donderdag 7 december 2017

Kerstmarkt


Ondanks de niet zo mooie weersvoorspelling gingen mijn moeder en ik naar het tuincentrum
voor ons jaarlijkse snufje Kerstmarkt.

Het verhaal was dit jaar: (eigen interpretatie)  
"we wonen in dit boshuisje en gaan naar de stad om te winkelen".


Kijk, we zijn er al bijna: nog even de ophaalbrug over...
en dan meteen de winkelstraat in.








Elke winkel heeft een uithangbord.
Zo hoef je niet te zoeken

 Er is natuurlijk een Grand Café, waar je bij de toonbank
iets lekkers uitzoekt en je koffie bestelt.


De tafel staat wat vol, maar hier zou je fijn kunnen zitten.
En daarna misschien nog iets bij het vuurtje?




Nóg een straatje - deze keer met een winkel waar je terecht kunt voor allerlei soorten lampjes.


Er wonen ook mensen; de postbode heeft zijn fiets maar tegen de gevel gezet.
(zag je hem al staan op de vorige foto?)




En altijd is daar de Pipowagen,
ook die gaat mee met de seizoenen.
Dit is mijn favoriete plek!
Dat zou wat zijn: in de achtertuin,
mijn eigen tiny house?

en er was ontzettend veel te koop:








is hij niet lief?

We waren gewoon een beetje overweldigd door de enorme hoeveelheid 
spullen.... 
Eerst maar een kopje koffie!



In het weekeind wordt hier koffie geserveerd,
nu zaten we knus in de gezellige koffiehoek.
Toen nog even bij de plantjes kijken..
maar ook hier staat allerlei moois.




met onze oogst van amarillysbollen en een 
mooie hangplant voor mij
zijn we naar huis gewaaid
dwars door een enorme regenbui.

Je hoeft niet van alles te kopen om toch te genieten...



dinsdag 5 december 2017

Het zwarte gat



Nee, ik heb er zelf geen last van, maar er ís ineens wel een zwart gat in het centrum van ons stadje.
Zonder enige waarschuwing zijn "ze" ineens begonnen vlak achter de kadewand te graven.

Even naar boven gelopen, voor een beter zicht op het geheel.
Die zwarte aarde is er al weggehaald, nu gaat het de grond in.

En, met groot materieel ook...


De volgende dag waag ik mij heel even binnen het hek.
Aan de grachtkant is iemand bezig bij de wand,
zo te zien slijpt hij hem door...



Zie je hoe de kraan met zijn bakje de ponton stabiel houdt?


Aan deze kant is nu duidelijk te zien, dat er al stalen 
wandplaten geplaatst zijn. 
De put, die in het midden omhoog steekt moet er vast nog weg.
Hier komen brede treden richting de waterkant.
als het af is,kunnen we de stad in varen
met ons sloepje en aanleggen in het bruisende centrum
van dit gezellige stadje ;-))


Tadaah....
wand is weg,
put is aangepast...
klaar voor de volgende stap.



Intussen is er in de bibliotheek ook heel wat te beleven:




collega heeft alles klaar liggen voor de vrijdagmiddag activiteit:
"woord hinkelen met Piet".

Eerst voorlezen over een Pietje, die Alexandrito heet
maar eigenlijk liever gewoon "Piet" wil heten.
Sint vindt, dat dat niet kan: Pieten hebben mooie
lange namen, wel moeilijk om te spellen,
maar zo is het nu een keer. Gewoon Piet, nee... dat doen we niet.

Dan gaan de kinderen een woord bedenken, dat bij Sinterklaas hoort,
en daarna ga je het letter voor letter hinkelen. 
Nog niet zo simpel,want alle letters liggen door elkaar....

vrijdag 1 december 2017

Boekentip - De Geheime Vrouw


Dit is een boek over een bijzonder onderwerp: 
stel, dat er bij de excecutie van Tsaar Nicolas en zijn gezin
één dochter ontkomen is,
wie zou het zijn en wat zou er dan van haar geworden zijn?

Het boek is voortgekomen 
uit een BBC documentaire over de Russische groothertoginnen.
Hierin wordt verteld over een affaire tussen Tatjana en een 
officier met de naam Dmitri Malama.
De schrijfster Gill Paul baseert haar verhaal op deze liefdesgeschiedenis.

