vrijdag 30 augustus 2013

Even sfeer proeven





De voorbereidingen zijn zo'n beetje afgerond - ik ga er nu en dan even zitten om rond te kijken. Binnenkort krijgen we hier een dakkapel...er komt er laminaat en daarna wordt het mijn werkkamer/atelier. Hoe ga ik dit inrichten?



De stellingkast kan alleen maar onder het hoogste punt tegen de muur met de buren. Of zullen we er een stuk afzagen? Het werkblad met de fijne kastjes van Ikea zou dan onder de ramen van de dakkapel kunnen staan. De grote Lundiatafel  kan ik ook niet missen. Er staat al een tafeltje, wat ik mooi in een hoek kan schuiven. Daar wil ActionMan de tv tegen de muur plakken. En daar dan meteen de hele computerheisa? En m'n radio?

Ikea heeft ook nog van de mooie, witte ladenblokjes - zo eentje onder dit tafeltje misschien?

Intussen heb ik al een prachtig stoeltje (uit de categorie VINTAGE) opgedoken. Het zit heerlijk, ideaal om lekker te breien als ik naar de tv. wil kijken.

 

Dit oude folderrekje mocht ik ook meenemen. Schoongemaakt straalt het me weer tegemoet. Daar wil ik mijn losse journalpagina's in zetten.


Intussen is de treinbaan opgeslagen ...

dinsdag 27 augustus 2013

Boekentip - Duizend dagen in Venetië



Wat is dat toch, heerlijk wegdromen in boeken over verhuizen naar een ander land? Eerst hadden we Peter Mayle, die naar Frankrijk ging. Daarna "Een huis in Toscane" van Frances Mayes.

Nu las ik drie boeken van de Amerikaanse Marlene de Blasi - hoe ze met een Venetiaan trouwt en er met hem gaat wonen. Later verhuizen ze naar Toscane en in het derde boek woont ze in Orvieto in Umbrië. Elk boek bevat als aanvulling op het verhaal ook recepten, ze is niet voor niets chef-kok.

In deze drie boeken valt me vooral op, hoe belangrijk het is om de landsaard te accepteren. In Italië gaat het vooral om "la Bella Figura". Hier bedoelen ze niet alleen "er goed uitzien". Het gaat ook over hoe je je gedraagt. Er wordt van alles beloofd, zodat iedereen met opgeheven hoofd kan weggaan, terwijl je steeds moet afwachten of de beloftes wel nagekomen worden. Ze beschrijft heel goed, hoe machteloos ze zich voelt, alsof het een schaakspel is waar ze de regels niet van begrijpt. Gelukkig is haar man een Italiaan... In het laatste boek "Vrouwe van het Palazzo" wonen ze twee jaar in een oude pand terwijl ze wachten op de restauratie van het pand, wat ze willen kopen. Je moet het lezen om het hele proces te begrijpen.

Marlene vertelt heel boeiend over de personen uit haar directe omgeving, allemaal weten ze, dat je in een kleine stad afhankelijk van elkaar bent. Uit elk van haar boeken straalt haar liefde voor goed koken - door te lezen over warm brood, ovenschotels en net geoogste groentes krijg je zin om ook aan de gang te gaan.
Duizend dagen in Venetië is het eerste boek, daarna komt Duizend dagen in Toscane en als laatste las ik Vrouwe van het Palazzo. Op Amazon staan al haar boeken - er is in 2013 ook een roman van haar uitgekomen. Ze organiseert met haar man culinaire reizen in Italië. Ze heeft geen eigen website.

Nazomeren


Hé, wat hebben we toch een heerlijke (na)zomer! 's Avonds nog even buiten zitten met het breiwerkje en genieten van de rust.



De katten hebben het op hun manier ook nog heel druk. Action Girl telt vlinders en Kobus werkt aan zijn kleurtje.






De hop doet het prima, de bellen zien er prachtig uit. Ook ons nieuwe gebroken hartje heeft het erg naar haar zin in de schaduwhoek.



De veenbessenoogst is nog nooit zó groot geweest! De merels trekken nummertjes om er van te mogen eten.
Het is alleen wel heel erg droog!



