Ja, er woont weer een kat bij ons..
Een week geleden zag ik op de site van
het asiel in Sneek een kitten
met een paar grote ogen en oren.
Als je belangstelling hebt,
mag je middags tussen 13.00 en 16.00 uur
reageren en het is me gelukt:
exact 13.00 uur ging mijn telefoon
bij hen over.
Ik kreeg naam en adres van degene, die
hem al een paar weken in opvang had
en mocht 's middags meteen
nog langs komen.
ken je die reclamespot van de
Dierenbescherming /
Dierenlot?
Hier maakte ik kennis met iemand,
die dit werk doet: kittens opvangen: elke paar uur een flesje,
overdag én 's nachts. Wát een inzet!
En het was een schattig katertje,
geen raskat met lang haar,
maar een gewone Europese korthaar,
lange poten en staart en een spits kopje.
Totaal anders als onze vorige meiden.
Ik besloot hem te nemen
en na de afhandeling bij het asiel,
mag je de kat ophalen.
Nog nooit eerder zo gedaan,
vroeger stonden ze voor de deur,
stapten snotterig en ziek door de heg
of werd meegenomen van de tennisbaan.
En o ja, er rende ook nog eens een jonkie
achter mijn kater aan, toen hij
binnen kwam in een regenbui.
In elk geval -
de foto laat zien hoe bang hij hier
aankwam. Eerst een paar uur trillend
in die mand gebleven,
daarna onder snel de bank geschoten...
Hij kwam pas 's avonds heel voorzichtig
onder bank weg om wat te eten en
op de bak te gaan.
Snel weer terug!
Nu loopt hij rond, kletst je de oren van het hoofd,
wil het liefst bij mij op schoot zitten
en kijkt naar de kraaien vanaf de bank.
Dit is Sven en we zijn erg blij,
dat hij er is.