Het boek begint met Kitty, die, net ontdekt heeft, dat haar man Tom
vreemd gegaan is. Ze besluit in een opwelling naar de blokhut in Amerika te gaan, 
die ze kort geleden geërfd heeft van haar onbekende overgrootvader. 

Het huisje ligt afgelegen, aan een meer en is volledig overwoekerd,
maar Kitty gaat aan het werk om het op te knappen en leefbaar te maken.

Terwijl ze bezig is, vindt ze een bijzonder mooie (en kostbare) hanger.
Hoe komt die mooie hanger, die van Fabergé blijkt te zijn 
terecht in een afgelegen blokhut?
Kitty besluit een tijdlang te blijven en meer te weten te komen over
haar overgrootvader Dmitri.
Ze weet intussen, dat hij schrijver was, maar hoe kwam hij er bij om een blokhut
op een afgelegen plek te kopen?
In een koffer met familiepapieren vindt ze een oud schrift volgeschreven met , waarschijnlijk,
Russische schrift. 
Als ze iemand vindt om de tekst te vertalen, ontvouwt zich een deel van de geschiedenis
van haar opa. Het is het dagboek van Tatjana, die het lot van de tsarenfamilie
beschrijft.

Op een prachtige manier wordt hier een familiegeschiedenis
met tragische en  liefdevolle gebeurtenissen verteld.
Lees het zelf maar, je zult er geen spijt van hebben.
De schrijfster heeft meerdere boeken op haar naam,
dit is de eerste titel, die in het Nederlands vertaald is.









vrijdag 24 november 2017

Icoon Afsluitdijk



De Afsluitdijk is toch wel een heel bijzondere weg, 
we gebruiken hem vaak: familiebezoek,
dagje Alkmaar, dagje Hoorn of juist
naar het duinengebied onder Den Helder,
je moét er wel over.
Elke rit is weer anders: mooie wolkenpartijen,
harde wind, veel of weinig fietsers/wandelaars. 
Het verveelt me nooit.

Vorige week is een kunstinstallatie geopend: 
op de site Icoon Afsluitdijk lees je meer over
de gedachte achter het project.
Wat goed zichtbaar is, is de verlichting aan de sluiscomplexen.
In het donker lichten de gebouwen op als ze beschenen worden
door de koplampen van je auto. 
Als er geen verkeer is, zie je er niets van.
Bovendien is er een installatie met vliegers, die door de wind energie opwekken.
In het donker zie je dan de kabel, waar ze aan vast zitten, oplichten.
En in het Kazemattenmuseum is nog een bijzondere
tentoonstelling : "Glowing Nature"
Foto's hiervan vond ik bij Rijkswaterstaat.
Er gebeurt heel veel: er wordt gebouwd aan een nieuw informatiecentrum
dat schiet al flink op,
er komt een vismigatriesysteem,
waarbij vissen van het zoute water aan de ene kant,
naar het zoete water van het IJsselmeer kunnen komen.


Nu nog een keertje bij avond over de Dijk...

Collega en ik heb al iets gepland voor een vrijdagavond, na de uitlening.
We zijn om 8 uur klaar, dan kun je er best even heen gaan,
vinden we.
wordt vervolgd!

maandag 20 november 2017

Vrije dag - Regendag



Tjonge, jonge, wat een regenweertje was het vandaag!
Ik moest "uren opmaken" (anders ben je ze kwijt, Irene! zei onze planner)
Beter weer had het allemaal wat vrolijker gemaakt,
maar nu zocht ik de vrolijkheid zelf op.
Beetje rommelen en opruimen,
de wantjes opzoeken....
Die wil ik klaarleggen, want de wind is wel fris onderweg op de fiets.

Dit is langzamerhand echt een flinke garderobe geworden.
Alsof ik zes jassen heb...

Daar werd ik alvast blij van, en misschien ga ik nog wel een paar breien 💗😍

Daarna haalde ik mijn quiltwerkje te voorschijn.


