boekentips, zadenbibliotheek en breien

                                                   

                                                   

Er is in de bibliotheek een hoekje ingericht

voor een Zadenbibliotheek.

Je mag uit het ladekast zaadjes meenemen,

gebruiken in je tuin, na de bloei 

 nieuwe zaadjes bewaren en een gedeelte 

weer inleveren in de bieb. 

De eerste dag was er ook een kraampje 

met allerlei stekjes. 

En natuurlijk weer een paar mooie boeken:

De Gave van Bianca - Daniela Sacerdoti.

Dit is het tweede deel van de Toscaanse Zussen serie,

een mooi verhaal over de tweede van de vier zusjes.

Elk heeft een bijzondere gave, die ze gebruiken

om de problemen in de familie op te lossen. 

Bonjour, Agneta - Emma Hamberg

Dit vond ik een mooi verhaal: een Zweedse vrouw, die 

zich niet gezien voelt, reageert op een

cryptische advertentie en vertrekt naar

de Provence om au pair te worden. 

Ik zag, dat het al verfilmd en deze week 

op Netflix te zien is. 

Zo leest het boek ook, je ziet haar belevenissen

voor je, van haar grijze leven in Zweden 

naar het flamboyante

huis in een haveloos dorp in Frankrijk.

Ze leert veel over zichzelf en leert

ook omgaan met degene, waar ze voor moet zorgen.

Mooi verhaal!

En nu ligt dit boek klaar:

Agnes Auberts mystieke kattenopvang -Heather Fawcett

Nog niet in begonnen maar kijk nu eens, hoe

mooi het boek is uitgevoerd....

Ik zie tegenwoordig wel vaker zulke

uitvoeringen, meestal fantasy verhalen. 

Dit is ook zo eentje: kattenopvang, magiërs,

ik ben heel benieuwd. 

Er staan ook nog een paar warme

sokken voor komende winter op de pennen.

Patroon van Drops, het garen heet Lima,

Eentje klaar, nog eentje te gaan...

Avonturen van Sven

 

Hallo, daar ben ik nog een keertje:

Ik ben Sven en ik woon nu al een maand

bij het Vrouwtje en de Baas.

Ik mag van het Vrouwtje op haar iPad

om te vertellen over mijn avonturen.

Ze zegt, dat ze me eigenlijk beter Findus 

had kunnen noemen, omdat dat ik sprekend lijk 

op de kleine poes uit de prentenboeken.

Hij beleeft van alles met zijn baasje Pettson.

Die onderste tekening uit het prentenboek

laat heel goed zien, hoe ik ook rondjes kan rennen,

net als Findus. 

Ik heb van alles geleerd:

-van de vensterbank óver de bank op de grond springen,

heel hard trappen op en af rennen,

-deuren, die op een kiertje staan openduwen (heel wijd),

het kattenluikje naar de bijkeuken gebruiken,

op tafel springen (mag niet),

en heel hard om iets lekkers schreeuwen vragen

als er de koffie op tafel komt,

ik kan ook dóór de zonnewering heen stappen,

maar dat mag eigenlijk niet. 

Dan gaat de zonwering omhoog en kan ik

de poezen van de buurt bekijken.

Ik ben ook bij de dierenarts geweest,

daar weet ik niet veel meer van. 

Het Vrouwtje zei, dat het moest,

dus dat zal wel zo zijn. 

Gelukkig was ik de volgende dag weer helemaal opgeknapt.

En ik heb ook belangrijk werk:

meelopen naar de wc/badkamer om te zien

of het daar wel goed gaat.

Meer weet ik niet,

dag!!

Sven

Nog even een nawoord:

mijn man kan niet meer rustig een bakje yoghurt eten,

want Sven heeft ontdekt, hoe lekker dat is. 

De zonwering gaat een aantal keren per dag

omhoog, want meneer doet kop en voorpoten

erdoor om beter te zien, wat er op straat gebeurt.

Hij krijgt een 10 voor hardlopen,

maar we werken nog aan het onderdeel

" voor de baas/vrouw uitlopen"

hij is nu een meester in "voor en tussen de voeten lopen".

Ook zijn nieuwsgierigheid geeft wat "uitdagingen":

alles wat bungelt en hangt is interessant.

Zoals de lampjes boven de eetkamertafel:

meppen met je poot en daar zwaaien ze heen en weer.

Ingelijst borduurwerk van mijn moeder,

bij het bed, hangen net zo hoog om er met

je snuit achter te kijken.

Zulke dingen doet hij als je lekker wil gaan slapen!

De marionet Pieternel, die naast het bed hing,

heeft al een keer haar broek op de enkels gehad

en ik heb haar ten einde raad, midden in de nacht, weggehaald.

Daar tegenover staat, dat we veel plezier met hem hebben,

constant zelf bezig zijn en spelen.

 Het is ook een heel aanhankelijke kat. 

Al met al zijn we net een paar grootouders met een peuter

die is komen logeren,

terwijl de ouders er voor onbepaalde tijd

op uit zijn gegaan..

