Wonderbaarlijk

Een heel gewoon tafereel: de werkkamer met het werkblad vól

werkjes in uitvoering.

Het bijzondere is: de poes in dat (te kleine) doosje....

Ja, ze is er weer!

We waren na vier dagen zoeken, melding doen bij Amivedi, melden bij dierenarts,

dierenambulance en de hele buurt navragen,

echt zover, dat ze óf opgejaagd was óf meegenomen.

Ik had met een zaklamp in de bosjes van de straten in de omgeving geschenen,

(misschien aangereden en weggekropen)

kennis gemaakt met verschillende nieuwsgierig katten,

gepraat met zoveel mogelijk buren - ik wist niet meer wat ik nog meer zou kunnen doen.

Gisteravond laat, hoorde ik het kattenluikje en daar was ze!!!

ActionMan maakte zijn naam waar: hij dook boven op haar om te knuffelen,

zij spinde als een buitenboordmotor en ik zocht haar lekkerste smaakje

kattenvoer. 

Toen we naar bed gingen, waren beide luikjes op slot, met in de keuken

voor de zekerheid ook nog een stofzuiger ervoor. 

Zij heeft zóveel kracht in die poten en ze wílde weer naar buiten...

Nog wat lekkers mee naar boven, dat hielp.

Ze ging op de stoel naast het bed liggen en

vanochtend lag ze zelfs op het voeteneind van mijn bed.

Ze is heel voorzichtig vandaag, behoedzaam door de tuin,

wél bij de vijver water drinken.

Vooral bij ons in de buurt zijn 

en bijslapen, zoals in bovenstaande foto te zien is.

Vandaag kon ik overal het goede nieuws doorgeven en bedanken
voor de begeleiding. Vooral de mevrouw van Amivedi, zij heeft me
na de melding van vermissing, gebeld en uitgebreid adviesgegeven.

Je moet het groot maken: buren, dierartsen, asiel, flyers (op hun site te vinden)
ophangen op strategische plekken(ook bij scholen, want kinderen zien heel veel),
buren met schuurtjes, waar ze in opgesloten kunnen zitten.
Ook de Buurtapp en Facebook (heb ik niet) zijn goede wegen. 

Ten einde raad

Het is wat stil op het blog, allemaal vervelende dingetjes de laatste tijd.

Maar alles valt in het niet bij het feit, dat Julia sinds dit weekeinde 

vermist is. 

Vrijdagavond, toen wij op bed gingen, wilde ze nog even naar buiten.

Mooie nacht, de hele avond onder de salontafel liggen slapen,

plasje doen, heel normaal.

Toen wij op bed lagen, kwam ze om een uur of half 12 melden, dat ze er weer

was. Ik neem altijd een schaaltje brokjes mee naar boven en daar eet ze

dan wat van. Toen is ze weggegaan en ´s morgens was ze er niet

om mij wakker te maken vóór de wekker ging. 

Kan, komt nooit voor, ze zal wel bij de tuindeur zitten.

Nee,

ook niet komen als ik haar roep,

niet in de tuin± onder de varens, bij de vijver,

achter de grasplant.

Het hele weekeinde zitten we op scherp:

hoor je haar ergens roepen,

zit ze bij de buren,

er blijken heel veel lage bosjes in de buurt te zijn.

Daar kán ze onder zitten/liggen.

Maar hoe vind je een grijze kat, die niet naar haar naam luistert

en misschien gewond (of al dood intussen) is in lage, dichte bosjes?

Zeg het maar, wat valt er te doen?

Wachten,

wachten,

luisteren,

rondlopen, schaaltje tikken

Amivedi

dierenarts,

buurtapp

alles heb ik gedaan.

nu nog de man (en mijzelf) zien op te beuren...

Knutselen voor een verjaardag

Ik vond op youtube een uitleg voor het maken van een envelopje. Een pagina uit een oud boek opvouwen, zodat je ook een mooie flap hebt. Omstikken met de naaimachine zodat het een zakje wordt.  Daarna versieren.
Ik heb een bakje vól stofsnippers, daar kun je een stapeltje van op elkaar leggen en vast naaien.
Zo is het flapje van de envelop versierd. Daarna nog verder opgeleukt met stempels.

Ik vond in "de voorraad" nog oude bibliotheekbriefjes: de uitleentermijn eindigt op ..... (uit de tijd, dat er nog iemand achter de balie zat uit te lenen)
Dat werd het kaartje met de verjaardagswens voor de oudste kleinzoon, die 15 werd.

Intussen deed Julia gymoefeningen in het lege lapjesbakje:

Dit is toch iets prettiger....

lekker met je kop op de stempels...

Boekjes maken

In de loop van dit jaar heb ik al verschillende boekjes gemaakt.

Steeds hetzelfde formaat, steeds twee maanden.

Intussen moest nummer vijf gemaakt worden

voor de maanden september en oktober. 

Eigenlijk is het een zelfgemaakte agenda. 

Hier en hier  zie je er wat van. Het zijn dagboekjes,
gevonden op de site My Life all in one Place.
Voor de omslag, gemaakt van het karton van een oude hangmap,
natuurlijk weer een collage van gevonden plaatjes.
De boekjes zitten in een zelfgemaakte leren omslag,
zo is het een verslag van mijn laatste jaar in de bieb geworden.

Biebdingen

De bouwvak is voorbij en de werkzaamheden op de bouwplaats 

zijn weer begonnen.

