Kerstmis 2021 met een boekentip

Voor het eerst in de jaren, dat ActionMan en ik bij elkaar zijn, 

waren we samen met Kerst.

Het is prima bevallen: even terugtrekken 

en nu en dan herinneringen delen.

Onze trouwdag, ook al 40 jaar geleden, met sneeuw en vrieskou.

Gelukkig had ik een warme, geweven jas over een wollen pakje aan.

Wat hebben we veel beleefd in al die jaren!

De mensen, die we onderweg moesten achter laten kwamen

ook voorbij:

familieleden en eerst mijn vader en dit jaar mijn moeder.

Het was  een beetje droevig en mooi tegelijk.

Fijn om er zo rustig samen over te mijmeren.

Maar ook: het begin van mijn sjaalproject. 

Enthousiast steken voor de onderste rand opgezet.

Dit gaat leuk worden!

Maar, na een centimeter of 5 begonnen de twijfels:

doe ik het wel goed, het patroon is helemaal niet duidelijk.  

Weet je wat: effen garen en dan kijken hoe het wordt. 

En toen bleek meteen, dat ik niet goed bezig was.

Onderaan hoe ik het maakte, daarboven hoe het moest zijn. 

Ja, daar zie je dat er een patroontje in komt. 

Terug naar het garen, wat ik wil gebruiken.

Op de bol lijkt het licht/donker effect heel goed,

maar het kleurverloop is heel snel.

Ik breide het proefje nog een keer:

nu is het wel duidelijk, dat je met recht en averecht 

een structuur maakt.

Het korte kleurverloop maakt het voor mij nog te onrustig. 

Op deze foto van de sjaal zie je hoe de beginrand zou kunnen zijn.

De kleuren van deze rand gebruik je ook in het brede middendeel.

Daar moet je duidelijk het ingebreide patroon zien.

Dat gaat niet lukken met mijn garen.

Helaas hebben we te maken met winkelsluiting vanwege de lockdown.

Zodra die voorbij is, spoed ik mij naar Ajoure in Joure. 

Een winkel met een enorm assortiment aan garens.

Bovendien een kundige eigenaresse, ik heb advies nodig!

Eerst wat lezen, er is een fijne voorraad.

Onderaan de stapel ligt Het Eilandhotel van Jenny Colgan .

Het vierde deel in de  serie Café Zon & Zee:

Flora heeft haar handen vol op het eiland Mure:

ze is met zwangerschapsverlof vanwege de geboorte van haar zoontje.

Maar intussen moet haar broer, na het overlijden van zijn grote liefde,

diens hotel runnen. Dat lukt niet goed en Flora schiet te hulp.

Voeg daarbij een excentrieke kok en een keukenhulp met alleen linkerhanden....

Heerlijk, categorie: Leesplezier.

Ik vind alles van Jenny een aanrader. Voor vakantie, voor grijze, mistige dagen,

een moment voor je zelf, altijd goed. 

                                 

Overzicht

Deze beide Ariadne's vond ik bij de minibieb in de stad.

Ik kan me herinneren, dat mijn moeder 

een abonnement had. 

En tot mijn verrassing vond ik een patroon, wat ik

toen gebreid heb: deze gebreide koe. een geldbuidel

uit Bolivia.

Dat was de eerste keer dat ik iets op op 4 pennen ging breien. 

Kijk nou, die grappige kwastjes op zijn buik....

Ik kan niet langer wachten: 

het patroon ziet er zó mooi uit!

De oude garenwinder komt weer goed van pas. 

 

                                                                                

                                                 Op een stukje jeans is deze compositie ontstaan.

            Bij  het opruimen van de laatste weken ontdekte 

ik dit mooie takje, 

dat kan er wel op als centraal punt. 

Waarschijnlijk nog omwikkelen met bijpassend garen.

Even serieus- Dierenambulance

 

Sinds een paar maanden staat regelmatigde auto van 

Schoondochter een dagje bij ons geparkeerd. 

Ze werkt als vrijwilliger bij de Dierenambulance. 

