Kikker is wakker!

Hoera! Wie zat daar vanmorgen ineens onder de stoelen in de zithoek? Mr. Kikker himself!
In de omgeving hoorde mijn man gisteren al eentje kwaken. Dus extra opletten bij onze eigen vijver. Nu daar nog een net overheen zit, moet hij daar natuurlijk niet in verstrikt raken. Ondanks het rustige warme weer zagen we nog niets. Vanmorgen, met het zachte, vochtige weer, zat hij ineens bij de stoelen in het rond te kijken. Snel het schepnetje erbij en zo verdween hij onder begeleiding weer in de grote vijver. Het zomerseizoen kan beginnen!

We hebben elk jaar wel één of twee kikkers. Toen er nog geen schrikdraad om de vijver zat, werden ze door de katten gevangen. Grote opschudding, natuurlijk. Omdat mijn atelier toen nog op zolder was, hing ik regelmatig uit het dakraam om de zaak in de gaten te houden. Er waren toen ook nog maar net een stel vissen uitgezet. Ook die kon ik helaas niet allemaal redden. Eén van de kattenjongens was er helemaal gek van. Hij liep over de rand van de vijver en viel er haast in van opwinding. Nadat ik een ultimatum gesteld had, kwam er een setje schrikdraad voor kleine huisdieren. De baas staat voor niets! Dat is echt de oplossing. Het staat alleen in de zomer aan en de katten gaan er met een grote boog omheen. In de winter zit er een groot net omheen, vanwege de passerende reigers.

Een paar jaar geleden hadden we een volwassen kikker. Een joekel was het. Toen kwamen we tot de ontdekking, dat een kwakende kikker in je tuin geen lolletje is. Als ze in de vijver omhangen is het leuk om naar te kijken, maar dat geluid! Zodra wij op bed lagen begon het. Het ging ook de hele nacht door. Berichten uitwisselen met neven en nichten uit de omgeving, je begrijpt het wel. Dus, het raam maar dicht. Klachten van de achterburen (die zelf luide muziek hadden opstaan). Eén keer is mijn man er 's nachts heen gegaan. Toen hij terug kwam was het heerlijk stil in de tuin. Dit kwam omdat er bedreigingen geuit waren: "Als je nu je bek niet dichthoudt, stop ik je pootjes erin". Zoiets was het wel geweest, zei mijn man voldaan. De volgende dag heeft de kikker zijn valiesje gepakt en is vertrokken naar familie, in de sloot bij het kerkhof hier vlakbij.

Vanmiddag las ik in het mei nr. van "Bloemen & Planten", dat 2008 het Jaar van de Kikker is. Je kunt op 24 en 25 mei mee doen aan het Plonzenweekeinde. Het gaat erom, dat je het aantal plonzen en kikkers telt. Zie voor meer info en een formulier op www.plonzenweekeinde.nl.

Georganiseerde lappencollectie

Tjonge, jonge, wat voel ik me georganiseerd! De hele stellingkast is opgeruimd, alle dozen zijn nagekeken en zelfs gelabeld. Ook mijn kleine ladenkastje met alle lintjes kan in de kast staan. Ik merk nu al hoe heerlijk het is om op de doos te kunnen lezen, wat er in zit. De belangrijkste plank is de middelste regel, waar een enkele rij dozen staat. Hierin zitten de bijzonder stoffen: de familie glitter en glim, een doos met organza, byzondere meubelstoffen, geborduurde stoffen. Ook de doos met witte stoffen, een rij lager is apart: allemaal restjes uit en bruidswinkel. Daaronder staat nog een voorraad gekleurde zijde. Bovenin liggen een voorraad exotische lappen met grote motieven, Paapjestoffen en apaprte kinderstoffen.
Links staat een metalen ladenkastje, waarin ik allerlei dingen voor het scapboeken in bewaar. Toen mijn man met pré-pensioen ging, ruimde hij zijn gedeelte van de werkplaats op. Hij heeft allerlei dingen mee naar huis genomen, omdat hij dacht, dat ik ze wel kon gebruiken. Ik heb twee van deze ladenkastjes juichend naar boven gesjouwd. De ene zit vol met plaatjes uit tijdschriften, Deze heeft mooi papier, maar ook veertjes, takjes en blaadjes in z'n binnenste. Wat ik ook nog kreeg: twee materialenkastjes met kleine laadjes. De stickers met de namen van de tv-onderdelen zitten er nog op. Maar... nu zijn ze gevuld met kraaltjes en pailletten.  Ideaal hoor, ik zet nu zo een paar verschillende kralenlaadjes op tafel. Werkt heel prettig.

