donderdag 17 mei 2018

Boekentip - De laatste brief naar huis


 Nóg een tip voor een prachtig boek: De laatste brief naar huis van Rachel Hore.

Briony heeft een moeilijke tijd achter de rug en gaat met een paar vrienden vakantie vieren in Italië.
Als ze haar vader vertelt, waar ze heen gaat, hoort ze van hem, dat haar grootvader van moederkant in de oorlog in dat plaatsje gestationeerd is geweest.
Dat is wel héél toevallig!

Ze kijkt er rond, terwijl ze geniet van de rust en het gezellige paatsje.
Dan ontdekt ze een vervallen landhuis en vraagt ze in het dorp naar de geschiedenis van het huis.

De vrouw, die ze op een terras ontmoet zorgt, dat ze een oude film en zelfs brieven
krijgt, die in het landhuis gevonden zijn.
Als ze met elkaar de oude film bekijken, zie ze tot haar enorme verbazing haar opa
in beeld. 
Ook de brieven zijn bijzonder: Sarah Bailey schrijft aan de soldaat Paul Hartmann.

Natuurlijk gaat Briony op zoek, ze wil de brieven terug geven aan eventuele familie
en bovendien wil ze weten, waar die film vandaan komt, waar haar grootvader op voorkomt.

Het boek heeft twee verhaallijnen - die van Briony en de lijn van Sarah en Paul.
Paul is van gemengde afkomst: Engelse moeder en Duitse vader. zijn moeder is met hem uit Duitsland gevlucht, nadat haar man opgepakt is door Nazi-sympathisanten.
De gemengde afkomst heeft veel invloed in het begin van de oorlog, als men daar bang is 
voor Duitse infiltranten. Ook later,als hij in het leger zit, heeft hij er mee te maken. 

Uiteindelijk heeft de liefdesgeschiedenis tussen Sarah en Paul ook met Briony te maken.
In dit geval is de titel van het boek heel toepasselijk voor het verrassende einde. 

Aanrader!!


woensdag 16 mei 2018

Boekentips - Eiland in bloei



Voor het Koningsdag weekeinde had ik een hele stapel boeken meegenomen. 
Behalve een fijn leesboek ook een paar informatieve boeken.

Ik begon met "Opruimen voor je doodgaat", van de Zweedse Margareta Magnusson.
Döstädning is het Zweedse gebruik om tegen het einde van je leven je materiële bezittingen te ordenen. Margareta is zelf tussen 80 en 100 jaar (schrijft ze) en schrijft heel 
mooi over dit proces. Wat doe je met je huisdieren, wat doe je met fotoalbums -
er komt van alles aan de orde.

Helaas las ik nog een paar hoofdstukken voor het slapen gaan,
waardoor ik in het holst van de nacht in gedachten niet alleen de werkruimte(s) van
ActionMan wilde uitruimen, maar ook de spelonken van de bibliotheek
onder handen nam. 
Het is een mooi, helder geschreven boek(je), waar je veel aan kunt hebben.
Haar belangrijkste tip vond ik, dat je kleine dingen, die voor jezelf van waarde zijn,
verzamelt in een doos. 
Die wil je zelf nog kunnen bekijken, maar zijn voor een ander waardeloos.
Daar kan een etiket op: weggooien.
Het is belangrijk voor de nabestaanden, dat ze hier toestemming voor hebben.
Niet bewaren, omdat het voor jouw belangrijk was, wegdoen!


Daarnaast een boek, wat regelmatig gereserveerd wordt. 
Schijnbaar veel belangstelling voor...
En het is ook zo: de Poepdokter is een vlot leesbaar boek,
met humor geschreven en advies over gezonde voeding - wat doet je spijsvertering,
hoe ziet normale poep er uit, wanneer advies vragen aan een arts.
Echt een boek om op een gezellige Koningsdag door te nemen ;-))


Dan het boek van Sonja Barend : Je ziet mij nooit weer terug.
Kern van dit boek is de vraag, wat voor man haar vader is geweest.
Hij is in de oorlog weggehaald uit het gezin, terwijl haar moeder dit toeliet. 
Een boek om nog  een tijd  over na te denken.

