Proefjes breien

Eerder dit jaar breide ik al deze beide proefjes - ik heb ontdekt dat er verschillende uitvoeringen zijn van zo'n blaadjesblok. In het boek " De techniek van het Kunstbreien  van Henriëtte van der Klift-Tellegen (1984) vond ik nog een paar soortgelijke patroontjes. Dit boek is nergens meer te krijgen, alleen nog antiquarisch. Ik reserveerde het via de landelijke Bibliotheekdienst en heb een paar van de patroontjes gekopiëerd.

De eerste viel me een beetje tegen: geen echte blaadjes in reliëf - beetje plat...., beetje vierkant..

Daarna het patroon van een paar bladzijdes verder - jaaa - dat lijkt er meer op! Prachtige blaadjes op een ribbeltjesachtergrond. Leuk!

 Is die rand erom heen niet beeldig? Het werd een flinke lap - wel geschikt voor een sprei...even opmeten:

zoals hij hier ligt is hij 27 cm. in het vierkant, gebreid op nld. 3,5.

Vorige week kreeg ik nog een patroon aangereikt:

Ook maar eens bestuderen,lijkt wel op het blok, wat ik nu gebreid heb.

Affo!! - biscornu

Met de uitleg op deze site is het in elkaar zetten van een biscornu een eitje! De randen goed omvouwen, strijken en dan het stikrandje gebruiken als houvast voor het vastnaaien van beide lapjes. Dan nog de knopendoos op de kop om te zoeken naar iets moois voor het midden. Goud leek me wel toepasselijk....

Ik vind 'm goed gelukt - misschien leuk om nog eens te doen. Ik zag, dat je op internet heel wat patroontjes kunt vinden...zoals op dit blog.

Randje per Week

Ze zijn weer af, de randjes! Erg leuk - die hartjes één doorgaande lijn en de tweede doet mij denken aan een drakenlijfje...

En de Koningsdagbiscornu schiet ook op - het borduurwerk af en nu ga ik bij Hettie kijken naar het in elkaar zetten. 

Kobus - mag ik even?

Ja, hallo, met Kobus - mag ik even mijn hart luchten?

Zie je deze kattenmand klaar staan? Ik dus niet, anders was ik er wel vandoor gegaan. Maar nu greep het vrouwtje mij gistermorgen en ging mij er "even" in zetten.

Nou, dat had ze gedacht, viel dat tegen... pas toen ze mij er achteruit in duwde (ik hield me met mijn voorpoten goed vast aan de rand) en daarna ook nog met haar hand op mijn gezicht duwde, moest ik opgeven. 

Je weet dat ik een beveilingingsbedrijfje heb, dus ik laat niet over me heen lopen - en dat heb ik haar luid en duidelijk verteld! 

En ja, de bedoeling was goed, want ik ben vorige week ook al op dat adres geweest en toen ben ik goed geholpen aan mijn zere bek... maar nog een keertje erheen en dan op die tafel zitten terwijl mevrouw de dierendokter je bek openwrikt...

Dus, ik ben onder zeer luid protest daar heen vervoerd en de wachtkamer in gedragen. En weet je.. het was maar goed, dat ik in die mand zat! 

Er zaten, 

ik zal het even opnoemen: 

een HELE GROTE herdershond (met baasje aan de riem)

een HELE GROTE. HARIGE witte hond (maatje anderhalve meter lang en één meter hoog) met

vriendinnetje (keffertje met strikje in het haar) - met hun vrouwtje aan de riem,

toen kwam ik (loeiende sirene aan)

toen nog een pup (tiepje Berner Sennenhond) van 9 weken (netjes haar vrouwtje aan de lijn),

 en een oudere kruising stabij met draadhaar (met vrouw  en haar dochter).

Die pup vond alles enig - weet nog van niks natuurlijk - steeds met dat dikke neusje tegen mijn kooi (hoewel de vrouw mij goed in de hoek had gezet en haar been er voor hield). 

Na een hele tijd - ik ben er bij gaan liggen in die mand, zodat ik goed commentaar kon geven - waren we aan de beurt.

Mevrouw de dierenarts heeft me er uit gesleept, want ik was niet van plan aan deze poppenkast mee te doen. Bek open (ze doet het wel voorzichtig, moet ik toegegeven) Hechtingen waren al verdwenen, wondjes van de tanden, die ze getrokken  heeft genezen ook goed.

Plekjes op de neus vallen ook 100 % mee...

Daarna mocht ik weer in de mand - nou, ze kon de tafel afnemen, want ik had er zweetvoeten van!

Toen wéér in die auto....

Gelukkig had de baas zo'n heerlijk poezenstickje klaar liggen toen we thuis kwamen, dat maakte het weer goed.

Pas toen de baas en de vrouw aan de koffie zaten (daar was het vrouwtje wel aan toe, zag ik) ben ik even gaan goed maken. Je moet het haar ook maar niet kwalijk nemen, dacht ik. De bedoelingen zijn wel goed en verder is ze altijd goed van verzorgen en de catering is ook prima.

ps. van het vrouwtje

(Mag ik ook even?) 

