Julia vertelt haar verhaal

Ik ben Julia en ik woon nu twee maanden

bij de Baas en het Vrouwtje.

Zoals je ziet, ben ik heel tevreden:

ik heb een eigen stoel,

waar ik me lekker op kan liggen

buiten heb ik ook een uitkijkplek

de tuintafel

er is gezorgd voor plantjes, die mijn vacht zo mooi

mogelijk laten uitkomen

ik heb een geweldig speeltje:

een bosje veren aan een hengel.

elke morgen doen de Baas en ik ochtengymnastiek

met het "vogeltje" aan de hengel.

Vrouwtje krijgt een rimpel in haar voorhoofd,

omdat ik dwars door de spulletjes op de salontafel vlieg.

Nu en dan breekt er een veer (of een stuk er van) af,

dan ga ik verder met die hartjes.

Zie je ze liggen?

Tussen die "vintage" doosjes en de boeken?

Nou....

dat ligt er soms heel anders bij!

Allemaal de schuld van de Baas en die vogel!!

Mijn vacht groeit ook als kool, zei het Vrouwtje.

Niks meer die kale kont,

overal groeit het haar weer heel mooi aan.

Trouwens, zie je die witte plaat, op de tafel?

Daar zit een gat onder - komt omdat het Vrouwtje er door gezakt is! 😭

Ik was die dag, door het slaapkamerraam naar buiten geglipt

en op het garagedak aan het rondkijken.

Ze heeft me over de pergola naar het koffiehoekje gelokt

en hoopte natuurlijk, dat ik daar naar beneden zou springen....

Maar, je kunt daar ook heel mooi in de tuin van de buren kijken.

Toen ik dat ging doen, is ze op de tafel geklommen

en heeft me bij kop en kont van het muurtje getrokken!!

Ik zat op die tafel en sprong op de grond,

maar Vrouwtje ging nét even op de verkeerde plek staan -

de tafel was erg uitgedroogd, door de hitte van de laatste tijd -

en daar ging ze - had raar kunnen aflopen..

Viel gelukkig, met alleen een blauwe kuit, erg mee.

Sinds die tijd doe ik het maar niet meer, over de schutting kijken,

bedoel ik. Het Vrouwtje is niet zo van de gymnastische toeren....

En ik ben heel blij met de fijne tuin,

genoeg te zien en te beleven.

Eergisteravond was er zelfs een egel, daar heb ik ze maar bij 

gehaald. Gek beestje!

Zij vonden het erg leuk, 

ik ben even water gaan drinken bij de vijver

en heb de vissen gecheckt,

die voeren Baas en ik elke morgen.

's Avonds zie je ze haast niet.

Vorige Vrouwtje is langs geweest om zo zéker te weten,

dat het goed met me gaat.

Ze vindt, dat ik het hier beter heb, als bij haar.

Dat vonden we allemaal fijn om te horen....

want we zijn heel tevreden met elkaar.

De Reuze(n)week

We zijn in Friesland al een paar dagen in ban van de Reuzen.

Er lopen drie door de stad: De Duiker, Het Meisje en de hond Xolo.

Vrijdagmorgen konden we er iets van zien op Omrôp Fryslân,

Het was Reusachtig! Een enorm spektakel, allemaal in het kader van Leeuwarden Culturele

Hoofdstad 2018.

En dat andere reuzen spektakel:

Maarten van der Weijden, de de 11Stedentocht zwemt...

Om ongeveer 12 uur vanmiddag zwom hij door Bolsward,

hij schijnt nu in Harlingen aangekomen te zijn.

Maar dan komt er nog een heel lang, donker stuk als hij

vannacht naar Dokkum en daarna terug naar Leeuwarden moet zwemmen.

Er is al een oproep aan boeren gedaan om met trekkers (of andere

voertuigen) naar de walskanten te komen. Ze kunnen dan met

hun koplampen de sloot verlichten, dat maakt het voor Maarten

een stuk gemakkelijker.

Mijn eigen Reuzenweek heeft te maken met de heropening van de bibliotheek

van Sneek. Dat was afgelopen maandag, precies mijn werkdag daar.

We werden, als team, gevraagd om om 9 uur aanwezig te zijn voor

een briefing en korte rondleiding. De hele indeling is veranderd,

wij moeten de mensen wél de weg kunnen wijzen.

