Blessure opvangen

 

Hieperdepiep hoera: 

ik heb mijn eerste paar sokken af! 

Streepjes zijn gelijk, ze passen prima.

Niet zo moeilijk als ik dacht.

In de bieb vond ik van een boek van  Kerstin Balke, 

vol met prachtige sokpatronen.

Vandaar dat er een tweede setje op de pennen staat.

Een gekregen patroon, ziet er goed uit.

Lekker wollig garen, heerlijk voor de komende winter.

Ondanks mijn schouderblessure (nee, hoor komt

niet van het breien!) lukt het prima.

Gelukkig viel het nieuwe nummer van Vezel in de bus.

Dat is iets waar ik me elk kwartaal op verheug.

Ook deze keer veel interessants om te lezen.

Het artikel van Mathilde Jongbloed spreekt mij erg aan.

Ze vertelt over haar tasjes, geïnspireerd door de “ folkbags” van Jutta Poika 

uit Finland. Kleine tasje, die Finse vrouwen vroeger bij zich hadden.

De combinatie van haken/breien met een mooi stofje

 vind ik intrigerend.

Wat een leuke dingen kun je daar mee maken!

Omdat de schouder toch wel vervelend was, ging ik lekker lezen.

Een huis aan de rivier - Liz Fenwick is een prachtig boek.

Ze heeft al verschillende boeken geschreven, die allemaal in Cornwall

spelen. Elk boek een juweeltje. 

Dit boek gaat over Thea, pas gescheiden. Ze heeft zonder bezichtiging

een vervallen huisje aan de rivier de Tamar gekocht. 

Terwijl ze zich op het herstel van huis en tuin stort, ontdekt ze een kistje

met brieven. Hoe meer ze te weten komt over de brieven, hoe meer blijkt,

dat het huis ook te maken heeft met haar eigen verleden. 

Bij de Flow zit deze keer een boekje om aantekeningen over

gelezen boeken te noteren. 

Naast titel en inhoud is het ook de bedoeling de openingszin

te noteren. Ik heb er nooit zo bij stil gestaan, hoe belangrijk die is. 

Maar dat is het wel, het geeft de doorslag of je wel of niet verder gaat. 

De openingszin van dit boek is:

"Het was het begin van haar nieuwe leven en Thea stond in haar eentje in het donker te huiveren in de mist. "

Ik schoof een kussentje onder de pijnlijke arm en ging er lekker voor zitten....

De andere boeken van Liz Fenwick vind je in mijn boekenlijst bovenaan het blog.

Zondag - regendag

 

Het labeltje aan mijn theezakje was vandaag wel heel toepasselijk:

Hoe ziet je ideale zondag eruit? 

Mijn ideale zondag bestaat uit een ochtend bezig zijn

in het atelier, muziekje aan, kat erbij....

Julia heeft een nieuw bed: de wasmand met restjes.

Goed voor een hele ochtend spinnen en slapen. 

Daarna lekker lezen met een breiwerkje erbij

Dit project  is nog van vorige winter.

Toen was ik van plan nu eens eindelijk te leren sokken breien.

Helaas werd mijn moeder ziek en verdween. het in een

lade. Bovendien snapte ik toen niet hoe ik verder moest.

Vanochtend besloot ik door te zetten. 

Het "probleem" van vorig jaar was helemaal geen probleem

en nu ben ik voorbij de hiel en gaat het als een trein. 

Afgelopen week las ik deze drie boeken.

De kleine patisserie in Parijs - Julie Caplin is zó'n leuk verhaal!

Nina, (uit een gezin van vijf kinderen waarvan zij de jongste is 

en ook nog het enigste meisje) 

wil ontsnappen aan haar bemoeizuchtige familie.

Ze vertrekt naar Parijs om haar voormalige vriendje 

uit een moeilijke situatiete helpen. 

Luchtig, gezellig en heerlijk onderwerp: 

een bakcursus begeleiden. 

Julia Caplin schreef eerder 

De kleine theewinkel in Tokio en 

Het kleine Café in Kopenhagen. 

Gezellige boeken!

Het wonderbaarlijke wolparadijs - Manuela Inusa 

is het vierde verhaal in de 

serie over Valerie Lane. 

Volgend jaar verschijnen er nog twee delen. 

In elk boek maak je kennis met één van de vrouwen, 

die een winkeltje hebben in Valerie Lane 

een klein, bijna verborgen straatje in Oxford. 

Niet  moeilijk te lezen, gezellige verhalen. 

