"Alweer op stap?"

 

Ja, zeker, alweer...

Nu gingen we naar Joure onder de wol.

In de tuin van de kerk en verder, in een deel van de Midstraat

stonden weer de kraampjes opgesteld. 

Heerlijk zonnig weer, wol in allerlei vormen, wat wil je nog meer?

Behalve de kraampjes kon je bekijken, hoe de herder met zijn hond, 

de schapen bij elkaar houdt. 

Er werd gekaard, je mocht vilten en er was wol in allerlei soorten.

Natuurlijk ging er van alles mee naar huis:

een pakket met wol uit Letland voor sokken en eentje voor

schitterende wanten.

En, ook heel bijzonder een boekje van het Pleedproject:

wol verven met wede

naar de recepten van Eise Eisinga (bekend van het 

Planetarium in Franeker).

We kennen hem van dat Planetarium, maar zijn beroep was wolkammer:

handelaar in wol - vanaf het aankopen van de ruwe wol

tot de verkoop van het geverfde garen.

Reuze interessant: Nederlandse wol gebruiken en dan blauw verven met wede.

Iets voor de wensenlijst!

Vanaf eind deze week is er een tentoonstelling over wol in 

het Friese Landbouwmuseum, waar ook Pleed bij betrokken is.

Heerlijke workshop bij Hawar

 

 voorbeelden van Eke

 materialen voor het grijpen

aan het werk

Afgelopen zaterdag was er een creatief feestje:

" workshop gelliplate-dag met Eke Krug" bij Hawar in Oldeberkoop.

Ken je het aanbod van Hawar? Ze geven workshops

op textielgebied, er is een winkel met een uitgebreide voorraad mooie materialen

en er is altijd een inspirerende expositie.

Vriendin en ik maken er een punt van om elk jaar Open Stal te bezoeken.

Er is een kunstroute door het hele dorp, met exposities op bijzondere plekken.

Natuurlijk ga je dan bij Hawar aan: materialen inslaan

en de textielexpositie bekijken.

Eke gaf eerst uitleg en zette ons aan het werk om ondergronden te maken.

Daarna uitleg hoe je die aanvult met meerdere lagen.

Na de lunch op het dakterras 

verder met foto's en teksten - niet alleen op papier maar ook op stof. 

Eind van de middag met een hoofd vol inspiratie naar huis.

Werk van Eke was begin april te zien in Rijswijk tijdens de Pachwork- en Quiltdagen,die gehouden werden in de Broodfabriek. 

Op de site van het blad Vezel staat een artikel over die tentoonstelling.

Weer thuis

 

Gelukkig vlogen we de dag vóór de wilde staking

naar Cork. Het was wel druk, maar nog goed te doen.

Via de Scenic Route rijdt je zo op het huis af.

Voorin klonken geluiden als:

het rieten dak moet echt vernieuwd worden

en: wanneer hebben we het (de buitenmuren) voor het laatst geschilderd?

Binnen zag het er prima uit.

(Het was 3 maanden verhuurd geweest).

Zitkamer met centrale verwarming en 

een haard. 

Maandagmorgen gingen we doen, waar we echt voor kwamen:

de as van mijn moeder uitstrooien. 

Schitterende ochtend, maar een koude wind. 

Dit was een plek waar ze samen graag kwamen om

een tijdje over de valley uit te kijken. 

Jammer, dat de hei niet bloeit, daar hield ze ook zo van.

Het is goed zo.  

Verkouden met Pasen

 

Verkouden zijn met Pasen betekent afstand houden…

Gelukkig geen Corona, maar wel vervelend.

Tussen het hoesten/ snuiten door zat ik te borduren.

Man, man, dit is echt verslavend!

Vooral als je aan de beide laatste pagina’s van het boekje toe bent.

De linker pagina is nu wel klaar,

alleen nog nadenken over die roze broche:

past er precies, maar maakt het boekje wel wat dik.

Verder bedacht ik een kleine verrassing:

het Kamper meisje als tussenpagina.

Weer lekker bezig met priegelig borduurwerk en kraaltjes,

Ze zit er vrolijk bij.

Nu nog die laatste pagina verder borduren - er komt nog wat groen in

om er een eenheid van te maken.

En intussen - geen bezoek, behalve ommetjes doen

zelf dit weekeinde ook thuis blijven - 

ging ik lekker verder met de voorkant.

Die moet uitnodigend zijn.

Och, daar wordt ik zo blij van..

Julia helpt me met een andere taak: koffertje pakken.

Eind deze week gaan broer/schoonzusje en ik naar

hun huis in Ierland. 

We gaan de as van mijn moeder uitstrooien.

Wel weer een dingetje.

De dag dat we naar Groningen gingen…..

 

Twee jaar geleden planden we een uitstapje naar Groningen om

het pas geopende Forum te gaan bekijken.

Helaas: Corona.

Nu hadden vriendin en ik iets te vieren

en gingen we er op uit met de trein. 

