Grace komt met haar man Pete aan op het eiland Macau. Pete heeft daar een nieuwe baan gekregen en gaat er al snel helemaal in op. Grace krijgt te horen, dat ze vroeg in de overgang is gekomen en dat ze nooit kinderen zal kunnen krijgen. Ze raakt in een depressie, tot ze vlakbij een leegstaand winkeltje (met ovens) ontdekt. Ze leert macarons maken en begint een tearoom. Langzaam maar zeker leert ze andere vrouwen kennen en wordt haar tearoom een veilige plek. Tussen allerlei gebeurtenissen door lucht ze haar hart door brieven aan haar moeder te schrijven. Zo komt je meer over haar (niet zo heel gemakkelijke) jeugd te weten en snap je, waarom ze wil koken. Doordat ze kennis maakt met lokale vrouwen ontdekt ze ook de wereld van uitbuiting waarin zij leven.
Elk hoofdstuk begint met de beschrijving van een macaron, met toepasselijke naam - ik kreeg accuut zin om ze te proeven (dat beschrijft ze ook heel mooi in het verhaal: wat elke macaron voor smaaksensatie geeft). In het verhaal ontstaat een hechte vrouwengemeenschap en leert Grace haar kinderloosheid te accepteren.
Goed opgezet verhaal met levensechte vrouwen - een echte aanrader! Jammer, dat er niet meer boeken van haar zijn. Dit is haar debuut.