.
En toen: een fijne roman; Eiland in bloei.
Ik heb alle boeken van Sarah Jio gelezen (zie boekenlijst bovenaan mijn blogpagina),
de één na de ander weer een prachtig verhaal.
Zo ook dit boek: de relatie van Emily is gestrand en ze heeft een writersblock.
Haar eerste boek was een bestseller, maar nu lukt het niet weer op gang te komen.
Dan krijgt ze een uitnodiging van haar oudtante Bee om bij haar, op het eiland, te komen.
Emily heeft goede herinneringen aan bezoekjes uit haar jeugd en besluit
een maand bij haar tante te logeren.
Dan vindt ze een oud dagboekje en probeert ze meer te weten te komen over de schrijfster.
Het helpt niet echt, dat tante Bee dichtklapt, zodra er vragen gesteld worden.
Ik had wat moeite alle personages uit elkaar te houden,
maar het boek is een heerlijk zomerboek met een verrassend einde.








zaterdag 12 mei 2018

Fontein in de stad



In de Bolswarder Courant stond deze foto van de plaatsing
op maandag 7 mei.



Nu zit hij nog achter een hek, maar toch.... 
onze vleermuisfontein is geplaatst.

Hier lees je meer over de ontwerper en zijn idee achter de keuze voor een vleermuis


Als je eerste foto vergroot, zie je ook, dat er naast het beeld nog een groot gat is afgedekt.
Daar werken de archeologen nog steeds aan hun onderzoek. Er zijn intussen 50 skeletten
gevonden. De verdere opgravingen gaan op een latere datum verder.

Op 18 mei a.s. (de vrijdag vóór Pinkster) is het Kletterdei , de fonteinen worden achter elkaar aan in werking gezet. Dit gebeurt vanuit Bolsward in aanwezigheid van minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, Ingrid van Engelshoven. Ja, dat is toch wel heel bijzonder.....

Ik wil deze zomer toch eens bij zo veel mogelijk fonteinen langs: een grote vis in Stavoren, houten leeuwen in Workum, een mannetje met een hoorn van overvloed in Sneek en in Harlingen een potvis op ware grootte... Lijkt me erg leuk om te zien.

Intussen was er in Sneek van 9 - 11 mei een bijzonder muziekfestival : At the Watergate. Jongeren uit heel Europa (23 landen!) gaven uitvoeringen op podia door de hele stad. Ook pal voor de bibliotheek in Sneek werd er maandag eentje opgebouwd. Het grootste podium stond in het water bij de Waterpoort.


Deze foto vond ik op hun site

Maandagmiddag werden muziekinstrumenten neergezet in de ruimte voor onze balie in de bibliotheek. Dit was alvast voor dinsdag, omdat er toen de hele dag in de bieb geoefend zou worden.
Wij genoten al een beetje in het vooruit: een klant, die er met zijn Golden Retriever zat, ging even de piano uitproberen. De hond zat er trots naast: hij kwispelde en keek naar ons, alsof hij wilde zeggen:
"hij kán het, hé? Dat is mijn Baasje!"
De hele week zag ik op facebook foto's voorbij komen, van de activiteiten in de bibliotheek. Jammer, dat ik er alleen op maandag ben!

Toch kregen we in Bolsward ook nog wat mee van het grote feest: vrijdagmiddag de hele middag op het plein vóór de bibliotheek live muziek. De orkestjes maakten een tour langs podia in de steden om Sneek heen. Er kwam allerlei soorten muziek voorbij, en we konden meegenieten en snel even gaan kijken.

Het programma eindigde met 3 meisjes uit Finland, die muziek maakten op prachtige harpen van een bijzonder model, niet de bekende rechtopstaande harpen.

Het zijn platte harpen, specifiek voor Finland. Het instrument heet "kantele" en is familie van de citer. Na het optreden bij ons, vertrokken ze voor de afsluiting in Sneek. Vandaag vertrekken de ongeveer 6.000 jongeren weer naar huis en moeten de scholen, waar ze hebben overnacht, weer in orde gemaakt voor de lessen van maandag.

maandag 7 mei 2018

Bevrijdingsweekeinde


Wat hebben we het dit weekeinde getroffen met het heerlijke weer.
Terwijl in de stad vrolijke muziek was georganiseerd,
gingen ActionMan  en ik liever bezig in de tuin.
vorig jaar hebben we een tuintafel geërfd.
Die is nu op zijn plekje gekomen:
hier kunnen we de rest van de zomer koffie drinken,
misschien wat handwerken 
(eten doe je binnen, volgens AM).
Het is nu al een fijn plekje, vinden de vogels.
De tafel staat perfect voor de aanvliegroute naar het voederbakje....




