SteekPlus in Sappemeer

Eindelijk is het ons gelukt - een creatief dagje met vriendin: shoppen bij het Ryahuis in Zuidlaren. Bekijk de foto's van de winkel om te zien, welke mooie dingen je daar kunt kopen. Genieten, hoor. Van heel dun (zal ik beginnen aan zo'n prachtige Estlandse sjaal?), Norogarens, van dik tot dun in heerlijke kleurencombinaties...yumm, smullen maar.

Na de lunch door naar Sappemeer. Daar is in De Smederij t/m 25 februari een expositie van leden van SteekPlus.

Kijk, dat knalt! Twee werkstukken van Liz Nielsen meteen bij binnenkomst.

Van deze beide werkstukken heb ik helaas de namen niet genoteerd.De onderste heet  "Branding". Wat een beeldje is dat!

We troffen het, dat Mariet Rankenberg zat te demonstreren. Zo interessant om met een paar vrouwen te praten over de technieken, die je ziet en tips te krijgen. 

Ook even een materialen pakketje mee? 

Tuurlijk!

Kijk voor meer informatie over de activiteiten en leden van SteekPlus op hun blog.

Journalpagina

Een gesprekje met de collega's leverde me deze bladzijdes op: "altijd beschikbaar zijn" - is dat wel goed? Zou het niet beter zijn, nu en dan die deur dicht te doen, zodat ik ongestoord kan dagdromen en mezelf weer kan opladen?

Hiervoor heb ik mijn mooie, nieuwe stempels van Lynn Perrella gebruikt.

Ik ben (bijna) klaar voor de winter!

Deze herfst werden we in alle toonaarden gewaarschuwd voor de strenge winter, die er aan zat te komen. Oei, dat maakte wel indruk! Die weermannen, ook onze "eigen" Friese Piet P., zullen het wel weten.

Bij Ankie staat al een beeldig mutsje, waarvoor mijn "bollenbak" heel geschikt zou zijn. Maar, er kwam iets anders voorbij: een pakketje voor een muts, ontworpen door de Deense ontwerpster Christel Seyfarth. Ik las een artikel over haar werk in Handwerken Zonder Grenzen. Het doet me wat denken van het werk van Kaffe Fassett. Ook zo vrolijk en kleurig.

Het pakketje is heel goed verzorgd, het patroon (in Nederlands) is bijgesloten.
Het mutsje schiet goed op, als de winter invalt (!) heb ik 'm klaarliggen....- bij ons in de tuin staan de winteracconieten te bloeien.

Stormwaarschuwing - code Oranje

Wat doe je als oude poezendame als je de baas en het vrouwtje steeds naar het weerbericht hoort luisteren? Meeluisteren, natuurlijk! Oei, oei, harde wind en regen - nog meer harde wind en regen - nog meer harde wind en regen... Het is code Oranje in Friesland, het water komt steeds hoger, de vijver loopt haast over. Het water staat onder de vloer....

Gelukkig zetten ze een grote bak met lekker vers (regen) water in de bijkeuken - de kattenbakken worden door de baas zorgvuldig bijgehouden en wat doe je dan?

Je geeft je lekker neer!

Het vrouwtje heeft een lekker spannend boek voor de baas meegenomen, trof dat even - de nieuwe van Baldacci! Heerlijk samen op de bank voor het raam. Het vrouwtje doet op de fiets nog even een paar boodschapjes.... Die zal ook blij zijn om weer binnen te komen!

Mijn atlasproject

Ik ben in het nieuwe jaar meteen met een nieuw werkstuk begonnen - "Mijn Atlas".
Ik kocht een paar weken geleden bij de kringloop een prachtige atlas. Lag wel wat uit elkaar, maar dat moet een voormalig Servicebalie medewerkster met een beetje inzet kunnen oplossen. Vandaag ben ik zover gekomen, dat het boekgedeelte weer in de band zit.
Met dunne voileachtige stof heb ik het weer aan de omslag vastgeplakt.

Voor ik met het werkstuk begon, heb ik een kopie gemaakt van de kaart op de binnenkant van de omslag. Die kopietjes heb ik nu gebruikt om de stukken stof te verbergen. Hier ligt de lijm te drogen. Ik zie nog een rimpeltje, wat ik snel ga gladstrijken...

 Op Oudjaarsdag kreeg ik het boek binnen, wat ik bij Amazon besteld had hierover: Personal Geographies - Mixed Media Mapmaking van Jill Berry. Een boek over persoonlijke landkaarten, bestaande kaarten verfraaien en nog veel meer creatieve mogelijkheden met het thema "landkaart".

 Je kunt een kaart in de vorm van je hand maken, of, heel persoonlijk, het verhaal van een ziekteproces: 

Deze kaart is de weerslag van de "reis" nadat er een tumor in haar nek gevonden was. De tekenares voelde zich alsof ze in allerlei onbekende landen terecht gekomen was.

Maar ook grappige dingen: een dag in het leven van een kraai: een tekening van de omgeving van een huis, waar de kraai een nest in de boom heeft. De honden uit de omgeving kunnen ook in kaart gezet worden of belevenissen in de wijk.

 Ik vind het een heel inspirerend boek en mijn atlas heeft meteen een doel gekregen.

Hartenproject - slot

Dit zijn alle 26 eerste pagina's van het Project. Ik was al heel trots, toen ik zo ver was..

Stug doorgaan is het motto geweest. Elke week vond ik weer een ander mooi lied om uit te werken. Het zijn vooral liedjes uit de 50's en 60's geweest. Ik houd het meest van liedjes die ik kan meezingen.  Steeds weer een feest van herkenning...

Eén keer heb ik hetzelfde liedje gebruikt - ik ontdekte het pas, toen de bladzijde al af was. Zo snel vergeet je dus... Het was het liedje "Carry me like a fire in your heart".  En zo verschillend werd het:

Het hangt ook elke keer weer af van de plaatjes, die ik in mijn laadje heb verzameld. Of de nieuwe, die ik tegenkwam. Zoals b.v. deze beide dames - als kadootje ingesloten bij het blad Homes & Antiques. Schitterend! Wat een timing hebben die mensen - links: "Everybody loves somebody" , rechts: "Diana - I'm so young and you're so old".

Hartenproject 52 - I've got you

Mijn laatste bladzijde voor het Hartenproject: "I've got you under my skin". Het is uitgewerkt alsof het een oude verkleukelde foto is, die uit een binnenzak tevoorschijn is gekomen. "Hij" erkent (eindelijk) dat hij haar niet kan missen.... Hij krabbelt het met en oud potloodje bij de foto op het papier. En die "hij" is natuurlijk niemand minder dan Frank Sinatra!

Dat was het dan.. een jaar lang elke week een lied met het woordje "heart" erin op mijn eigen manier uitgewerkt. De ene keer iets meer uitgedacht en uitgewerkt, de andere keer op zaterdagavond "verplicht" creatief zitten wezen. En ook dat was goed te doen...laat de handjes wapperen, dan komt het vanzelf.