Ik bleef steken in het boek "De 100-jarige die uit het raam klom" maar dit boek heb ik wel uitgelezen.
"Pogingen iets van het leven te maken" is geschreven door de bejaarde (1929) Hendrik Groen , wonend in een verzorgingshuis in Amsterdam-Noor.Hij besluit, als tegenwicht tegen het dagelijkse geneuzel, gemopper en gezeurd in het huis, in 2013, een jaar lang in het geheim een dagboek bij te houden.
Hier kan hij zijn gram kwijt over alle voorvallen in het huis; allerlei kleine ge- en verboden, opgelegd door de directie van het huis; de (korte) bezoekjes van familie; de vaste plaatsencultuur en de oprichting van een soort rebellenclub Omanido (oud-maar-niet-dood). ook de nieuwe bewoonster, waarmee hij een prettig contact opbouwt, speelt een belangrijke rol in het dagboek.
Is de schrijver echt zo oud als aangegeven wordt? Of is het een verwijzing naar het geheime dagboek van Adrian Mole, geschreven door een medewerker in een verzorgingstehuis? Het is in elk geval een bundel columns, die eerder verschenen op de literaire website Torpedo Magazine. Het is nu en dan schrijnend, komisch en in elk geval is Hendrik helder van geest en doorziet hij zijn medebewoners en de maatschappij heel goed. Ik moest er om lachen - de uitstapjes van Omanido, tochtjes met de scootmobiel -, maar het maakte ook melancholiek: als ik maar nooit zo opgeborgen hoef te worden..
Hierbij opgemerkt: moeder, (van dezelfde leeftijd) las het in één ruk uit!
