maandag 25 maart 2019

Uit de Schatkamer....





Het was een vorige week een enerverende week:
de aanslag in de tram in Utrecht,
stemmen - ja, natuurlijk gaan we stemmen, daar is hard voor gevochten
door onze voormoeders,
maar wat stem je dan?

Dan de dag van de bijzondere uitslag...
waarom hebben we "ineens" met deze aparte meneer te maken?

Gelukkig was aan het thuisfront rustig:
er werd in de tuin gewerkt,
de was kon naar buiten,
de kauwtjes op ons dak kozen hun plekje en partner,
wat gepaard ging met veel emoties
(lees: veel knokwerk, harde landingen op de dakkapel,
gedoe in de lijsterbes...

Ik kon het allemaal goed volgen, want Julia en ik
waren druk in de Schatkamer.


Ik heb twee workshops gedaan bij Ien Rappolt,
die al heel lang onderzoek doet bij het Dongvolk.
In het bijzonder de handwerktechnieken van de vrouwen hebben haar 
belangstelling. 
De eerste workshop was de vouwtechniek: kleine driehoekjes worden
in de prachtigste patronen neergelegd en vastgezet.
Eerst oefenen met vouwblaadjes,



daarna met heel dun papier aan het werk. 





De tweede workshop ging over het dradenboekje, wat de vrouwen
maken om hun materialen bij elkaar te houden.
Ik vond een Engelse post, waar je goed kunt zien,
hoe bijzonder dit boekje (klik) is. 

Ien kan zo goed vertellen over haar belevenissen bij de Dongvrouwen
en haar workshop is geweldig goed voorbereid. 
Je krijgt het originele papier om mee te werken
en ook de stof voor de omslag is originele, indigo geverfde stof.

Mocht je de kans krijgen een lezing of een workshop bij haar te doen,
grijp die kans!  Je leert ontzettend veel van haar en ziet de mooiste werkstukken. 




Ook in de bibliotheek is het druk: we hadden een sollicitant....


Hij bleek, na wat doorvragen, te komen voor de kindervoorstelling:

"Muziek maken met de Gruffalo"
 Dat was een gezellige drukte, vrijdagmiddag!

vrijdag 15 maart 2019

een goed gesprek....


klaart de lucht...
Dat was wel nodig met al die regen en harde wind van de afgelopen tijd.

Ik ging naar het atelier en begon een gesprek met  de Strenge. 

Ze bleek niet een knotje en een bril te hebben (zoals een ouderwetse bibliothecaresse), 
maar een vrolijke paardenstaart en lenzen.
Ze zat aan een puzzel te werken, van Van Haasteren. 
Laat ik die nu ook zó leuk vinden.
Dat gaf een band en klaarde meten de lucht.

Tevreden zaten we te puzzelen en bespraken onze laatste ontmoeting.
Ze bleek eigenlijk niet zo streng te zijn, al pratend vonden we 
veel overeenkomsten: altijd enthousiast voor iets nieuws, dol op 
vintage materialen en dingen uitproberen.

Het atelier wordt omgedoopt tot Schatkamer, 
en dan krijg je meteen een ander perspectief:
allemaal mogelijkheden!
nooit meer vervelen, want er is altijd wel een project wat aanpreekt
(want ooit aan begonnen...dus leuk)
Wij gaan niet morgen/volgende week/volgend jaar verhuizen,
zoals de bieb, dus waarom uit sorteren of wegdoen?



Daar werden we allebei heel blij van...

Ik pakte de doos van het Huswif er nog eens bij:
het is een patroon van Margreet Beemsterboer.
Alles zit netjes in de map en de eerste (buitenste)
bladzijde is klaar.






Er is een begin gemaakt met bladzijde 4 en de doos zit vol met
mooie materialen voor de rest.


Hier (klik) vind je nog een mooi voorbeeld en wordt het begrip "huswif" (huisvrouw)
verder uitgelegd. 

Dit is een heel uitnodigend project, waar ik zeker op terug zal komen.

zondag 10 maart 2019

Het was zo leuk, tot....



 Het zonnetje scheen, Julia vond het ook gezellig in het atelier
en ik was bezig met mijn jaarthema: inventariseren ;-))
Ik vond deze twee doosjes, waarschijnlijk ooit bedoeld als cadeautjes,
maar in de vergetelheid geraakt. 
Toch eens proberen....




En leuk dat het was: 
vier stevige kartonnen kaarten, waar je de vormen van het insekt
uit drukt. Netjes op volgorde leggen en goed naar de instructies
kijken. Een kind kan de was doen, de eerste was zomaar klaar.



