Afscheid

De oude dame is er niet meer - vanmorgen hebben we afscheid van onze Truus genomen. Ze kwam meer als twintig jaar geleden aanrennen, toen ik mijn katten op een avond naar binnen riep omdat het zo hard regende. Daar stond ze voor de deur - een kitten van een maand of drie. Nooit een eigenaar van gevonden en zij vond het wel goed: geen beter adres te vinden...

Zó lief en aanhankelijk, zó oud geworden en tot het einde toe schoon en verzorgd, zoals ze van klein poesje af al was. Het is goed zo, maar we zullen haar heel erg missen.

Boekentip - Een Huis vol Vrienden

Zoek je nog een lekker boek voor je vakantie/weekeinde? Pak dan het nieuwe boek van Erica James erbij. Haaaa.. heerlijk, lekker in de zon zitten lezen over de perikelen van Mia, haar dominante man en haar gezin met volwassen kinderen. Ook Owen, die als kind in het dorp woonde, waar het verhaal zich afspeelt, krijgt een rol in haar leven.

Een echte feelgood story, het verhaal wordt steeds vanuit het perspectief van de verschillende familieleden verteld. Zo leef je mee met de gebeurtenissen in het dorp en gezin. Fijn boek!

Hier nog een paar titels van deze schrijfster: ook heel mooi....

Drastisch besluit

Ruik je ze? 

Gisterenmiddag in de tuin bezig - wat een heerlijk weer! En ja, tussen de salomonszegel staken de bloemetje van het lelietje van dalen hun klokjes omhoog! Een paar jaar geleden kreeg ik dit vaasje van de kleinzoons (zelf uitgezocht) en dat werd meteen mijn vaasje voor de lelietjes.

En tussen het wieden door nam ik een drastisch besluit: aan de kant met de sjaal-die-niet-wil, ik ga iets anders breien! Iets waar ik blij van wordt, wat ik spannend vind om te doen! De Muness sjaal is ontworpen door Monique Boonstra en staat in dit speciale kantnummer.

Er ligt nog een voorraadje donkerpaarse lacewol, die is hier heel geschikt voor. 

Action Girl is het er helemaal mee eens....

Dinsdag - Zenmoment

Voorjaar in de tuin

Ja, zo ziet het er de laatste dagen uit: aan het jonge blad van de acer hangen dikke druppen.

In plaats van buiten in het zonnetje te zitten, zoals vorig jaar, haast ik mij - kleddernat geregend - met de fiets door de tuin. Op een droog moment toch maar wat beter kijken: het is er allemaal wel - de salomonszegel, de gebroken hartjes, veel Lieve Vrouwe bedstro en ik zie ook de lelietjes van dalen staan.

We hebben twee verschillende gebroken hartjes, de witte staat er al jaren. De roze is er vorige week bij gekocht. Zo'n apart klokje.. die kan er wel bij!

De salomonszegel is elk jaar weer leuk: hij komt zo snel op, per dag een paar centimeter. de ene dag zie je een paar puntjes - een week later zijn het lange stengels met klokjes.

De pioenrozen hebben knoppen en de clematissen, tegen de schutting, doen het ook prima. In elke plant zitten dikke knoppen. De hop is al hoger dan de schutting, die moet je elke dag controleren. Ik wil hem over het raster boven de zithoek leiden. Als ik niet oppas, gaat hij juist bij de buren hangen en maakt daar een feestje.

Boekentip - de lijst van al mijn wensen

Een dun, gemakkelijk te lezen boekje is het, maar zo eenvoudig als het lijkt, is het verhaal niet.

Grégoire Delacourt schrijft over het leven van Jocelyne. Ze woont met haar man Jocelyn in Arras, waar ze een fourniturenwinkeltje heeft. Ze houdt een veelgelezen blog bij en leeft een heel gewoon leven. Heel herkenbaar: je hebt je dromen van vroeger bijgesteld, de kinderen leven hun leven en je eigen leven kabbelt ook door. Ze vertelt, heel nuchter, over haar vriendinnen - een tweeling, haar man en de dagelijkse dingen. Als ze, in een opwelling, een lot koopt en dan 18 miljoen wint komt het verhaal in een stroomversnelling. Wat doe je dan?

Jocelyne besluit niemand te vertellen, dat ze gewonnen heeft en verstopt het lot. Ze begint na te denken over haar wensen. Wat heb je nodig in je leven? Het verhaal ontwikkelt zich in rap tempo en de afloop zet je aan denken: wat wil ik zelf? Wat zou ik willen doen of veranderen? De boodschap van het boek is: maakt geld gelukkig?

Het verhaal is een echte succesroman geworden en de filmrechten zijn al aangekocht!

nieuwe start

Nog nooit heb ik zó getobd met een breiwerkje! Zo'n simpele steek, alleen maar die 600 steken alsmaar doorgaan, meer is er niet nodig. En toch..hij werd zo lang en zo smal..

Beschrijving erbij - 2.20 m. x 12 cm. moest het worden. Eerst maar eens de centimeter erbij!

Had ik me daar toch 2.75 m. aan de pennen hangen! En breder dan 8 cm. zou het niet worden, want één bol was al bijna op. 

Daar zijn harde maatregelen nodig: uithalen dat ding!

En nu zit ik weer lief te breien, met 450 steken moet het goed komen en zolang ik maar heel geconcentreerd blijf breien lukt het ook wel.

Maar ja, het is wél weer Chelseatijd, die mooie tuinen, waar de BBC zo prachtig verslag van doet... Ik heb al weer een eindje achteruit gebreid. Geef mij de volgende keer maar een kantpatroon, of een entrelacmutsje.