vrijdag 25 april 2025

Ups en downs


Het zijn emotionele weken met ups en downs.

Vorige week hadden we Creatief Café.
Eén van de dames had voor ons
allemaal deze schattige eierbloemen gehaakt.
Leuk gepresenteerd in een mooie trommel,
lieve kleurtjes, we konden kiezen!





Julia heeft haar plekjes in de tuin al weer
opgezocht. Alleen was er een kleine verrassing:
we hebben een nieuw buurmeisje!
Ze heet Nora en is haar terrein aan het verkennen.
Julia hoefde alleen te blazen, 
Nora vond het beter om óp de schutting 
te blijven...
Ik ben heel benieuwd, hoe lang het duurt
voor ze het aandurft door onze tuin 
te lopen. Onze vijver is een magneet
voor de buurkatten: vissen kijken en
natuurlijk water drinken. 



Julia heeft mijn borduurtasje ingepikt,
ze "schept" het garen eruit en dan  kun je
er heerlijk in liggen, toch?


Het ziekenhuis is nu een constante factor.
Kijk eens, waar je dan aan voorbij
loopt: pakje kunst.
Het is een echte sigarettenautomaat, 
waar je kunt kiezen welk pakketje je wil trekken.


Ik trok een mooie bloem.

Nu de zieke: nog steeds op de IC,
1e Paasdag werd ik vroeg gebeld dat
ik moest komen vanwege een bloeding. 

Zoon haalde mij op en het was erg naar
om te zien en heel beangstigend.
Gelukkig niets met hart of
longen, maar een slagaderlijke bloeding
in de neus. 
De KNO arts heeft het later dichtgebrand.

Maar dit was weer een nare ervaring en
een stap achteruit. Terwijl hij zaterdag
in de rolstoel naar beneden mocht: beetje patat
in het restaurant en een frisse neus (heel kort).

Toen ik woensmiddag bij hem was,
werd ik verrast
met een filmpje van die ochtend:
achter een rollator door de gang gelopen!
Helemaal blij!
Intussen zijn de hechtingen van de operatie
eruit, de wond geneest prima.
Gisteren en zaterdag weer dialyse, even geen bezoek.











 

woensdag 16 april 2025

Ziekenhuis vervolg

Vorige week donderdag is ActionMan geopereerd.
Hij had me verteld, dat hij om 7 uur
gedoucht klaar moest staan.
Om half vijf belde de chirurg om
te vertellen, dat hij naar de IC gebracht werd.
Ingewikkelde operalat: 4 omleidingen
en een hartklep gerepareerd.

's Avond om even aan 10 uur telefoon
uit het ziekenhuis: terug naar de operatiekamer.
Bloedarmoede en bloed uit een drain.
Om half één was hij weer op de IC.

Zaterdagmiddag met zijn zoon erheen.
Wát een apparatuur staat er dan om het bed!
Hij was nog niet echt bij bewustzijn, 
maar reageerde op onze stemmen. 

Maandag hadden we een familiegesprek
en toen lag er wel een patiënt,
maar wel iemand, die mee deed
aan het gesprek. 

Intussen was hij ook aan een dialyse"lijntje"
gelegd, want er was geen nierfunctie.
Bij elk telefoontje uit het ziekenhuis
was mijn hart ook van slag..

Maar gistermiddag, zat hij in een stoel
en at een boterhammetje met hagelslag!
(en ook de losse slagjes veegde hij bij elkaar 
om op te eten.
Men is ook optimistisch over de nieren, 
maar dat zien ze de komende dagen eerst aan. 

Moedig voorwaarts!



Met al dat heen en weren
komt er niet veel uit mijn handen.
Alleen dit borduurwerkje lukte wel.
Het heet "Spring delivery".
Nu bedenken of het een kussentje wordt
of dat ik het om een kartonnetje zet.



 

zaterdag 29 maart 2025

Ziekenhuisopname

 


De afgelopen weken zijn wat anders 
als anders verlopen.
ActionMan werd steeds kortademiger en
werd gekatheteriseerd.
Het verliep moeizaam en onderweg werd er
een ader beschadigd. 
Bloedverlies, ontsteking in de buikholte en
koorts vertraagden het proces.