Ik ben zelf eerst ook maar voor de deur gaan staan:

wat zie je dan?

dit, dus - een "weg" van licht laminaat met

rechts de plek om je boeken in te leveren en

links de balie voor vragen en inschrijvingen.

Op de tafel in de ingang ligt de nieuwe plattegrond en

de folder voor het lenen van spelletjes al klaar. 

In deze hoek was altijd het inlever- en uitleencentrum

is er een ruime koffiehoek - ontmoetingsplek.

Langs de wand reisgidsen, dvd's en achterin de Young Adult boeken.

de tijdschriften staan naast de koffiehoek,

kun je even lekker gaan zitten lezen. 

de kinderen, vanaf een jaar of negen, hebben hun eigen afdeling gekregen.

Hier was een vergader- en werkruimte.

Nu hebben zij er een fijne plek met stapels leuke/spannende boeken.

Ik merk nu, dat ik nog geen foto's gemaakt heb van de peuterafdeling

met alle prentenboeken en spelletjes.

Komt nog.

Hier is nog een andere werkplek, waar je kunt gaan zitten

met je laptop. Dat gebeurde de eerste dag ook meteen!

Die eerste maandag (maar ook de rest van de week) 

hebben we het beredruk gehad. Men was heel blij, dat de bibliotheek

weer open was en, naast een paar kritische opmerkingen, kregen we 

allemaal complimenten over de ruimte, het licht, de sfeer.

Boekentip - De verloren brief

De warmte blijft nog een tijdje, we passen ons langzamerhand

steeds beter aan.... 

We kunnen het zien aan de hoeveelheid boeken,

die er momenteel in de bibliotheek zijn:

heel veel uitgeleend!

Gelukkig komen er ook nieuwe boeken binnen!

Snel inwerken en op de `Nieuw` tafel leggen.

De Verloren Brief van Cristina Caboni is weer zo eentje:

heerlijk verhaal voor deze warme dagen,

maar wel eentje om nog een tijd over na te denken.

Sofia zit gevangen in een huwelijk met een veeleisende man, die haar systematisch

kleineert, er nis niets goed aan haar. Ze heeft geen contact meer 

met vrienden, heeft haar baan opgezegd - alles om hem

tevreden te houden. 

Op een dag komt ze door haar passie voor antieke boeken

terecht in een antiquariaat voor boeken.

Ze raakt in gesprek met de eigenaar en 

krijgt de opdracht een oud boek te restaureren. 

Dit project zet van alles in werking:

weggaan uit een liefdeloos huwelijk,

je eigen beroep weer opnemen

opkomen voor jezelf.

Intussen geeft het boek iets bijzonders prijs:

uit de omslag komt een oude brief te voorschijn.

Een vrouw schrijft over een geheim,

maar deze brief beschrijft maar een deel ervan.

Sofia gaat, samen met een nieuwe kennis, op zoek naar de beide andere

delen van het boek. Intussen leren we meer over de schrijfster van de brief.

Zij is een jonge vrouw, die wordt uitgehuwelijkt.

Ze heeft in het geheim het vak van boekbindster geleerd

maar mag het vak niet uitoefenen omdat ze een vrouw is.

Haar huwelijk is ellendig: ze wordt mishandeld en gekleineerd door

haar sadistische man. 

Beide vrouwen hebben veel met elkaar gemeen en het verhaal 

ontvouwt langzaam hoe ze met elkaar verbonden zijn. 

Ik vond het een prachtig verhaal, er staan een paar hele mooie zinnen in.

"Sommige dingen gebeuren omdat het niet anders kan. Uit die

gebeurtenissen ontstaan dan weer andere. Je zet geen dak

op een huis, zonder eerst de muren gemaakt te hebben. 

De dingen hebben een volgorde."

Deze opmerking helpt Sofia om in het reine te komen

met zichzelf: 

waarom heeft ze zich zó laten manipuleren door haar man?

Mag je terugkomen op een eerder genomen besluit?

Een verhaal om over na te denken, een mooie roman.

Geniet van het verhaal!

Dit is het derde boek van Cristina Caboni. 

Eerder schreef ze De Bijenkoningin en  later De Bloementuin

ook zo mooi!

Lezen in de warmte - boekentips

kaartje van Buienradar op 24 juli

Twee dagen later,

in Overijssel zit ineens een lichtgeel stukje -

noodweer zorgt wateroverlast 

en een sterke daling van de temperatuur.

