Drastisch besluit

Ruik je ze? 

Gisterenmiddag in de tuin bezig - wat een heerlijk weer! En ja, tussen de salomonszegel staken de bloemetje van het lelietje van dalen hun klokjes omhoog! Een paar jaar geleden kreeg ik dit vaasje van de kleinzoons (zelf uitgezocht) en dat werd meteen mijn vaasje voor de lelietjes.

En tussen het wieden door nam ik een drastisch besluit: aan de kant met de sjaal-die-niet-wil, ik ga iets anders breien! Iets waar ik blij van wordt, wat ik spannend vind om te doen! De Muness sjaal is ontworpen door Monique Boonstra en staat in dit speciale kantnummer.

Er ligt nog een voorraadje donkerpaarse lacewol, die is hier heel geschikt voor. 

Action Girl is het er helemaal mee eens....

Dinsdag - Zenmoment

Voorjaar in de tuin

Ja, zo ziet het er de laatste dagen uit: aan het jonge blad van de acer hangen dikke druppen.

In plaats van buiten in het zonnetje te zitten, zoals vorig jaar, haast ik mij - kleddernat geregend - met de fiets door de tuin. Op een droog moment toch maar wat beter kijken: het is er allemaal wel - de salomonszegel, de gebroken hartjes, veel Lieve Vrouwe bedstro en ik zie ook de lelietjes van dalen staan.

We hebben twee verschillende gebroken hartjes, de witte staat er al jaren. De roze is er vorige week bij gekocht. Zo'n apart klokje.. die kan er wel bij!

De salomonszegel is elk jaar weer leuk: hij komt zo snel op, per dag een paar centimeter. de ene dag zie je een paar puntjes - een week later zijn het lange stengels met klokjes.

De pioenrozen hebben knoppen en de clematissen, tegen de schutting, doen het ook prima. In elke plant zitten dikke knoppen. De hop is al hoger dan de schutting, die moet je elke dag controleren. Ik wil hem over het raster boven de zithoek leiden. Als ik niet oppas, gaat hij juist bij de buren hangen en maakt daar een feestje.

Boekentip - de lijst van al mijn wensen

Een dun, gemakkelijk te lezen boekje is het, maar zo eenvoudig als het lijkt, is het verhaal niet.

Grégoire Delacourt schrijft over het leven van Jocelyne. Ze woont met haar man Jocelyn in Arras, waar ze een fourniturenwinkeltje heeft. Ze houdt een veelgelezen blog bij en leeft een heel gewoon leven. Heel herkenbaar: je hebt je dromen van vroeger bijgesteld, de kinderen leven hun leven en je eigen leven kabbelt ook door. Ze vertelt, heel nuchter, over haar vriendinnen - een tweeling, haar man en de dagelijkse dingen. Als ze, in een opwelling, een lot koopt en dan 18 miljoen wint komt het verhaal in een stroomversnelling. Wat doe je dan?

Jocelyne besluit niemand te vertellen, dat ze gewonnen heeft en verstopt het lot. Ze begint na te denken over haar wensen. Wat heb je nodig in je leven? Het verhaal ontwikkelt zich in rap tempo en de afloop zet je aan denken: wat wil ik zelf? Wat zou ik willen doen of veranderen? De boodschap van het boek is: maakt geld gelukkig?

Het verhaal is een echte succesroman geworden en de filmrechten zijn al aangekocht!

nieuwe start

Nog nooit heb ik zó getobd met een breiwerkje! Zo'n simpele steek, alleen maar die 600 steken alsmaar doorgaan, meer is er niet nodig. En toch..hij werd zo lang en zo smal..

Beschrijving erbij - 2.20 m. x 12 cm. moest het worden. Eerst maar eens de centimeter erbij!

Had ik me daar toch 2.75 m. aan de pennen hangen! En breder dan 8 cm. zou het niet worden, want één bol was al bijna op. 

Daar zijn harde maatregelen nodig: uithalen dat ding!

En nu zit ik weer lief te breien, met 450 steken moet het goed komen en zolang ik maar heel geconcentreerd blijf breien lukt het ook wel.

Maar ja, het is wél weer Chelseatijd, die mooie tuinen, waar de BBC zo prachtig verslag van doet... Ik heb al weer een eindje achteruit gebreid. Geef mij de volgende keer maar een kantpatroon, of een entrelacmutsje.

Dinsdag - Zenmoment

'It giet oan" - FietsElfstedentocht 2013

 Het is rustig, nevelig weer als we de stad inlopen om naar het vertrek van de fietsers te gaan kijken. Aan het einde van het Hoog Bolwerk zie je de fietsers zich opstellen. Per groep van 500 vertrekken ze vanaf het stadhuis voor de tocht.

Op het bordes staat de speaker, die steeds de groep op weg stuurt. Vooraf gegaan door de Skotsploech en het muziekkorps (met majorettes) lopen ze naar de echte start..

 We maken een praatje met de mensen, die nu het kantoor bemannen en mogen even binnen kijken.

Door de grote deur rechts ga je naar binnen. Via deze deur kom je ook op de binnenplaats, die meteen onderdeel is van de vluchtroute van de bibliotheek. Vroeger was deze doorgang de fietsenstalling van de koffiefabriek Van der Plaats. De  bibliotheek zit in het hoofdgebouw. Onze vluchtroute is via de binnenplaats en deze doorgang.

Die ramen, in het witte vlak, zijn van onze volwassenenafdeling. Op warme dagen zetten we ze open en kijken dan neer op het binnenplaatsje.

Je ziet hier goed, dat het vroeger een fabrieksgebouw is geweest. Normaal is dit gangetje leeg, omdat het onderdeel is van de ontsnappingsroute uit de bieb. 

Boven, in de kantoorruimte van de commissie is het zenuwcentrum van vandaag ingericht. Er is doorlopend contact met de politiecentrale in Drachten, met volgwagens en vooral ook met EHBO.

Om half negen is het (even) rustig in het centrum. De fietsers zijn onderweg, het regent een klein beetje, dranghekken worden verplaatst - om half 10 komen de eerste fietsers al weer terug van de noordelijke ronde. Dan moet alles klaar staan voor de soep!