Je hoort mij niet klagen

De tweede storm binnen 14 dagen trekt vandaag over: Dennis heet hij.

Het is niet niks: wát een regen, opletten met die windvlagen - een ochtendwandeling

is iets waar je niet over moet nadenken: hoedje op, goede jas aan en gewoon gaan...

Intussen heb ik, dankzij Chiara en Dennis veel tijd doorgebracht in het atelier.

Opruimen,

opruimen,

weggooien,

opruimen,

klaarzetten voor de Kringgloop

weggooien

Je begrijpt: alles, maar dan ook alles is door mijn handen geweest. 

Het resultaat is al die lege bakken, twee zakken met textiel en dozen

vól voor de Kringloop. 

Ik heb nu een hoekje, waar alles voor het werken met papier bij elkaar staat.

De computer, die onder de tv stond is verderop in de stellingkast gekomen.

Nu kan ik op de grote tafel en in het hoekje knippen en plakken. 

Hier begon het mee: ik vroeg me af of  het mogelijk zou zijn,

de computer te verplaatsen. Leek me nogal een ondernemeing, maar ActionMan

vond het een leuk klusje: 's avonds geopperd, de volgende morgen

begonnen de werkzaamheden meteen. 

Stond ik vóór de koffie al een stellingkast leeg te halen 

(want snoeren je niet zien

volgens AM).

De printer, de telefoon, de pc werden geïnstalleerd.

Intussen verplaatste ik dozen, lichtte de onderste plank op (voor die snoeren)

en stofte alsof mijn leven ervan af hing. 

Daarna keerde ik elke doos om op het kleed en ging sorteren. 

Ook het werkblad en de vakjes eronder aan de andere kant

zijn opgeruimd en nagekeken. 

Er is weer ruimte om te werken.

De Ikeatrolley is opnieuw ingericht en heeft nu al mijn mappen met knipsels

netjes bij elkaar. Handig, ik kan hem zó naast me trekken om lekker te snuffelen. 

Waar storm en regen al niet goed voor is....

Boekentip - Een Losse draad

Een paar jaar geleden las ik van Tracy Chevalier "Het meisje met de parel". Ik weet nog, dat het een mooi boek vond, met veel informatie over de tijd rond 1660. De titel van haar nieuwste boek trok me aan: Een losse draad - wat voor losse draad hebben we het over?

Het verhaal speelt in 1932, de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog zijn goed voelbaar: Violet Speedwell heeft niet alleen haar broer, maar ook haar verloofde verloren. Haar vader is recent overleden, zodat Violet nu voor haar depressieve moeder moet zorgen. Het is ongekend om alleen te gaan wonen, maar dat is precies wat ze doet: ze kan werk krijgen op een kantoor in Winchester. Het kost moeite te wennen: wonen bij een hospita en met een schamel loontje kan ze zich bijna niets veroorloven. Tot ze bij de "borduursters" mag aansluiten. Deze groep borduurt nieuwe knielkussens voor de kathedraal. Ze krijgt vriendinnen binnen deze groep en maakt ook kennis met Arthur, die klokkenluider is. Zo komt ze inraking met de wereld van het klokkenluiden en ook het borduren van de kussens zorgt voor veel afleiding. Het boek volgt niet alleen het leven van Violet en Arthur, maar ook verschillende vrouwen uit de borduurstersgroep. Bijvoorbeeld de twee lesbische vrouwen - een enorme schande in die tijd. Vrouwenrechten (nou ja - geen rechten), de relatie met haar broer en zijn gezin, het borduren - er komt veel aan de orde in dit mooie boek. Ik had in elk geval veel om over na te denken toen het uit was. Lees het, het is de moeite waard.
Ik heb haar volgende titel aal binnen: Opmerkelijke schepsels - over fossielen....

De borduurstersgroep in Winchester bestaat echt en is er nog steeds. Ze heten de "brodeuses"
In de tijd van Violet stonden ze onder de bezielende leiding van Louisa Pesel. Hier  en hier kun je voorbeelden van het werk bekijken. Ook nu zijn de borduursters nog aan het werk, ze richten zich nu op onderhoud en restauratie van de kussens.
.

Iets nieuws bedacht?