Bij de supermarkt was een aanbieding van tulpen, 
heerlijk om ze nog één keer neer te zetten.

En toen waren ook de wantjes af:



Best wel trots, dat ze zo mooi geworden zijn,
hoewel nummer twee iets kleiner is als nummer één.
Zal de ervaring wel zijn....




Twijnend breien is wel een techniek, die ik erg leuk vind.
Eerst die in katoen en nu in het echt, met Zweedse wol.
Het smaakt naar meer,
maar hoe koud zullen de komende winters zijn?

Nu toch maar eens verdiepen in de brioche techniek!

woensdag 2 mei 2018

Verteljas


Ik had vanochtend een bijzonder klusje:
de Verteljas van de bibliotheek
had een ongelukje gehad.
De Verteljas wordt door de collega's van de Jeugdafdeling.
De jas is kleurig en heeft grote zakken om
boekjes of misschien een knuffeltje in te doen.
Elk ding is dan iets om over te vertellen of voor te lezen. 






Eerst maar ophangen en goed bekijken wat de schade is.
Er is een kind op de zoom gestapt en daardoor is er in de taille
een naad losgescheurd. Ook aan de voorkant zit een groot stuk naad los.
Op zich niet zo moeilijk te repareren, 
maar door die hoepel is het niet zo eenvoudig bij de naden te komen. 



Voor ik zo ver ben, dat de taillenaad gestikt kan worden,
is de hoepel al een paar keer over me heen gevallen 😊😊
Een extra handje zou fijn geweest zijn. 
Maar als je blijft staan, kun je ook de naaimachine bedienen...


Leuk werk, alles nagelopen en hier en daar wat losse dingen vastzetten.
Nu kan hij weer gebruikt worden en staan de collega's er netjes bij. 
De jas wordt regelmatig gebruikt bij kinderactiviteiten.
Je voelt je heel anders zodra je hem aantrekt. 

Ik weet niet, wie de jas gemaakt heeft, maar diegene heeft zeker fantasie!
Kijk eens, hoe leuk de kraag is gemaakt.








zaterdag 28 april 2018

Quiltgroep


Hollandquiltje, van een geschenkpakket met materialen
en het patroon. Er is al gestart met doorpitten. 
Conclusie: lief, voorjaarsachtig. 
Hij stond op de voorkant van het blad Het Klossie nr. 4.




Hier weet ik de naam niet van, maar wat ís hij de moeite waard!
Discussie over het wel of niet toevoegen van een puntenrand -
nu sluit dit donkere randje wel erg af. 


Dit was een moeilijke opdracht:
zelf uitwerken van een blokkenpatroon.
Het is helft van een vlinder geworden. 


Een schitterend resultaat van onze Camelotperiode.
Rood/wit/blauw en jeansstofjes. 

Een combinatie van de foto's van twee bijeenkomsten.

En ja, wat ben ik geplaagd met mijn "problemen" met de patentsteek!
Want, één van de andere leden vond het boek super en is begonnen met 
één van de smalle sjaaltjes, die er in staan.
"wat is je probleem?" mailde ze al eerder. 
"Valt heel goed te doen"....

Ja, het zit me ook echt dwars: vriendin is van plan een model te breien,
quiltcollega is al heel ver met haar sjaaltje.
En ik bleef steken in een proeflapje!

En mijn getwijnde wantjes zijn wel leuk,
maar niet gebreid in patentsteek, grijnsden de quiltvriendinnen.....😊


Wordt vervolgd, zullen we maar zeggen!


maandag 23 april 2018

Twijnend breien




Tadaah..... 
mijn eerste wantje in twijnend breien is af.
Het is een mooi, stevig werkstuk geworden. 
En meteen  weer begonnen, wantje twee mag niet achterblijven. 
Op de rug van de hand is een blad ingebreid en de onder- en bovenkant hebben
een  mooie sierrand met boogjes.



Nog even een close-up van het vogelpotje:




Gezellige boel op tafel..