Creativiteit

Ja, er wordt weer gebreid...

Na het topstuk, waar ik deze winter mijn naalden aan vol had,

nu een eenvoudige sjaal.

Het patroon heet Cathedraal Glass, van Recht en Averecht.

Zo eenvoudig, dat ik er bij kan praten en dan ook tv kan kijken..

Heel fijn, na al het opletten en tellen van De Grote Grijze

Het kantpatroon komt niet zo uit met dit garen.

Maar de kleuren zijn zo mooi... ik ga maar gewoon verder.

Ook mijn borduurwerkje vordert gestaag.

Zo lief met die takjes bovenaan.

Ik val terug opwerken met de kookwekker:

een half uurtje per dag,

lukt goed!

(misschien moet je er wel om lachen:

een kookwekker zetten!?

Maar ik ken me zelf: 

snel afgeleid, altijd in voor iets nieuws,

nu moet dit eerst maar eens af..)

Zijn zusje is al lang klaar, keurig in een Ikealijstje.

Dit was gistermorgen,

meteen doorgezet:

het lijstje lag klaar.

Heel tevreden!!

En omdat het vandaag zo spannend was (lees: Feijenoord wel

of niet kampioen)

aan een tussendoortje gewerkt.

alles bij de hand:

een oud sigarendoosje

een houten mannetje

een songtekst

(Dotan - 7 layers)

de buitenkant is nog niet klaar,

intussen verbaas ik me elke keer weer,

hoe een creatief proces ontstaat.

Het breiwerk en de borduurwerkjes zijn voor mij leuk, 

maar niet creatief.

Het doosje weer wel, omdat het uit het niets 

te voorschijn springt: 

-een liedje, wat me aanspreekt,

-het grappige houten mannetje tussen

het kinderspeelgoed. 

Daar begint het mee.

En dat er dan iets klikt:

een oud doosje erbij en daar gaat het stromen.

En ja, Feyenoord is Kampioen geworden!!

Bijpraten met een boekentip

 

Natuur in de stad,

zo vlakbij...

Boven de gracht, in het centrum van de stad,

zijn bogen geplaatst.

Niet alleen om te zorgen voor mooie sfeerverlichting 

in de wintertijd,
hier kun je het effect zien.

maar ook om actuele activiteiten

onder de aandacht te brengen.

Een paar weken geleden zijn de fietsjes

weer geplaatst;

het is immers weer bijna Pinkster.

Dan is er die enorme happening:

de Fiets 11-Stedentocht,

waar elk jaar 15.000 deelnemers

starten voor een geweldige tocht

langs de Friese Elfsteden.

Twee weken geleden zagen we op vrijdagavond,

terwijl we na de uitlening nog even stonden te praten, 

 deze duif op haar nest.

Terwijl we er naar keken,

ging ze haar jong voeren.

Zó schattig....

De tweede foto is een paar dagen later gemaakt;

het jonkie is gegroeid!

Afgelopen dinsdag was het nest verlaten..

We gaan er van uit, dat de jonge duif zich aangemeld heeft bij 

onze buren van de Fiets 11steden.

Hij wordt vast hun postduif!

Voor kinderen zijn er twee schitterende boeken over natuur

uitgekomen, die ik vorige week, samen met de logerende

kleinkinderen bekeken heb.

Het grote boek van de natuur is een schitterend geïllustreerd

boek, waar het dieren- en plantenrijk 

heel duidelijk uitgelegd wordt;

Op de foto van de omslag, zie je hoe mooi het is

en meteen hoe duidelijk de illustraties zijn.

Schitterend!!

Het tweede boek: Het plantenboek is ook zo prachtig,

maar niet geschikt voor een 10-jarige, zoals ik nu thuis had.

Het heeft grote platen, waar de planten op botanische wijze worden afgebeeld.

Het doet mij denken aan oude schoolplaten of

prenten uit een museum. Ik denk, dat het beter aansluit op interesse van volwassenen.

Maar toch: een topper!

en dan nog een 'gewoon' leesboek:

De horlogemaker van Londen is het debuut van Natasha Pulley.

Het is een historische roman en speelt in Londen tijdens de regering van Koningin Victoria.

Wat me aantrok in het boek?

- Het gat in de omslag, waarachter een horloge te zien is.

- De prachtige tekening binnenin, van de omgeving, waar het verhaal zich afspeelt

En dan natuurlijk het verhaal:

Thaniël Steepleton werkt als telegrafist op het ministerie van Binnenlandse Zaken. 

Tijdens zijn nachtdienst komt er een bericht binnen met een waarschuwing voor 

bomaanslagen door een beweging met de naam Clan na Gael.

