zaterdag 11 juli 2020

Boekenvondst



Gistermiddag liep ik, voor het eerst sinds lange tijd, even binnen
in onze Martinikerk. Prachtige kerk, schitterend orgel maar ook
heerlijke boekenmarkt....
Dit zijn de vondsten: Biggles voor ActionMan, voor mezelf 
een deeltje van De Vijf-serie - afdeling jeugdsentiment.
Ook een jaargang (1951) van het tijdschrift "Moeder" (het "vakblad"
voor moeders). 


Allerlei stukken over opvoeding, huishouding, brei- en naaipatronen
( garderobe van onze zoon).

 Ook artikelen over bekende personen, zoals hier Daphne du Maurier.
En Soraya - prinses van Perzië, de kleine prins Charles, die net een zusje heeft gekregen...
Schitterend tijdsbeeld!


Een echte vondst is dit boek: 
Kijk uit!
(zie de omslag op de eerste foto)

"Leuk boekje" dacht ik, maar toen ik het opensloeg
zag ik de introductie:
Pim woont in een prachtig oud huis aan de Grote Markt in Bolsward!

Op de illustratie staat het pand waar de bibliotheek zo lang in gezeten heeft...
Het was voor die tijd Koffiebranderij Van der Plaats.
Het boekje is door hen uitgegeven als verzamelalbum voor plaatjes, die je 
bij de thee kreeg. Helaas ontbreken de plaatjes, maar het blijft een 
erg leuk verhaal: Pim en Bram Snor reizen door Nederland om 
kennis te maken met het eigen land. 


Het is ook meteen een uitleg over "Veilig Verkeer",
het voorwoord is van dhr. J.C.M.Verkerk,
perschef Kon. Ned. Toeristenbond A.N.W.B.





Is dit even genieten....

woensdag 1 juli 2020

Stoom uit mijn oren....


“ even zien, hoe het kleedje wordt” dacht ik vorige week.
Het was zó warm, dat ik binnen zat te haken.
“ ga eens wat beter liggen, toe - even helemaal plat”
“ Doe ik al, hou op te prikken en te trekken” vond het kleedje...
( ook een wat korter lontje als normaal).



“ sommige zeshoeken zitten er zo vreemd tussen” vond ik 
en trok nog eens aan een zijkant. “ Je bobbelt!
Bij paper piecing had ik het altijd mooi plat”.
“Ik ben gehaakt en dat is heel anders!” vond het kleedje.
“Je moet niet zo zeuren, gewoon doorgaan, je koffertje is bijna leeg.” 


Zondagochtend was het een stuk koeler, we waren beiden wat bijgekomen. Ze vond het goed, dat
dat ik nog eens naar keek. Tot mijn verbazing vond ik drie (!!!) afwijkende  zeshoeken....
“Waarom heb je dat niet gezegd?” vroeg ik, terwijl de stoom uit mijn oren kwam. (hoe krijg ik die er in hemelsnaam tussenuit?)
“Is dat mijn verantwoordelijkheid?” merkte Kleedje op. “ Ik ben daar niet voor ingehuurd, ik ben voor “schattig” en “zacht”, bovendien ben ik Blond!  Jij hebt een paar Senioren momenten gehad en daar heb je de pest over in...”
Goed, ik besloot de discussie niet aan te gaan: leermoment uit de bieb - meebuigen met de klant.


Gelukkig is het nu een stuk koeler, hebben we ein-de-lijk ook wat regen gehad
en viel het nog mee om de bijzondere gevallen er tussenuit te krijgen.
Beide partijen liggen/zitten er nu weer ontspannen bij.

dinsdag 23 juni 2020

Zijde fragmenten







Elk lapje is machinaal geborduurd, op zich al heel mooi.
Daar zullen speciale machines voor zijn, het is té precies. 
Deze lapjes heb ik vandaag nog een keer in koud water gelegd.
Er kwam toch nog blauwe verf af,gelukkig geen wit poeder.
Dit water kon zó onder de dorstige planten in de tuin.

Nu ga ik maar eens rondkijken in de lapjesvoorraad,
wordt vervolgd.

maandag 22 juni 2020

Was dit wel verstandig?



Jaren geleden (echt heel wat) kocht ik dit kleed -
het zou een tafelkleed worden. 
Thuis gekomen viel het niet echt goed bij Action Man
en het bleek te "gruizelen" er viel van alles uit.
Korreltjes wittig stof.

Kleed verdween naar het atelier: zonde om wet te doen,
maar "mag" je het wel uit elkaar slopen?
Stel je voor dat de Quiltpolitie op de stoep staat!
Vorige week was ik er helemaal klaar mee:
niet naar de Kringloop, maar uit elkaar halen!



Het afgelopen weekeinde ben ik er mee bezig geweest,
een hele klus..
Hier zie je de ondergrond lap te voorschijn komen,
daar kwam ook het witte stof vandaan.
Nu kon ik het ook goed bekijken: allerlei stukjes zijde
(vooral geborduurde halskanten) zijn als een puzzel
op een verstevigde ondergrond geplakt. Toen de lap vol gepuzzeld 
was, zijn er, over de "rafels" katoendraden gelegd,
die zijn met zwart garen vastgezet. Bies erom, de verkoop in...



