Vrije dagen..... wantjes en nog veel meer

Ondanks het stormachtige weer geniet ik al een week van mijn vrije dagen. Heel ontspannen thuis, want die harde wind en regen lokken niet erg. 's Morgens verplichte wandeling, daarna gewoon doen, wat er voor je handen komt. Mijn stylinghoekje in de gang is bijgewerkt - hartjes voor Valentijnsdag en potjes met teksten maken het weer extra leuk. De polsmofjes liggen voor het grijpen!

Uit een lade komt dit miniquiltje te voorschijn - mijn verzameling speldjes!

Helemaal vergeten...

Niet alleen quiltspeldjes, maar ook die van de Verrassingeierenclub,

mijn Veilig Verkeerspeldje uit de zesde klas.

Een uitstapje hoort er ook bij, als je vrij hebt. Dit weekeinde gingen we even kijken bij de Boekenmarkt in Fredeshiem.  Verkopers met prachtige soorten papier, alles voor het boekbinden, 2de handsboeken, alles voor de kunst van het kalligraferen... workshops - er was van alles te doen.

Niet alleen was ik nieuwsgierig naar de verkoopstands, ik wilde graag weer eens op Fredeshiem rondkijken. Ik heb 5 jaar lang, samen met Dinek Ugen, hier quiltmidweken gedaan. Nu doet ze het met Hedy Verstoep en zitten de beide weken in het voorjaar helemaal vol. Het is een heerlijke plek om met elkaar te verblijven.

Fredeshiem ligt vlakbij Steenwijk en is van oorsprong een Doopsgezind Boederschapshuis. Intussen is het een vakantie- en conferentieoord. De lokatie is geweldig, heerlijk rustig in het bos, bijzonder gebouw met ook nog een vrijstaande vakantiehuisjes. Ik ging er graag 's morgens heel vroeg een eind lopen, luisteren naar de vogels (heel anders dan in ons weilandgebied), genieten van de mooie bomen. Prima herinnering, leuk om er weer eens rond te kijken.

Ik kocht een vel prachtig, dik papier en een beeldig tasje van gerecycled papier.

Het is wel een beetje verkleurd, maar daar weet ik al iets op: 

versieren!

Daarna is het heel geschikt voor een nieuw Arne & Carlosboekje...

En ja, ik maak nog een derde setje wantjes

om het uit mijn systeem te krijgen, zullen we maar zeggen...

Wantjes en een nieuw projekt

Het tweede setje is ook klaar, in andere kleuren

worden ze echt anders. 

Verschillende kleuren voor de duimpjes, 

 in de praktijk heel handig ;-))

Toch is er wat mee, 

zie je het al?

Bij het eerste wantje ben ik een randje vergeten...

Balen, hoor!

Hoe kan het, dat ik dat pas ontdek als ik de tweede haast af heb?

Puzzelen en nadenken:

1. uithalen en randje breien

2. wantje wegdoen en helemaal overnieuw beginnen

3. life-line maken en dan het bovenste afknippen.

Tot mijn moeder kwam, die ze meteen aantrok 

en claimde.

"Ja, maar... dat randje..."

"Denk je, dat iemand dat ziet?

Ben je mal, ik wil ze zo hebben!

Geen gedoe, ze zijn prachtig!"

okee, als je moeder het zegt, is het zo!!

Ze zijn goed terecht gekomen, gelukkig

En nu iets heel anders:

Die wijnkistjes zijn eigenlijk heel mooi

stevig, stoer en goede maat..

Schilderen, 

een proefpotje uit de bouwmarkt is genoeg

hartjes van de verzameling passen er mooi in

Ik gebruik dit ene kistje al heel lang voor alle kleine mooie dingetjes,

die op andere plekjes niet opvallen.

Hier staat de nieuwste er boven op:

even dichter bij

Zakdoekje, oud horloge, fotokaart en één van de hartjes

vertellen met elkaar een verhaal over

verloren liefde.

Rechts een souvenirkaart met geborduurd zakje 

en daarin een ragfijn zakdoekje.

