handschoenen opruimen

Ik had de laatste tijd wat problemen met het opruimen van mijn handschoenen. Ik had mijn zwarte glacé's, mijn paarse en perzikkleurige suéde handschoenen, die in een laadje terecht kwamen. Daarnaast heb ik ook witte handschoenen met een kantrandje van heel zacht leer. Om mijn kanten (zomer)handschoentjes maar niet eens te noemen.... Het was behelpen met de lade, waarin ook de groffe winterhandschoenen in verdwenen.

Edoch, gistermiddag vond ik in een exclusief winkeltje eindelijk een handschoenendoos naar mijn zin:

Een houten kistje beplakt met papier reliëf. Op het deksel staat in gouden letters "Handschoenen". 

Bij aankoop kreeg ik twee zakdoekjes erbij: linksboven met kantrandje en geborduurd bloemtakje, rechtsonder lintkant met borduurwerk op tule- Souvenir de Blankenberghe. Het doosje kreeg een poetsbeurt met een heel klein beetje bijenwas en ziet er nu weer prachtig uit.

Samen met het andere doosje - waarin ik mijn verzameling(tje) kanten zakdoekjes bewaar, een mooi geheel. Dit doosje is van stevig papier gemaakt - imitatie mahonie lijkt het wel.

Werkstuk in de groei

Ik heb nog veel meer restjes in paars en roze, daar kun je nog even mee door! Op de zelfde manier als Valentijntje: papier en stofjes stapelen - schuiven - toevoegen en weghalen tot het goed voelt.  Hier is het nog niet "goed" - die oranje bloem leek zo leuk, toen ik 'm in m'n hand had. En het midden wordt ook nog anders. Linkerkant lijkt wel aardig......wil ik dat oranje ballenstrookje eigenlijk wel?

Begrijp je - dit is het puzzelwerk wat er achter de schermen gebeurt. Het kan nog héél anders worden. Heeft ook nog geen naam.....

Vitrines in de bieb - Horen, Zien, zwijgen

De vitrine is weer gevuld: deze keer met een verzameling Horen, Zien en Zwijgen figuurtjes. Iedereen ken ze wel - de drie aapjes op een rij zijn wel het meest bekend. In deze vitrine staan nu allerlei verschillende uitvoeringen:

Losse figuurtjes, drie op een rijtje, kikkertjes - engeltjes - van alles staat er in.

boekjes, spotprenten uit de krant, vingerhoedjes, een verhaal van Suske en Wiske

groeten van Valentijntje

Zo is ze geworden, mijn Valentijntje. We vinden allebei, dat het zo goed is. Allemaal laagjes: papier, zijde, fluwelen meubelstaal en borduurwerk.
Het deksel van een schoenendoos is gebruikt voor de omlijsting. Daar ben ik heel tevreden over: hoe een ingeving een werkstuk iets extra's kan geven!

Detail van de achterkant (daar leven ook mensen - zie iemand ooit eens tegen me): oude bladzijde van het Atlasproject - beschilderd en beplakt met inpakpapier.

ding 24 - mediawijsheid

Tja, hoe mediawijs ben ik? Volgens de test ben ik gezakt!

Ik zou echt niet weten hoeveel kinderen op hun 10e een mobieltje krijgen en hoeveel mensen praten in het gezin over het computergebruik? Geen idee van....
Ik houd wél enthousiast mijn privéblog bij; ik heb een heel oud telefoontje, dus sms'en komt er niet van, hyves doe ik niet aan en mijn facebook zeurt ook al, dat ik niet vaak genoeg iets toevoeg.

Ik weet wel, dat computers en mobieltjes/twitten en twieten zó snel zó vreselijk opgenomen zijn in de dagelijkse bezigheden. We kunnen er never niet meer zonder! Het geeft ontzettend veel extra: overal informatie over kunnen krijgen/opzoeken, waar we ook zijn. Contact met elkaar houden, véél beter dan "vroeger". Is heel goed en erg leuk.

Staan we wel genoeg stil bij onze privacy? Mensen zetten de hele familie in vol ornaat en in allerlei situaties op Facebook. Er zijn de laatste tijd toch wel vaak berichten over hackers op sites, waarvan we juist hopen, dat ze veilig zijn.

In de dagelijkse praktijk in de bibliotheek kun je voor/met je klant veel voor hen betekenen. Je kunt niet alleen boeken leveren, maar extra informatie over een onderwerp, zoals allerlei sites met artikelen. Alleen, waar is dat extra pakketje tijd (en mensen) om dit met je klanten te doen? Ik heb eigenlijk geen tijd om met iemand voor het eerst een mailadres aan te maken.... En toch komen zulke dingen nog voor.

De Week van de Mediawijsheid is een prima moment om met meerdere stagiaires de tijd te nemen om voorlichting te geven over twitteren/hyves/facebook voor de iets oudere klant. Ook een Twitteraccount voor de bieb kan wel toevoegen: berichtjes over de start van de boekenverkoop, Boekenweekattentie, Voorleesdagen - overal kan Twitter voor ingezet worden.

"Ik ben bijna jarig"

Daar zat ze dan, even een beetje qualitytime - meiden onder elkaar.

 "Ik ben bijna jarig en ik wordt al VIER!' Ja, dat had ik ook al gezien op de kalender - eind deze maand wordt ActionGirl al vier jaar en is ze officieel volwassen.

"En wat wil je dan?" vroeg ik.

"Een meidenparty", zei ze.

"Oh? Hoe wil je dat hebben?"

"Ik wil een muizenfeestje met alleen meisjespoezen en dan filmpje kijken, spelletjes doen enzo. Er mogen geen jongens komen!"

"Wie wil je laten komen? 

Weet je dat al?"

Ja, dat had ze ook al op een rijtje: Bontje van Moma, Lotte van beppe Jantjse, Moo en Doo van tante S. en Woezel ook, van collega. En vooruit, tante Tutie dan ook maar. Oom Kobus mag NIET erbij zijn.

"En dan vang ik eerst nog een stelletje muizen bij de buren en die laten we los, dan kunnen we die vangen".

Van dit laatste voorstel viel ik wel even stil...

"Daar hebben we het dan nog wel over", zei ik - overleg is alles met pubers, heb ik geleerd.

Spaar je geboortekaartjes?

Het verkoudheidsvirus gaat langzamerhand over op iemand anders. Het opruimvirus lijkt maar niet te willen verdwijnen. Deze week viel mijn blik op een oud kistje in mijn werkkamer. "Wat heb ik daar toch allemaal ingedaan - even mee naar beneden nemen", dacht ik. Lekker op de bank, rommelen door de inhoud. 30 jaar brieven van familie, trouw- en geboortekaartjes, overlijdensberichten en nog allerlei andere lieve briefjes en verjaardagkaarten.

Leuk, hoor: stapeltjes maken. Eerst de trouwkaart, daarna de ene na de andere baby. Ik kwam het geboortekaartje tegen van een meisje, wat nu de schoondochter van collega is. Ja, dan heb je toch wel wortels in een stadje gekregen!

Spaart er nog iemand geboortekaartjes tegenwoordig? Zoiets gooi je toch niet zomaar bij de oude kranten? Wie wil ze hebben?

Ik stuur ze graag naar iemand op.