Even bijpraten en een boekentip

 

Volgende maand is het al weer Pinksteren.

Op Pinkstermaandag vertrekken vanuit Bolsward 15.000 fietsers

om de Fietselfstendetocht te rijden.

Het hele weekeinde zit vol activiteiten,

wat voor een gezellige drukte zorgt.

De camping op de sportvelden staat

bommetje vol, alle andere logeermogelijkheden

zijn ook altijd volledig geboekt.

Deze week viel mijn oog op deze nieuwe

mogelijkheid : een slaaptrailer!

Is het niet een geweldig idee?

Geen gedoe met tent/caravan of ver

buiten de stad parkeren!

De poster hangt bij de supermarkt, je kunt 

 boeken via de qrcode.

De Paasversieringen zijn weer opgeruimd,

tijd voor iets anders in de gang. 

De vaas zag ik laatst staan bij het lunchplekje in Sneek.

Ik was er helemaal wég van: die bril, dat hoofddoekje...

Even zoeken op internet, ik vond haar

in het assortiment van B.ol.com.

Mijn man spreekt zich er niet over uit,

dat zegt genoeg.

In maart 2024 stond er in de Happinez een artikel over

het initiatief om een tempel van textiel te maken en te bekleden

met borduurwerk. Ik bestelde een box met patroon en garen

en borduurde mee.

In de nieuwste Happinez staat nu een artikel om

het resultaat te laten zien. Er is hard gewerkt

en er zijn mooie borduurwerken gemaakt,

het is een prachtig geheel.

Ik vind het geweldig om het resultaat te zien

erg leuk om er aan mee te werken.

Nu nog de boekentip:
ik las een prachtig boek: Geschenk van de Zee - Julia Kelly

Het verhaal speelt omstreeks 1900 in een vissersdorpje.

Het is het debuut van deze schrijfster. Ze heeft de sfeer

in een kleine gemeenschap, waar een nieuweling

binnenkomt, goed beschreven. 

Liefde, roddels, leugens - je hoort erbij 

of nét niet. en dat doet heel veel met mensen. 

Ja, ik vond het heel mooi, een aanrader. 

Feestelijke dag en plannen

 

Vriendin Thea was jarig en ze kwam

naar Bolsward om het te vieren. Eerst koffie

en kennismaken met Sven,

daarna gezellig winkelen in Sneek. 

Ik maakte een komebukuro-tasje voor haar.

Een heel oud drukwerkje 

van een zelfontworpen hertje,

gekregen van een vroegere buurvrouw

werd het uitgangspunt.

Aangevuld met meubelstofjes en 

binnenin een bijpassend "zijdje".

We hebben ons ingeschreven voor twee

workshops bij Hawar.

In september gaan we een dag bezig met 

papier en textiel en eerder, in juli

gaan we ons verdiepen in cyanotype/blauwdruk.

We hebben al verschillende workshops bij Hawar

gedaan, altijd heerlijke dagen.

Het is aanbod is altijd interessant,

er zijn ook workshops van een paar dagen.

Mensen komen uit heel Nederland, kamperen

in de buurt of gaan in een B&B.

We hebben er veel zin in.

Intussen ben ik alweer gestart met 

het volgende tasje.

Heel andere uitstraling, deze keer,  dat is het leuke

van zulke tasjes. Deze is kleiner dan de vorige,

die ik voor mezelf maakte: 12x12 cm.

Spreekbeurt Sven

 

Ik ben Sven en mijn spreekbeurt gaat 

over "Speeltjes"

Ik woon nu al 14 dagen bij 

het Vrouwtje en de Baas.

Ik vind, dat ik ze al heel wat geleerd heb 

over hoe je moet omgaan met 

een jonge poes.

Ze waren tante Julia gewend

en die was heel rustig.

Ze doen erg hun best maar je kunt

merken, dat ze het niet gewend zijn

dat je altijd voor hun voeten loopt.

Ik vertel ook steeds wat ik wil,

maar dat verstaan ze nog niet zo goed.

Ik kan heel hard rennen en ik gebruik

de trap om mijn pootspieren

te oefenen.

Ze hadden speelgoed gekocht: gekleurde stuiterballetjes,

maar die vind ik niet zo leuk.

Een hengel met veertjes is wél erg leuk:

 om een hoekje 

op de loer liggen als de baas wil spelen

en later kun je hem ook apporteren en

dan onder de bank verstoppen.

Ik vond zelf een paar walnoten op een schaal

en de Baas gaf mij een lege medicijnstrip,

die kun je weer onder het kleed

in de voorkamer wegspelen.

Vrouwtje heeft nog iets leuks bedacht:

bakpapier frommelen en dan propjes

ervan maken. Die gooit ze de trap op

en dan kun je daar heerlijk mee rond rennen:

in je bek nemen en weer de trap af laten rollen...

Druiventakjes willen ook zo fijn glijden over de

stenen vloer en dan kun je ze ook onder het kleed 

werken om ze later weer op te zoeken.