En ook het derde verhaal over Madame le Commissaire 

leest heerlijk weg.

In Madame le Commissaire en de dood van een politiechef 

onderzoekt Isabelle  de zelfmoord van de politiechef,  

waar ze het al een paar keer

mee aan de stok had. 

En van de boeken op de eerste foto heb ik er ook al eentje uit:

Vluchtig Verlangen - Donna Leon.

Ik heb een zwak voor commissario Brunetti en Venetië.

Ooit een keer rondgedwaald door die stad 

dan sluiten de boeken van Donna Leon mooi op

die herinneringen aan.

Genieten van een mooie stapel boeken

 

Ken je de term: cosy crimes?

Ik had er nog nooit van gehoord.

Intussen blijkt, dat ik dit soort " spannende" boeken

al langer lees. 

Agatha Christie hoort er bij en die serie over broeder Cadfael,

uit een klooster bij Shrewsbury.

Heerlijk!

Nu heb ik een nieuwe heldin gevonden: Madame le Commissaire -

Pierre Martin

sorry, ik krijg de foto niet gedraaid

Och, die lezen lekker weg: speelt aan de Côte d'Azur,

dus de zomersfeer komt je meteen tegemoet. 

Isabelle, hoofd van een geheime dienst in Parijs,

overleeft ternauwernood een aanslag

waar zij met haar eenheid de President moest beschermen.

Om weer te herstellen gaat ze terug naar haar geboortedorp

aan de Côte d'Azur.

Isabelle weet van wanten! 

Leuk, leuk, leuk.

Twee gelezen, snel verder met de volgende delen.

Ik kreeg een tip over dit boek

De laatste boekwinkel van Londen - Madeline Martin.

Wel weer een boek over de Tweede Wereldoorlog,

maar ik vond de insteek interessant:

in tijden van stress kan lezen een grote steun zijn.. 

Grace droomde er altijd van om naar de grote stad Londen

te verhuizen. Als haar dat lukt, is het aanhet begin

van de oorlog met alle bombardementen, die de stad

te verwerken krijgt.

Ze heeft een baantje in een stoffige, rommelige boekwinkel

gekregen en las nog nooit een boek. 

Toch blijkt ze er helemaal op haar plek te zijn.

De boekwinkel organiseren, klanten helpen.

Mooie sfeer en een fijn verhaal. 

Zo eentje, die je liefst achter elkaar wil uitlezen.

Moord in het kattencafe - Cate Conde

het eerste deel van een serie over Maddie en haar kater JJ.

Als JJ het lijk van de zakenman en bullebak Frank O'Malley

vindt, is Maddie ineens verdacht. 

Niet zo gek, want Frank was uit op het huis van haar opa,

voormalig politiechef van het pittoreske eiland.

Als laatste De Kleuren van de Liefde  - Cristina Caboni.

Elk boek van Cristina is goed geschreven, altijd een 

mooi verhaal wat klopt. 

Dus als er een nieuwe van haar is, ben ik er als de kippen bij.

Als Stella in de villa van het oudtante Letitzia de cadeau's

vindt, die daar voor haar verstopt zijn door haar overleden oudoom Orlando

eerst ze meer over de geschiedenis van haar familie en vooral

over haarzelf. 

Vooral een koffer met kindertekeningen stelt haar voor raadsels:

haar oud-tante raakt er erg door van slag. 

Wie heeft deze tekeningen gemaakt,

waarom moet zij ze bekijken en moet ze er iets mee doen?

Boeiend verhaal zoals al haar boeken,

er is veel om over na te denken

als je het uit hebt.

Dit zijn mijn werkstukjes op de achtergrond:

spelen met de patronen in de stof en aanvullen

met machinaal quiltwerk en handborduren.

Het komt op je ogen aan

Beetje rekenen leert me, dat ik al 50 jaar lenzen draag.

Altijd heel tevreden mee, maar

afgelopen jaar kreeg ik geïrriteerde ogen, een lens

zomaar kapot in zijn vakje en afgelopen week

kreeg ik de ene lens maar niet goed op z'n plekje.

Best vervelend om met éen huiloog boodschappen te doen.

De rest van de dag maar uit, morgen weer proberen.

Helaas werd het niet beter en maandag was ik er klaar mee. 

Er lag tenslotte nog een bril voor noodgevallen,

dan zet ik die maar op.

Past precies bij het werkstukje

Maar toch die overschakeling van lenzen naar bril kost je een paar

dagen. Je ogen moeten er echt aan wennen.

Ik bleek n.l. ineens niet een aanrecht, maar een aanscheef te hebben.

