Boekentip - Jenny Colgan

The little Shop of Happy ever After – Ever so  charming!

Ik had al eerder een paar boeken  van Jenny Colgan gelezen, maar dit is toch wel heel erg leuk!

Nina werkt in een filiaal van de bibliotheek in Birmingham en verzamelt boeken. Op een dag komen strenge bezuinigingen aan de deur kloppen: het filiaal wordt gesloten, de bibliotheek gaat een nieuwe koers varen en ze moet opnieuw solliciteren. Uit het sollicitatiegesprek blijkt duidelijk, dat zij niet in de nieuwe manier van werken zal gaan passen, ze krijgt ontslag.

Nina gooit het roer om: ze wil contact met klanten om hen het boek, wat het beste  bij hen past aan te kunnen raden (haar “core-quality”).

Ze besluit, uitgaande van haar grote verzameling boeken, een mobiele boekwinkel te openen. De mooiste bus staat te koop in Schotland. Omdat ze in Birmingham geen vergunning krijgt om vanuit de bus te gaan verkopen, blijft ze na de aanschaf  in Schotland. Daar is een vergunning geen enkel probleem: ze kan op elke locale markt een standplaats krijgen. 

Haar bus krijgt de naam “The little Shop of Happy ever After”. 

Schotland is een verademing na alle stress in de stad en ze voelt zich al snel thuis.

Dit boek is een lofzang op boeken: Nina zoekt voor iedereen een passend boek en krijgt door haar enthousiasme iedereen aan het lezen. Ze heeft een romance met een poëtische treinmachinist, ze ruziet met haar agrarische buurman, leert de gebruiken van haar omgeving kennen: Country Living Magazine zonder plaatjes. Het is een hartverwarmend verhaal voor iedereen die van boeken houdt en graag over Engeland/Schotland leest.

En, als je nog niet genoeg hebt na dit warme verhaal van  Jenny Colgan, dan kun je nog genieten van een verhaal over een chocolaterie in Parijs, een bakkerij op een eiland en er zijn nog een paar deeltjes over een ouderwetse snoepwinkel. Genieten!!

In het aprilnummer (2016) van Country Living staat een artikel  over een andere soort mobiele boekwinkel: The Bookbarge, een boekwinkel in een narrowboat, 

Olympisch breien

De Persian Dreams en ik hebben een wapenstilstand gesloten: 

we hergroeperen en komen binnenkort met een oplossing:

wordt het een feestelijk kussenhoesje of wordt er verder gebreid...;-))

Intussen heb ik een project gevonden, wat gedaan kan worden

tijdens de Rio 2016 overzichten:

Nee, niet een mutsje - het is een kol.

Het patroon heet Willow Cowl en is, volgens de beschrijving

uitermate geschikt voor die prachtige streng garen,

waar je geen sokken van wil breien. 

Nou, daar had ik wel iets voor liggen: 

twee strengen zijdegaren.

Met deze mooie, stevige rand begint het al goed.

Daarna is het de afwisseling tussen de opengewerkte delen 

en de tricotstukjes, die het erg aantrekkelijk maakt.

Terwijl in de Rio de emoties oplopen -

Yuri van Gelder weggestuurd, 

heeft Daphne een liesblessure?

hoeveel medailles hebben we op gerekend

en hoeveel worden er echt binnengehaald?

kan er wel of niet gezeild worden?

begin ik met de opzet,

brei een picotrandje,

vouw het randje naar binnen

en brei de opzetsteken samen met de steken op de naald.

Er ontstaat een bijzonder verloop van de kleuren:

in het onderste open deel dat spikkeltjeseffect,

daarna, in het tricotdeel,  door het minderen,

verandert het aanzien helemaal.

Het kantpatroon wordt 4 maal herhaald, 

daarna sluit het af met weer een picotrandje. 

Voor de Olympische Spelen afgelopen zijn, heb ik de kol af!

Wijze Woorden - week 29

"

Vorig jaar vond ik bij de afgeschreven boekje dit kleine werkje 

"Antroposofyske Wikespreuken van Rudolf Steiner

(Antroposofische Weekspreuken)

Voor elke week van het jaar een overpeinzing -

op de linke pagina de oorspronkelijke Duitse tekst

er tegenover de Friese vertaling.

Een mooi formaat, vond ik, heel geschikt om er zelf

elke week wijze woorden in de maken.

Ergens in de zomer van afgelopen jaar bleef het liggen,

en nu was het weer tijd om er mee bezig te gaan:

Op Pinterest vond ik deze regels, ik weet niet van wie..

Heel erg waar, kan ik (helaas uit eigen ervaring) vertellen. 

De roze stervormige figuren staan voor je gedachten, die alle kanten opschieten

en zich moeilijk laten indammen. De achtergrond is van gelliprint papier

van Joke Hardenbol, gekocht op de Weefmarkt in Hoorn.

een paar voorbeelden van pagina's in het boekje.

Als je op het tabje Wijze Woorden, bovenaan het blog, klikt
zie je de pagina's van vorig jaar bij elkaar.

