers. 

En zijn nu nog twee dubbele pagina's over,

en dan komt de omslag nog.

Genoeg te doen.

Het voorjaar is er!

Elk jaar maak ik een foto van deze boom,

voor mij steeds het moment, dat het voorjaar

echt begonnen is. 

Deze mooie tekst zag ik op de muur in de 

sporthal, waar we gingen stemmen.

Die houden we erin!

Julia , hier weer bezig de maat van een stoffendoos

te checken.

Ze houdt ons bezig:

Sinds ze een paar jaar geleden vier dagen kwijt was, 

zetten we elke avond dit gereedschapskarretje voor het

kattenluikje. 

Alleen een slot op het luikje helpt niet. 

Maar het is voorjaar, 

de baas heeft de laadjes opgeruimd

een beetje kat trekt dan een laadje aan.

Kijk zo:

Ik snap niet, hoe die grote kat zich door dit gaatje kan wurmen.

En dan sta je 's morgens om 6 uur voor de tuindeur

om hongerig binnen gelaten te worden.

Want -- je kunt niet terug door dat luikje, 

want dan staat het karretje toch in de weg. 

Heibel in de tent: 

"hoe laat ga je naar buiten?"

Zegt ze niet.

"Ik wil niet dat je 's nachts buiten omdwaalt!!"

Ineens heb je te maken met een Oost-Indisch dove kat.

Ze stond met 2-0 voor,

Maar intussen is het karretje zodanig vastgezet, 

dat Julia weer normaal naast het bed voor wekker speelt. 

Als je goed kijk (of even op de foto klikt)

dan zie je een kikker, die voor het eerst 

na de winter zit te zonnen.

Wow, dat was toch wel een momentje, hoor. 

Heel tevreden aan het werk

In tijden van stress is het heerlijk je terug te trekken

en creatief bezig te zijn.

Alles ligt bij de hand: garens in diverse soorten,

kraaltjes een mandje met lintjes.

Op het werkblad naast mijn werkstoel liggen de lapjes

intussen hoog opgestapeld.

Naast het doosje, waar Julia een dutje kan doen. 

De dubbele bladzijde van de IJsprinses is nu

afgemaakt en ook al vastgezet aan de "breather-page".

Een adem-bladzijde.

Wil je de foto's beter bekijken, klik er dan op zodat ze groter worden.

Het is niet voor niets zo genoemd: 

even een rustige pagina tussen al dat drukke

borduurwerk. Ziet er prima uit vind ik zelf:

oefenen met de opgegeven steken zoals de open

festonsteek (die takjes) en de festonsteek. 

Extra leuk om er verloopgaren voor te gebruiken. 

Dat gat, rechtsboven, was ook even prutsen.

Je maakt van bloemistendraad een cirkel 

en zet die vast op de ondergrond.

 Daarna steeds meer steken toevoegen, 

tot het een mooie strakke rand is. 

Nu ben ik bezig aan de pagina erna: links zit de plek aangegeven,

waar ook een gat komt. De achtergrond wordt met kleine steekjes

opgevuld en verder komen er allemaal bewerkte cirkels op.

Rechts heb ik alvast een vrouwenkopje bewerkt en

op de ondergrond gespeld. De bedoeling is, dat je door

de beide vorige pagina's heen, alvast een glimp ziet van dit 

hoofdje. Gaat leuk worden!!

Nu eerst die cirkels bewerken en op de ondergrond vastzetten. 

Geen idee hoe het zal worden, maar dat maakt het zo spannend om te doen. 

 

Onrustig in het hoofd

Nog maar een maand geleden, bij mijn vorige bolgbericht,

maakten we ons druk over de Coronamaatregelen en

hoeveelhied besmettingen.

Wát een verandering hebben we intussen beleefd

met de inval door Rusland in Oekraìne.

Al het leed van mens en dier komt hard binnen,

het maakt me onrustig en ook bang:

Nederland is niet ver weg, de vliegbasis is vlakbij -

voor mijn gemoedsrust doseer ik het nieuws.

Wat helpt dan?

Een lekkere feel-good roman

de nieuwste van Jenny Colgan: Het Cupcake Café.

Alle haar boeken zijn heerlijk om in weg te duiken en

deze past er weer helemaal bij:

oud pand aan een pleintje opknappen en dan

een gemeenschap vormen met klanten en medewerkers

door het bakken met de recepten van haar opa.

Elk hoofdstuk begint met een recept, dus je kunt zelf ook bezig.

Pas op: 

 je krijgt meteen zin om iets te gaan bakken!

En dan is handwerken ook mijn toevluchtsoord.

Het damesboekje gaat als een trein,

het is echt zó leuk om aan te werken.

Op dit borduurwerk (klik) heb ik een gehaakt visje vastgezet,

nu vond ik ook het hartje, wat ik ooit haakte terug.

Perfect voor de IJsprinses!

De yo-yo's heb ik losgehaald van een soort sjaal uit China.

Nu werk ik aan een rustige pagina: breather page"" 

noemt  Anne Brooke dit.

Even rust na al die drukke, geborduurde pagina's.

Dat rondje is bloemistendraad, hier komt een gat -

een doorkijkje eigenlijk. 

Het stevige draad wordt de randafwerking. 

Nu maar terug naar de inzamelingsactie voor Roemenië....