"Goed zo", zei Julia, "nu nummer twee".
Dat is de blauwe van de foto's

Dat was gisteren,
vandaag was het heel anders, want Zij was er ook - die Strenge


"Moet je nu eens kijken", zei ze
"Pak die koffertjes er eens bij - wat zit daar in?"


"Nou.....dat is mijn haakwerkje" zei ik. 
"O ja? Sinds wanneer zit het daarin? Moet je eens kijken, die hoeveelheid
materiaal! Waarom werk je daar niet aan? 
Beneden zit je nota bene vierkantjes te breien!"
Oei, het zweet brak me uit...ze heeft gelijk...

"Je moet je concentreren op één werkstuk per keer" zei ZE.
Wat heb je hier nu aan?
Het zit er lief uit en je hebt zelfs nog een voorraadje bloemetjes klaar.

En dan die doos, daar in de kast - een plank lager.
Ze wees met haar vinger: "er hoort een map bij,volgens mij"


"Haal die  eens  te voorschijn.
Het is te gek voor woorden, dat je overal aan begint
en het dan niet afmaakt!"


Gelukkig was Julia er bij, ze spinde zachtjes tegen me: 
"Je moet tegen Haar zeggen, dat het toekomstprojecten zijn.
Dat je het al vast klaar hebt liggen voor over een jaar."

De doos werd opengemaakt door de Strenge
en ze keek het door:



De map, met de uitleg voor het maken van een Huswif


Eén bladzijde is af, en ze moest toegeven, leuk gedaan.

Alles voor de rest van het project zit er keurig opgevouwen in: een damastservet,
kleine stukjes patchwork, overgebleven van een Mariner's Compasquilt (die al jaren af is!)
kant en lintjes, mooie knoopjes - ik kan er zo mee verder.

"En dat graanpoppetje, van een tijdje geleden, die zo droevig keek -
wanneer ga je daar mee verder? Je heb een mooie van je vriendin gekregen,
met uitleg, hoeveel tijd zal het kosten, haar beter te vullen?"
Kom op, zeg - doe er wat aan!"

Intussen regende het pijpenstelen en stormde het om de dakkapel -
precies het weer om aan het werk te gaan. 


Ik heb de insekten opgehangen,
de was hangt en de bedden zijn verschoond.
Ook goed, toch?

woensdag 6 maart 2019

Inventariseren....





Dit is waar ik naar kijk vanaf de bank: "mijn" stuk van de boekenkast.
Hier staan de "handwerk" boeken - uitgesorteerd op techniek en onderwerp.




Ja, wát zie ik dan?
Welke boeken zijn echt belangrijk?



In het kader van mijn woord van het jaar: Inventariseren
heb ik ze bij elkaar gelegd.
Wat zorgt voor inspiratie, als ik weer met lapjes aan het werk ga?

Ik ben nog steeds  enthousiast over het boek van Gwen Marston: Liberated Quiltmaking.
Hier (klik) geeft ze een paar tips. 
Ze heeft ook samengewerkt met Freddy Moran, dat is het andere boek.
Als je op haar naam klikt, zie je Freddy aan het werk. 
Verder is Mary Lou Weidman iemand, waar ik heel vrolijk van word.



Naar aanleiding van haar boeken heb ik verschillende quilts gemaakt,
waaronder de "Pippi-quilt".
Deze is gemaakt, nadat ik Pippi had moeten laten inslapen.
Deze quilt gaat over de katten, die we gehad hebben - verschillende portretjes,
maar ook hun namen in de achtergrond geschreven in machinestiksel. 
De bindende factor van deze boeken is: vrijheid, kleurig, plezier maken. 
Het laatste boek, rechts boven is van 
Margaret Sampson George, ook iemand, die speels omgaat met stoffen.

Door echt te kijken naar de boekenkast, zie ik nu de boeken, die bij me passen.
Die mogen écht niet weg! 
(of de rest weg zou moeten, is nog niet nodig...)


En dan heb ik het niet eens gehad over Kaffe Fassett!


woensdag 27 februari 2019

Voorjaar?




Wow, wat een verrassing, dit heerlijke voorjaarsweer.
Ineens hoor je overal vogels bezig, onze tuin staat vól met bloeiende krokussen.

Op weg naar de bieb, hoor ik al van verre een zaagmachine.
En ja, met behulp van de hoogwerker worden deze wilgen
aangepakt. Ze laten er wel takken aan zitten,
dan heeft de boom weer een beginnetje, volgens de opzichter.


Om de hoek geniet je elk jaar van de sneeuwklokjes
en ook de ribes, langs het fietspad is in een week tijd 
in bloei geschoten. 



Ook bij het Stadhuis wordt weer gewerkt: grondonderzoek!
De oude inventaris , die nog in het pand was achtergebleven,
in in containers gegooid en weggehaald.
De aanbesteding moet nog gebeuren....


