Ik ga voor VINTAGE

Als je een kamer gaat inrichten moet je een MOOD-board maken ;))....

Nu heb ik de laatste tijd een paar mooie boeken bij elkaar gelegd: het woonboek van Seasons, een boek over het combineren van oud en nieuw in je interieur én een vrolijk Engels boek: Homespun Style. Wat in elk boek terugkomt, is het hergebruik van meubels en voorwerpen. Soms thuis op zolder gevonden en anders bij de Kringloop of de rommelmarkt. Dat is erg leuk!

Ik heb ook al een paar dingen - dat stoeltje uit een vorig blogbericht is recent. Maar ook nog andere dingen:

Het mandje links komt van een rommelmarkt, het flessenmandje is uit mijn Rotterdamse tijd (en dat is heeeel lang geleden...). Het kistje op de achtergrond is een echt stijfselkistje uit het liedje, weet je wel? 

Dit komt aan de muur:
het Belijdenisbewijs van schoonmoeder - dateert uit 1933.

Het "Vererend Getuigschrift" voor 40 jaar dienst als touwslager van schoonvader uit 1963.

Beide zijn mooi ingelijst en een document van hun tijd. En dan zijn er ook nog een paar oude ingelijste merklappen.
En wat er in dat rieten mandje zit? Bijna vergeten!

Een paar quilttops en allerlei materialen, die je kreeg bij Handwerken zonder Grenzen. Bij elk nummer zat een materialenpakket, geloof ik. Er is zijdeverf, een weefkam, plastic klosjes voor het kantklossen..  nog maar eens goed bekijken. 

              

Plooirokje

Het is alsof ik een plooirokje aan het breien ben... dat gedoe met de drie naalden ging heel goed. De plooien zitten er prima in.
Nu ben ik begonnen aan het volgende deel van de sjaal. In het midden zit een breed kantpatroon met daarnaast aan elke kant een kabelgedeelte. Ik heb de eerste patroonronde gehad en op de onderste foto zie je  al een stukje van de kabel zitten.

Het is concentratiewerk, deze sjaal. Het rapport van de verschillende patronen is niet hetzelfde. Het middendeel gaat over 20 naalden, de kanten gaan per 12 naalden. Opletten! Gelukkig zat er bij het latste nummer van Simpel Breien schattige markertjes. Meteen in gebruik genomen en het ziet er nu zo schattig uit!

Toen ik een stukje achteruit moest breien, werd er vanaf de andere bank gemompeld: "Waarom maak je niet eens iets eenvoudigs?" 

Paapjesstoffen

Ik ben aan het opruimen. 

Wie heeft belangstelling voor deze verzameling Paapjes en Wim van der Doef stoffen? Links liggen oranje stoffen, die handbedrukt zijn door een bevriende kunstenares. In het midden van de foto liggen de Paapjesstoffen. Dit zijn restanten, zijde en katoen - pakketjes die ik kocht bij Liesbeth van Hulsteijn (Quiltservice in Frederiksoord). de kleuren zijn paars/roze/bruin/blauw. Rechts liggen twee jurkjes, gemaakt van wollen handdrukstoffen van Wim van der Doef (de blauwe achteraan en de paarsige vooraan. 

De hele stapel weegt 2,5 kg.  Ik vraag er 50 euro voor (plus verzendkosten).

Even sfeer proeven

De voorbereidingen zijn zo'n beetje afgerond - ik ga er nu en dan even zitten om rond te kijken. Binnenkort krijgen we hier een dakkapel...er komt er laminaat en daarna wordt het mijn werkkamer/atelier. Hoe ga ik dit inrichten?

De stellingkast kan alleen maar onder het hoogste punt tegen de muur met de buren. Of zullen we er een stuk afzagen? Het werkblad met de fijne kastjes van Ikea zou dan onder de ramen van de dakkapel kunnen staan. De grote Lundiatafel  kan ik ook niet missen. Er staat al een tafeltje, wat ik mooi in een hoek kan schuiven. Daar wil ActionMan de tv tegen de muur plakken. En daar dan meteen de hele computerheisa? En m'n radio?