Er staat een open hart operatie geplanned.
Begin deze week werd hij hiervoor 
naar Leeuwarden gebracht,
maar omdat hij te veel vocht vasthield,
werd de operatie uitgesteld. 

Nu staat hij (hopelijk) voor
volgende week donderdag op de lijst.
In afwachting hiervan is hij weer terug 
in Sneek. 
Gelukkig voelt hij zich intussen veel
prettiger en is het in Sneek "leuker"
dan in Leeuwarden. 

Toen ik op de routeplanner naar de snelste weg naar
het MCL Leeuwarden zocht, bleek het
een andere naam te hebben: Frisia MC heet het nu.
Als je dat weet, wordt het eenvoudig. 
Ook weet ik nu beter, hoe verschillende knopjes
in de auto werken: beetje schrikken als
niet alleen het raam naast je open gaat, maar
ook het raam achterin - terwijl het donker is en het flink inregent. 

Al die jaren als een team werken, geeft 
een schok als je de rol van de partner
moet overnemen. 
(en ja, ik weet nu ook hoe ik bij onze
vintage wekkerradio de tijd moet instellen).






vrijdag 7 maart 2025

Restjes rol

 







Een tijd geleden maakte ik al eens
een rol van restjesmateriaal.
Ik had een paar van die mooie klossen
gekocht en er ligt nu nog ééntje.

Op een ondergrond van dunne katoen
heb ik van alles uitgestald.

Restanten kant, bijzondere bandjes,
handdrukstoffen..



Vooral deze witte is heel bijzonder, 
vind ik zelf. Helaas is Jan Sikkes, de winkel
waar je dit soort speciale dingen
kon vinden, gestopt. 
Eeuwig zonde dat je er niet meer kunt 
snuffelen. 

Hoewel er soms toch iets bij komt:



Eén van de dames, die elke maand naar het 
Creatieve Café, is Turks. Deze haakwerkjes
heeft ze vroeger, als jong meisje, gemaakt.
Ze gaf ze aan mij, 
haar dochters hebben er niets mee. 
Zó fijntjes gehaakt!



Het oude servetje gaat ook goed.
Ik vind het fijn om te kunnen wisselen.


Dit is de vorige restjesrol, 
nu mag het wat lichter zijn.

















zondag 23 februari 2025

De dag, dat ik thuiskwam met een Engel

 




Vrijdag kwam Thea  en voor we ons uitstapje naar Workum
begonnen, was er nóg een evaluatie van het januari project.



Bewust gekozen voor verschillend formaat boekjes,
waardoor je een andere uitstraling krijgt.



En dan vergelijken natuurlijk...
"wat deed jij op die dag?"




Na de lunch vertrokken we naar Workum
om daar in het  museum
de tentoonstelling Helman ontmoet Huisman
te bekijken. Via de link
krijg je een indruk van de nieuwe vleugel, 
waar het werk van Helmantel hangt. 
Het was natuurlijk vakantie en
het was drukker, dan ik had verwacht.
Het is een prachtige tentoonstelling,
waarin je de verwantschap van beide kunstenaars
kunt zien: realistisch, aandacht voor alledaagse voorwerpen.
Prachtig!! Prachtig!!







Het was een heerlijke voorjaarsdag,
dus maakten we nog
een wandeling door Workum. 
Het is een prachtig stadje met mooie geveltjes,
het pleintje bij de Waag en de kerk (met de losse
klokkentoren) is in de zomer één groot
terras. Nu 
vonden we een ander plekje,
waar we buiten genoten van heerlijke koffie.

En die Engel?
Net voor de Kerst, zag ik
bij omroep van Sûd West Fryslân,
(waarin Bolsward, Sneek, Workum enz.
vallen) een interview met een
meneer, die in het centrum een 
winkel heeft met o.a. schitterend glas.
Hij had op dat moment ook 
een groep engelen staan.
Ik was er wég van!
En nu kwamen we voorbij zijn statige woning
en er stonden twee voor het raam.
Meneer Borkus heeft ons zeer geanimeerd 
ontvangen in zijn winkel/woonhuis, 
meteen een uitgenodiging voor zijn filosofische
bijeenkomsten gekregen en ik droeg een Engel mee 
toen we vertrokken..




