vrijdag 25 maart 2022

Nog even bijpraten

 


Een fijne tekst uit mijn rolodex verzameling.
Ik zorg, dat ik elke dag wat tijd voor mijn eigen dingen neem.

 

Het breiwerk is een beetje blijven liggen, de laatste tijd.
Dat komt van het dames boekje - dat borduren is een beetje verslavend.
ik ben intussen wél al met de vierde baan bezig. 


Dit is de rustige pagina, die je al eerder hebt gezien:
één ondergrond met daarover een baan, die geborduurd is. 
Rechts dat gat, wat intussen opengeknipt is.
Je kunt nu de volgende pagina al een beetje zien. 
Omdat het gat vanaf de andere kant ook te zien is,
heb ik links een soort broche gespeld.


Kijk, zie je hem daar door dat gat kijken?
Het vrouwtje heeft nog een randje knoopjes gekregen
(om haar decolleté te maskeren).


Weer een dubbele pagina: deze keer vlechtwerk.
Gaat wat moeizaam, de cirkels vond ik leuker omte doen. 
Een paar flapjes van stofrestjes toegevoegd, geeft wat leven.
De lichtbruine baan is een zelfkant van een stof van Den Haan & Wagenmakers. 

En zijn nu nog twee dubbele pagina's over,
en dan komt de omslag nog.
Genoeg te doen.


Het voorjaar is er!



Elk jaar maak ik een foto van deze boom,
voor mij steeds het moment, dat het voorjaar
echt begonnen is. 


Deze mooie tekst zag ik op de muur in de 
sporthal, waar we gingen stemmen.
Die houden we erin!


Julia , hier weer bezig de maat van een stoffendoos
te checken.
Ze houdt ons bezig:



Sinds ze een paar jaar geleden vier dagen kwijt was, 
zetten we elke avond dit gereedschapskarretje voor het
kattenluikje. 

Alleen een slot op het luikje helpt niet. 
Maar het is voorjaar, 
de baas heeft de laadjes opgeruimd
een beetje kat trekt dan een laadje aan.
Kijk zo:


Ik snap niet, hoe die grote kat zich door dit gaatje kan wurmen.

En dan sta je 's morgens om 6 uur voor de tuindeur
om hongerig binnen gelaten te worden.
Want -- je kunt niet terug door dat luikje, 
want dan staat het karretje toch in de weg. 

Heibel in de tent: 
"hoe laat ga je naar buiten?"
Zegt ze niet.
"Ik wil niet dat je 's nachts buiten omdwaalt!!"
Ineens heb je te maken met een Oost-Indisch dove kat.
Ze stond met 2-0 voor,

Maar intussen is het karretje zodanig vastgezet, 
dat Julia weer normaal naast het bed voor wekker speelt. 



Als je goed kijk (of even op de foto klikt)
dan zie je een kikker, die voor het eerst 
na de winter zit te zonnen.
Wow, dat was toch wel een momentje, hoor. 





maandag 14 maart 2022

Heel tevreden aan het werk


In tijden van stress is het heerlijk je terug te trekken
en creatief bezig te zijn.
Alles ligt bij de hand: garens in diverse soorten,
kraaltjes een mandje met lintjes.




Op het werkblad naast mijn werkstoel liggen de lapjes
intussen hoog opgestapeld.
Naast het doosje, waar Julia een dutje kan doen. 



De dubbele bladzijde van de IJsprinses is nu
afgemaakt en ook al vastgezet aan de "breather-page".
Een adem-bladzijde.
Wil je de foto's beter bekijken, klik er dan op zodat ze groter worden.


Het is niet voor niets zo genoemd: 
even een rustige pagina tussen al dat drukke
borduurwerk. Ziet er prima uit vind ik zelf:
oefenen met de opgegeven steken zoals de open
festonsteek (die takjes) en de festonsteek. 
Extra leuk om er verloopgaren voor te gebruiken. 
Dat gat, rechtsboven, was ook even prutsen.
Je maakt van bloemistendraad een cirkel 
en zet die vast op de ondergrond.
 Daarna steeds meer steken toevoegen, 
tot het een mooie strakke rand is. 




Nu ben ik bezig aan de pagina erna: links zit de plek aangegeven,
waar ook een gat komt. De achtergrond wordt met kleine steekjes
opgevuld en verder komen er allemaal bewerkte cirkels op.
Rechts heb ik alvast een vrouwenkopje bewerkt en
op de ondergrond gespeld. De bedoeling is, dat je door
de beide vorige pagina's heen, alvast een glimp ziet van dit 
hoofdje. Gaat leuk worden!!

Nu eerst die cirkels bewerken en op de ondergrond vastzetten. 
Geen idee hoe het zal worden, maar dat maakt het zo spannend om te doen. 





