Lego Epke

Mijn zoon was vroeger heel goed met Lego,  zijn kinderen hebben het talent meegekregen. Zij zijn erg bezig met het bouwen van auto's, politiebureau's en helikopters.

Maar deze vader heeft samen met zijn zoon Tren  iets heel bijzonders gemaakt: ze vertalen belangrijke Nederlandse successen in Lego-filmpjes:






Kijk hier op de site van het Jeugdjournal naar het andere filmpje: de gouden medaille van Ranomi Kromowidjojo.

Boekentip - Het Licht van de Zee

Dit is weer een hele mooie!

Het boek speelt in 1926 op een eiland in Zuid-Australië. De jonge vuurtorenwachter en zijn vrouw hebben net hun derde baby verloren als er een boot aankomt drijven met daarin een dode man en een baby. Ze besluiten het kindje te houden en net te doen, alsof het hun eigen kindje is. Dat kan omdat ze zó geïsoleerd wonen, dat er heel weinig contact met de buitenwereld is. Als het, na een paar jaar, uitkomt en het meisje terug moet naar haar eigen moeder ontstaan de problemen. Het is voor alle partijen een moeilijke tijd - de vrouwen worstelen met de vraag bij wie het kind moet blijven.


Het boek is het debuut van M.L. Stedman, die opgegroeid is in Australië. Ze woont nu in Londen.

Bloemenmandje

Daar hangt het, al een paar weken, eerlijk gezegd. Vandaag vond ik de stof met de gouden krullen. Was het niet een rol van Action, die we in de Duikvluchtgroep met elkaar gedeeld hebben?

In elk geval, stukjes in het rond geschoven en dit was het resultaat. Een vlindertje erbij..., een zusje van die op het andere bloemenquiltje.

Leuk gevonden die organza... maar hoe zet ik het vast? Plakken met plakvlies?

Toch maar even achter de naaimachine - moet toch lukken? En ja, ik vind het leuk zo.

Nu nog bedenken, hoe ik de bloemen ga vastzetten, die blaadjes zijn zo wél heel leuk! Ze moeten omhoog blijven staan.

Regenboogmuziek

Bij Lenna zag ik een ander sjabloon voor het blog. Ik heb het ingesteld om te kijken of het in de praktijk wel bevalt. Misschien nog een paar dingen toevoegen?  Zo anders... laat me weten hoe je het vindt! (Je kunt het voor jezelf meteen veranderen, door linksboven in het zwarte balkje op "classic" te klikken.

Ik zag op haar site ook een prachtig Youtube filmpje: dans en kleur - prachtig!

Denk eens aan het werk, wat hier achter zit: lokaties zoeken, kleding erbij, zevenentwintig keer verkleden én dansen... Wat een mooi resultaat!

Boekentip - Het huis op Tara Road

Ik denk, dat dit het eerste boek van Maeve Binchy is, wat ik gelezen heb. Hiermee maakte ze meteen een prima indruk: een beetje humor op z'n tijd, mooie verhaallijnen, speelt in Ierland.

Om afstand te nemen van de problemen in hun dagelijks leven, ruilen de Ierse Ria en de Amerikaanse Marilyn van huis. Zo stappen ze in elkaars leven en ontdekken het geheim in het leven van de ander. Als ze weer thuis zijn, blijkt, dat ze een beter evenwicht in hun leven gevonden hebben. Ik vond het een heerlijk te lezen boek, goed uitgewerkte vrouwenkarakters, leest heerlijk weg.


Daarna kwamen er nog meer boeken van haar hand, waarvan ik deze het mooiste vond:

Vanmorgen vroeg hoorde ik op de radio het bericht, dat Maeve Binchy gisteren op 72-jarige leeftijd is overleden. Ze heeft wereldwijd meer als 40 miljoen boeken verkocht!

Weblog overgeplaatst naar Blogger

Het is (eindelijk) gelukt!!! 

Mijn oude berichten van Web-log zijn overgebracht naar Blogger. Een paar maanden geleden had ik het he-le-maal gehad met Weblog en liet de inhoud van het blog exporteren, zodat het in een document op mijn computer opgeslagen kon worden.


 Daarna de volgende stap: bestand importeren in Blogger. Goede uitleg, moet gemakkelijk lukken. Jammer, meerdere keren bleef het steken op een serverfout. 
Deze week nóg maar eens aan de gang: weer een serverfout, wel een andere als de vorige keer: bX-8bpovo. 


Zucht. Zucht. Zucht!!!!!

Zoeken op "serverfout  bX-8bpovo" leverde deze uitleg van WordPress op. En tot mijn grote verbazing (en grote opluchting) lukte het hiermee mijn hele blogbestand van de afgelopen drie jaar te configureren naar mijn Bloggerblog. Elk bericht komt apart, als concept, in je berichtenrij op het dashbord. Je vinkt ze daar allemaal aan (ik deed steeds een stuk of 10 tegelijk) en dan worden ze gepubliceerd. Er zitten nog wel taalfouten in en de foto's zijn te groot, maar ik heb alles tenminste!

Daar heb ik gebak voor gehaald.... eindelijk alles weer compleet.

Avonturen van een MaineCoontje

Omhoog wil ze! 

Zet de fiets buiten en ze zit in een flits achterop. Ze staat op de rand van een tuinstoel en kwettert tegen de vogels op het dak. Hoe kom ik daar? Ze kijkt omhoog terwijl ze onder de lijsterbes zit. Verscholen tussen de hoge dahlia's zien de mussen en de duiven haar niet zitten. Nog even en ze klimt erin, zei ik gisteren nog.

Vanmiddag zat ze bovenop de schutting en was onderweg naar de buren. En niet één keer, maar verschillende keren achter elkaar. Ineens weet ze hoe je moet klimmen en ze heeft er ook de kracht voor. (dankzij al die heerlijke Royal Canin brokjes). Oom Kobus heeft het zo vaak voor gedaan. Daar heeft ze wel iets van opgestoken.

Meteen is er ingegrepen: een stuk gaas langs de bovenkant moet helpen haar tegen te houden. En ja hoor, vijf minuten later probeert ze het weer. En gelukkig is het gaas genoeg om haar terug te sturen. Voor hoe lang? En wat doen we dan?
Voorlopig mag ze niet meer alleen naar buiten, alleen nog onder toezicht. Dus ook niet 's avonds nog buiten even wat water drinken  of 's morgens heel vroeg al de vogels besluipen.


P.S. Dit hebben we niet allemaal kunnen keren... het kleine MaineCoontje is ActionGirl geworden, die 's nachts graag even buiten kijkt, bovenop duivenhokken heeft gezeten en de schutting als uitkijkpost gebruikt. Overdag "helpt" ze de baas in de tuin, heeft al heel wat muizen en vogeltjes thuis gebracht. Gelukkig bijt ze niet door: wij dragen alles, wat er achter, via het kattenluik, ingedragen wordt voorzichtig voor weer naar buiten....