Tijdens de verhuizing van de bibliotheek,

toen er overal opgeruimd werd, 

vond ik een Rolodex, compleet met kaartjes.

Hopeloos ouderwets, natuurlijk en daarom aan de kant gezet.

Het hield mij wel bezig,

die kaartjes zijn toch geweldig - een kans voor heel veel creativiteit.

"Neem toch mee", zei collega. "Jij ziet er iets in,

straks ligt het in de container!"

Okee, mee naar huis.

Ik keek er een tijdje naar en begon kaartjes te beplakken,

net als in mijn Traveller's Noteboekjes.

Leuk om te doen, vooral als er over een tijdje 

heel veel gedaan zijn.

Dit is het resultaat tot nu toe

(klik op de foto voor een vergroting).

Kom ik op Instagram een nieuwe hype tegen...

rolodexart.

je snapt het al,

er zijn meer mensen mee bezig, het hing in de lucht.

In 2015 heeft Heidi Schwapp er al een eigen variatie van gemaakt. 

Ik ga gewoon verder mijn oude rolodexje.

Even niet opgelet....

Ik heb de laatste maand(en) niet zo goed opgelet,

wat er bij het stadhuis gebeurt.

Ja, wel gezien, dat er betonauto's achteruit het terrein opreden...

Maar dan werken ze nog in de grond en valt er nog niet zo veel te zien.

Sinds januari is er meer zichtbaar.

Er worden grote muurdelen aangevoerd.

De hoofdstraat is geblokkeerd, als zo'n oplegger ook weer 

achteruit het terrein oprijdt.

De hoge kraan tilt de delen op hun plek.

En nu zijn er ineens drie lagen!

Op de middelste foto zie je het tussenstuk, waardoor de verschillende

onderdelen straks met elkaar verbonden zullen zijn. 

De hoge bomen worden opgenomen in het nieuwe binnenterrein,

wat nu ontstaat.

In dit gebouw komt het archief van Sud West Fryslân, waar Bolsward onder valt.

Ook aan het Stadhuis wordt hard gewerkt.

(even op de foto  klikken voor een duidelijker beeld)

De nis achter het leeuwtje is waarschijnlijk nagekeken/opnieuw gevoegd,

het leeuwtje zelf, staat stevig vastgezet aan de steiger met kussentje tegen 

beschadiging. 

In de straat er achter kun je ook goed zien, hoe het archiefgebouw 

de lucht in komt.  

Kijk,dit is dat tussenstuk van daarnet. 

Links het bestaande gebouw, waar de bibliotheek komt.

Recht vooruit, de overkapping waarmee een binnenplein 

geconstrueerd wordt. Rechts het archief.

Als het klaar is, kun je op de eerste etage ook van het oude naar het nieuwe 

deel oversteken. Hier krijgen de musea de ruimte, om de geschiedenis van Bolsward

gestalte te geven.

Ik mocht even in de binnentuin van het gebouw van Sociale Zaken kijken.

Heel vroeger ( net na de Tweede Wereldoorlog) was dit de

Bewaarschool, waar mijn moeder juffrouw was. Ze heeft wel eens verteld,

dat ze met de kinderen in de tuin zaten, bij de grote boom.

Toen ik, begin jaren 80, in Bolsward kwam wonen, zat de bibliotheek

in het pand. Ook collega's vertelden over die tuin mét boom: 

heerlijke plek in de zomer.

Ja, het zal wel goed komen...

Vintage serviesgoed

De oude dame in de flat deed haar servieskast open:

"wat doen we met het Acapulcoservies?"

(die is ook in de opruimmodus)

Toen het servies uitkwam, tijdens de Olympische Spelen  (1968) in Mexico, 

vond  ze het zó leuk, dat het een hele verzameling is geworden. 

Volgens mij, kocht ze het bij de Bijenkorf, toen we vlakbij Rotterdam woonden. 

Het werd elke dag gebruikt, je kunt het zo leuk weg zetten na de afwas:

de blauwe vogeltjes of juist de oranje boven elkaar.

In de Seasons stond een advertentie van een winkel in Rotterdam,

die hadden wel belangstelling.

Alles kwam uit de kast - controleren op

beschadigingen en ontbrekende delen. 

