De boekenkast

Toen ik het huis uit ging en op kamers woonde in Rotterdam,

kreeg ik een Lundia stellingkast mee. 

Ik had geen tv om er in te zetten, maar wel al heel wat boeken.

In de loop van de jaren is er nog heel wat meters stellingkast aangekoppeld.

Ik vind het Lundia systeem heel erg handig, ik kon in een middag 

in mijn eentje een hele andere opstelling mee maken. Super simpel

in elkaar te zetten en ook mijn toenmalige katten vonden

het prettig: je kunt  namelijk heerlijk over de planken rennen.

Bovendien had ik toen open zijkanten, dus je klimt ook snel langs de zijkant omhoog.

Ook mijn verhuizing naar Bolsward verliep soepel: boeken in dozen,

stelling uit elkaar en binnen een dag stond hij weer klaar.

Deze keer zelfs aan de muur vastgezet. 

Inruimen is dan wel weer een dingetje....

Een paar jaar geleden werd het tijd voor een échte bibliotheekboekenkast.

Die is langzamerhand goed gevuld. Er is een strikte indeling:

links mijn boeken en "spulletjes"; tv en en verder is van Action Man.

Vorig jaar begon de volle kast me te irriteren: te veel, te rommelig.

De oude dame uit de flat heeft ook dingen aan mij over gedragen:

Makkumer aardewerk, een lief klokje, de bowlschaal van Kleine Beppe.

En dan begin je aan een enorme klus - per plank alles eraf, afstoffen/keuren,

wat blijft weer terugzetten.

Zo nu en dan met een stapeltje "dilemma's" gaan zitten en bij de koffie 

nadenken of ze wel of niet weggaan. 

Nee, dan vroeger in de bieb! Hoe oud, hoe vaak uitgeleend, is de titel 

nog ergens anders, hoe ziet het er uit? Dat zijn de criteria waar je mee werkt. 

Mijn boeken zijn wel "oud", maar zien er perfect uit, zelden uitgeleend - 

dat helpt niet bij het nemen van een beslissing. 

Morgen verder, er is al heel wat door mijn handen gegaan.

Een flinke stapel in de gang, die gaan naar de boekenverkoop in

de Martinikerk. Goed doel: restauratie van het Hinze orgel...

Maar, moeilijk hoor -boeken wegdoen. 90% is informatief, textiel gerelateerd.

Elk boek is een herinnering, zelfs een emotie: inspiratie voor een quilt,

onderwerp van een Midweek in Fredeshiem, het houdt niet op. 

Doe dat dan maar eens weg!

En dan nog het hoekje met oude kinderboeken van mij en van AM.

Een vertaald Fries boek met een datum van 5 december 1963,

gekregen van Pake en Beppe. 

Nee,die doe ik echt niet weg. 

Dus: er gaat heel weinig weg, het wordt wel afgeborsteld en netter neergezet. 

Afscheidscadeautje

Terwijl we in de bibliotheek druk bezig waren met de verhuizing

dacht ik na over een kleinigheidje voor de collega's.

Toen het magazijn leeggehaald werd en er een grote collectie oude boeken 

voor de verkoop klaar gezet werden, keek ik daar ook bij.

Ik bedacht, dat het leuk zou zijn van al dat oude papier"iets" te maken.

Dus er ging van alles mee: Duitse boeken soms zelfs in Gotisch schrift,

 gedichten, bloemlezingen van schrijvers die in de vergetelheid zijn geraakt.

Thuis begon ik te schiften: plaatjes en teksten aangevuld met oud bibliotheek

materiaal zoals velletjes, waarop je uitleentermijn genoteerd werd. 

Het werden houdertjes voor een hartje, die ik maakte van restjes quiltstoffen.

Zo werd het echt iets met een deel van mij en een deel van de bibliotheek.

Op de bovenste foto liggen de hartjes klaar om een nette achterkant te krijgen.

Daarvoor vond ik een engeltjesstofje, elke hartje een engeltje.

Zo werd het een beschermhartje: ik gaf het aan de collega's met een boodschap:

jij krijgt het van mij, om onze samenwerking te symboliseren.

Je mag het houden maar ook aan iemand doorgeven. Iemand, die het engelenhartje

wel kan gebruiken, om welke reden dan ook. Je kunt afspreken, dat je het na een tijdje

terugkrijgt, maar die persoon kan het ook weer doorgeven. 