Planning: winkelen en het Forum bekijken.

Als je vanaf het station, langs het Groninger Museum  de stad in loopt

kom je door de Folkingestraat, gezellig, veel winkeltjes.

Voor de oorlog was dit het centrum van de Joodse buurt.

Er zijn een aantal dingen, die aan deze tijd refereren.

In Binnenstebuiten  (klik) zag ik er de uitleg over.

Nu hebben we er goed op gelet en alles uit het programma gevonden,

zoals dit mozaïek van de paardenslager.

Intussen zette de regen flink door en viel er zelfs natte sneeuw. 

Via  Dille & Kamille, 

de Zwanestraat met deze blije beentjes

en boekhandel Van der Velde

liepen we naar het Forum (klik)

Jaren was het een grote bouwput aan de Grote Markt, 

maar nu is het een schitterend gebouw met

de bibliotheek, filmtheater, musea

alles zit erin. 

Het doel was het restaurant bovenin, maar onderweg naar boven

is er ontzettend veel te zien. 

Ik was natuurlijk benieuwd hoe de bibliotheekfuncties

zijn ingericht.

De entree hal: inleveren/uitlenen van boeken

maar ook heel belangrijk: verblijfsfunctie!

Met al die etages is deze uitlegtoren heel handig.

Is dit niet net een Herenkamer? 

Het is de afdeling Thrillers en Spanning.

En overal werkplekken waar heel druk gebruik van wordt gemaakt. 

Jammer, dat het steeds harder ging sneeuwen.

Op heldere dagen is het uitzicht natuurlijk fenomenaal.

Gezellig een plekje voor het raam

met uitzicht op de Martinikerk met toren en het torentje

van het Provinciehuis. 

We besloten niet meer verder te winkelen

en gingen terug door de Folkingestraat.

Er stond een harde, koude wind en 

bij de winkels werd al sneeuw geschoven.

In de omstreken van Groningen lag flink wat sneeuw,

maar dichter bij huis was het gras nog te zien door de sneeuw. 

Al met al een bezoek aan Groningen

wat we ons  nog lang zullen herinneren. 

Nog even bijpraten

 

Een fijne tekst uit mijn rolodex verzameling.

Ik zorg, dat ik elke dag wat tijd voor mijn eigen dingen neem.

 

Het breiwerk is een beetje blijven liggen, de laatste tijd.

Dat komt van het dames boekje - dat borduren is een beetje verslavend.

ik ben intussen wél al met de vierde baan bezig. 

Dit is de rustige pagina, die je al eerder hebt gezien:

één ondergrond met daarover een baan, die geborduurd is. 

Rechts dat gat, wat intussen opengeknipt is.

Je kunt nu de volgende pagina al een beetje zien. 

Omdat het gat vanaf de andere kant ook te zien is,

heb ik links een soort broche gespeld.

Kijk, zie je hem daar door dat gat kijken?

Het vrouwtje heeft nog een randje knoopjes gekregen

(om haar decolleté te maskeren).

Weer een dubbele pagina: deze keer vlechtwerk.

Gaat wat moeizaam, de cirkels vond ik leuker omte doen. 

Een paar flapjes van stofrestjes toegevoegd, geeft wat leven.

De lichtbruine baan is een zelfkant van een stof van Den Haan & Wagenmakers. 

En zijn nu nog twee dubbele pagina's over,

en dan komt de omslag nog.

Genoeg te doen.

Het voorjaar is er!

Elk jaar maak ik een foto van deze boom,

voor mij steeds het moment, dat het voorjaar

echt begonnen is. 

Deze mooie tekst zag ik op de muur in de 

sporthal, waar we gingen stemmen.

Die houden we erin!

Julia , hier weer bezig de maat van een stoffendoos

te checken.

Ze houdt ons bezig:

Sinds ze een paar jaar geleden vier dagen kwijt was, 

zetten we elke avond dit gereedschapskarretje voor het

kattenluikje. 

Alleen een slot op het luikje helpt niet. 

Maar het is voorjaar, 

de baas heeft de laadjes opgeruimd

een beetje kat trekt dan een laadje aan.

Kijk zo:

Ik snap niet, hoe die grote kat zich door dit gaatje kan wurmen.

En dan sta je 's morgens om 6 uur voor de tuindeur

om hongerig binnen gelaten te worden.

Want -- je kunt niet terug door dat luikje, 

want dan staat het karretje toch in de weg. 

Heibel in de tent: 

"hoe laat ga je naar buiten?"

Zegt ze niet.

"Ik wil niet dat je 's nachts buiten omdwaalt!!"

Ineens heb je te maken met een Oost-Indisch dove kat.

Ze stond met 2-0 voor,

Maar intussen is het karretje zodanig vastgezet, 

dat Julia weer normaal naast het bed voor wekker speelt. 

Als je goed kijk (of even op de foto klikt)

dan zie je een kikker, die voor het eerst 

na de winter zit te zonnen.

Wow, dat was toch wel een momentje, hoor.