Met de hand doorpitten of zal ik toch toch 
de machine er bij pakken?


eerst maar een proefje maken -spanning controleren - 
het is best een tijd geleden,
dat ik fluitend alles wat los en vast zat 
met de machine bewerkte.


O ja, het transport moet ook een eindje omlaag, 
anders zie de achterkant er zo uit....



Ik kan het nog!
En, ik las ergens:
"Better finished than perfect"
Ik ben hier al een paar jaar mee bezig,
het moet nu eens af.
Het wordt een hoes voor mijn computerscherm.


En deze polsmofjes zijn heerlijk voor binnen. 


zondag 12 november 2017

Verrassing.....






Hier kun je lezen over de mooie boeken van Susan Branch, die ik kocht voor mijn verjaardag.
ik heb me ook ingeschreven voor haar nieuwsbrief, 1 x per maand.
Vorige week kwam de brief van november, ook in handgeschreven stijl met beeldige illustraties.
Kop thee ingeschonken en ik ging zitten lezen, 


Kom ik ineens mijn eigen naam tegen !!
Ik werd even nét zo rood als de kleur die gebruikt was voor de letters in het bericht.
Ik had een Kerstbeker gewonnen, bij haar give away.....

WOW,
OMG
nou, ja
je begrijpt mijn reactie wel:
ik was echt heel verbaasd:
uit meer als 2.000 reacties op de oproep
gekozen worden,
is toch wel erg geluk hebben...

Toen begon het afwachten,
moet uit Amerika komen,
wanneer gaat het op de post...
Ze schreef in haar blogbericht, dat ik de beker vóór Sinterklaas
in huis zou hebben...





Gistermiddag stopte het busje van Post.nl
(ik kon me niet herinneren iets besteld te hebben)
eerst de vraag, of ik een pakketje voor de buren
kon afgeven
en daarna nog iets voor mezelf...
en daar is de beker al!!


Is het niet een schattige beker?
Het is een flinke maat,
heel geschikt voor chocolademelk,
een flinke bel thee
en zelfs wel voor yoghurt mét...

Top!!!

woensdag 8 november 2017

Boekentip - Winterbloesem


Het leesseizoen is echt losgebarsten:
al weer een mooie roman, die heel geschikt als kadootje 
van Sinterklaas of de Kerstman.

Winterbloesem is het tweede boek van Corina Bomann
wat deze herfst in het Nederlands verschijnt.

 Het verhaal speelt zich af in Heiligendamm,
een modieuze badplaats aan zee.

Het is begin december 1902. Johanna Baabe, de dochter van
hoteleigenaar Ludwig Baabe is eenzaam en niet gelukkig.
Haar moeder dringt aan op de bekendmaking van haar huwelijk
aan het einde van de maand. Kerstmis zou een goede gelegenheid zijn.
Ze heeft immers tenminste twee aanbidders, het moet niet moeilijk
zijn een keuze te maken.

Johanna wil niet trouwen met haar aanbidders, ze is in het geheim al verliefd
op iemand anders.

Haar broer, Christiaan, vindt 's morgens vroeg op het strand
een bewusteloze drenkelinge. Het heeft nogal gestormd, waarschijnlijk is
ze afkomstig van een schip, wat vergaan is.
Hij brengt haar naar huis en het meisje komt weer tot bewustzijn.
Dan blijkt, dat ze haar geheugen verloren is.
Haar enigste bezit is een tak van een fruitboom, die ze in haar hand klemde.

Johanna en het meisje sluiten vriendschap, ze zijn van ongeveer dezelfde leeftijd.
Zolang ze zich haar naam niet herinnert, wordt het meisje Barbara genoemd,
naar het oude gebruik in december een afgesneden tak in huis tot bloei te laten komen.


Het verhaal is wel voorspelbaar, maar het leest zo lekker, dat het helemaal niet erg is.
Het is geen historische roman, maar geeft wel een goed tijdsbeeld:
een goed huwelijk sluiten, gehoorzaam zijn aan je ouders,
nooit alleen op stap gaan - dat zijn de dingen, waar Johanna
het moeilijk mee heeft. En waarom mag ze niet met Peter Vandenboom trouwen?
Welke vete heerst er tussen de beide families?

Heerlijk verhaal!