Klaar voor de afscheidslunch.

Aan het werk!

"En, went het al een beetje?"

Julia vindt van wel: het vrouwtje is elke dag aan het werk in het atelier.

Zij heeft weer een nieuw plekje gevonden, een beetje verstopt achter

de naaimachine is een fijn hoekje.

Ik heb mezelf  een taak gesteld: elke dag een pagina in het kleine boekje maken. 

Niet achter de geraniums  amarylis zitten, maar bezig zijn.

Leuk om te doen, intussen heb ik ook al flink opgeruimd.

De laatste maanden was er heel wat neergelegd maar was er geen rust

om oude boeken, breipatronen en lapjes te sorteren.

Daar wordt nu lekker aan gewerkt, maar om nu te zeggen, dat het al went...

Je moet een nieuwe routine opbouwen en dat is in een weekje niet voor elkaar. 

Een nieuw jaar

Mijn nieuwe jaar begon op 4 januari,

 de dag van mijn afscheidslunch in het Waddencentrum.

Je kunt daar niet alleen de expositie over het leven in de Nederlandse delta

door de eeuwen heen en de nieuwe ontwikkelingen rond de Afsluitdijk

bekijken. Er is ook een restaurant, waar je prachtig uitkijkt over het 

IJsselmeer, richting Makkum. Je kunt er zelfs aanleggen met je bootje....

Dit is de plek, die ik gekozen heb om mijn periode bij de bibliotheek af te sluiten.

Gezellig met elkaar iets eten, want het hart van de bibliotheek wordt gevormd door 

de medewerk(st)ers. Ik heb er ook eentje: een glazen hart uit mijn verzameling,

een beetje groezelig (want je máákt wat mee als je in de bieb werkt), maar wel

glanzend. Iedereen doet haar werk met inzet en enthousiasme. De belangrijkste

dingen, die je nodig hebt, staan op de labels: klantvriendelijk, gevoel voor humor,

enthousiasme en vooral: flexibel. 

Mijn agenda's (de dikke voor het werk en dagelijkse dingen) en de zelfgemaakte

traveler's notebooks zijn vol en kunnen aan de kant. 

Tijd voor bezinning met de collega's. Er was een speech, genoeg complimentjes 

om niet vreselijk van te blozen en vooral: kleine persoonlijke attenties.

Speciaal uitgezocht, snel aangereikt met een glimlach.

Maar ook: een speciaal plakboek (gemaakt terwijl collega het al zó druk had)

een eigen prentenboek om voor te lezen (want dat ga ik missen),

krantenstokken, gered uit het oude pand en een bon om mee uit mijn bol te gaan. 

De krantenstokken werden vroeger gebruik in de Leeszaal,
de krant wordt er tussen geklemd en zit goed vast door twee spijkertjes.



Tegenwoordig zijn de kranten in tabloidformaat, waardoor er weinig
ruimte is om ze te gebruiken. Natuurlijk rees de vraag, van wanneer ze zijn.
Werden ze in de jaren 60 nog gebruikt? We weten het niet.

Heerlijke lunch, goed gezelschap!
(we zijn niet eens aan de expositie toegekomen...)

dag collega's, bedankt voor de mooie tijd!

Kerstmis

Bij Kerstmis horen tradities, 

mijn Kerststalletje is er ééntje van. 

Hoe oud het is weet ik niet meer,

Ik kocht het vást toen ik nog in Rotterdam woonde.

Intussen zijn de beide denneboompjes wat iel geworden

maar de engeltjes zingen nog uit volle borst. 

Nog een traditie: bowl in de glazen schaal van Kleine Beppe.

Ooit door mijn Pake voor haar gekocht op een boelgoed,

waar hij als getuige van de notaris mee naar toe was.

Pake en Beppe zijn al heel lang geleden overleden,

maar de glazen schaal mét de opscheplepel, zijn ongeschonden,

in mijn bezit.

Nog een traditie:

met mijn moeder naar de Kerstshow van het tuincentrum.

Elk jaar kijken we onze ogen uit en drinken gezellig samen koffie.

We kopen een zo mooi mogelijke amarillysbol en gaan tevreden naar huis. 

Alle tijd om dit te doen, want sinds een week ben ik met pensioen.