Een ambulance voor dieren in nood en dan kom je

van alles tegen op zo´n  (lange) dag. 

Ik ben al bijgepraat over het opvangen van egels, 

zwerfpoezen  met kittens, hotspots van vogelgriep.

Wat vooral duidelijk wordt is het belang van het chippen 

van je huisdier. Ik ben er bij onze vorige kat mee begonnen,

het was eerst niet iets waar ik mee bezig was. 

Maar bij een kat/hond, die graag zijn territorium controleert

(noem het rondzwerven) is het wel belangrijk. 

Er kan immers van alles gebeuren, een opgejaagd dier

schiet wel eens de verkeerde kant op. 

De medewerkers van de Dierenambulance scannen een aangereden

huisdier om te zien of het gechipt is. Dan weet je, dat het een 

eigenaar heeft en kun je die op de hoogte brengen. 

Zorg er zelf goed voor, dat de gegevens van de chip bijgewerkt zijn.

Heb je een nieuw mobieltje met een ander nummer?

Werk het bij op het register van de chip!!

Wanneer de ambulance en daarna de dierenarts geen contact met de

eigenaar krijgt, mag het dier niet behandeld worden.

Daar schrok ik van. 

Schoondochter vertelde, dat de eigenaar daar toestemming voor moet 

geven. Misschien vinden ze het niet nodig. De dierenarts mag niet zomaar

behandelen en  zo kosten maken. 

Goed, waarom dit bericht? 

Als jouw huisdier op straat komt, kán er wat gebeuren. 

Dan is een chip fijn, want jij hoort ervan. 

Toen Julia twee jaar geleden 5 dagen vermist was,

was ik blij met die chip. Als ze dood gevonden werd, 

zou ik er van horen. Niks erger dan eindeloos in het ongewisse

blijven. Gelukkig stapte ze toen 's avonds ineens weer door het

kattenluikje....

Intussen weten de kleinzoons ook wat je moet doen, 

als je een egeltje vindt: wegen (kan op de keukenweegschaal),

kattenbrokjes geven (vooral geen melk) en daarna eventueel 

de Dierenambulance bellen.

Zó tevreden….

Nee, al die nattigheid in de tuin staat haar helemaal niet aan.

Gelukkig is er een heerlijke bank, waar je lekker op kunt chillen..

Julia is heel tevreden met haar leventje!

Toegegeven, ik ben ook tevreden.

Een paar weken geleden is er weer een opruimactie geweest:

quiltmaterialen uitgezocht en weggebracht naar

de Droomdekentjesgroep bij Cordi Atelier in Groningen. 

Van te voren had ik bij Ikea nog twee van deze ladenkastjes

gekocht  - ophalen in de winkel. 

Mooi gecombineerd: even down memory lane in de heerlijke

winkel in de Oranjestraat en daarna die kastje ophalen.

Nu is het op het moment niet eenvoudig om de stad in te komen

en daarna van punt A naar punt B te gaan....

Mevrouw Tomtom raakte de kluts kwijt omdat er steeds

aan de weg gewerkt werd. Gelukkig wist ik nog aardig

de weg te vinden en kwam het uiteindelijk goed.

Daarna fijn opnieuw inrichten: het kastje past mooi

onder het werkblad en is de plek voor alles wat met

borduren te maken heeft. 

Nu heb ik het allemaal bij de hand en gaat het werk aan het vrouwtje

weer verder: kraaltjes aan de bovenrand en een vlindertje krijgt ook een plekje.

                              

Ik ben ook heel tevreden over

dit prachtige garen, wat gisteren bezorgd werd.

Ik ga Oceania van Kieran Foley breien.

Sinds ik, jaren geleden, op de Weversmarkt in Hoorn 

een prachtige sjaal zag, ben ik van plan eens iets van hem te breien. 

Dit lijkt me een goed begin, hij heeft vaak patronen met

heel veel kleurtjes. Eerst ervaring opdoen met deze. 

Het garen is Setacotone van Lana Grosso, het voelt heerlijk.

