Heel tevreden aan het werk

In tijden van stress is het heerlijk je terug te trekken

en creatief bezig te zijn.

Alles ligt bij de hand: garens in diverse soorten,

kraaltjes een mandje met lintjes.

Op het werkblad naast mijn werkstoel liggen de lapjes

intussen hoog opgestapeld.

Naast het doosje, waar Julia een dutje kan doen. 

De dubbele bladzijde van de IJsprinses is nu

afgemaakt en ook al vastgezet aan de "breather-page".

Een adem-bladzijde.

Wil je de foto's beter bekijken, klik er dan op zodat ze groter worden.

Het is niet voor niets zo genoemd: 

even een rustige pagina tussen al dat drukke

borduurwerk. Ziet er prima uit vind ik zelf:

oefenen met de opgegeven steken zoals de open

festonsteek (die takjes) en de festonsteek. 

Extra leuk om er verloopgaren voor te gebruiken. 

Dat gat, rechtsboven, was ook even prutsen.

Je maakt van bloemistendraad een cirkel 

en zet die vast op de ondergrond.

 Daarna steeds meer steken toevoegen, 

tot het een mooie strakke rand is. 

Nu ben ik bezig aan de pagina erna: links zit de plek aangegeven,

waar ook een gat komt. De achtergrond wordt met kleine steekjes

opgevuld en verder komen er allemaal bewerkte cirkels op.

Rechts heb ik alvast een vrouwenkopje bewerkt en

op de ondergrond gespeld. De bedoeling is, dat je door

de beide vorige pagina's heen, alvast een glimp ziet van dit 

hoofdje. Gaat leuk worden!!

Nu eerst die cirkels bewerken en op de ondergrond vastzetten. 

Geen idee hoe het zal worden, maar dat maakt het zo spannend om te doen. 

 

Onrustig in het hoofd

Nog maar een maand geleden, bij mijn vorige bolgbericht,

maakten we ons druk over de Coronamaatregelen en

hoeveelhied besmettingen.

Wát een verandering hebben we intussen beleefd

met de inval door Rusland in Oekraìne.

Al het leed van mens en dier komt hard binnen,

het maakt me onrustig en ook bang:

Nederland is niet ver weg, de vliegbasis is vlakbij -

voor mijn gemoedsrust doseer ik het nieuws.

Wat helpt dan?

Een lekkere feel-good roman

de nieuwste van Jenny Colgan: Het Cupcake Café.

Alle haar boeken zijn heerlijk om in weg te duiken en

deze past er weer helemaal bij:

oud pand aan een pleintje opknappen en dan

een gemeenschap vormen met klanten en medewerkers

door het bakken met de recepten van haar opa.

Elk hoofdstuk begint met een recept, dus je kunt zelf ook bezig.

Pas op: 

 je krijgt meteen zin om iets te gaan bakken!

En dan is handwerken ook mijn toevluchtsoord.

Het damesboekje gaat als een trein,

het is echt zó leuk om aan te werken.

Op dit borduurwerk (klik) heb ik een gehaakt visje vastgezet,

nu vond ik ook het hartje, wat ik ooit haakte terug.

Perfect voor de IJsprinses!

De yo-yo's heb ik losgehaald van een soort sjaal uit China.

Nu werk ik aan een rustige pagina: breather page"" 

noemt  Anne Brooke dit.

Even rust na al die drukke, geborduurde pagina's.

Dat rondje is bloemistendraad, hier komt een gat -

een doorkijkje eigenlijk. 

Het stevige draad wordt de randafwerking. 

Nu maar terug naar de inzamelingsactie voor Roemenië....

Stormachtige Eunice

Daar is ze dan: Eunice.

Veel waarschuwingen, veerboten varen niet

Zelf ook niet de weg opgaan, tenzij je moet. 

 En nu komt de storm echt over.

Er is voor de zekerheid nog : "rondje schip” gedaan,

alle losse dingen zijn echt binnen.

We luisteren naar NPO 5

 de Week van de jaren 60.

Gezellig hoor: ActionMan weet heel veel begintunes 

en dan kijken of het klopt.

Lekker meezingen.

Ik haal het damesborduurwerk naar beneden.

Julia komt er bij liggen, zodat we kunnen overleggen.

Waar waren we ook al weer gebleven?