Nog iets leuks gezien in de boekhandel;
in de Brunawinkel in Oosterwolde
geven de medewerkers hun mening over boeken
op een originele manier:
een doorzichtige band er om gevouwen
met daarop de handgeschreven mening.

Er wordt heel positief op gereageerd, volgens de eigenaresse.
Als de betreffende medewerker aanwezig ontstaan er leuke gesprekken
met de klant.

Oeps-momentje

Het eerste patroon van de Persian Dreams is af. Toen ik er een draad door geregen had zag ik pas de echte maat: 42 cm. in doorsnee! Toch niet helemaal tevreden, hoe het patroon uitkomt, vooral in het midden val het lichte grijs wat weg tegen het créme. Maar daar kun je mee spelen, alleen maar leuk.

Vóór ik besloot, hoe verder te gaan, heb ik het proeflapje behandeld, zoals ik op het blog van Nelleke had gelezen. Leek me een goede tip om de wol lekker zacht te krijgen, want ik kan echt niet tegen kriebelende kleding of dekens.

Gisteravond water aan de kook gebracht, pitje uit, scheutje eucalan in het water en daarna mijn breiwerkje. De bedoeling is dan om het te laten staan tot het water is afgedoeld.

Vanmorgen voorzichtig eruit - water was bijna koud - werkje in de handdoek rollen

en daarna voorzichtig opspannen.

Nog eens goed gekeken:

oeps.... het wit is grijs geworden!

sjiperdesjips...

kijk maar, dat kleine lichte bolletje

zo was het het...

even slikken...

*  het patroon komt nu wel  mooier uit

 * de wol is echt een stuk zachter geworden

je ziet het verschil in de beide draadjes heel goed. 

Nog maar eens goed nadenken:

verder met deze wol ( die heel fijn breit)

andere wol

wil ik wel verder breien?

Persian Dreams

Er is vooruitgang in het Persian Dreams project, hier kun je lezen dat ik niet tevreden was over mijn eerste probeersel. Daarna kocht ik op de Weefmarkt in Hoorn, bij Wol & Co, prachtige proefbolletjes, die me veel beter bevallen.

Hoewel er met de kleurvolgorde nog gespeeld zou kunnen worden...

Dat lichte grijs met wit is niet zo duidelijk, maar misschien

valt het mee, als het straks helemaal klaar is.

Even doorzetten, het eerste patroon is bijna klaar.

Breien - Zomernacht

De afgelopen weken had ik behoefte aan een niet te moeilijk breiwerk, lekker breien op therapeutische basis.... Ik vond een prachtig Duits patroon, wat ook in het Engels vertaald is. Het patroon is te vinden op Ravelry en heet Sommernachtstraum (Sundowner). Je kunt het gratis downloaden en meteen beginnen.

De omslagdoek wordt gebreid van 2 kleuren Tahiti, katoenen garen van Schachenmayer. Van elke kleur heb  je twee bollen nodig. Je werkt met verkortte toeren en steeds een stuk met eerste de ene kleur, daarna een deel met de andere kleur. Veel ribbels, je hoeft er niet zo bij na te denken, de kleuren geven het streepjespatroon. Tussen elk deel zit een gaatjesrand, er is genoeg afwisseling...

Omdat ik de ruche smal hield, heb ik nog wat garen over. Ik heb nu ook foto's gezien met een brede ruche, dat staat heel mooi. Ik vond die laatste toeren, van elk meer als 900 steken, erg lang duren en had niet het geduld om er een brede ruche van te maken.

 Dit is de kleine uitvoering van het patroon, hij kan ook nog in een grotere uitvoering gebreid worden.
Net hoeveel therapeutisch werk er te verzetten is....;-))

Ik vind 'm een beetje somber van kleur, vergeleken met de plaatjes bij Ravelry. Tahitigaren is er in beeldige kleuren, dan krijg je een totaal ander effect. Hij draagt  heerlijk soepel en hangt mooi over je schouders zonder weg te zakken.


Ik vond twee prachtig oude leerboekjes over breien:

Links:

 De Nuttige Handwerken.

Handboekje ten dienste der Lagere School. (62 blz.)

Rechts: Het Breien - 

De Vrouwelijke Handwerken voor School en Huis. 

In prachtig ouderwetsch Nederlands worden allerlei werkstukjes beschreven, links een bavetje (slabbetje) en rechts een rammelaar. 

Ook staan er patronen in voor een manteltje met een kapje, een nachtzakje en een ijsmuts. 

De meeste aandacht gaat uit naar het "breien ener kous": 

De kous bestaat uit twee hoofddelen: het been en den voet.

Aan het been onderscheiden wij: 

a. den boord

b. het kniedeel

c. de afmindering

d. den enkel.

Aan den voet onderscheiden wij

e. den grooten hiel

f. den kleinen hiel

g. de afmindering van den voet

h. het rechte gedeelte van den voet

g. den teen.

Elk onderdeel wordt helemaal uitgelegd - je kunt er zo mee aan het werk!