 Dit wordt een Kerstproject. 

 

En toen was het een verzameling...

Afgelopen week is de biebbeer nog een keertje in het ziekenhuis

geweest. Het was een dag-opname want echte operaties

zijn uitgesteld. 

Gelukkig ging het alleen maar om een losse draad in zijn oksel,

dus plaatselijke verdoving was genoeg.

Daarna even bekomen onder de goede zorgen van Julia.

De volgende dag weer zingend, voorop de fiets, terug

om de bieb op te fleuren (voor zolang knuffels toegestaan zijn).

In het blad Merkwaardig, het verenigingsblad van liefhebbers

van merklappen (en borduren)

staat een artikel over een bijzondere uitgave 

van uitgeverij Penguin: Penguin Threads

klassieke verhalen met een "geborduurde" omslag. 

In het artikel gaat het over Little Women (Onder Moeder's Vleugels).

Op de omslag van het boek zie je het borduurwerk,

maar binnenin zie je de achterkant van het borduurwerk.

Jeetje, dat is een bijzonder idee! 

Het borduurwerk is gedaan door Jilian Tamaki.

Er zit ook reliëf in het omslag, alsof het borduurwerk een beetje op ligt.

Omdat  "De Geheime Tuin" mijn lievelingskinderboek is,

mocht ik deze uitgave van Sinterklaas aanschaffen.

Helemaal blij mee!

Dit is de verzameling: de paperback uitgave uit het verre verleden,

met een foto van de verfilming.

Links de schitterende uitgave uit 2018 van uitgeverij Christofoor.

 

Op elke bladzijde een illustratie,

die mooi aansluit bij het verhaal over de ontdekking 

van de tuin.

Boeken tip - De Verboden Belofte

 

Een paar weken geleden las ik het eerste boek van Lorna Cook:

Het vergeten dorp, een mooi debuut, dat vroeg om meer van

deze schrijfster.

Gelukkig is er al een tweede boek van haar vertaald:

De verboden Belofte.

Ook dit verhaal weer deels in de Tweede Wereldoorlog en deels

in 2020. Beide in en om het landhuis Invermory House.

Op de avond van haar 21ste verjaardag is Constance

als enigste getuige van het neerstorten van een Spitfire

in het loch bij het huis. De piloot overleeft de crash en

ze verbergt hem in een afgelegen cottage.

In 2020 komt Kate naar Schotland, met de taak het huis te veranderen

in een luxe B&B. Maar er blijken heel veel (financiële) problemen

te zijn, waardoor ze overweegt terug naar Londen te gaan.

Intussen ontdekt ze in papieren over de vroegere eigenaren,

dat de naam van Constance doorgestreept is in alle documenten.

Dat is zo intrigerend, ze blijft om uit te zoeken, wat er gebeurt is. 

Ook nu weer een boeiend verhaal met goede verhaallijnen.

Omdat het verhaal van Constance niet eenvoudig te vinden is,

duurt het een tijd voor je inzicht krijgt van de gebeurtenissen. 

Je krijgt gewoon zin om naar Schotland te gaan en rond te kijken

bij zo'n mooi landhuis.

Hoe nu verder?

Zo staan we er voor: omslag schiet aardig op.

Tijd voor de invulling: er komt een boekje in .

(had je al verwacht, toch?).

De omslag is een flyertje, lang bewaard vanwege

de mooie kleuren. Perfect!

Maar door dit formaat kan het alleen horizontaal, vastgezet

op de achterpagina, in de omslag.

En daar lopen werkstuk en ik een beetje vast:

Ooit, in een verleden nog schiemanswerk geleerd:

de edele kunst van knopen leggen. 

Dat is wel een beetje weggezakt, moet ik toegeven. 

Het boekje is ingenaaid en daar wil ik dat stokje aan vast hebben.

Daarna "scharnieren" maken om het aan de stof vast te zetten. 

Ik trek mij even terug, 

eerst maar eens wat research op gebied van het betere knoopwerk doen.