Dit was mijn spreekbeurt, groetjes van Sven.

toelichting:

Sven is een leergierig katertje met

de duidelijke mening.

Voor de voeten lopen is zijn

talent: koffie naar de kamer brengen

is een hordenloop geworden. 

Het poezenmeisje van de buren is al 

voor de tuindeuren komen kijken naar 

de nieuwe buurjongen.

Sven schrok er even van en kreeg zelfs 

een dikke staart!

Maar nu rent hij regelmatig even naar de deuren

en kijkt naar buiten: " is ze er weer?"

Verder zijn er een paar " ongelukjes" geweest:

keihard tegen de openstaande (glazen)

vitrinedeur gerend. 

Wat een klap! Niet gezien omdat hij

achter het laserlichtje aanrende..

Nog iets: tussen de keukendeur gezeten

en nog geen uur erna een flinke plant 

van een krukje gegooid.

Beide keren was het nodig om even in

een rustig hoekje bij te komen. 

Dit komt helemaal goed!

Boekentips

 

De Tsubaki schrijfwarenwinkel - Ito Ogawa

Schrijfwarenwinkel?

Publiek schrijver?

"Daar wil ik meer over weten,"  dacht ik

en ging er eens lekker voor zitten.

Klik op de foto om hem te vergroten

en een stukje te lezen over

de manier van werken van Hakoto,

die na het overlijden van haar oma

(ze noemt haar " Voorgangster").

Op Hebban vond ik deze recensie

van Kriskras, die het gevoel van dit boek

perfect omschrijft. 

Rustig verloop van de vertelling, 

je krijgt zo een voorstelling

van het leven van Hakoto en de mensen,

waar ze mee omgaat.

Ik vond het erg mooi.

Oosterlicht - Lorna Cook

is het eerste deel van de serie 

De Vier Windstreken.

Het verhaal in het heden speelt in Cornwall,

waar Lamorna en haar zusje proberen hun oude familiehuis

te redden van verval. 

Hun beide andere zussen zijn nu niet in beeld,

maar er moet nú wat gebeuren!

Het verleden speelt in Singapore, waar Issey werkt 

op een afluisterpost voor de Marine,

net voor de inval van Japan op Pearl Harbour.

De combinatie van de ideeën voor het behoud

van het familiehuis en het spannende verhaal

over de aanval op Singapore hield me

in de ban. Het verhaal in Singapore vooral.

Nu wil ik natuurlijk graag weten,

wat het verhaal van de andere zusjes is..

Eilandverlangen - Anne Labus

is het eerste deel van de Eiland-serie

Drie zussen erven erven, na het onverwachte overlijden

van hun moeder, haar pension op Jersey.

Ze zijn daar ook opgegroeid, maar alledrie

vertrokken. Er is wél een voorwaarde:

elke zus moet het pension drie maanden runnen.

Leuk thema:  hotel/Jersey ,

heerlijk om lekker in weg te duiken -

belevenissen met de gasten,

beschrijvingen van de mooie plekjes op het eiland...

Ik ga de andere delen ook lezen!!

Het is wel opvallend, dat er de laatste tijd

meer van zulke series uitkomen. 

Geïnspireerd door Lucinda Riley, denk ik.

Enerverende week

 

Ja, er woont weer een kat bij ons..

Een week geleden zag ik op de site van 

het asiel in Sneek een kitten 

met een paar grote ogen en oren.

Als je belangstelling hebt,

mag je middags tussen 13.00 en 16.00 uur

reageren en het is me gelukt:

exact 13.00 uur ging mijn telefoon

bij hen over. 

Ik kreeg naam en adres van degene, die

hem al een paar weken in opvang had

en mocht 's middags meteen 

nog langs komen.

ken je die reclamespot van de 

Dierenbescherming /

Dierenlot?

Hier maakte ik kennis met iemand, 

die dit werk doet: kittens opvangen: elke paar uur een flesje,

overdag én 's nachts. Wát een inzet!

En het was een schattig katertje,

geen raskat met lang haar,

maar een gewone Europese korthaar, 

lange poten en staart en een spits kopje.

Totaal anders als onze vorige meiden.

Ik besloot hem te nemen

en na de afhandeling bij het asiel,

mag je de kat ophalen.

Nog nooit eerder zo gedaan,

vroeger stonden ze voor de deur,

stapten snotterig en ziek door de heg

of werd meegenomen van de tennisbaan.

En o ja, er rende ook nog eens een jonkie 

achter mijn kater aan, toen hij

binnen kwam in een regenbui.

In elk geval -

de foto laat zien hoe bang hij hier

aankwam. Eerst een paar uur trillend

in die mand gebleven,

daarna onder snel de bank geschoten...

Hij kwam pas 's avonds heel voorzichtig 

onder bank weg om wat te eten en 

op de bak te gaan.

Snel weer terug!

Nu loopt hij rond, kletst je de oren van het hoofd,

wil het liefst bij mij op schoot zitten

en kijkt naar de kraaien vanaf de bank.

Dit is Sven en we zijn erg blij,

dat hij er is.