Als hij later die nacht thuis komt,

ligt er ineens een gouden zakhorloge op zijn hoofdkussen.

Dat horloge zal een paar maanden later zijn leven redden

en hem een hele nieuwe richting op sturen:

hij maakt kennis met de maker van het horloge, een Japanner.

Het verhaal springt heen en weer tussen gebeurtenissen in Japan en in Londen,

De Japanner is helderziend en stuurt de gebeurtenissen in beide landen.

Hij maakt schitterende uurwerken en bewegende voorwerpen,

waaronder een "levende" octopus.

Ook de positie van vrouwen en buitenlanders in de tijd

van Koningin Victoria komt aan bod met alle nieuwe ontwikkelingen in

hun maatschappij.

Dit is een boek, wat je rustig moet lezen (of, zoals ik, nog een keertje)

om alle facetten van het verhaal goed te kunnen plaatsen.

Heel boeiend verteld, mooie sfeertekening van de bruisende tijd.

Ik ben benieuwd naar jullie oordeel...

Even vouwen..

Ik vond op Pinterest een grappig vouwwerkje, bedoeld voor je Midori agenda. Die agenda bestaat uit een leren omslag, die je vult met verschillende losse boekwerkjes, katernen eigenlijk. je  bevestigt ze in de omslag door ze achter een elastiekje te schuiven.

Niet, dat ik zo'n omslag heb.... beetje duur, heb ik toch niet zo nodig... maar kijken mag altijd!
Je neemt een vel A3 papier, beetje knippen en wat vouwwerk, kanten verstevigen met washi-tape..
en voilá: een mapje met handige hoeken om kaartjes (of zo) in te steken. Daar kun je ook zelf nog wel een omslag voor maken, maar dat bedenk ik nu pas. Het is een werkje van niets - ook leuk om met kinderen te doen. Ik ben zelf met breed washi-tape aan de gang gegaan, voor het tweede voorbeeld nam ik een rolletje textieltape. Ook heel vrolijk, wel wat dik in de middenvouw.

Op het blog van Lucy Wonderland (even klikken) zie je heel duidelijk, hoe eenvoudig het is. Ook nog een filmpje om te laten zien, hoe je het in de omslag steekt. Doen! Leuk! Simpel!

Koningsdag en nog veel meer...

Wat leuk, om te zien dat de Buienradar helemaal in stemming was voor deze 

extra feestelijke Koningsdag.

Een snelle ronde door de stad en toen naar huis om weer warm te worden.

In de samenvatting van Koningsdag in Tilburg viel me

een bijzonder moment op:

twee mannen, telgen uit een oude textielgeslacht,

hadden langs de route zitten breien.

Het leken me lange, oranje sjaals toe -

het begin was machinaal gebreid,

vertelden ze. Zij hadden die dag verder gewerkt -

duidelijk te zien, want het zag er totaal anders uit

dan de tricotsteek van het begin.

Het bijzonder moment was, dat Maxima het breiwerk overpakte:

de manier, waarop zij steken even heen en weer schoof 

en de draad over de vinger nam -

dié kan breien, dacht ik toen...

Deze foto vond ik bij Blijdatikbrei, 

zij heeft het zelfde gedachte als ik.

Intussen hebben we een logeerpartijtje achter de rug;

de kleinzoons kwamen het nieuwe logeerbed inwijden.

En dan iets leuks bedenken voor die stoere mannen:

een bezoekje aan het Modelspoormuseum in Sneek

bleek een schot in de roos;

Tot en met vandaag is er het Festijn van Bouwsteentjes

met veel moois te zien:

en als topper een kathedraal,

waar een jaar aan gebouwd is.

Hier hebben we toch de meeste tijd doorgebracht,

als die emplacementen... zoveel te zien!

En bij een paar kun je op  knoppen drukken, dat gaat er weer een trein rijden,

verdwijnen in tunnels en komen tevoorschijn op een ander niveau..

Er staat een grote treinbaan van de schrijver Baantjer,

die een grote liefhebber van modelspoor was.

En gisteren moest er weer gewerkt worden,

en wat ontdekten we boven het water?

Deze moeder Duif heeft een hele veilige plek voor haar jong gevonden..

Als het nu maar niet te water raakt, bij de vliegoefeningen...

o ja,

er zijn ook weer een paar nieuwe apen geboren in de flat

Hoera!

Boekentip - De Geheimzinnige tuin

Afgelopen weekeinde las ik het nieuwste boek van Sarah Jio,

De geheimzinnige tuin.

