Zondagmorgen, vroeg

Ahh, de zon komt er bij...

snel naar buiten!

Nog geen vijf minuten gelopen en het is al ge-nie-ten.

Eigenlijk hoef je alleen maar te wachten, het wordt steeds mooier

en de ganzen kwamen over...

verder wandelen,

alleen mensen met een hond waren onderweg

 er waren roodborstjes en merels bezig tussen de struiken,

twee keer een specht gehoord

 de rijp bewonderd:

een goed begin van de dag.

Haak maar Aan in januari

Het was vanmorgen een drukte van belang: de Haak maar aan dames hadden hun eerste bijeenkomst
in het nieuwe jaar. Monique van der Hoek, die één van de initiatiefneemsters van het project is, was hiervoor speciaal naar Bolsward gekomen. Ze heeft de dames de achtergrond en de bedoeling van deze recordpoging uitgelegd.

De bedoeling is, om het gevoel van "Mienskip" (gemeenschap, samenleving - ondanks onderlinge verschillen met elkaar iets doen of voor elk betekenen) te verspreiden. Verbinding met elkaar maken -samen haken zorgt voor verbinding. Om dan met elkaar ook een doel na te streven is hiervan een logisch gevolg. Je kunt met elkaar iets bereiken: de één haakt vierkantjes, de ander zet ze liever aan elkaar. Iemand anders zorgt voor opslag, vervoer, publiciteit of zet koffie en thee. Zo kan iedereen een steentje bijdragen.

De recordpoging is geplanned in 2018 in Leeuwarden, omdat Leeuwarden dan Culturele Hoofdstad van Europa is. De dekens worden alleen met de hoeken aan elkaar gezet (die vraag hield ons al een tijdje bezig...), en gaan daarna naar een goed doel. Hier wordt nu over nagedacht, want Monique en Esmeralda willen met gesloten beurzen werken: ze willen de dekens rechtstreeks overdragen, geen tussenpersonen erbij. Monique noemde vanmorgen het project Droomdekentjes, zij zijn bekend van de quiltjes, die aan kinderen uitgedeeld worden. Ze willen nu ook gehaakte dekens uitdelen. We kunnen zelf ook nog doelen aandragen.

Er waren 15 dames aanwezig, de pers was er bij en Monique nam alle tijd om uit te leggen en te parten met verschillende dames. Er werden ook 7 dekens meegebracht, dat brengt het totaal voor Bolsward op 47 dekens. Bolsward is ook de verzamelplek: bibliotheken uit onze omgeving sturen hun dekens naar ons voor bewaring.

elkaar helpen...

nieuwe voorraad materialen

tassen vol vierkantjes staan klaar om thuis tot een deken verwerkt te worden.

daar gaat een deel van de voorraad,

op naar  Leeuwarden.

En wij?

Helemaal enthousiast om lekker verder te haken!

Een winterdag...

Gisteravond werd het ineens heel mistig en

vanmorgen zag de stad er schitterend uit!

Mooi rustig weer, geen wind, daardoor

bleef de rijp de hele dag zichtbaar.

De Martinikerk als een rots in de branding..

Normaal fiets ik hier zomaar voorbij,

nu zie je pas, hoe mooi de bomen zijn.

Over een paar maanden staat deze boom

weer te pronken met haar roze bloemen.

Tussen de middag werden we verrast door de aflevering van 

onze nieuwe container. Voortaan wordt het oude papier niet meer

door de sportvereniging of de scholen opgehaald,

de Gemeente haalt het op, vandaar de mooie container.

We hebben nu drie op rijtje staan:

groen, grijs en nu deze met het blauwe deksel.

Nu is het wachten op een container om het plastic te scheiden,

want die is er ook nog, weet ik.

Dan maken we een serieuze recycle hoek in de garage...😃

De ideale dag..

De ochtend begon met flinke buien, de ideale dag om me bezig te houden

met het nieuwe werkstuk.

Alles zit nu vastgeplakt op de ondergrond,

het canvasdoek van Xenos.

Omdat ik bang ben, dat de relatief zware boekkaften

van de (papier)ondergrond zullen scheuren

is er een versteviging aangebracht aan de achterkant.