Hier was het vandaag 39 graden op het terras achter huis.

De huishouding is overgeschakeld op een tropenrooster:

vroeg op (Julia wekt mij even na vijf uur ´s morgens),

ontbijten en buiten een kopje thee, genieten van de "koelte"en rust.

Daarna de noodzakelijke werkzaamheden aan huishouding/boodschappen.

Als ik vrij ben, houden we een siësta en blijven we 

de rest van de middag binnen. 

Breien bij het Tourverslag is heel goed te doen. 

En lezen, ja, dat doe ik ook:

Terug naar Villa Rosa van Nicky Pellegrino 

is een heerlijk boek voor deze warme zomerdagen.

Stella heeft 25 jaar voor een bijzondere modeontwerpster gewerkt. Na haar overlijden

zit ze zonder werk en haar vriendin raadt haar aan een tussenjaar te nemen. 

Ze besluit een tijdje in Italië door te brengen en via een site voor huizenruil vindt ze

een villa vlakbij een dorpje.

De eigenaar van de villa gaat in haar appartementje en

Stella zoekt haar weg om nieuwe vriendschappen te sluiten met dorpsbewoners.

Intussen houdt ze mailcontact met de eigenaar en bouwt ook met hem 

een vriendschappelijk contact op.

Toen ik het uithad, dacht ik "als er een Terug naar Villa Rosa, dan moet er ook een Villa Rosa zijn".

En ja, het stond zelfs in de kast!

Dit boek gaat over andere mensen en speelt wat eerder.

Alice heeft zich van serveerster in een Italiaans restaurant opgewerkt tot kok in datzelfde

restaurant. Ze heeft zichzelf alles aangeleerd door goed te kijken en als haar baas

haar aanraad een zomer in Italië door te brengen om écht te leren koken van 

de locals, gaat ze met haar vriendin naar het buitenhuis van diens moeder.

We leren niet alleen dorpsgenoten kennen, maar ook Babette en haar man, die 

al heel erg lang op dit huis passen, als de eigenaresse afwezig is.

Babette observeert Alice  en bouwt, door met en voor haar te koken, een band op. 

Er wordt in beide boeken steeds over het eten gepraat, je krijgt steeds meer zin om

recepten op te zoeken en met net zo veel plezier als in het boek te gaan kokkerellen.

Als je op het tabje "boekentips" bovenaan mijn blog klikt staan daar nog een paar fijne boeken van Nicky Pellegrino. Allemaal heerlijke zomerboeken.

Van een heel ander kaliber is het volgende boek:

Onder de Vlinderboom van Pauline Vijverberg.

Ik had het net in de collectie gezet, toen op vrijdagmiddag een vaste klant

liep te zoeken naar "een mooi boek". Een oude dame, die veel leest en waar we 

elke vrijdagmiddag iets moois voor uit (moeten/willen) zoeken. 

Ik gaf het haar met de opmerking, dat het een prachtig boek leek, maar dat ik het zelf nog niet gelezen had. Ik kon het haar alleen aanraden op gevoel. 

Geen enkel probleem,ze vond het leuk om nu eens de eerste te zijn, die het zou lezen.

Een week later was ze er weer, met buurvrouw - samen in het taxibusje, voor het wekelijkse bibliotheekbezoek. Ze kwam heel ernstig naar me toe en gaf me een keurig verslag:

het boek speelt in twee periodes, ze vond het historische deel mooier dan dat van de tijd van nu.

"Ik haw gûlt oer het earste diel, sa ferdrietig!"

(ik heb gehuild om het eerste verhaal - ik werd er zo verdrietig van).

Ze raadde me het boek aan, ze was trots, dat ze mij nu eens een boek kon geven om te lezen.

dus, dat heb ik gedaan

Er zijn twee verhaallijnen -

In 1900 neemt het leven van de tweeling Clara en Tony een dramatische wending als de boerderij, waar ze wonen met hun moeder en opa, met de grond gelijk gemaakt wordt  door het Britse leger.

Ze worden gedwongen naar een kamp in de buurt van Pretoria te gaan, waar ze

veel ontberingen ondergaan. 

Het moderne verhaal gaat over Iris, die zich bezig houdt met epigenetica - hoe patronen uit het verleden, zich in het heden herhalen. Ze houdt zich bezig met onderzoek naar de gevolgen van zware ontberingen tijdens de zwangerschap op de genen van het ongeboren kind en hoe die gevolgen zich in latere generaties uiten. 