De achtergrondlap was op verschillende plekken
gepatched: stukken aan elkaar gezet, extra lapjes erover.
Onregelmatig geverfd, ook het afwerkgaren op de "naden"
was niet door en door geverfd. 


Gistermiddag zette ik de lap in het water.
Tot mijn grote verbazing gaf het ontzettend af; 
schitterend turquoise water met wit bezinksel.
Had ik misschien een quilt met verborgen drugs gekocht?
(ActionMan heeft snel bedacht wat het kan zijn..)
Zelf denk ik meer aan kalkverf of misschien gesso?


Er bleef niet veel over van die lap. Er zijn gaten gevallen
waar het stiksel zat, er dreven losse lapjes in het water.



Toen die lap aan de lijn hing, gingen mijn zijden lapjes
ook in het water. Ik vertrouwde het niet meer:
heeft het hele werkstuk misschien een flinke plens verf gehad?

En ja, je snapt het al: weer turquoise water, nu gelukkig zonder wit poeder 
in het teiltje. Flink spoelen!
Hier ligt de oogst te drogen. Klik maar op de foto om
ze beter te zien. Het is allemaal machinaal geborduurd, geweldig vakmanschap.

In een volgende blog laat ik ze in detail zien. 

En wat nu? 
Ik wil met de kleinere, afvalsnippers aan het werk.
Collages maken bij voorbeeld. Er zoemt al wat rond in mijn hoofd...



zaterdag 20 juni 2020

Rolodex kaartjes en 365 dagen




Omdat de pagina´s in dit boekje zo mooi open liggen,
pas ik de kleuren/sfeer wat bij elkaar aan. 



Bij Café Analog vond ik deze stickers, 
het is grappig om ze in een pagina te verwerken. 

En de rolodexkaartjes?

ja, hoor - wordt aan gewerkt!


(je kunt op de foto's klikken voor een vergroting)
stukjes behang, inpakpapier, meisjessticker van Café Analog,
en getekende figuurtjes uit een die-cut boekje(die vogel met laarsjes bv.)
het schaapje is van een pakje papier.


Ik ben op 26 januari begonnen, al bijna een half jaar bezig. 

vrijdag 19 juni 2020

Mijn archief



Je kent ze wel, die kasten van Ikea,
ideaal in de huishouding, want je kunt er
heel wat in kwijt.
In mijn atelier is hij `Het Archief` geworden.

Ik ben nog steeds bezig met inventariseren,
dus nu is deze kast ook aan de beurt.
Bovenin alles van mijn quiltperiode, ik heb wat
afgeschreven en foto's geplakt. 
Compleet overzicht van gemaakte quilts met ahtergrondgedachten
en stofsnippers. 
Vanaf het begin, bij de Plattelandsvrouwen op les bij Yke, Tjallie en Jet
tot de laatste periode bij de Duikvluchtgroep van Dineke Ugen. 
Geweldige tijd!
Heerlijk om er weer eens door te bladeren - ze staan nu weer op hun plek.




De volgende vakjes zijn gevuld met allerlei journaling boekjes.
zoals bovenste foto : een uiteenlopende collectie knip-en-plakboekjes.
Vooraan het stapeltje Traveller's Noteboekjes over mijn laatste 
jaar in de bieb.


Dit flinke boek achterin eerst maar:
van een challenge op een site, in 2011: elke week een A4 pagina.

Ik koos als thema "Hart/heart" - elke week
een liedje uitbeelden, waar in de titel of tekst
het woordje "hart" of "heart"voorkomt.

Nou, dat heb ik geweten!
Let er maar eens op, als je naar muziek luistert,
het gaat altijd wel over een hart ...









En het is gelukt om een jaar lang elke week
een pagina te maken. Daarna al die losse vellen, met de tekst van het liedje
op de achterkant) ingebonden, 
zodat het een echt boek werd. 


Daarna het andere uiterste: een afgeschreven Fries boekje 
met weekspreuken. Lekker overzichtelijk, die kleine pagina's.




Gewoon verder: elke week een "eigen" spreuk
uitbeelden in collage.

En nu ben ik weer bezig met elke dag een pagina.
Het is ontspannend,ook wel een uitdaging om steeds 
"iets" te bedenken. 
Intussen rondkijken naar de volgende uitdaging...


woensdag 17 juni 2020

Update Postcard swap



Een groepsfoto van de kaarten, die ik nu binnen heb.
Intussen zijn het 9, elke dag weer spannend:
krijg ik vandaag die 10e kaart? 

Hier (klik) lees je er meer over: je maakt tien kaarten,
krijgt de adressen en verstuurt jouw kaarten zo snel mogelijk.



Nog een beetje dichterbij...
Die blauw met gele hieronder gaat over jonge schildpadjes,
die uitkomen en naar de oceaan moeten krabbelen.
Op de kaart staat, dat er in deze periode in het kustgebied lantarens
op het strand gedoofd zijn, zodat ze het licht van de maan kunnen volgen
en zo goed in het water komen. 


Die "roestige" kwam als eerste, uit Amerika. Terwijl ik nu lees over
postvertraging uit Amerika en Australië, is het bij mij snel overgekomen.

Alleen mijn eigen kaarten, daar heb ik nog maar drie berichtjes over binnen gekregen.
Kwijt? Of gewoon nog niet aangekomen?

Ik denk wel, dat ik nog eens mee doe. Leuk om te maken, leuk om te krijgen.