Ja, zo ziet het er de laatste dagen uit: aan het jonge blad van de acer hangen dikke druppen.
In plaats van buiten in het zonnetje te zitten, zoals vorig jaar, haast ik mij - kleddernat geregend - met de fiets door de tuin. Op een droog moment toch maar wat beter kijken: het is er allemaal wel - de salomonszegel, de gebroken hartjes, veel Lieve Vrouwe bedstro en ik zie ook de lelietjes van dalen staan.
We hebben twee verschillende gebroken hartjes, de witte staat er al jaren. De roze is er vorige week bij gekocht. Zo'n apart klokje.. die kan er wel bij!
De salomonszegel is elk jaar weer leuk: hij komt zo snel op, per dag een paar centimeter. de ene dag zie je een paar puntjes - een week later zijn het lange stengels met klokjes.
De pioenrozen hebben knoppen en de clematissen, tegen de schutting, doen het ook prima. In elke plant zitten dikke knoppen. De hop is al hoger dan de schutting, die moet je elke dag controleren. Ik wil hem over het raster boven de zithoek leiden. Als ik niet oppas, gaat hij juist bij de buren hangen en maakt daar een feestje.