Hierdoor kan ik de kaftjes met een spijkertje in het hout vastzetten.

Dat zal er voor zorgen, dat ze niet naar beneden vallen 

en misschien de ondergrond mee trekken.

Aan het einde van de morgen scheen het zonnetje naar binnen,
precies op tijd om het werkstuk in wat extra licht te zetten.
Het lijkt erop, dat het af is, maar dat weet ik pas, als ik er een paar dagen
langer naar heb kunnen kijken.

Ik ga het in de kamer hangen, dan zie ik het vanzelf.

En ja, het heeft ook nog geen naam...

Schildersdoek

Op zoek naar een stevige ondergrond voor mijn boekenwerkstukje ging ik bij
Xenos kijken. Echt een winkel, waar je altijd wel iets vindt om weer verder te kunnen.
Deze keer een pakketje bijzonder papier en ook een schildersdoek.

Precies de maat, die ik nodig heb! Met de hoge rand kun je er ook goed iets op vastzetten
en het geeft mijn werkstuk ook de stevigheid, die het nodig heeft.

Eerst zorgen, dat het helle wit weg is: beplakken met papier ging prima.

Nu schuiven met de plaatsing en dan bedenken, 

hoe die dikke boekkaften goed vast gezet gaan worden.

Een heel Nieuw Jaar

Eigenlijk is elke dag het begin van een nieuw jaar

en toch is 1 januari hét moment!

We vieren het met elkaar en gedenken alle speciale momenten

in het afgelopen jaar. 

Zoveel gebeurd: zoveel dingen van geschrokken,

zoveel dingen om je zorgen over te maken..

Er waren natuurlijk ook heel veel prachtige momenten,

dingen om heel blij mee te zijn. 

Je kunt ook zorgen, dat je met elkaar verbonden bent

dan maak je de wereld samen mooier.

Stiekem goede voornemens maken,

want als ik ze hardop zeg, lukt het vast niet ze vol te houden.

Plannen maken voor creatieve dingen,

gaan we in huis aan de gang? 

Tussen Kerst en Oud Jaar is er altijd wel een moment voor

Serieus Overleg 😊..

Afgelopen jaar is het plan voor ons tuinhuis in deze

periode ontstaan en wat hébben we er al van genoten!

Ik heb in elk geval weer fijn met papier geknutseld,

dat heb ik me wel voorgenomen.

Twee verschillende mogelijkheden - met een drukke achtergrond.

Het kan ook zomaar gewoon een grote papieren tas worden,

die kleur als ondergrond geeft rust, vind ik.

Dit gedichtje haalde uit een ander oud boekje

De stukjes worden wel glad gestreken, voor ze opgeplakt worden. 

De laatste vraag is nu: wat ga ik gebruiken om de ondergrond stevig te maken?

 In elk geval wens ik iedereen een gelukkig Nieuwjaar!

Vrije morgen - opruimen!

Vrije ochtend, mistig weer,

geen boodschappen te doen

weet je wat?

ik ga mijn kamertje opruimen!

Nu is het bijna 11 uur en wat heb ik gedaan?

de werktafel is nog steeds rommelig,

op de strijkplank liggen vooral

lege doosjes (want: mooie vormen/kleurtjes

en die dekbedhoezen kun je ook met je handen glad strijken.

In plaats van dingen wegruimen,

kwam ik juist van alles tegen.

En het kleed op de grond is een fijne plek

om het eens goed te bekijken.

Ik sneed omslagen van hele oude boeken los

(dat was een heftige actie voor een biepmiep, kan ik je vertellen)

Je hebt maar weinig nodig om iets aardigs 

te componeren:

er komt van alles uit de kast,

maar dit is nu het voorlopige resultaat

blij, blij, blij!

Er ligt ook een uitgescheurde bladzijde van een gedichtenbundel,

de ondergrond is nog niet klaar,

Morgen weer verder..

Tijdens de Red Thread Retreat,

een paar jaar geleden,

leerde ik van Lesley Riley

dat je moet stoppen op een moment, dat er veel mogelijkheden

zijn om mee verder te gaan.

Niet, als je het niet meer weet,

juist al die mogelijkheden geven je de stimulans

om verder te werken.