Kobus had vorige week een hele dikke bek - wespensteek? Gebroken kaak? Hij at normaal, maar lag steeds ergens achteraf te liggen... dat ben ik niet van hem gewend. Na het een paar dagen aangekeken te hebben, toch naar de dierenarts. Bleek het een doorgebroken abces bij één van de hoektanden te zijn. Moest blijven en onder- en boventand zijn verwijderd. 

De plekjes op de neus zijn echt huidkanker, maar nu genezen ze toch mooi. 

Afwachten dus.

Boekentip - De zomer aan het meer

Met een zucht van tevredenheid liet ik de nieuwe titel van Erica James in mijn fietstas glijden... Alle boeken van Erica zijn leuk, dus dit móest mee voor het weekeinde.

En ja, het is weer een fijn verhaal, echt iets voor nu, met het heerlijke weer (schijft ze, terwijl het onweer over ons huis trekt). Het verhaal?

Floriana is onderweg naar huis en overdenkt de trouwaankondiging van haar ex, die deze morgen in haar brievenbus lag. Als ze weer bijkomt ligt ze op straat en wordt toegesproken door een vreemde man, met op de achtergrond een vrouwenstem, die zich ook niet onbetuigd laat. Ze wordt opgenomen in het ziekenhuis en alleen omdat Adam (de vreemde man) en Esmé (de vrouwenstem - die zich voor het gemak uitgeeft voor haar grootmoeder) voor haar garant staan, mag ze naar huis.

Door de steun van deze twee nieuwe vrienden durft Floriana het aan de bruiloft van de liefde van haar leven bij te wonen. Esmé, een gepensioneerd bibliothecaresse en Adam, projectontwikkelaar blijken ook een interessante achtergrond te hebben. Samen staan ze sterk en helpen ze elkaar in de komende maanden.
Wat ik zo leuk vind aan het verhaal is, dat Floriana gids is in Oxford - dat ze verschillende tours doet, waar je ook meer uitleg over krijgt en dat ze meestal op de fiets onderweg is. Esmé heeft vroeger met haar vader een zomer door Europa gereisd en is goed bekend op de locatie, waar het huwelijk zal plaats vinden.

Heerlijk verhaal! Zorg dat je het boek in handen krijgt en geniet ervan!

Hartenquilt - denkproces

Nu het linkerdeel aardig op weg begint te raken, pakte ik de beide los geknipte stukken er nog een keertje bij. Kleurtjes zijn wel lekker vrolijk..

Maar toch, die lange lappen - ik kom er niet verder mee! Ik kan ze ook nóg kleiner maken: alleen dát deel nemen wat me aanspreekt en daar iets mee doen...

En, heel toevallig, liggen deze beide deksels vlakbij. 

Daar kan zo'n klein stuk best ingedaan worden, als een soort kijkdoos...

Eens kijken, of dat past..

Mmm, beetje propperig gevoel  - de hoeken beter weg vouwen?

                                                            nog verder bijsnoeien? 

                                                          Niet geschoten is altijd mis,
                                                           en dan het deksel mooi 
                                               afwerken door het te beplakken met papier?

Zover ben ik nu: verder met borduren van het middendeel en de opstaande randen (zijn er af geknipt) inzetten en bewerken met machinaal/hand borduurwerk.

Even de blik verruimen - Harlingen

Wat een stralende ochtend - tijd om er even uit te gaan. Lekker naar Harlingen om over de pier te lopen en flink wat frisse lucht te snuiven.

Als we een beetje doorlopen, zijn we misschien op tijd om de veerboot binnen te zien komen...

Mwah... dat halen we niet, maar lekker rondkijken, naar alles wat er in de haven ligt,  is ook fijn. Er liggen vissersschepen uit Yerseke en Bruinisse, veel boten van de Bruine Vloot.

Daar gaat de Vlieland al voorbij.

Intussen zien we de boot van Terschelling aankomen en vertrekt de Snelle Boot naar Terschelling ook al weer. En dan zijn we nog niet eens op de uiterste punt aangekomen.

                             Terug wandelen en  bij de replica van Willem Barendsz kijken...

Het begint toch al wat op een scheepje te lijken, vind je niet? In dit bericht staat een foto van een jaar geleden, het schiet best op.

Bovenop dit havengebouw staat de live camera die je kunt volgen via de site van de VVV van Harlingen. Er wordt nu aan de weg gewerkt, binnenkort rijdt je hier weer langs op weg naar de veerboten voor de Terschelling en Vlieland. Links kun je heerlijk poffertjes eten. Nog even een blik op de binnenhaven:

Het is nog rustig, het is ook nog erg vroeg op de zondagmorgen.

Dan over de nieuwe promenade langs het treinperron weer terug naar onze parkeerplek. 

Nog een paar weken, dan is het hier weer gezellig druk.