Borden, dekschalen, kopjes en bekers, serveerschaaltjes,

eierdopjes en zelfs een juskom.

Het suikerpotje mist, nog wel het deksel.

Samen zaten we te genieten van al die vrolijkheid op tafel.

De lijst werd opgemaakt, maar het gaat toch niet door.

Te laag bod en een nichtje, die het héél graag wil hebben geven de doorslag.

Nu staat alles, mooi opgestapeld, terug in de servieskast. 

Die dekschalen hebben we zelf nauwelijks gebruikt, volgens mij.

Nu zie ik wel een tafel voor me met een grote verscheidenheid aan gerechten,

op dit vrolijke servies. 

Misschien kunnen we het binnenkort eens voor een familiebijeenkomst gebruiken...

Pagina´s maken - creatieve gymnastiek

 

Sinds begin januari maak ik elke dag een pagina in mijn Travelar's Notebook.

Ze zijn niet groot, die pagina's, dus je denkt: "dat gaat me lukken..."

Het is leuk om te doen: een bakje met knipsels, een doosje met oude postzegels,

een pagina uit een oud boek - alles kan en mag. 

Het gaat vooral om plezierig bezig te zijn en combinaties te leggen. 

Nog een paar?

Alles uit de voorraad knipsels!

De boekenkast

Toen ik het huis uit ging en op kamers woonde in Rotterdam,

kreeg ik een Lundia stellingkast mee. 

Ik had geen tv om er in te zetten, maar wel al heel wat boeken.

In de loop van de jaren is er nog heel wat meters stellingkast aangekoppeld.

Ik vind het Lundia systeem heel erg handig, ik kon in een middag 

in mijn eentje een hele andere opstelling mee maken. Super simpel

in elkaar te zetten en ook mijn toenmalige katten vonden

het prettig: je kunt  namelijk heerlijk over de planken rennen.

Bovendien had ik toen open zijkanten, dus je klimt ook snel langs de zijkant omhoog.

Ook mijn verhuizing naar Bolsward verliep soepel: boeken in dozen,

stelling uit elkaar en binnen een dag stond hij weer klaar.

Deze keer zelfs aan de muur vastgezet. 

Inruimen is dan wel weer een dingetje....

Een paar jaar geleden werd het tijd voor een échte bibliotheekboekenkast.

Die is langzamerhand goed gevuld. Er is een strikte indeling:

links mijn boeken en "spulletjes"; tv en en verder is van Action Man.

Vorig jaar begon de volle kast me te irriteren: te veel, te rommelig.

De oude dame uit de flat heeft ook dingen aan mij over gedragen:

Makkumer aardewerk, een lief klokje, de bowlschaal van Kleine Beppe.

En dan begin je aan een enorme klus - per plank alles eraf, afstoffen/keuren,

wat blijft weer terugzetten.

Zo nu en dan met een stapeltje "dilemma's" gaan zitten en bij de koffie 

nadenken of ze wel of niet weggaan. 

Nee, dan vroeger in de bieb! Hoe oud, hoe vaak uitgeleend, is de titel 

nog ergens anders, hoe ziet het er uit? Dat zijn de criteria waar je mee werkt. 

Mijn boeken zijn wel "oud", maar zien er perfect uit, zelden uitgeleend - 

dat helpt niet bij het nemen van een beslissing. 

Morgen verder, er is al heel wat door mijn handen gegaan.

Een flinke stapel in de gang, die gaan naar de boekenverkoop in

de Martinikerk. Goed doel: restauratie van het Hinze orgel...

Maar, moeilijk hoor -boeken wegdoen. 90% is informatief, textiel gerelateerd.

Elk boek is een herinnering, zelfs een emotie: inspiratie voor een quilt,

onderwerp van een Midweek in Fredeshiem, het houdt niet op. 

Doe dat dan maar eens weg!

En dan nog het hoekje met oude kinderboeken van mij en van AM.

Een vertaald Fries boek met een datum van 5 december 1963,

gekregen van Pake en Beppe. 

Nee,die doe ik echt niet weg. 

Dus: er gaat heel weinig weg, het wordt wel afgeborsteld en netter neergezet.