Wát een raar gevoel; de tafel liep af en mijn voeten waren ineens

best ver weg.

Nu hindert dat niet zo - komt snel weer goed -

maar woensdag was al de dag dat Action Man zich kon

melden voor een staar operatie.

Die kon echt niet zelf naar huis rijden.

Gelukkig was ik woensdag al tamelijk goed gewend aan de bril.

Goed in de verte kijken, opletten bij afstapjes. 

Gewapend met bovengenoemd werkstukje

zocht ik een plekje in het koffiegedeelte van het ziekenhuis in Sneek.

De tijd vloog om met borduren, koffie en een praatje

met een Bolswarder mevrouw, die ook geholpen was aan staar.

De woensdag is gereserveerd voor staar operaties hoorde ik.

Ze waren al om 7 uur begonnen.

Tussendoor goed in de verte kijken om te oefenen.

Gelukkig geen enkel probleem om naar huis te rijden.

De lenzen zitten voorlopig een tijdje opgeborgen.

Restverwerking

 

Spelen met restjes

en dan is dit het resultaat

Lezen kan altijd

Met deze warmte is er een routine ontstaan:

vroeg op, kat naar buiten, 

alles open voor een koele bries

door het huis

Na het ontbijt een tijdje genieten in de tuin -

en dan de huishoudelijke dingen. 

Zodra de zon op de ramen komt, alles weer dicht,

rolluiken ervoor en je eigen ding doen.

Lezen kan altijd en dit is het stapeltje  van afgelopen week

Het dameskoor van Chilbury - Jennifer Ryan

Het verhaal wordt verteld door middel van brieven en dagboeken

van de verschillende hoofdpersonen. 

Het koor wordt een belangrijk element in het dorpsleven,

de vrouwen steunen elkaar, de muziek helpt hen

de gebeurtenissen te verwerken.

Op de Librispagina in de link (klik op de titel) staat een 

mooie beschrijving door Erika Houkes. 

Boeiend boek.

Met liefs uit Londen - Sarah Jio

Ken je die film met Hugh Grant in Notting Hill?

In diezelfde wijk staat de boekwinkel, die Valentina erft van haar moeder.

Heel vreemd, want die moeder is verdwenen, toen Valentina 12 jaar was.

Ze gaat naar Londen om de winkel te verkopen,

maar het blijkt een geweldig winkeltje te zijn.

Valentina is zelf bibliothecaresse geworden en besluit

de winkel te redden. 

Hierdoor leert ze haar moeder beter kennen en kan ze

de herinneringen en het verdriet of haar verdwijning verwerken. 

Ik heb meerdere boeken van Sarah Jio gelezen,

Elke weer is het genieten, hoe ze het verhaal brengt. 

De Keukendochter - Jael McHenry

Een ouder boek, alleen nog via de bibliotheek te krijgen. 

Het boek begint met de beschrijving van de condoleance als de beide ouders 

van Ginny onverwacht overleden zijn. 

Ik zat het een beetje verbaasd te lezen: Ginny kan de situatie

(met als die mensen in huis) totaal niet aan en probeert tot rust te komen

door te koken. Als de situatie haar boven het hoofd groeit,

verstopt ze zich in een kast. 

Al lezend kom je meer over haar te weten: ze wil niet

door een vreemde aangeraakt worden, gaat nooit

naar buiten, is heel gevoelig en kijk een ander nooit aan.

Alles moet volgens een patroon verlopen.

Ze komt tot rust door te koken. 

Haar zus wil het huis verkopen en Ginny in haar gezin

opnemen. Ginny wordt gedwongen om na te denken

over haar manier van leven, hierbij geholpen door

overleden familieleden. 

Ginny blijkt Asperger te hebben, ze weet dit zelf niet.

Het is interessant om te lezen, hoe ze hier langzaam 

meer over te weten komt en er beter mee leert om te gaan. 

Met achterin goede vragen voor bv. een leesgroep.

Cirkel nr. 15

Gisteren had ik dit blokje klaar liggen: 

vrolijk, zin aan.

Maar, er lag nog een setje klaar.

En wat gebeurde er: zeuren, natuurlijk.

“ ik wil ook! Nu”

Met dit warme weer kan ik daar écht niet tegen!

Vooruit dan maar….

heel veel laagjes

Ik moet toegeven, dat het vlot ging. 

We waren het erg eens samen.

Toch wel goed om eens een keer toe te geven.

Vandaag nr. 15 aanpakken en dan misschien dat andere setje?