O ja: wel of geen pailletten.

Dus wel.

En dat bevalt nu wel, ze had gelijk.

Als je tweelingzus een enorme hoofdtooi én een diadeem heeft,

Dan wil je zelf niet achterblijven, toch?

We gaan verder,

 het hoogtepunt van de storm komt vanavond en vannacht.

 

Dat valt niet mee….

Zó leuk, die lap uit Kampen: 

Grappige vrouwtjes om te versieren,

dat was mijn idee.

Maar de dames laten zich niet zomaar sturen.

Zie die donkere dame boven: 

kraaltjes wil ze!

Aan alle kanten graag..

Dus, terwijl het hier vanmiddag steeds donkerder werd 

en de regen op de dakkapel klatert,

begin ik met de kraaltjes:

goud en schattige doorzichtige drupvormige onderaan.

“Okeee, “, dacht ik “ vanavond verder”.

Begon ze over pailletten op haar bloesje,

mét een kraaltje erop.

Nee, hé. 

Bij de buurvrouw is het geborduurd, dat is mooi genoeg.

( en de ondergrond wil ook al niet lukken).

Kijk, borduren op het lijfje is toch ook mooi?

De beide eerste bladzijdes van het boekje

gingen heel soepel:

ondergrondjes, vrouwtjes en wat toevoegingen

zoals knoopjes en kant.

Maar die donkere tweelingdames hebben wat meer temperament

die willen anders, meer frutsels erbij...

dus kraaltjes en pailletten zijn niet gek.

 

Een plekje voor de engel

 

L

Een feest om te doen, al die borduurwerkjes,

maar hoe werk je ze dan af?

Mijn muur raakt vol: als je op papier werkt, dan 

prik je het gewoon in het behang.

De middelste twee werkstukken zijn gemaakt op 

pagina´s uit een oude atlas. 

Een andere oplossing is monteren op

de omslag van een oud boek, zoals hier. 

Ik heb er geen moeite meer mee om de omslag los te halen.

Maar deze heeft nog iets nodig en de engel vraagt ook al,

hoe ik verder wil. Op een stapel in een lade is voor hem geen optie.

En zo komt die afgeschreven atlas in zicht:

(fijn hoor, snuffelen bij afgeschreven boeken voor de verkoop in de bieb begint).

Het is een enorm boek ,

maar engel ziet het wel zitten.

"Onder en boven knip je die broekspijp wat bij -

en dan past het precies!"

Je moet gewoon goed luisteren, wat je werkstuk zelf wil.

Afwisseling van spijs

Kijk eens: de engel krijgt gestalte.

Met een zelfkantje en wat organzalint

is hij netjes aangekleed.

Nu nog bedenken, hoe het takje vastgezet moet worden. 

En omdat afwisseling van spijs 

doet eten ben ik alweer met iets nieuws

begonnen.

Het boekje is gemaakt van quiltvulling van katoen.

Een mooie ondergrond voor de lapjes en het borduurwerk.

En waar dit nu weer van komt?

Supergoof had vorige week op instagram een foto

van binnen gekomen stoffen. 

Daar zag ik dit geweldige lapje met vrouwenkopjes.

Even contact leggen en daar waren de dames:

ik had het boekje klaar en ze waren meteen enthousiast!

                             

Het is een feestje:

alle meubelstaaltjes, zijderestanten en kantjes

passen er mooi in. 

(sorry voor het lapje met naalden)

 

Nu heb ik er een engel van gemaakt.

In het vorige bericht zag je het werkstuk op jeansstof.

Het lag wat stil:  leuk, maar het leefde niet.

Te lang en smal en die tak leek wel een heilige aan het kruis.

Gisteren rommelde ik wat op mijn kamer

en kreeg een ingeving: ergens.....zijn er nog vleugels!

En inderdaad (toeval bestaat niet) in het eerste 

bakje met "bewaar" dingetjes zaten deze verenvleugeltjes. 

En dat is het, nu leeft het ineens.

En ook nog dat stukje zelfkant met stippen en het woordje Liberty.

Vanavond borduur ik weer verder.

                       

En kijk eens naar het breiwerk?

Tweede rapport is af: van beide kleuren maar 12 gram .

In totaal komt het dan op 84 gram per kleur.

Dan is er echt voldoende garen.