Bijzonder afscheidskadootje

Hier zie je het resultaat van ons harde werken. Oorspronkelijk was het een geschenkverpakking van Nivea. Een prachtige, stevige doos. Ik had 'm goed bewaard, want mooie doosjes zijn de moeite waard. Beplakt met scrapbookpapier en gestempelde letters wordt het een prachtige plek voor de pagina's, die we gemaakt hebben. Vijf in totaal. Op het label staat een uitspraak van Loesje: "Leven is het meervoud van lef". Gisteravond, tijdens het afscheidsfeest, aangeboden.

Donderdagmorgen voor het eerst sinds december weer echt aan de inname/uitleenbalie gezeten. Woensdagmiddag was er een stroomstoring in Leeuwarden (kabel losgetrokken), waardoor bij ons het hele computersysteem uitgevallen was. Dus vóórde uitlening eerst de noodprocedure, die in werking was getreden, afhandelen. Dan worden alle ingevoerde gegevens: ingenomen en uitgeleende boeken en betalingen, opgeslagen. Dat ging prima, dus snel koffie drinken voor we aan de uitlening begonnen.
Vanaf het eerste boek wat ik scande, sloeg het systeem vast. Sjips!!! Bellen naar boven: bij jouw ook? Collega belt met de Helpdesk! 't Gaat even duren...

Vanaf dat moment kon ik geen enkele handeling met de computer doen. Resultaat: op de ene balie werden alle ingeleverde boeken opgestapeld. Aan de andere balie ging ik verder alle pasnummers op te schrijven, met daarbij de nummers van de boeken, die meegenomen werden. Veel werk, dat kan ik je vertellen. Ik was al blij, dat het donderdagochtend was met een rustige uitlening. We hebben het een paar keer gehad op woensdagmiddag. Dat is andere koek! Dan is het hardstikke druk en gaan er heel wat boeken door je handen. Als je dan alle nummers moet opschrijven ipv even scannen, ben je zoveel tijd kwijt. Gelukkig blijven de klanten ook rustig. Verder is het afwachten, wanneer het allemaal weer werkt. Meestal duurt het niet de hele uitlening. Nu wel dus. Op de innamebalie bleven de stapels dus liggen. Op de uitleenbalie lag een hele stapel geschreven lijsten. Dat moet dan later één voor één ingevoerd worden. Tijdrovend karweitje!


foto ontbreekt

Tulpen in de tuin

In een week tijd zijn de tulpen omhoog geschoten en kleurig geworden. Dit hoekje van de tuin is pas vorig jaar ontstaan. Hier stonden jarenlang een rij grote coniferen. In overleg met buurvrouw en met behulp van de sterke armen van haar (schoon)zonen zijn ze weggehaald. Wat een licht kregen we toen! Mijn man heeft daarna de schutting gebouwd. Nu hebben we een stuk meer ruimte voor planten. Als eerste zijn er drie clematissen geplant. Want er moet toch groen zijn, nietwaar? De vogels moesten wel wennen aan al dat hout. Nu zitten ze er in een rijtje bovenop en gaan tussen de planken op zoek naar insekten. Vorige zomer hebben hier een flinke sortering dahlia's gestaan. En die hadden het naar hun zin! Lekker bont: rood, paars en oranje in allerlei hoogtes. De clematissen hebben er wel onder te leiden gehad. Nu hebben we er in de herfst eerst maar eens tulpen geplant. De eerste keer, wij zijn meer van de verwilderende soorten als narcissen. Maar, hier zijn we heel blij mee. Later komen er lage dahlia's voor, als de tulpen uitgebloeid zijn. In de clematissen zitten al knoppen: Nelly Moser voorop!

Vanmorgen op kraamvisite bij een nestje Maine Coons. Moeder met 8 kittens, daar zat ik van te genieten. Ze zijn ongeveer vijf weken, dus scharrelen al rond door hun "ren". Moeder kwam even kennis met me maken en ging daarna op mijn tas liggen passen. Kleintjes hadden het druk met spelen met elkaars pootjes. Ook nog een tante, zwart met wit. Moeder en kinderen zijn oranje/rood.

Morgen is het afscheid van één van de collega's. Met elkaar is er een stukje gemaakt. Er wordt nog gewerkt aan een lied.(!) En ik kan al zo slecht wijs houden, ik moet het echt een pas keer zingen. Samen met collega S. gewerkt aan een scrapboekdoos. Vijf bladen zijn er,verpakt in de doos krijgt ze deze aangeboden.

foto ontbreekt

Feestdag

Vandaag was het de 35jarige trouwdag van de schoonouders van mijn zoon. Hun trouwdag was toen samen met een zusje van de bruid. Zo nu en dan, na een glaasje wijn, had ze het daar nog wel eens over. Ze hadden niet hun "eigen" dag gehad. "Als ik dat nog eens over zou kunnen doen....".