Mijn laatste werkmiddag werd heel speciaal gemaakt door de collega's:

ik mocht niets doen, alleen genieten met klanten en collega's, die de moeite namen 

langs te komen. Koffie en thee met wat lekkers stond klaar.

Er was een speciale retailtafel ingericht: boeken over mijn interesses - quilten,

boekjes maken, breien (Arne &Carlos), katten en "mijn" romansoort: Liefde&Leven.

Begin januari hebben we nog een echt afscheid, gaan we met een groep collega's

naar het Waddencentrum aan het begin van de Afsluitdijk, lekker lunchen met elkaar. 

wel wennen, hoor!

Een nieuw begin

Vandaag is er een grote opruim/leegruimactie in het oude pand. 

Op 31 december moet het leeg worden opgeleverd. 

Het geeft me een droevig gevoel, dat grote lege pand. 

Er is wel een impressie van de verbouwing

Er komen 14 appartementen, een fietsenstalling en inpandige parkeerruimte 

voor de bewoners. De ingang voor bewoners komt in het middelste deel, aan de zijkant.

Beneden komt ook winkelruimte. Ik ben heel benieuwd

hoe groot die ruimte dan zal zijn. 

Het sleutelkastje is nu een voorbeeld van netheid,

 van alle sleutels weten we, waar ze horen en ze hebben elk een duidelijk label

gekregen. Een heel verschil met de oude situatie.

(dat er nu een bakje met  onbekende sleutels is, praten we niet over)

Er zijn nu meerdere kantoortjes, we hebben ze moeten nummeren!

Kantoor 1 is het centrale werkkantoor. Lekker ruim, alle flyers en kantoorspullen

keurig in kastjes, twee werktafels om alle ruimte te hebben voor de

verwerking van de boekenstroom. 

Er is een mooie kapstok, er is licht in de gangen, de werkster heeft 

een keurige plek voor stalling van haar werkkar en haar voorraden.

Er is hard gewerkt aan de kinderziektes:

*de grote schuifdeur, die alleen wijd open óf dicht kon

(koud, hoor, als je de hele dag uitlening hebt en de wind staat er in),

*de kachel met een eigen wil (tussen de middag uit en pas om 4 uur weer aan)

*lichten in de hal,  die je niet kunt uitdoen omdat je niet weet, 

waar de schakelaar zou kunnen zitten

* geen wifi

* geen telefoon

Na twee weken:

*de schuifdeur werkt nu zoals het hoort: open en dicht als er een klant door wil.

*de kachel is getemd, de radiatoren worden naar behoren warm.

*we weten waar de schakelaar voor de lampen in de hal zitten (en hij is gelabeld).

* er is wifi

* we kunnen in verschillende kantoortjes tegelijk op computers werken (hoera!!!)

Alleen nog een telefoonlijn, dan kunnen de publiekspc's ook weer gebruikt worden.

Intussen gaat het werk aan de verbouw van het Stadhuis in een flink tempo verder.

Deze week zijn de muren van de huisjes voor het archief van de gemeente SûdWest Fryslân

opgetrokken. Vanavond zag ik de vloerdelen voor de eerste etage klaar liggen. 

Vorige week is er een nieuwe "toren" geplaatst: onze Kerstboom

staat niet beneden, maar bovenop de toren. Mét lichtjes!!

Opening!!!

Vanochtend nog met ´n allen de karren naar buiten rijden, zodat

de chauffeur ze kon inladen. 

Daarna snel verder met de voorbereidingen:

vlaggen buiten en ook de biebstaander.

De hele straat fleurt op van het vrolijke oranje. 

Zorgen dat het binnen overal spic en span is.

Die 17 blauwe kratten van vrijdagmiddag - allemaal weggewerkt -

reserveringen uit die bakken staan keurig op alfabet klaar.

In de gang is de apparatuur ingeschakeld, 

de borden hangen keurig boven de inleverkasten. 

De oranjekoek staat klaar, met koffie en thee. 

Na een korte toespraak door onze directeur was het zover. 

Schuif de deuren maar open, laat de klanten binnen komen!

En ze kwamen! Het was gezellig en druk, 

men was enthousiast, men ging gezellig even zitten

en ja, een stukje oranjekoek was welkom....

De reacties zijn positief : lekker licht, ruim ook,

hier kan de bibliotheek prima zitten tot het stadhuis over een jaar (of zo)

klaar is.