Het is een boeiend verhaal, waar twee verhaallijnen door elkaar geweven worden.

Het eerste verhaal gaat over de Amerikaanse Flora, amateur biologe

wordt door een bende plantendieven naar Engeland gestuurd.

Ze moet op een landgoed, als nanny van de kinderen, op zoek naar

een bijzondere camelia variant, de Middlebury Pink.

De vrouw des huizes heeft een prachtige tuin aangelegd met

veel verschillende camelia varianten.

Deze Middlebury Pink is het laatste exemplaar van de soort, 

daarom wil de bende hem stelen.

Tijdens haar verblijf op het landgoed,aan het begin van

de Tweede Wereldoorlog, ontdekt ze ook, dat er in de omgeving

een aantal gruwelijke misdaden gepleegd zijn.

De tweede verhaallijn gaat over Addison. Ze is tuinarchitecte en neemt, met haar man Rex,

haar intrek op het hetzelfde landgoed, wat nu het eigendom is van zijn ouders.

De tuin is intussen erg verwaarloosd en Addison gaat op ontdekking uit.

Ze vinden een aantekeningenboekje van de vroegere tuinman

en stuiten op oude geheimen.

Maar ook Addison heeft dingen, die ze verborgen houdt...

De beide verhalen worden knap door elkaar gevlochten,

steeds krijg je een beetje meer te weten,

alles draait om de tuin en de camelia's spelen de hoofdrol.

Ik vond het een fijn boek - de combinatie van spanning en romantiek,

zorgde ervoor dat ik het zo snel mogelijk wilde uitlezen. 

Intussen vielen me ook de bloeiende camelia's in de tuinen

in mijn omgeving op. Ze bloeien vroeg in het voorjaar en de bloemen 

hebben vaak te lijden van koude nachten.

De bloeiende struiken zijn schitterend om te zien.

Genieten van kleine dingen

Op visite genieten we van de kuikentjes, die schoonzusje thuis heeft. 

Ze is juf van de groepen 1,2 en 3. en had  een broedmachine 

met 10 bevruchtte eieren in haar lokaal. 

De kinderen konden zo, van heel dichtbij, zien hoe kuikentjes geboren worden. 

Op maandagmorgen kwam het eerste ei uit en uiteindelijk waren er 8 kuikentjes. 

Reuze spannend voor de peuters en een drukte van belang in de klas. 

Die kleine beestjes kunnen niet een weekeinde alleen achterblijven, 

dus... gingen ze mee naar huis. 

De visite was net zo geboeid als de kinderen:  

het voer moet bijgevuld, hoeveel water is er nog - 

waar ze dwars doorheen wandelen -

en dan ineens is het stil..

Alles ligt plat - in slaap gevallen - letterlijk en figuurlijk.... 

Een paar minuten later is alles weer in beweging, gaan ze door waar ze gebleven waren...
Het ras is Hollands Bauw, ze komen later weer bij de lokale boer terug.

De jongeren van World Servants gingen langs de deuren 

om geld op te halen door tulpen te verkopen

Zijn ze niet prachtig uitgekomen?

Genieten

van de vrolijke koffertjes

het oude vogelnestje met de mooie veertjes

een gevonden takje

het stralende zonnetje

de prachtige wolkenluchten

Ik wens jullie nog een prettige dag!

Even een stapje terug...

Vorige week dinsdagmiddag nam ik mijn jaarlijkse

foto van de bloeiende boom.

"Hij is vroeg, dit jaar,"zei het baasje van de hond.

"Meestal bloeit hij midden april, als ons oudste dochtertje

jarig is".

's Avonds kregen we een telefoontje van Zoon:

schoonmoeder is overleden.

Niet onverwacht, maar toch...

Ze was de week ervoor 62 jaar geworden.

In plaats van een werkdag in Sneek, zaten we maandagmorgen al vroeg

 in een klein kerkje

voor de uitvaart met aansluiten de begrafenis op het

kerkhof.

"Mooi plekje - naast het pad,

kan ze alles goed in de gaten houden"

zei Schoondochter met betraande ogen.

Dit was de derde bijeenkomst in 10 dagen,

een lieve quiltvriendin verloor plotseling haar man,

de moeder van collega overleed 

en nu dit overlijden van een creatieve vrouw.

een beetje veel om te verwerken.

Daarom doe ik even een stapje terug:

nadenken - 

beetje lezen -

en borduren -

er gaat niets boven borduren/breien/creatief zijn

om de wereld weer opgewekt tegemoet te treden.

Bovendien was dit werkstukje uit het zicht geraakt,

de sjaal-die-af-moest 

lag er boven op..