Nu hebben de beide dochters hun ouders vandaag verrast met een nieuwe kerkelijke inzegening. Vanmiddag zijn ze samen naar de schoonheidsspecialiste gestuurd. Wij, de genodigden, werden om kwart voor vijf in het kerkje verwacht. Bij binnenkomst kregen we een hartje, waarop we een wens (met afzender) schreven. Daarna met een lintje in een bloeiende tak gebonden. Ik kon meteen mijn beide kleinzoontjes bewonderen: kleine witte overhemdjes met een Winnie de Poohstrik en een vestje aan. Op hun koppies een stoere geruite pet. Nee, mochten niet met Omi meelopen, moesten zo meteen bloemetjes strooien. Wow.

Het bruidspaar werd met onze auto opgehaald en voor het kerkje afgezegd. Voor ze het wisten, liepen ze met beide dochter en hun partners door het middenpad van hun "oude"kerk. De beide jongetjes strooiden bloemblaadjes. De bruid huilde. Korte dienst met toespraakjes van beide dochters, schoonzoon speelde gitaar. Dominee speelde piano. Gelukkig had iemand een papieren zakdoekje voor de bruid.

Na afloop door het dorp naar het dorpshuis voor koffie en taart. Zelf gemaakt door de oudste dochter. Mijn schoondochter, dus. Zij heeft de bakkersopleiding gedaan en doet het heel mooi. En lxe9kker! Natuurlijk uitgebreid vertellen over de geheime voorbereidingen, wat dachten zij, wat dachten wij. Heel gezellig. In het dorpshuis is ook de peuterspeelzaal, waar mijn oudste kleinzoon heen gaat. Jammer genoeg was de deur op slot, logisch natuurlijk. Nu kon hij alleen erover vertellen: "Hjir boartte wij, Omi" (hier spelen wij). Samen met zijn kleine broertje liet hij zien, hoe hard hij al kan lopen. Binnenkort gaat opa eens video opnames maken, kan hij ons alles laten zien.

Journalquiltje voor april

Nog lang niet klaar, maar het lukt al aardig. In het kader van "doe het met wat je hebt",verder met restjes.
Op de blauwe strook onderaan lopen mensen voorbij. Alsof ze tegen een avondlucht lopen, vind ik. In verhouding zijn de bloemen wel wat groot. Ik ga het nog verder aanvullen met borduurwerk. Ook de ondergrondlap zal wel niet zo blijven, waarschijnlijk wordt hij bijgeknipt. Het is een slap lapje. Daarom heb ik 'm eerst op een dunne ondergrondlap genaaid. De structuur is heel mooi, beetje korrelig. Hij komt uit mijn voorraad van de interieurzaak. Vast bedoeld als gordijnstof, heel soepel.

op bezoek bij De Ganzerik

Vanmorgen ben ik langsgegaan bij De Ganzerik in Oppenhuizen (vlak bij Sneek). De winkel zit in een boerderij, midden tussen de weilanden. Kijk voor de routebeschrijving op hun site www.galeriedeganzerik.nl (klik op: contact). Ik kon daar goed merken hoe hard het waait! Gelukkig is het binnen heel gezellig. Er werd meteen koffie ingeschonken, zodat ik voor ik het wist zat te praten met een paar dames uit de Flevopolder. En  dan natuurlijk rondkijken: wat staat er allemaal? Meteen bij de ingang vond ik al een mand met stoffen van Kaffe Fassett. Hier staan ook de boeken, voor elk wat wils van traditionele patronenenboeken tot boeken over tasjes of het maken van dozen. Langs de wanden staan de stoffen in kleurfamilies gerangschikt; batiks; rozenstoffen in mooie landelijke kleuren. Ook Japanse lapjes met daarbij voorbeelden van de tasjes, die je ervan kunt maken. Op tafel liggen de boekjes met daarin het cursusoverzicht klaar. Alles staat uitgebreid op de site vermeld. Ik raakte aan de praat over de cursussen stofverven, die Ans Kastein komt geven. In de Duikvluchtgroep zijn we hier ook een keer mee bezig geweest. Ik kon dus uit ervaring reclame maken! Mijn stofjes, die ik toen gemaakt heb bewaar ik apart. Ze zijn altijd even mooi van kleur. Meteen nog verteld over de site van Freetex, de Artquiltgroep waar Wil en Ans beide in zitten  De groep gaat een Masterclass geven in Fredeshiem (bij Steenwijk). Kijk maar eens op de site www.freetex.nl
Op de foto zie je de lapjes, die ik gekocht heb. De voorste lijkt wel uit een kaleidoscoop te komen. De laatste twee zijn van Kaffe Fassett. Het boek trok me aan omdat er heel eenvoudige tasjes in staan, maar wel op bijzondere manieren gemaakt.