Ikea heeft ook nog van de mooie, witte ladenblokjes - zo eentje onder dit tafeltje misschien?

Intussen heb ik al een prachtig stoeltje (uit de categorie VINTAGE) opgedoken. Het zit heerlijk, ideaal om lekker te breien als ik naar de tv. wil kijken.

 

Dit oude folderrekje mocht ik ook meenemen. Schoongemaakt straalt het me weer tegemoet. Daar wil ik mijn losse journalpagina's in zetten.

Intussen is de treinbaan opgeslagen ...

Boekentip - Duizend dagen in Venetië

Wat is dat toch, heerlijk wegdromen in boeken over verhuizen naar een ander land? Eerst hadden we Peter Mayle, die naar Frankrijk ging. Daarna "Een huis in Toscane" van Frances Mayes.

Nu las ik drie boeken van de Amerikaanse Marlene de Blasi - hoe ze met een Venetiaan trouwt en er met hem gaat wonen. Later verhuizen ze naar Toscane en in het derde boek woont ze in Orvieto in Umbrië. Elk boek bevat als aanvulling op het verhaal ook recepten, ze is niet voor niets chef-kok.

In deze drie boeken valt me vooral op, hoe belangrijk het is om de landsaard te accepteren. In Italië gaat het vooral om "la Bella Figura". Hier bedoelen ze niet alleen "er goed uitzien". Het gaat ook over hoe je je gedraagt. Er wordt van alles beloofd, zodat iedereen met opgeheven hoofd kan weggaan, terwijl je steeds moet afwachten of de beloftes wel nagekomen worden. Ze beschrijft heel goed, hoe machteloos ze zich voelt, alsof het een schaakspel is waar ze de regels niet van begrijpt. Gelukkig is haar man een Italiaan... In het laatste boek "Vrouwe van het Palazzo" wonen ze twee jaar in een oude pand terwijl ze wachten op de restauratie van het pand, wat ze willen kopen. Je moet het lezen om het hele proces te begrijpen.

Marlene vertelt heel boeiend over de personen uit haar directe omgeving, allemaal weten ze, dat je in een kleine stad afhankelijk van elkaar bent. Uit elk van haar boeken straalt haar liefde voor goed koken - door te lezen over warm brood, ovenschotels en net geoogste groentes krijg je zin om ook aan de gang te gaan.
Duizend dagen in Venetië is het eerste boek, daarna komt Duizend dagen in Toscane en als laatste las ik Vrouwe van het Palazzo. Op Amazon staan al haar boeken - er is in 2013 ook een roman van haar uitgekomen. Ze organiseert met haar man culinaire reizen in Italië. Ze heeft geen eigen website.

Nazomeren

Hé, wat hebben we toch een heerlijke (na)zomer! 's Avonds nog even buiten zitten met het breiwerkje en genieten van de rust.

De katten hebben het op hun manier ook nog heel druk. Action Girl telt vlinders en Kobus werkt aan zijn kleurtje.

De hop doet het prima, de bellen zien er prachtig uit. Ook ons nieuwe gebroken hartje heeft het erg naar haar zin in de schaduwhoek.

De veenbessenoogst is nog nooit zó groot geweest! De merels trekken nummertjes om er van te mogen eten.

Het is alleen wel heel erg droog!

Met de zon erop lijkt de karmozijnbes nog heel wat, maar van een afstandje zie je wel hoe slap de bladen hangen... Ook de hoge rode plant erachter is lang niet zo hoog als vorig jaar. Er moet toch wel snel regen komen.

Plooien breien

Zie dit er niet leuk uit? De eerste plooien zitten erin - was ik wel benieuwd naar hoe je dat voor elkaar krijgt. Hier zie je ook heel goed de kleine knoopjes van de opzet rand. Het lijken wel picootjes....

De beschrijving is heel duidelijk: 10 steken op het eerste kabelnaaldje zetten, de volgende 10 steken op de tweede overnemen. De drie pennen achter elkaar vouwen en dan steek met je rechternaald door de eerste steek van elke pen en breit ze samen.

Als je het doet is het heel eenvoudig.