Zusjes

Dit zijn de zusjes -

een twee-eiige tweeling,

ze lijken op elkaar

maar zijn toch een beetje anders,

Het picotrandje, krult een beetje bij de ene,
de andere heeft een averechtse toer, waardoor de picootjes niet mvallen

de duimpjes in een andere kleur

en ook het schulprandje onderaan is nét even anders

Ik ben er heel blij mee, 

ze zijn heel mooi,

vind ik.

het gaat om de details!

Ze zijn in een badje van Eucalan geweest

en liggen nu te drogen.

Morgen ga ik ze proberen.....

het patroon is te koop:
op Ravelry; te vinden als:
Latvian Fingerless Mitts

Breifeestje- vervolg

"Kom op, niet zo verlegen!

Je mag gezien worden, hoor..."

"Ja, maar mijn picootjes staan niet recht...

en ik moet nog in de eucalan.."

"Niet piepen, 

show yourself!!"

Tadaah...

daar is ze dan!

Is het niet een schatje?

Gisteravond maakt ik het picorandje af,

en ja, door de manier van afhechten

( de steken zijn niet afgehecht maar

naar binnen geslagen en de steken aan 

de binnenkant vastgezet)

staat het picorandje een beetje uit.

Verder ben ik er helemaal blij van,

zo schattig geworden,

nummer twee staat al weer op de pennen, zoals je op de foto ziet.

Breifeestje

Feest in een mandje: alle bolletjes van Scheepjeswol (merino soft) 

en het patroon,

met een zelfgemaakt kleurenkaartje bij elkaar:

elk vrij momentje kan gepakt worden.

het is zo leuk om te doen, dat ik er steeds even mee verder ga.

Is de schulpenrand niet schattig?

Ik ben nu ter hoogte van de duim,

dat is even goed lezen:

garens opzij zetten met een "waste yarn".

wordt vervolgd....

Kerstperiode (en wantjes)

Bolsward heeft een heel mooi oud centrum met sfeervolle straatjes en verbindingsteegjes.

Sinds een paar jaar wordt hier de Mooiste Kerstmarkt georganiseeerd: bewoners openen 

hun huizen, schuurtjes en rustieke garage's om allerlei spulletjes te verkopen.

Ook de bibliotheek sluit aan bij de markt, we zitten aan het grachtje, waar de route begint.

Dus, vrijdagmiddag ging de deur open, stonden de lantaarns buiten en hing de Kerstman te stralen.

We troffen een heerlijke avond, waardoor de avond heel sfeervol verliep.

De beide muziekstudentes zorgden voor nog meer sfeer met hun dwarsfluiten!

Mijn wantjes zijn ook af:

Best wel trots op ook!

Ze zijn gebreid naar een patroon uit het boek(je) 

Warme Handen

Ik gebruikte IJlandse wol van het merk Lopi Einband, verkrijgbaar in 46 kleuren.

Ik moet eerlijk bekend, dat het wél prikt, ook na een badje Eucalan!

Ik ga geen trui breien van dit garen, maar voor de polswarmers is het prachtig materiaal.

Estlands breien

In het boek "Knitted Lace of Estonia", wat ik een tijdje geleden kocht, staan prachtige sjaals en omslagdoeken. In het boek wordt uitgelegd hoe je deze werkstukken volgens de Estlandse methode kunt breien. Noppen maken, kanten rand erlangs zetten, verschillende manieren van opzetten, mooie kantsteek... Ik heb al flink wat geleerd door deze sjaal te maken. Het lange middengedeelte is af, volgens de "regels" zet je dan opnieuw op om zo het andere uiteinde te breien. Je zit dan met twee stukken breiwerk, die uiteindelijk aan elkaar "gemaasd" worden. Zo ver ben ik nu. Vanavond leg ik ze tegen elkaar en ga  proberen volgens de tekeningen in het boek te mazen.

Hier liggen de beide stukken op tafel. Het ene stuk op de rondbreinaald, het uiteinde op de gewone pennen.
Deze week is in de kraamkamer van de bloeiende krentenboom een duivenkind geboren. Terwijl ik lekker in de tuin zat, zag ik moeder Duif met beide stukken eierschaal wegvliegen.