Thuis heb ik nog een boekje gemaakt voor mijn Notebook.
Het eerste boekje is voor januari en februari.
Het is leuk om elke dag een verslagje te schrijven.
Het eerste boekje heeft een takje van een stencil,
wat bij het decembernummer van Ariadne atHome zat.
Verder een gebedsvlaggetje en waszegels, gemaakt met 
de sjieke stempels. 


Dus..... daar is nummer twee.
Het zilver is uit een offerblaadje gescheurd.Die kreeg ik
ooit van schoonzus, toen ze in Singapore zaten  Die offerblaadjes
koop je daar, als je naar de tempel gaat om te bidden. 
De onderlaag is een pagina uit een Happinez.
De hartjes heb ik uit een bonbondoosje gestansed.
De libelle is een stempeltje van Dille & Kamille.


De vierkantjes vliegen van de pennen, de stand is nu 40 exemplaren.
De hartjes krijgen verschillende kleurtjes. Dat kan later wel in een patroon
gelegd worden, als het garen op is. 




woensdag 20 februari 2019

Tolkien film


Gisteravond zagen we bij DWDD een item over een speelfilm over het  het leven van Tolkien.
Diederik van Vleuten sprak met vuur en enthousiasme over  "In de ban van de Ring" en "De Hobbit".

Hij is sinds zijn twaalfde een groot fan van de verhalen. Heerlijk om naar te luisteren, want hij verwoordde mijn mening er over: hoe knap alles in elkaar zit, dat elk volk een eigen taal heeft (en hun eigen geschiedenis). Ik kan niet meer vertellen, hoe vaak ik De Hobbit en De Ring gelezen heb.
Tien keer? Vijftien Keer? Zoiets in elk geval....

Ik weet nog, hoe ik het verhaal ontdekte: ik werkte in de Ontspanningsbibliotheek van Unilever in het hoofdkantoor in Rotterdam. (Unilever had een eigen bibliotheek voor de medewerkers, op dezelfde manier ingericht als een gewone Openbare Bibliotheek). Ik vond de drie (dikke) delen en nam deel 1 op vrijdagmiddag mee naar huis. In de tram en daarna in de bus, zat ik te lezen... tot ik merkte, dat ik het uit zou hebben, voor het weekeinde om was. Oei...probleem!

's Middags  naar de boekwinkel in ons dorp gegaan en gelukkig vond ik daar de paperback uitgave: drie flinke boeken. Juichend naar huis: ik kon verder lezen!!


Het allerleukste is, dat er een kaart van Middenaarde in zit.
Dat heb ik altijd al leuk gevonden: kun je precies zien waar het verhaal
zich afspeelt en je begrijpt het ook beter. 



Niet veel later, toen ik een Engelse schoonmoeder kreeg, heb ik de Engelse
versie gekocht -nóg mooier en zo lekker dik! Schoonvader was ook fan 
en had zijn zeilboot "Strider" (Stapper -Aragorn) genoemd.

De Hobbit""  heb ik in gebonden uitgave, met illustraties van Tolkien zelf. 
Bij DWDD zat ook de tekenaar van van de Nederlandse omslag
Cor Blok, die vertelde over  hoe hij Tolkien ontmoet heeft.

Ik vond het heel bijzonder om iemand (Diederik) zo bevlogen te zien vertellen over een boek, wat mij heel dierbaar is.  Hoewel de films erg mooi zijn, is in dit geval het boek een stúk mooier.


zondag 17 februari 2019

Nog meer van die heerlijke dag....






De tentoonstelling eindigt met deze installatie:
bootjes gevuld met losse glasornamenten.
Je kunt vanaf een loopbrug neerkijken en extra genieten
van alle kleuren en vormen.
Ge-wel-dig!

Hier (klik) is een (kort) programma, waar je meer te weten komt over deze tentoonstelling.

Buiten gekomen zijn we in het dichtst bijzijnde koffietentje gaan bijkomen...
Oordeel: prachtig ingerichte tentoonstelling, vooral door te werken met de zichtlijnen.
Je wordt van de ene ruimte naar de andere gelokt. Het gaat van subtiel en ingetogen
naar vrolijk, bont en blij. Wát een vakmanschap!!

Ik kende zijn werk van de enorme glasconstructie in het V & A Museum (klik)
in Londen. Als je op de link klikt, zie je een foto ervan.
Wat je niet ziet, is dat pal eronder de informatiedesk is opgesteld.
Ik denk, dat de medewerkers wel hebben moeten wennen
aan dat enorme ding boven hun hoofd. 

Hier (klik) zie je foto's van het schoonmaken van dit glasobject.