Daar staat ze!

Wat een heerlijke dag en 
voor Thea de kennismaking met één
van de 11 steden, waar ze nog nooit geweest was.

zondag 16 februari 2025

Spelen in mijn kamertje


Ja, bij ons lag dinsdag en woensdag ook sneeuw,
niet zo heel erg veel maar toch....
Woensdagmorgen moest kleinzoon afrijden
en na overleg is besloten dat de examens doorgingen.
 Uiteindelijk wel,
helaas is hij gezakt. Niet genoeg gekeken!

Maar goed, Julia en ik besloten om op zolder
in het kamertje te gaan spelen. 

Zij spint en ik pruts met lapjes.

Ik had namelijk een grappig zakje gezien
en, ondanks dat er wat slow stitching dingetjes
klaar liggen, ging ik er toch mee bezig.
Het patroon heet Triangle Bag en is bedoeld 
voor muntjes. Het lijkt mij leuk voor een cadeaubon o.i.d.




's Avonds was ik zover met in elkaar zetten
 dat het bewerken kon beginnen.
Potjes met knopen en kralen erbij, 
lekker bezig. 



Ja, het werden er meteen twee. 
Erg leuk om te doen, dus nu
heb ik er nog een paar klaarliggen. 


Nu eerst een beetje strijken en doorpitten,
 daarna kan het versieren met kraaltjes, 
knopen of pailletten beginnen.

Leuk werkje.





 

maandag 10 februari 2025

Pas op de plaats en een boekentip

 


Ik merk, dat ik een beetje  collage-moe ben.
Het was de bedoeling om , na onze eigen Adventsmaand,
in te stappen bij Conny.
Maar het wil niet goed, dus ben ik 
terug naar het slow stitchen.
Het servetje word langzaam gevuld met zo veel
mogelijk flanelsteken. 
Heel leuk om te doen, omdat het zo vrij is.





Een tijdje geleden kocht ik, toen we in Dokkum
waren, bij de Quiltkoffer twee klosjes.
Heel geschikt voor een eenvoudig project.
Nu kijk ik 's avonds naar Binnenstebuiten
 en leg lapjes.
Ze worden meditationscrolls genoemd en 
je gebruikt gewoon de rijgsteek. 
Nét even anders als slowstitiching, waar je 
de lapjes met allerlei steken vastzet. 
Daar ligt ook al iets voor klaar:



Natuurlijk las ik ook!


Nora runt de  bakkerij, die ze van haar ouders geërfd heeft,
maar de zaken lopen niet zo goed.
Om de bakkerij te redden doet ze (met tegenzin) mee 
aan een realityprogramma, gepresenteerd
door de onbeschoft gastkeer Hendrik.
Naast het verhaal van Nora en Hendrik 
speelt ook het verhaal van de Finse Tuula,
die, in de Tweede Wereldoorlog, met twee kinderen 
naar Zweden vlucht. 
Gezellig lezen, met ook een randje door het verhaal
van Thuula.
Eerste boek in de serie Liefde achter de schermen,
eind april verschijnt het tweede boek: Zon, zee & chansons.


The Stationaryshop of Tehran,
in het Nederlands: De boekhandel van Teheran
Het liefdesverhaal van Roya en Bahman, 
die elkaar in 1953 ontmoeten in de boekhandel van
meneer Fakhri. Je leest, hoe moeilijk het in die tijd
is voor meisjes om meer te leren en om te gaan 
met jongens. Roya en Bahman spreken af
om naar een huwelijksloket te gaan, maar
ze komen terecht in een couppoging en zien elkaar
niet meer terug.
Pas 40 jaar later krijgt Roya de kans om Bahman
over die dag.
Je kunt de achtergrond van het verhaal - de Sjah, de couppoging
terug vinden op internet, maar het liefdesverhaal
is echt prachtig. De manier van schrijven
is ook heel beeldend, je ziet de omgeving voor je. 
Ik heb nu een ander boek
van de schrijfster liggen: Sneeuwvlokken in Teheran.