Er wordt zelfs al beton gestort,

en dit apparaat ziet er ook zo interessant uit:

gebruiken ze dit om pijlers de grond in te boren?

Er mag nl. in dit gebied niet geheid worden, alle palen die de grond

in moeten, worden er in gedrukt. 

Stel je voor, dat er na twee heibeurten scheuren in ons mooie Stadhuis

zouden ontstaan!

Helaas is er nu alleen dit hoekje, waar je iets van het werk kunt zien.

Het schijnt de bedoeling te zijn, dat er een uitkijkplek komt

op de blauwe container rechts voor. 

Intussen is het voor iedereen duidelijk,dat de bibliotheek een tijdelijke locatie nodig heeft.

Het huidige pand moet per 31 december a.s. opgeleverd worden. 

Gisteren zijn we naar een leegstaand bankgebouw geweest om te kijken,

hoe we daarin passen. Het gebouw staat al een paar jaar leeg, maar het interieur

is prachtig: mooie vloerbedekking, mooie schuifdeuren om gemakkelijk

met je scootmobiel naar binnen te rijden, overal datalijnen.,

genoeg kantoorruimte en met creatief denkwerk kunnen de kasten

allemaal een plekje krijgen. 

De officiële beslissing moet nog vallen, maar dit wordt het wel...

De aanwezige medewerksters zien het helemaal zitten:

morgen maar beginnen de zaak te in te richten? ;-))

En voor mezelf speelt er nog iets anders: door het nieuwe pensioenakkoord

mag ik vier maanden eerder met pensioen!

Dat hakte er wel wat in, hoor. Ik had me ingesteld op mei volgend jaar,

nu gaat mijn AOW op 6 januari al in. 

Een heel andere tijd van het jaar, in mei ben je al met de komende zomer bezig.

Het voelt anders.

De  verhuizing ga ik nog meemaken, lekker hard werken met het team...

En dan nog een jaartje door als invalster, eens kijken hoe dat bevalt. 

de roze sjaal

Het zijn een paar drukke weken geweest, vanwege de vakantieperiode werkte ik 5 dagen per week.
Deze week zijn de meeste van de collega's weer terug en voelt het allemaal weer wat rustiger.

Hoewel... ook de leners zijn terug van vakantie, wat betekent, dat er veel boeken terug komen.
Het is leuker om het druk te hebben, dat wel.

Het breiwerk ging gestaag verder, het heet Birds of a feather en is een patroon van Adrea Mowry. Mooie afwisseling van mohair en "gewoon"garen. Heel eenvoudig, zodat het garen goed tot z'n recht komt.

ook de Vereniging van Maine Coon katten keurde het breiwerk goed:

lekker warm, fijn ook,dat het zo zacht is....

Maar, toen had ik een "probleem" volgens de beschrijving was ik klaar.

Toch bleef  dit rare puntje over, nadat ik afgehecht had en was er niet nog een beetje veel wol over?

Het bleek een kwestie van "Goed Lezen":

er kwam nog een heel stuk bij en zo raakte het mohair helemaal opgebreid.

Even uitproberen over het linnen jurkje,

zo zie je ook een stukje van het kantrandje en

komt de kleurencombinatie goed uit. 

Julia heeft intussen weer een ander plekje gevonden....maatje 5,5 is precies goed. 

Kookboeken uit de oude doosch

Gelukkig is het vandaag een stuk koeler, gisteren heeft het zelfs flink geregend. 

Gistermiddag kreeg ik in de bieb allerlei "schuilgasten":

erg natte fietstoeristen (met kinderen), die dankbaar in het Leescafé 

gingen zitten. Intussen hingen er verschillende jassen en poncho's te drogen, 

maar er was koffie, de krantjes lagen klaar en de kinderen gingen

hun gang in de jeugdafdeling.

Heerlijk: boeken op de grond uitstallen en iets uitkiezen,

daarna in de voorleesstoel of op het bankje lezen.....

Tevreden uitstraling!

Thuis ben ik weer aan het opruimen/uitsorteren.

Deze kookboekjes kunnen toch wel weg?

Het boekje "Gasovengeheimen" kreeg je, als je een Pelgrimfornuis aanschafte.

Hier staat een recept voor appeltaart in, wat we thuis graag gebruikten.

"Zelfstandig Koken"komt waarschijnlijk bij mijn Beppe vandaan.

Net zoals "Praktische Recepten en Menu's voor de Huisvrouw"

Uitstraling is dertiger jaren, dus dat zou kloppen. 

Toen ik het nog eens doorkeek, zag ik, dat dit boekje een uitgave

van de Fabriek van Maggi's Voedingsmiddelen te Amsterdam is.

Het is echt praktisch: menu's voor elk jaargetijde, zon- en feestdagen,

 en vastendagen .

Wat is er veel veranderd in onze kookgewoontes!

Kijk eens naar dit zuurkoolrecept: eerst kook je de zuurkool al een half uur, 

en dan de aardappelen erop en nóg drie kwartier (ik mis ineens de witte bonen...)

Die moeten er ook bij, misschien kom je daarom op die extra tijd. 

En ja, je maakt het af met boter én Maggi!

Er is aandacht voor restverwerking: Vleeschkoekjes - van resten vleesch en resten aardappelen.

Wat denk je van een vleeschpannenkoek? (Twee dikke pannenkoeken met daartussen

warme vleesresten, die gebonden zijn met maïzena, melk en maggi).