 

maandag 7 maart 2022

Onrustig in het hoofd


Nog maar een maand geleden, bij mijn vorige bolgbericht,
maakten we ons druk over de Coronamaatregelen en
hoeveelhied besmettingen.
Wát een verandering hebben we intussen beleefd
met de inval door Rusland in Oekraìne.
Al het leed van mens en dier komt hard binnen,
het maakt me onrustig en ook bang:
Nederland is niet ver weg, de vliegbasis is vlakbij -
voor mijn gemoedsrust doseer ik het nieuws.

Wat helpt dan?
Een lekkere feel-good roman
de nieuwste van Jenny Colgan: Het Cupcake Café.
Alle haar boeken zijn heerlijk om in weg te duiken en
deze past er weer helemaal bij:
oud pand aan een pleintje opknappen en dan
een gemeenschap vormen met klanten en medewerkers
door het bakken met de recepten van haar opa.
Elk hoofdstuk begint met een recept, dus je kunt zelf ook bezig.
Pas op: 
 je krijgt meteen zin om iets te gaan bakken!




En dan is handwerken ook mijn toevluchtsoord.
Het damesboekje gaat als een trein,
het is echt zó leuk om aan te werken.
Op dit borduurwerk (klik) heb ik een gehaakt visje vastgezet,
nu vond ik ook het hartje, wat ik ooit haakte terug.
Perfect voor de IJsprinses!
De yo-yo's heb ik losgehaald van een soort sjaal uit China.


Nu werk ik aan een rustige pagina: breather page"" 
noemt  Anne Brooke dit.
Even rust na al die drukke, geborduurde pagina's.
Dat rondje is bloemistendraad, hier komt een gat -
een doorkijkje eigenlijk. 
Het stevige draad wordt de randafwerking. 

Nu maar terug naar de inzamelingsactie voor Roemenië....


vrijdag 18 februari 2022

Stormachtige Eunice


Daar is ze dan: Eunice.
Veel waarschuwingen, veerboten varen niet
Zelf ook niet de weg opgaan, tenzij je moet. 
 En nu komt de storm echt over.

Er is voor de zekerheid nog : "rondje schip” gedaan,
alle losse dingen zijn echt binnen.


We luisteren naar NPO 5
 de Week van de jaren 60.
Gezellig hoor: ActionMan weet heel veel begintunes 
en dan kijken of het klopt.
Lekker meezingen.

Ik haal het damesborduurwerk naar beneden.
Julia komt er bij liggen, zodat we kunnen overleggen.
Waar waren we ook al weer gebleven?
O ja: wel of geen pailletten.




Dus wel.
En dat bevalt nu wel, ze had gelijk.
Als je tweelingzus een enorme hoofdtooi én een diadeem heeft,
Dan wil je zelf niet achterblijven, toch?




We gaan verder,
 het hoogtepunt van de storm komt vanavond en vannacht.


 

dinsdag 15 februari 2022

Dat valt niet mee….







Zó leuk, die lap uit Kampen: 
Grappige vrouwtjes om te versieren,
dat was mijn idee.
Maar de dames laten zich niet zomaar sturen.
Zie die donkere dame boven: 
kraaltjes wil ze!
Aan alle kanten graag..
Dus, terwijl het hier vanmiddag steeds donkerder werd 
en de regen op de dakkapel klatert,
begin ik met de kraaltjes:
goud en schattige doorzichtige drupvormige onderaan.
“Okeee, “, dacht ik “ vanavond verder”.

Begon ze over pailletten op haar bloesje,
mét een kraaltje erop.
Nee, hé. 
Bij de buurvrouw is het geborduurd, dat is mooi genoeg.
( en de ondergrond wil ook al niet lukken).


Kijk, borduren op het lijfje is toch ook mooi?


De beide eerste bladzijdes van het boekje
gingen heel soepel:
ondergrondjes, vrouwtjes en wat toevoegingen
zoals knoopjes en kant.

Maar die donkere tweelingdames hebben wat meer temperament
die willen anders, meer frutsels erbij...
dus kraaltjes en pailletten zijn niet gek.





 

vrijdag 11 februari 2022

Een plekje voor de engel

 

L

Een feest om te doen, al die borduurwerkjes,
maar hoe werk je ze dan af?
Mijn muur raakt vol: als je op papier werkt, dan 
prik je het gewoon in het behang.
De middelste twee werkstukken zijn gemaakt op 
pagina´s uit een oude atlas. 

Een andere oplossing is monteren op
de omslag van een oud boek, zoals hier. 


Ik heb er geen moeite meer mee om de omslag los te halen.


Maar deze heeft nog iets nodig en de engel vraagt ook al,
hoe ik verder wil. Op een stapel in een lade is voor hem geen optie.

En zo komt die afgeschreven atlas in zicht:
(fijn hoor, snuffelen bij afgeschreven boeken voor de verkoop in de bieb begint).


Het is een enorm boek ,
maar engel ziet het wel zitten.
"Onder en boven knip je die broekspijp wat bij -
en dan past het precies!"


Je moet gewoon goed luisteren, wat je werkstuk zelf wil.