Met de zon erop lijkt de karmozijnbes nog heel wat, maar van een afstandje zie je wel hoe slap de bladen hangen... Ook de hoge rode plant erachter is lang niet zo hoog als vorig jaar. Er moet toch wel snel regen komen.


Plooien breien


Zie dit er niet leuk uit? De eerste plooien zitten erin - was ik wel benieuwd naar hoe je dat voor elkaar krijgt. Hier zie je ook heel goed de kleine knoopjes van de opzet rand. Het lijken wel picootjes....


De beschrijving is heel duidelijk: 10 steken op het eerste kabelnaaldje zetten, de volgende 10 steken op de tweede overnemen. De drie pennen achter elkaar vouwen en dan steek met je rechternaald door de eerste steek van elke pen en breit ze samen.

Als je het doet is het heel eenvoudig.


vrijdag 23 augustus 2013

Met horten en stoten - nieuw breiwerk


Daar hangt ze dan, in al haar glorie! Met dit licht zie je het patroon zo mooi.


Intussen is het garen het volgende werkstuk ook binnengekomen en heb ik een proeflapje gebreid. Alle handige piefjes erbij en na zorgvuldig meten is de pendikte goedgekeurd.

Maar, je ziet het wel aan het bolletje op de foto - niet zo'n flitsende start als ik hoopte. Hoe moeilijk kan het zijn - de Channel Island opzetmethode geoefend en die zit in de vingers. Dan is het een kwestie van genoeg lengte opzetgaren om dit te doen. In het patroon staat, dat je plm. 2.75 m, garen dubbel moet nemen en dan gaat opzetten. 

Prima, appeltje eitje.

Alleen, heel moeilijk tellen (547 steken), draad toch wat te kort - overnieuw...

Toen had ik 574 steken opgezet en al breiend ontdekte ik dat pas in de tweede toer, als je het patroon voor de plooien gaat uitzetten. (zal wel te maken hebben met "niet goed lezen") .  
Okee, overnieuw, opzetdraad weer te kort! 

Intussen zit ik zeer geconcentreerd in het atelier op te zetten en te tellen. Zo blij met de markertjes, die ik vorig jaar kocht op de Weefmarkt.
Telefoon gaat!
Nee, ik kom niet aan de telefoon! 
Snap dat dan!
Als ik niet opneem, dan wil ik niet!
 Ik ben er even niet niet! 
Kan toch wel eens een keer! 
Action Man schrikt zich te pletter...

Maar.... (zachte muziek...) de steken staan erop, precies genoeg, draad was lang genoeg, patroon is op gang gebracht, het zal weer goed komen!

zaterdag 17 augustus 2013

Het is zo ver...de Muness sjaal


Drie kwartier secuur werken en daar ligt ze dan: de Muness sjaal! Ik ben er best wel trots op...



woensdag 14 augustus 2013

Bijzonder boek (geen boekentip)



In het magazijn van de bibliotheek staat een flinke plank vol boeken, die niet meer uitgeleend worden.

Deze dikke pil is er eentje van: "Vaderlandsche Historie vattende de Geschiedenissen der Vereenigde Nederlanden". Wow, da's niet mis.....voorin zitten een paar prachtige kaarten en de rest van de teksten lijkt ook wel interessant. Even mee naar huis om het beter te bekijken!






Prachtige tekening van ons land ten tijde van het begin van onze tijdrekening: de monding van de Schelde en de groote mond van de Maas, ook wel de Zuider of Westermond van den Rhijn geheten. 
In het noorden ligt het eiland Flevo aan de monding van de Noorder- of OosterMond van den Rhijn, doorgaans het Flie geheten. 


Op deze foto zie je heel mooi, hoe groot de eilanden waren en welke watertjes door de noordelijk provincies liepen.
In de Middeleeuwen is er al veel veranderd in ons land:



Er is een groot (Flevo) meer ontstaan en de eilanden hebben meer de vorm, zoals wij ze kennen. 
En tenslotte de Nieuwe Kaart:


De Zuiderzee met daarin het eiland Schokland als meest opvallend eilandje. De Noordzee heet hier De Bree Veertien. En Bolsward is een echt stadje!