Iris heeft familie in Zuid-Afrika en komt tot de ontdekking, dat er tijdens 

de Boerenoorlog een zelfde situatie is geweest als in de Hongerwinter in Nederland. 

Extreme ontberingen geleden door vrouwen en kinderen, die in de kampen gevangen gehouden werden. De Britten hebben moedwillig het land plat gebrand, dieren geslacht en huizen verwoest

om de guerilla oorlog van de Boeren te ondermijnen.

Hier gebruikt men voor het eerst de term "verschroeide aarde" .

In de kampen was sprake van opzettelijke verwaarlozing door slechte onderkomens, zeer slecht voedsel en zeer slechte hygiëne.

Ik sluit me aan mijn mijn klant: prachtig boek met veel verdriet.

Geef nooit op, ga altijd door!

Op de site van Historiek legt Pauline uit, hoe ze het onderzoek gedaan heeft. 

Verdriet en lijden van je voorouders draag je in je eigen genen mee. 

Een boek om nog lang over na te denken. 

Het wordt vast wel weer eens koud....

Je kunt goed zien, dat de hele natuur  dringend water nodig heeft.

Onze lijsterbes zit vol besjes, maar ze blijven klein.

De blaadjes aan de bomen ritselen omdat ze indrogen.

Gelukkig zitten er wel bloemen in de dahlia's.

Ze zijn prachtig met de zon erop.

Julia mag ook genieten van het heerlijke weer. Vorige week hebben we

haar, onder strikt toezicht, langzaam laten wennen aan de tuin.

Gelukkig vloog ze niet meteen bij een schutting op,

intussen heeft ze al een paar favoriete plekjes. 

Ook de buurkatten hebben kennis gemaakt met onze nieuwe huisgenoot!

Afgelopen vrijdag hebben we het, ondanks de warmte,  behoorlijk druk gehad.

Stapels boekjes kwamen terug uit de scholen (de vakantie begon), klanten uit Sneek kwamen boeken inleveren

en meteen hun reserveringen ophalen.

Aan het eind van de uitlening om 8 uur 's avonds, hadden we dertien kratten met boeken

klaar  staan voor de expeditie auto.

Zoveel kratten hebben we nog nooit klaar gezet!

Dan ga je wel voldaan naar huis....

Thuis houden we ons rustig:

mooie boeken lezen,

borduren

breien

dit wordt een heerlijk warme poncho,

het wordt vast wel weer eens koud!

`Ik zoek een boek`

Tijdens mijn werk in de bibliotheek hoor ik deze opmerking regelmatig. Meestal heeft iemand een titel opgezocht in de catalogus en wil dan graag weten, waar het boek in de kast staat.

Appeltje - eitje geval,

geen probleem om de plek aan te wijzen

Negen van de tien keer hebben we het dan ook.

(het kan ook net op een thematafel liggen - dan zoeken we even verder)

Maar nu is het mijn eigen zoekactie:

twee (oudere) quiltboeken van bekende quiltsters.

Gwen Marston heeft me vroeger, met haar boek Liberated Quiltmaking, 

veel plezier in het vrije quiltwerk bezorgd.

Freddy Moran staat bekend om het bijzondere (vrolijke) kleurencombinaties.

Het lijkt me leuk om me door hen te laten inspireren.

Alleen -

 ze zijn niet meer zo eenvoudig te verkrijgen.

Er zijn wel tweedehands exemplaren te krijgen bij Amazon.

Op zich geen enkel probleem, maar die verzendkosten maken het dan toch best duur.

Heeft iemand misschien éen ( of zelfs allebeide) van deze titels liggen?

Zou ik die dan kunnen overnemen? 

Ik hoor het graag, er liggen nog een heleboel in de stapel.

Daar wil ik nog wat van maken....

De Grootste Gehaakte Deken 2018

Dit weekeinde is het enorme project van de Grootste Gehaakte Deken afgerond:

de recordpoging is met meer als 10.000 dekens geslaagd en men wacht nu op het oordeel van het Guiness Books of Records.
Gelukkig was het een stralend weekeinde, de dekens hebben niet te lijden gehad van regen of storm.
Dit filmpje is van Esmeralda de Vries, één van de initiatiefneemsters van 4 jaar geleden.