Je begrijpt ook, hoe belangrijk het was om meisjes goed te leren, hoe ze een kous/sok 

volledig konden aanpassen aan elke maat been en voet.

Ook in het tweede boekje (176 blz.)

is er veel ruimte voor het breien van de kous -

de platte teen, de ronde teen , zelfs een teen in vier delen...

Na de basistechnieken komt er een deel over het breien van open patronen

(ajour) de beeldigste patroontjes. Dertipg pagina's lang wordt elk patroontje

helemaal beschreven. 

Heel geschikt voor een mooie breirol!

Het mooiste stukje vind ik het deel over gebreide kindermutsjes

Jongensmutsjes zijn anders van vorm als de meisjesmutsen. 

Jongensmutsjes gaan uit van een ster bovenop, daaronder een mooie rand

met als afsluiting een randpatroon. 

En laat ik nu zoiets uit het kabinet van Beppe hebben gekregen!

De ster lijkt hetzelfde te zijn als het patroon in dit boekje.

Ik weet niet of mijn oma, dit mutsje zelf gebreid heeft.

Zij is geboren in 1907, dit boekje is de vijfde druk uit 1898.

Ze zou er op school uit gebreid kunnen hebben.

jammer, dat ze het nooit aan mij heeft laten zien, toen ze nog leefde.

Dan hadden we er samen kunnen bekijken, hoe het gedaan was.

Ik weet niet eens, of ze naar de Huishoudschool is geweest

en daar misschien zoiets heeft leren breien.

Jammer!

In het Fries Museum hingen beeldige meisjesmutsen, ook uitgegaan van een stervorm.

Maar voor een meisje zit die achter op het hoofdje. 

Dit boekje eindigt met patronen voor beddenspreien, ik kan er nog veel uit leren..

En dat voor de prijs van vijf euro.

Afsluitdijk - Lorentzsluizen

Heerlijk vrij uitzicht  langs de dijk, richting Harlingen.

Vlak voor het sluizencomplex aan de Friese kant, kun je afslag naar een terrein voor dagrecreatie. Hier staan altijd wel een paar campers, want je mag er ook overnachten. Als je van Harlingen komt aanvaren, moet je hier wachten voor je door de sluis kunt. Dat kunnen jachten van allerlei formaat zijn, maar ook schepen van de Bruine Vaart.

Hier vandaan is het ook niet zo ver naar Amsterdam, zie je dat?

Wij parkeren deze keer aan de andere kant van de snelweg, omdat we een keertje bij de bunkers naast het Kazemattenmuseum willen kijken.

de ingang van het Kazemattenmuseum

Er zijn nog verschillende bunkers te bezichtigen,

we zijn bij eentje naar binnen gegaan.

Binnen ervaar je pas, hoe benauwend de kleine ruimtes zijn.

Er draait ook een video met een interview met

een soldaat, die opgepakt is en gelukkig de oorlog overleefde.

Hij vertelt hoe ze met een hele groep opgepakt werden door de Duitsers

 en in Makkum vastgezet werden.

Vanaf deze bunker heb je een goed zicht op de Lorentzsluizen.

Dat gele schip is bezig met het onderzoek van de staat van onderhoud van het beton. Daarvoor
worden de spuikokers onder de weg door leeg gemaakt, zodat er onderzoek gedaan kan worden. Rijkswaterstaat is vorige week hiermee begonnen. Toen we weer dichterbij kwamen, kon je goed zien, dat verschillende sluisdeuren omhoog stonden om water te spuien, Eentje was niet omhoog gedaan, daar kun je dan aan het werk.

Op onze wandeling terug, gingen de slagbomen op de brug naar beneden, eerst kwamen er een hele serie schepen en scheepjes uit de kleine sluis, aan de kant van Makkum.

Die waren dan op naar de grote sluizen, daar gaan intussen de draaibare bruggen 

in de snelweg open en komen van de Waddenzee kant alvast ook de

 schepen door de sluis.

Jammer, dat het zo grijs was, die dag - het was toch een prachtig gezicht.

Als wandelaar heb je een heel bijzondere route om over de bruggen te komen: eerst naar beneden, dan onder de weg door, trap op - door de middenberm de brug oversteken, trap af, onder de weg door, trap weer op. Vandaar, dat de bovenstaande foto op vaarhoogte genomen is. Die meneer met het rode hesje is één van de medewerkers, die constant (vooral met dit warme weer) de brug staat nat te houden. Beetje gek gezicht, als je er langs rijdt: een man met een waterslag, die wat op de straat staat te spuiten...
Dat komt omdat er in de vorige warme periode (in mei), meerdere keren grote problemen waren om de bruggen weer dicht te krijgen. Er zijn keren geweest, dat mensen er urenlang hebben moeten wachten, voor het probleem opgelost was. Twee of drie uur, hoorde ik op Omrop Fryslân.

Niet best als het je overkomt...

Ik was blij, dat het deze keer ook weer goed afliep, 

de auto stond aan de andere kant op het parkeerterrein...

Volgende keer wil ik ook gaan kijken in het Beleefcentrum De Nieuwe Afsluitdijk.